czwartek, 19 grudnia 2024

Przebudowa niemieckiego stawiacza min Brummer (ex- Olav Tryggvason, ex-Albatros) na fregatę szkolną Olav Tryggvason 1948 (1 jednostka)

Przebudowa niemieckiego stawiacza min Brummer (ex-Olav Tryggvason, ex-Albatros) na fregatę szkolną Olav Tryggvason 1948 (1 jednostka)

Po długiej – spowodowanej moimi problemami zdrowotnymi  przerwie, następny projekt wg pomysłu kolegi ŁK. Jest on także autorem legendy (z moim uzupełnieniem w nawiasach kwadratowych) i ogólnych założeń technicznych.
W dniu 03.05.1945 r., został ciężko uszkodzony w trakcie nalotu na Kilonię, niemiecki stawiacz min i szkolny okręt artyleryjski Brummer. Jednostka weszła do służby w 1934 r. i do 1940 r. pływała pod banderą norweską jako stawiacz min Olav Tryggvason. [Podczas operacji „Weserübung”, po stoczeniu zwycięskiej walki z torpedowcami niemieckimi, Olav Tryggvason, po ogłoszeniu kapitulacji bazy Horten, został zatopiony przez własną załogę. Podniesiony z dna, został wcielony do Kriegsmarine pod nazwą Albatros, a następnie Brummer. Po zakończeniu wojny], okręt, jako własność Królestwa Norwegii powrócił na holu, po uszczelnieniu kadłuba, do bazy Horten w dniu 18.08.1945 r. Początkowo zamierzano poddać go kasacji na terenie Niemiec, ale ostateczna decyzja, wsparta autorytetem króla Haakona VII, przesądziła o powrocie wraku i jego odbudowie. Złożyło się na to kilka przyczyn: ciężkie straty poniesione przez flotę norweską w wojnie, względna nowoczesność okrętu oraz powody natury sentymentalnej, związane z wyróżniającym się udziałem Olava Tryggvasona w kampanii kwietniowej 1940 r., w bitwie o Horten. Remont, połączony z obszerną przebudową na szybką fregatę i okręt szkolny kadetów, przeprowadziła miejscowa stocznia MV Horten, w okresie od 26.02.1946 r. do 11.09.1948 r. Dalsza służba okrętu trwała do 31.12.1963 r., po czym nastąpiła jego kasacja, przeprowadzona również we wspomnianej powyżej stoczni.
Opis techniczny przebudowy.

Kadłub

Zewnętrznie bez zmian. W związku ze zmianą rodzaju i mocy napędu, częściowo zmieniono podział wewnętrzny kadłuba na śródokręciu. Rufową część dawnych magazynów minowych przeznaczono dla zrzutni bg, a w pozostałej ich części zaaranżowano pomieszczenia bytowe dla kadetów.
Napęd
Istniejący zdemontowano w całości. W jego miejsce zamontowano gruntownie wyremontowany zestaw napędowy, pochodzący ze skasowanego brytyjskiego niszczyciela eskortowego Liddesdale (typ Hunt 1). Nowy napęd składał się z dwu kotłów olejowych Admiralicji oraz dwu zestawów turbin parowych Parsons z przekładniami.
Uzbrojenie
Istniejące zdjęto w całości. Zainstalowano nowy zestaw składający się z:
- 4xIx4,5"/45 (114 mm) QF Mk IV na podstawach RP50 Mk V, przy elewacji 45o donośność pociskiem HE 24,95 kg wynosi 18970 m, a przy elewacji maksymalnej 80o donośność pionowa tym samym pociskiem wynosi 12500 m;
- 2xIIx40 mm/56,3 OQF Mk IV na postawach RP50 Mk V, przy elewacji 45o donośność pociskiem HE 0,894 kg wynosi 9830 m, a przy elewacji maksymalnej 90o donośność pionowa tym samym pociskiem wynosi 7160 m;
- 4xIIx20 mm/79 Mk II na podstawach Mk V, przy elewacji 45o donośność pociskiem HE 0,123 kg wynosi 4390 m, a przy elewacji maksymalnej 90o donośność pionowa tym samym pociskiem wynosi 3050 m;
- 3xIxwbg z zapasem 18 bg;
- 2xIxmbg z zapasem 24 bg.
Do kierowania ogniem zamontowano radiodalocelownik o bazie 4,1 m z radarem Type 275.
Uwaga: w raporcie dla dział artylerii głównej podano kaliber rzeczywisty, czyli 113 mm (4,45"); w opisie zaś jest kaliber nominalny (wg oficjalnej nazwy modelu działa), czyli 114 mm (4,5").
Inne
Nadbudówki, maszty i komin przebudowano całkowicie.
W skład nowego wyposażenia radionawigacyjnego weszło:
- pięć radiostacji (w tym jedna wysokiej częstotliwości),
- dwa radionamierniki (w tym jeden wysokiej częstotliwości - HF/DF),
- radar kontroli powierzchni morza i przestrzeni powietrznej Type 291,
- radar indykacji celów Type 293.
Jednostka została przystosowana do zaokrętowania do 40 kadetów oraz 3 instruktorów.
Na skutek przebudowy (w stosunku do projektu oryginalnego):
- wyporność normalna wzrosła z 1860 do 1866 t,
- moc napędu wzrosła z 7400 do 19000 KM,
- prędkość maksymalna wzrosła z 21,00 do 27,76 w,
- zasięg wzrósł z 3000 mm przy 14 w do 5000 mm przy 16 w.
Koszt przebudowy wyniósł 38,05 wartości porównywalnego okrętu nowego.

