BIULETYN INFORMACYJNY NR 45/2/1941

BIULETYN INFORMACYJNY NR 45/2/1941

Okręty

Oddano do służby dwa okręty podwodne typu Milano (post z dnia 30.05.2026).

Zakończono przebudowę trzech niszczycieli typu Trueno na niszczyciele eskortowe (post z dnia 04.06.2026).

Rozpoczęto budowę trzech kanonierek rzecznych typu Quechua.

Trwa budowa:

- lekkiego lotniskowca typu Federación (w amerykańskiej stoczni Bethlehem Quincy),

- eskortowca typu Obstinado,

- trzech kutrów patrolowych typu P-15,

- czterech okrętów podwodnych typu Milano.

Przezbrojono eskortowce typu Persistente, zastępując stanowiska 1xII i 1xI dział DP 76,2 mm L/23, dwoma stanowiskami 1xI dział DP 76,2 mm L/50.

Wycofano ze służby i złomowano obydwa okręty podwodne typu Morena (1916). W zadaniach szkoleniowych, zastąpią je dwie jednostki typu Águila (1926-27).

Aktualnie, w skład floty kolumbijskiej (morskiej) wchodzą:

- 1 pancernik,

- 2 małe pancerniki,

- 2 monitory,

- 1 krążownik ciężki,

- 4 krążowniki lekkie,

- 14 niszczycieli,

- 3 niszczyciele eskortowe,

- 4 torpedowce,

- 13 okrętów podwodnych,

- 4 kanonierki,

- 17 kutrów torpedowych,

- 8 patrolowców,

- 17 kutrów patrolowych,

- 3 eskortowce,

- 11 ścigaczy okrętów podwodnych,

- 2 stawiacze min,

- 10 trałowców,

- 10 kutrów trałowych,

- 3 średnie okręty desantowe,

- 6 małych okrętów desantowych,

- 24 kutry desantowe,

- 1 szturmowy transportowiec desantowy,

- 1 transportowiec wodnosamolotów,

- 2 transportowce wojska,

- 2 okręty-bazy,

- 1 zaopatrzeniowiec,

- 2 zbiornikowce floty,

- 1 okręt warsztatowy,

- 1 okręt ratowniczy,

- 3 okręty hydrograficzne,

- 2 holowniki pełnomorskie,

- 1 okręt szkolny.

Komponent rzeczny floty składa się z:

- 2 monitorów,

- 2 pływających baterii artyleryjskich,

- 5 kanonierek,

- 2 kutrów pancernych,

- 14 kutrów,

- 2 stawiaczy min,

- 2 trałowców,

- 4 kutrów desantowych,

- 6 ślizgaczy,

- 1 okrętu dowodzenia,

- 1 transportowca wojska,

- 1 zaopatrzeniowca,

- 2 holowników.

Pozostałe wiadomości

W Trujillo rozpoczęto budowę filii zakładów JS Fábrica de Motores (JSFM). Uruchomienie filii jest przewidywane na rok 1943; będą tam produkowane samochodowe silniki benzynowe i diesla oraz okrętowe silniki diesla o mocach do 600 KM.

Awansowani ze stopnia contraalmirante do stopnia vicealmirante zostali: dowódca lotnictwa morskiego (Comando de Aviación Naval, CAN) José Miguel de Tosa la Mar oraz dowódca piechoty morskiej (Comando del Marines, CM) Alejandro Martinez.

Na środkowym Atlantyku, zatopiony został przez niemiecki okręt podwodny, kolumbijski masowiec, wiozący rudę miedzi do Liverpoolu. Kolumbijskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych, wystosowało do rządu niemieckiego ostrą notę protestacyjną. Domaga się w niej: poszanowania prawa neutralnych statków do swobodnej żeglugi, ukarania bezpośredniego sprawcy zatopienia oraz jego mocodawców, a także wypłaty odszkodowania w wysokości 180 000 $ za statek i po 4 000 $ za każdego z 24 członków załogi, którzy na skutek zatonięcia statku stracili życie. Z uwagi na odrzucenie przez rząd niemiecki powyższych żądań, strona kolumbijska zerwała z Niemcami stosunki dyplomatyczne i wydaliła niemiecki personel dyplomatyczny.

Podjęto z rządem USA negocjacje, na temat możliwości przyłączania się kolumbijskich statków do amerykańskich konwojów.