Olav Tryggvason, Norway training frigate laid down 1931, launched 1932, completed 1934, repaired 1940, rebuilt 1948 (engine 1940)

Displacement:
            1 465 t light; 1 569 t standard; 1 866 t normal; 2 104 t full load

Dimensions: Length (overall / waterline) x beam x draught (normal/deep)
            (319,24 ft / 307,41 ft) x 37,73 ft x (11,81 / 12,87 ft)
            (97,30 m / 93,70 m) x 11,50 m  x (3,60 / 3,92 m)

Armament:
      4 - 4,45" / 113 mm 45,0 cal guns - 58,20lbs / 26,40kg shells, 350 per gun
              Dual purpose guns in deck and hoist mounts, 1935 Model
              4 x Single mounts on centreline ends, evenly spread
                        2 raised mounts - superfiring
      4 - 1,57" / 40,0 mm 56,3 cal guns - 1,97lbs / 0,89kg shells, 3 500 per gun
              Anti-air guns in deck mounts, 1941 Model
              2 x Twin mounts on centreline, aft deck forward
                        2 raised mounts
      8 - 0,79" / 20,0 mm 70,0 cal guns - 0,27lbs / 0,12kg shells, 4 500 per gun
              Anti-air guns in deck mounts, 1941 Model
              4 x Twin mounts on sides, evenly spread
      Weight of broadside 242 lbs / 110 kg
      Main DC/AS Mortars
      3 - 421,08 lbs / 191,00 kg Depth Charges + 18 reloads - 3,948 t total
            in Stern depth charge racks
      2nd DC/AS Mortars
      2 - 421,08 lbs / 191,00 kg Depth Charges + 24 reloads - 4,888 t total
            in Depth charge throwers

Armour:
   - Gun armour:         Face (max)     Other gunhouse (avg)     Barbette/hoist (max)
            Main:           0,51" / 13 mm                     -                                  -        

Machinery:
            Oil fired boilers, steam turbines,
            Geared drive, 2 shafts, 19 000 shp / 14 174 Kw = 27,76 kts
            Range 5 000nm at 16,00 kts
            Bunker normal = 297 tons, at max displacement = 535 tons

Complement:
            141 - 184

Cost:
            £0,601 million / $2,404 million

Distribution of weights at normal displacement:
            Armament: 66 tons, 3,6%
               - Guns: 55 tons, 2,9%
               - Weapons: 11 tons, 0,7%
            Armour: 5 tons, 0,4%
               - Armament: 8 tons, 0,3%
            Machinery: 508 tons, 27,2%
            Hull, fittings & equipment: 852 tons, 45,7%
            Fuel, ammunition & stores: 401 tons, 21,5%
            Miscellaneous weights: 32 tons, 1,7%
               - Hull below water: 9 tons
               - Hull above water: 18 tons
               - On freeboard deck: 5 tons

Overall survivability and seakeeping ability:
            Survivability (Non-critical penetrating hits needed to sink ship):
              2 461 lbs / 1 117 Kg = 55,9 x 4,4 " / 113 mm shells or 0,6 torpedoes
            Stability (Unstable if below 1.00): 1,10
            Metacentric height 1,4 ft / 0,4 m
            Roll period: 13,4 seconds
            Steadiness      - As gun platform (Average = 50 %): 73 %
                                   - Recoil effect (Restricted arc if above 1.00): 0,46
            Seaboat quality  (Average = 1.00): 1,13

Hull form characteristics:
            Hull has a flush deck,
              a normal bow and large transom stern
            Block coefficient (normal/deep): 0,477 / 0,493
            Length to Beam Ratio: 8,15 : 1
            'Natural speed' for length: 20,41 kts
            Power going to wave formation at top speed: 66 %
            Trim (Max stability = 0, Max steadiness = 100): 65
            Bow angle (Positive = bow angles forward): 23,00 degrees
            Stern overhang: 3,61 ft / 1,10 m
            Freeboard (% = length of deck as a percentage of waterline length):
                                                                    Fore end,                Aft end
               - Forecastle:            14,00%,  19,36 ft / 5,90 m,  16,40 ft / 5,00 m
               - Forward deck:       36,00%,  16,40 ft / 5,00 m,  15,42 ft / 4,70 m
               - Aft deck:                36,00%,  15,42 ft / 4,70 m,  15,42 ft / 4,70 m
               - Quarter deck:        14,00%,  15,42 ft / 4,70 m,  15,75 ft / 4,80 m
               - Average freeboard:                      15,92 ft / 4,85 m

Ship space, strength and comments:
            Space - Hull below water (magazines/engines, low = better): 102,2%
                        - Above water (accommodation/working, high = better): 166,5%
            Waterplane Area: 7 866 Square feet or 731 Square metres
            Displacement factor (Displacement / loading): 152%
            Structure weight / hull surface area: 62 lbs/sq ft or 303 Kg/sq metre
            Hull strength (Relative):
                        - Cross-sectional: 0,91
                        - Longitudinal: 4,17
                        - Overall: 1,06
            Adequate machinery, storage, compartmentation space
            Excellent accommodation and workspace room
            Ship has slow, easy roll, a good, steady gun platform

20 komentarzy:

  1. Bardzo dziękuję za sfinalizowanie tego projektu, mimo problemów zdrowotnych (mam nadzieję, że już całkowicie opanowanych!). Wynik satysfakcjonuje mnie w 100 %. Powstał okręt nowoczesny i (moim zdaniem) urodziwy, mający cechy ówczesnej brytyjskiej architektury okrętowej. O dziwo, efektowna pawężowa rufa, była już oryginalnym komponentem tego okrętu, z racji pełnienia pierwotnie funkcji stawiacza min. Drobna uwaga natury porządkowej: rzeczywisty kaliber dział artylerii głównej (jest to zawsze preferowana przeze mnie wielkość!) wynosił 4,45" czyli 113 mm. Z tego, co mi wiadomo, jest to rzeczywisty kaliber wszystkich armat RN oznaczanych jako 4,5". Pozostaję w nadziei na równie obfitą dyskusję, co pod poprzednim postem! :)
    ŁK

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Drogi kolego ŁK!
      Cieszę się, że jesteś z mojej pracy zadowolony. Ze zdrowiem u mnie nadal niewesoło, ale póki żyję, staram się, jak mogę :).
      Nie wiem, czy inni czytelnicy podzielą Twoje zdanie, ale starałem się nadać temu okrętowi wygląd zgodny z brytyjską architekturą okrętową przełomu lat 40- i 50-tych.
      Pozwolę sobie zauważyć, że Twoja uwaga na temat różnic w opisie kalibru głównego tej jednostki, jest - moim zdaniem - zbędna. Czyżby moja uwaga: "w raporcie dla dział artylerii głównej podano kaliber rzeczywisty, czyli 113 mm (4,45"); w opisie zaś jest kaliber nominalny (wg oficjalnej nazwy modelu działa), czyli 114 mm (4,5")." niewystarczająco wyjaśniała zaistniałe rozbieżności?

      JKS

      Usuń
    2. Zgadza się! Nie zauważyłem Twojego dopisku na końcu części wprowadzającej, za co przepraszam...
      ŁK

      Usuń
    3. Frapuje mnie jeszcze jedna kwestia. Jak okręt o wyporności większej o 50% od niszczycieli "Hunt" (i z bardziej pełnymi proporcjami kadłuba!) może osiągać na tej samej siłowni prędkość zaledwie o 0,25 węzła mniejszą?
      ŁK

      Usuń
    4. Prawdopodobnie, powodem jest dłuższy kadłub "Olava"; dłuższy kadłub to większa tzw. "prędkość naturalna", czyli mniejszy udział oporów falowych.