Budżet

Rok budżetowy 1941 zamknął się zamknął się nadwyżką w wysokości $26 131, o kwotę tę zostanie zwiększony budżet na rok następny. 

Przebudowa kolumbijskich niszczycieli typu Trueno na niszczyciele eskortowe 1941 (3 jednostki)

Przebudowa kolumbijskich niszczycieli typu Trueno na niszczyciele eskortowe 1941 (3 jednostki)

Oddane do służby w latach 1924-25 niszczyciele typu Trueno, były pierwszymi okrętami tej klasy, zbudowanymi w stoczniach kolumbijskich, wg kolumbijskiego projektu. Nie może więc być dużym zaskoczeniem fakt, że nie okazały się doskonałe. Jak pamiętamy(?), główną ich wadą okazały się zbyt smukłe kształty kadłuba w części dziobowej. Skutkiem było nurzanie dziobem przy większej fali, a więc ograniczona użyteczność w trudniejszych (od stanu morza 6) warunkach pogodowych. Mając na uwadze powyższe, a także brytyjskie doświadczenia wynikające z pierwszych miesięcy IIWS, podjęto decyzję o przebudowie okrętów tego typu na niszczyciele eskortowe.

Główne założenia przebudowy to:

- redukcja mocy napędu, a zatem i prędkości maksymalnej, co winno poprawić właściwości morskie;

- zwiększenie zasięgu;

- redukcja uzbrojenia torpedowego, mniej potrzebnego przy wypełnianiu zadań eskortowych;

- wzmocnienie broni pop;

- rekonfiguracja uzbrojenia artyleryjskiego tak, aby w całości mogło być użyte do obrony plot;

- unowocześnienie systemów kierowania ogniem plot.

Mam wrażenie, że w wyniku przebudowy uzyskano niezłe – jak na ten czas – pełnomorskie jednostki eskortowe. Uszczerbek w liczbie klasycznych niszczycieli będzie tylko chwilowy; jak wynika z ostatniego biuletynu, w trakcie budowy są trzy nowe jednostki.

Przebudowę zrealizowały stocznie Astillero Naval No.1 w Callao (2 jednostki) oraz stocznia Construcción Naval y Plantas Mecánicas w La Guaira (1 jednostka). Wszystkie dostawy zapewnił przemysł krajowy.

Opis techniczny przebudowy.

Kadłub

Zewnętrznie bez zmian, dokonano jedynie niezbyt dużej korekty podziału wewnętrznego.

Napęd

Zlikwidowano dziobową kotłownię. Kotły z kotłowni rufowej poddano gruntownemu remontowi. Wymieniono turbiny na urządzenia o mniejszej mocy nominalnej. Aktualnie, napęd wygląda tak: dwa kotły olejowe White-Forster/CNPM w jednej kotłowni i dwa zestawy turbin parowych CNPM z przekładniami w dwu maszynowniach.

Do obliczenia prędkości maksymalnej użyto algorytmu przedstawionego w poście z dnia 29.11.2025.

Uzbrojenie

Całość artylerii i broni maszynowej oraz rufową wyrzutnię torpedową zdjęto. Zainstalowano nowe uzbrojenie artyleryjskie wraz z dedykowanymi mu systemami kierowania ogniem. Miotacze bomb głębinowych nieznacznie przesunięto w stronę dziobu oraz istotnie zwiększono ilość zabieranych bg. Aktualny zestaw uzbrojenia wygląda następująco:

- 2xIx127 mm/38 Bethlehem Steel/HM M1932, przy elewacji 45^o donośność pociskiem AAC 25,00 kg wynosi 16640 m, a przy elewacji maksymalnej 85^o donośność pionowa tym samym pociskiem wynosi 11340 m;

 - 3xIIx37 mm/57 FNA M1936, przy elewacji 45^o donośność pociskiem 0,74 kg wynosi 6950 m, a przy elewacji maksymalnej 85^o donośność pionowa tym samym pociskiem wynosi 4100 m;

- 4xIx20 mm/70 Oerlikon/FNA M1934, przy elewacji 45^o donośność pociskiem 0,123 kg wynosi 4390 m, a przy elewacji maksymalnej 85^o donośność pionowa tym samym pociskiem wynosi 3050 m;

- 1xIIIxwt533 mm;

- 2xwbg z zapasem 48 bg i 2xmbg z zapasem 24 bg.

Do kierowania ogniem zainstalowano dalocelownik optyczny o bazie 4,1 m oraz trzy stanowiska kierowania ogniem działek 37 mm.

Inne

Rufowy komin pozostawiono bez zmian, dziobowy zdemontowano. Całkowicie przebudowano nadbudówki i maszty. Zainstalowano sześć radiostacji, dwa radionamierniki i szumonamiernik.

W wyniku przebudowy:

- moc napędu zmniejszyła się z 31 000 do 15 500 KM,

- prędkość maksymalna zmniejszyła się z 34,22 do 26,33 w,

- zasięg wzrósł z 2 500 Mm do 4 900 Mm przy 15,00 w,

- ciężar salwy burtowej zmniejszył się z 66 kg do 53 kg,

- stateczność zmniejszyła się z 1,21 do 1,19,

- dzielność morska wzrosła z 0,89 do 1,43,

- wytrzymałość konstrukcji wzrosła z 0,61 do 1,02.

Koszt przebudowy wyniósł 49,1% wartości porównywalnego okrętu nowego.

Trueno, Great Colombia escort destroyer laid down 1923, launched 1924, completed 1924, rebuilt 1941 (engine 1941)

Displacement:

            856 t light; 908 t standard; 1 058 t normal; 1 177 t full load

Dimensions: Length (overall / waterline) x beam x draught (normal/deep)

            (319,64 ft / 312,66 ft) x 30,51 ft x (9,35 / 10,06 ft)

            (97,43 m / 95,30 m) x 9,30 m  x (2,85 / 3,07 m)

Armament:

      2 - 5,00" / 127 mm 38,0 cal guns - 55,12lbs / 25,00kg shells, 250 per gun

              Dual purpose guns in deck and hoist mounts, 1932 Model

              2 x Single mounts on centreline ends, evenly spread

      6 - 1,46" / 37,0 mm 57,0 cal guns - 1,63lbs / 0,74kg shells, 2 500 per gun

              Anti-air guns in deck mounts, 1936 Model

              3 x Single mounts on centreline, aft deck forward

                        3 raised mount - superfiring

      4 - 0,79" / 20,0 mm 70,0 cal guns - 0,27lbs / 0,12kg shells, 4 000 per gun

              Anti-air guns in deck mounts, 1934 Model

              2 x Single mounts on sides, aft deck forward

                        2 raised mounts

              2 x Single mounts on sides, forward deck centre

                        2 double raised mounts

      Weight of broadside 117 lbs / 53 kg

      Main Torpedoes

      3 - 21,0" / 533 mm, 18,96 ft / 5,78 m torpedoes - 1,324 t each, 3,972 t total

            In 1 sets of deck mounted centre rotating tubes

      Main DC/AS Mortars

      2 - 421,08 lbs / 191,00 kg Depth Charges + 48 reloads - 9,399 t total

            in Stern depth charge racks

      2nd DC/AS Mortars

      2 - 421,08 lbs / 191,00 kg Depth Charges + 24 reloads - 4,888 t total

            in Depth charge throwers

Armour:

   - Gun armour:         Face (max)     Other gunhouse (avg)      Barbette/hoist (max)

            Main:           0,51" / 13 mm                   -                                      -

Machinery:

            Oil fired boilers, steam turbines,

            Geared drive, 2 shafts, 15 500 shp / 8 171 Kw = 26,33 kts

            Range 4 900nm at 15,00 kts

            Bunker normal = 150 tons, at max displacement = 269 tons

Complement:

            92 - 120

Cost:

            £0,246 million / $0,984 million

Distribution of weights at normal displacement:

            Armament: 60 tons, 5,7%

               - Guns: 33 tons, 3,1%

               - Weapons: 27 tons, 2,6%

            Armour: 3 tons, 0,2%

               - Armament: 3 tons, 0,2%

            Machinery: 289 tons, 27,4%

            Hull, fittings & equipment: 504 tons, 47,6%

            Fuel, ammunition & stores: 202 tons, 19,1%

            Miscellaneous weights: 0 tons, 0,0%

Overall survivability and seakeeping ability:

            Survivability (Non-critical penetrating hits needed to sink ship):

              705 lbs / 320 Kg = 11,3 x 5,0 " / 127 mm shells or 0,5 torpedoes

            Stability (Unstable if below 1.00): 1,19

            Metacentric height 1,2 ft / 0,4 m

            Roll period: 11,9 seconds

            Steadiness      - As gun platform (Average = 50 %): 71 %

                                   - Recoil effect (Restricted arc if above 1.00): 0,29

            Seaboat quality  (Average = 1.00): 1,43

Hull form characteristics:

            Hull has rise forward of midbreak,

              a normal bow and a round stern

            Block coefficient (normal/deep): 0,415 / 0,429

            Length to Beam Ratio: 10,25 : 1

            'Natural speed' for length: 17,68 kts

            Power going to wave formation at top speed: 56 %

            Trim (Max stability = 0, Max steadiness = 100): 50

            Bow angle (Positive = bow angles forward): 17,20 degrees

            Stern overhang: 0,98 ft / 0,30 m

            Freeboard (% = length of deck as a percentage of waterline length):

                                                                     Fore end,              Aft end

               - Forecastle:            18,00%,  19,36 ft / 5,90 m,  17,39 ft / 5,30 m

               - Forward deck:       22,00%,  17,39 ft / 5,30 m,  17,06 ft / 5,20 m

               - Aft deck:                45,00%,    8,86 ft / 2,70 m,    8,86 ft / 2,70 m

               - Quarter deck:        15,00%,    8,86 ft / 2,70 m,    8,86 ft / 2,70 m

               - Average freeboard:                      12,38 ft / 3,77 m

            Ship tends to be wet forward

Ship space, strength and comments:

            Space - Hull below water (magazines/engines, low = better): 100,7%

                        - Above water (accommodation/working, high = better): 127,8%

            Waterplane Area: 5 927 Square feet or 551 Square metres

            Displacement factor (Displacement / loading): 155%

            Structure weight / hull surface area: 48 lbs/sq ft or 236 Kg/sq metre

            Hull strength (Relative):

                        - Cross-sectional: 0,92

                        - Longitudinal: 2,50

                        - Overall: 1,02

            Adequate machinery, storage, compartmentation space

            Excellent accommodation and workspace room

            Ship has slow, easy roll, a good, steady gun platform

            Good seaboat, rides out heavy weather easily

Trueno (1941)

Iluminacion (1941)

Torbellino (1941)

Mapa polityczna Ameryki Południowej po wojnie chilijsko-kolumbijskiej – stan na koniec roku 1939

Mapa polityczna Ameryki Południowej po wojnie chilijsko-kolumbijskiej – stan na koniec roku 1939

Ze sporym opóźnieniem, przedstawiam polityczną mapę Ameryki Południowej, po zakończeniu wojny chilijsko-kolumbijskiej.

Dlaczego dopiero teraz? Otóż dlatego, że dopiero niedawno wdrożyłem i opanowałem, nowy dla mnie edytor map. Nazwy programu nie podaję, aby uniknąć oskarżeń o kryptoreklamę 😉.

Budowa kolumbijskich okrętów podwodnych typu Milano 1941-1943 (6 jednostek)

Budowa kolumbijskich okrętów podwodnych typu Milano 1941-1943 (6 jednostek)

Oceaniczny typ okrętów podwodnych, będący, w pewnym sensie, rozwinięciem typu Narval.

W trakcie projektowania, położono szczególny nacisk na wytrzymałość konstrukcji oraz dobre właściwości morskie, stąd niezbyt wielki – jak na okręt oceaniczny – zasięg. Jednakże, w razie takiej potrzeby, wykorzystanie części zbiorników balastowych na zbiorniki paliwa, pozwala go zwiększyć do 9 800 Mm. Całkowicie spawana konstrukcja kadłuba sztywnego, umożliwiła –  w porównaniu z Narvalami – uzyskanie większej głębokości operacyjnej. Przeniesienie stanowiska plot z kiosku na pokład, pozwoliło na uzyskanie korzystniejszego hydrodynamicznie ogólnego profilu. W stosunku do Narvali, zwiększono również ilość zabieranych torped z 16 do 18. Pierwszy raz na kolumbijskich okrętach podwodnych zamontowano działka plot, a nie broń maszynową.

Okręty podwodne typu Milano powstają w stoczniach Astillero Naval No.1 w Callao i Astillero Naval No.3 w Cartagenie, po trzy jednostki w każdej. Wszystkie dostawy zapewnia przemysł krajowy.

Opis techniczny.

Kadłub

Podwójny, z zewnętrznymi głównymi zbiornikami balastowymi.

Napęd

Dwa silniki diesla Sulzer/SS, o mocy 1800 KM każdy oraz dwa silniki elektryczne SGC, o mocy 1050 KM każdy.