      JKS

      Usuń
    5. Przyjmuję do wiadomości, ale żebym był przekonany... :)
      ŁK

      Usuń
    6. Rzeczywisty kaliber ma swoje zależności, ale dlaczego miałoby się go pisać błędnie, zaciemniając dobry produkt zbrojeniowy sugestią czegoś, co nie istniało? karol flibustier Okręt wyszedł wspaniale!

      Usuń
    7. U Brytyjczyków kaliber rzeczywisty często nie zgadzał się z oficjalnym oznaczeniem działa, które miało znaczenie bardziej porządkowe i administracyjne. Brytyjskie działa czołgowe 3", 17 funtów i 77 mm miały kaliber rzeczywisty trzy cale. Pocisk tak samo leci i uderza w cel czy jego kaliber na papierze jest napisany właściwie, czy nie.
      Działka 10 mm są w raporcie "8 x Single mounts".
      Stonk

      Usuń
    8. Oczywiście chodzi o działka 20 mm.
      Stonk

      Usuń
    9. @Karol Flibustier: cieszę się, że okręt przypadł Koledze do gustu. To głównie zasługa @JKS, ale i ja mam sój udział przygotowując założenia tej przebudowy! :)
      ŁK

      Usuń
    10. Stonk, znaczy chodzi o to, że Oerlikony są na rysunku w dual mounts i na czterech pozycjach burtowych za osłonami blaszanymi? Też mi to tak wygląda, pozdro karol flibustier

      Usuń
    11. @Stonk: rozbieżności pomiędzy kalibrem nominalnym a rzeczywistym są dość powszechne, dlatego ja lubię przytaczać rzeczywisty kaliber (oczywiście, jeśli jest mi znany!). Dotyczy ta sytuacja przede wszystkim krajów stosujących oznaczenia kalibrów w centymetrach (Niemcy, Japonia - od pewnego momentu, Hiszpania - do pewnego momentu), ale również krajów stosujących wymiary calowe, jak w przypadkach wskazanych powyżej dział brytyjskich. Brytyjczycy, w zależności od kształtu gwintu różnicowali nawet broń strzelecką. I tak niektóre karabiny Lee-Enfield miały oficjalnie kaliber 7,69 mm, a inne modele 7,71, chociaż wymiar calowy był identyczny (O.303"). Bardzo to wszystko dziwne i - moim zdaniem - niekonsekwentne...
      ŁK

      Usuń
    12. W przypadku Oerlikonów zaszła oczywista omyłka w opisie, której sam nie zauważyłem.
      ŁK

      Usuń
    13. Dziękuję za zwrócenie uwagi, błąd już poprawiłem.

      JKS

      Usuń
  2. Zapewne przedświąteczna krzątanina "zabiła" dyskusję... :) Nie pozostaje mi zatem nic innego, niż życzyć wszystkim (bywającym tu) Kolegom radosnych świąt Bożego Narodzenia oraz wszelkiej pomyślności w Nowym Roku!
    ŁK

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Przyłączam się do życzeń.
      Stonk

      Usuń
    2. Dołączam się do życzeń, by nie powtarzać.
      Dodam tylko, że zdrowia, zdrowia i jeszcze raz zdrowia życzę wszystkim Kolegom. Autorom, komentującym i tym, którzy tylko czytają.
      Peperon

      Usuń
  3. Krótko, zwięźle i na temat. Co to za fregata bez uzbrojenia ZOP ?
    Całe uzbrojenie z UK, a gdzie Jeż, Limbo lub Squid ? Cały świat się zastanawia...
    Peperon

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Uzbrojenie pop występuje w postaci wyrzutni i miotaczy bomb głębinowych. Prawda, że w ograniczonej ilości zabieranych pocisków, ale realizacja celu dydaktycznego jest zapewniona. Ale to jest przede wszystkim okręt SZKOLNY. Rozbudowana jest za to broń plot. Zwracam uwagę, że postulowane miotacze "Squid" nie były jeszcze dostępne na okrętach norweskich w 1948 r. (a tym bardziej "Limbo"!).
      ŁK

      Usuń