Uzbrojenie

Na okręcie zamontowano:

- 1xIx102 mm/40 BSB M1928, przy elewacji maksymalnej 30^o donośność pociskiem HE 14,97 kg wynosi 11800 m;

- 1xIIx20 mm/70 Oerlikon/FNA M1934, przy elewacji 45^o donośność pociskiem 0,123 kg wynosi 4390 m, a przy elewacji maksymalnej 85^o donośność pionowa tym samym pociskiem wynosi 3050 m;

- 6xIxwt533 mm z zapasem 18 torped.

Inne

Jednostkę wyposażono w dwie radiostacje, radionamiernik i szumonamiernik.

Milano, Great Colombia submarine laid down 1941, launched 1941, completed 1941 (engine 1941)

Displacement:

            1 145 t light; 1 173 t standard; 1 271(1 881) t normal; 1 350 t full load

Dimensions: Length (overall / waterline) x beam x draught (normal/deep)

            (286,97 ft / 276,94 ft) x 24,51 ft x (14,01 / 14,64 ft)

            (87,47 m / 84,41 m) x 7,47 m  x (4,27 / 4,46 m)

Armament:

      1 - 4,02" / 102 mm 40,0 cal gun - 33,00lbs / 14,97kg shells, 100 per gun

              Quick firing gun in deck mount, 1928 Model

              1 x Single mount on centreline, forward deck forward

      2 - 0,79" / 20,0 mm 70,0 cal guns - 0,27lbs / 0,12kg shells, 500 per gun

              Anti-air guns in deck mount, 1934 Model

              1 x Twin mount on centreline, aft deck forward

                        1 raised mount

      Weight of broadside 34 lbs / 15 kg

      Main Torpedoes

      4 - 21,0" / 533 mm, 18,83 ft / 5,74 m torpedoes - 1,316 t each, 5,265 t total

            submerged bow tubes + 10 torpedoes reload

      2nd Torpedoes

      2 - 21,0" / 533 mm, 18,83 ft / 5,74 m torpedoes - 1,316 t each, 2,632 t total

            submerged stern tubes + 2 torpedoes reload

Machinery:

            Diesel Internal combustion engines plus batteries and electric motors,

            Geared drive, 2 shafts, 3 600(2 100) shp / 2 686(1 567) Kw = 18,53(9,63) kts

            Range 7 000(115) nm at 10,00(5,00) kts

            Bunker normal = 98 tons, at max displacement = 177 tons

Complement:

            53

Cost:

            £0,678 million / $2,712 million

Distribution of weights at normal displacement:

            Armament: 21 tons, 1,6%

               - Guns: 5 tons, 0,4%

               - Weapons: 16 tons, 1,2%

            Machinery: 95 tons, 7,5%

            Hull, fittings & equipment: 1 014 tons, 79,8%

            Fuel, ammunition & stores: 126 tons, 9,9%

            Miscellaneous weights: 15 tons, 1,2%

               - Hull below water: 15 tons

Overall survivability and seakeeping ability:

            Survivability (Non-critical penetrating hits needed to sink ship):

              329 lbs / 149 Kg = 10,2 x 4,0 " / 102 mm shells or 0,5 torpedoes

            Stability (Unstable if below 1.00): 1,04

            Metacentric height 0,7 ft / 0,2 m

            Roll period: 12,7 seconds

            Steadiness      - As gun platform (Average = 50 %): 56 %

                                   - Recoil effect (Restricted arc if above 1.00): 0,05

            Seaboat quality  (Average = 1.00): 1,12

Hull form characteristics:

            Hull has a flush deck,

              a normal bow and a cruiser stern

            Block coefficient (normal/deep): 0,468 / 0,476

            Length to Beam Ratio: 11,30 : 1

            'Natural speed' for length: 16,64 kts

            Power going to wave formation at top speed: 43 %

            Trim (Max stability = 0, Max steadiness = 100): 50

            Bow angle (Positive = bow angles forward): 12,7 degrees

            Stern overhang: 0,00 ft / 0,00 m

            Freeboard (% = length of deck as a percentage of waterline length):

                                                                   Fore end,              Aft end

               - Forecastle:            28,00%, 13,02 ft / 3,97 m,  9,51 ft / 2,90 m

               - Forward deck:       23,00%,  9,51 ft / 2,90 m,  7,51 ft / 2,29 m

               - Aft deck:                29,00%,  7,51 ft / 2,29 m,  7,02 ft / 2,14 m

               - Quarter deck:        20,00%,  7,02 ft / 2,14 m,  2,49 ft / 0,76 m

               - Average freeboard:                      8,07 ft / 2,46 m

            Ship tends to be wet forward

Ship space, strength and comments:

            Space - Hull below water (magazines/engines, low = better): 33,3%

                        - Above water (accommodation/working, high = better): 61,8%

            Waterplane Area: 4 395 Square feet or 408 Square metres

            Displacement factor (Displacement / loading): 580%

            Structure weight / hull surface area: 122 lbs/sq ft or 597 Kg/sq metre

            Hull strength (Relative):

                        - Cross-sectional: 3,05

                        - Longitudinal: 4,32

                        - Overall: 3,15

            Excellent machinery, storage, compartmentation space

            Cramped accommodation and workspace room

Operational diving depth - 105 m

Emergency diving depth - 168 m

Crush diving depth - 263 m

Milano (1941)

Azor (1941)

Ratonero (1942)

Tiburón (1942)

Orca (1943)

Gavilán (1943)

BIULETYN INFORMACYJNY NR 44/1/1941

                BIULETYN INFORMACYJNY NR 44/1/1941

Okręty

Oddano do służby:

- trzy kutry patrolowe typu P-15 (post z dnia 21.05.2026),

- eskortowiec typu Obstinado (post z dnia 24.05.2026),

- drugi i ostatni eskortowiec typu Persistente.

Rozpoczęto budowę:

- sześciu okrętów podwodnych typu Milano,

- trzech niszczycieli typu Aguacero.

Trwa budowa:

- lekkiego lotniskowca typu Federación (w amerykańskiej stoczni Bethlehem Quincy),

- eskortowca typu Obstinado,

- trzech kutrów patrolowych typu P-15.

Rozpoczęła się przebudowa trzech niszczycieli typu Trueno na niszczyciele eskortowe.

Wycofano ze służby i po krótkotrwałym wykorzystaniu w roli okrętu-celu dla lotnictwa, zezłomowano torpedowiec Teniente Rodríguez. Zdemontowaną artylerię i broń maszynową, oddano do dyspozycji artylerii nadbrzeżnej.

Aktualnie, w skład floty kolumbijskiej (morskiej) wchodzą:

- 1 pancernik,

- 2 pancernik obrony wybrzeża,

- 2 monitory,

- 1 krążownik ciężki,

- 4 krążowniki lekkie,

- 17 niszczycieli,

- 4 torpedowce,

- 13 okrętów podwodnych,

- 4 kanonierki,

- 17 kutrów torpedowych,

- 8 patrolowców,

- 17 kutrów patrolowych,

- 3 eskortowce,

- 11 ścigaczy okrętów podwodnych,

- 2 stawiacze min,

- 10 trałowców,

- 10 kutrów trałowych,

- 3 średnie okręty desantowe,

- 6 małych okrętów desantowych,

- 24 kutry desantowe,

- 1 szturmowy transportowiec desantowy,

- 1 transportowiec wodnosamolotów,

- 2 transportowce wojska,

- 2 okręty-bazy,

- 1 zaopatrzeniowiec,

- 2 zbiornikowce floty,

- 1 okręt warsztatowy,

- 1 okręt ratowniczy,

- 3 okręty hydrograficzne,

- 2 holowniki pełnomorskie,

- 1 okręt szkolny.

Komponent rzeczny floty składa się z:

- 2 monitorów,

- 2 pływających baterii artyleryjskich,

- 5 kanonierek,

- 2 kutrów pancernych,

- 14 kutrów,

- 2 stawiaczy min,

- 2 trałowców,

- 4 kutrów desantowych,

- 6 ślizgaczy,

- 1 okrętu dowodzenia,

- 1 transportowca wojska,

- 1 zaopatrzeniowca,

- 2 holowników.

Uzbrojenie

Na nawodnych okrętach morskich głównych klas, rozpoczęto wymianę nkm-ów 12,7 mm na działka 20 mm.

Artyleria nadbrzeżna

Zakończono budowę baterii artylerii nadbrzeżnej Punta Tetas (Antofagasta), jej skład to: 4x152 mm L/53 BS/HM M1920, 3x76,2 mm L/23 BS/BSB M1900, 6x37 mm L/51 COW/FNA M1918 i 4x12,7 mm L/90 Browning/FNA M1921.

Lotnictwo

Wprowadzono do użytku pierwszy kolumbijski samolot wojskowy rodzimej konstrukcji, rozpoznawczy/obserwacyjny typ PA R-1 Tangara. Oto jego dane taktyczno-techniczne:

- górnopłat zastrzałowy, konstrukcja metalowa półskorupowa, poszycie całkowicie metalowe;

- podwozie klasyczne, główne chowane w locie, kółko ogonowe stałe;

- załoga: 2 osoby (pilot, obserwator);

- wymiary (LxSxH): 7,95x12,10x2,85 m, powierzchnia nośna 19,30 m²;

- masa własna 1 775 kg, startowa 2 250 kg;

- napęd: silnik gwiazdowy 9-cylindrowy Wright R-1820-1 Cyclone o mocy 575 KM;

- prędkość maksymalna 363 km/h, przelotowa 320 km/h;

- pułap praktyczny 5 700 m, prędkość wznoszenia 7,5 m/s;

- zasięg 609 Mm (1128 km);

- uzbrojenie: 1 stały i 1 ruchomy km 7,62 mm.

Jak na razie, do lotnictwa MW trafiło 9 maszyn tego typu.

Zakupiono i wprowadzono do użytku 13 samolotów myśliwskich typu Grumman F4F Wildcat.

Zmontowano w kolumbijskich zakładach i wprowadzono do użytku:

- dalszych 10 samolotów torpedowo-bombowych typu Douglas TBD Devastator,

- dalszych 13 samolotów myśliwskich typu Curtiss P36 Hawk,

- dalszych 10 bombowców nurkujących typu Curtiss SBC-4 Helldiver.

Wycofano ze służby i złomowano:

- ostatnie 7 samolotów torpedowo-bombowych Martin T5M,

- ostatnie 10 samolotów myśliwskich typu Grumman FF.

Przekazano lotnictwu lądowemu 7 średnich samolotów bombowych typu Martin B-10.

Aktualnie, w skład Dowództwa Lotnictwa Morskiego (Comando de Aviación Naval, CAN) wchodzi:

- 6 rozpoznawczo-bombowych/transportowych łodzi latających typu Short S.8/8 Rangoon,

- 21 rozpoznawczych/łącznikowych łodzi latających w wersji amfibii typu Douglas RD3 Dolphin,

- 6 rozpoznawczo-bombowych wodnosamolotów pływakowych typu Høver M.F.11,

- 6 rozpoznawczo-bombowych łodzi latających typu Consolidated P2Y,

- 7 torpedowo-bombowych wodnosamolotów pływakowych typu Martin T3M(PA),

- 17 samolotów myśliwskich typu Grumman F2F,

- 38 pływakowych wodnosamolotów rozpoznawczych typu Curtiss SOC Seagull,

- 6 rozpoznawczo-bombowych łodzi latających/amfibii typu Consolidated PBY Catalina,

- 34 samoloty torpedowo-bombowe typu Douglas TBD Devastator,

- 73 samoloty myśliwskie typu Curtiss P36 Hawk,

- 37 bombowców nurkujących typu Curtiss SBC-4 Helldiver,

- 28 torpedowo-bombowych wodnosamolotów pływakowych typu Hall PTBH,

- 9 samolotów rozpoznawczo-bombowych dalekiego zasięgu typu Lockheed A-29 Hudson,

- 13 samolotów myśliwskich typu Grumman F4F Wildcat,

- 9 samolotów rozpoznawczych/obserwacyjnych typu PA R-1 Tangara.

Łącznie 310 maszyn.

Ponadto, opracowano, oblatano i rozpoczęto produkcję seryjną samolotu turystycznego typu PA S-1 Golondrina.

Pozostałe wiadomości

Przekształcono lotnicze zakłady remontowe w Arequipie, na filię zakładów Plantas de Aviones (PA). Filia będzie montować samoloty firm Curtiss-Wright i Grumman oraz produkować własne konstrukcje. Główne zakłady PA w Cali, będą montować samoloty firm Curtiss-Wright, Grumman i Douglas oraz opracowywać i produkować własne konstrukcje.

Na wysepce San Félix (w przejętym od Chile archipelagu Islas Desventuradas), rozpoczęto budowę przystani oraz bazy wodnosamolotów. W najbliższym czasie planuje się rozbudowę infrastruktury na tej wysepce. Będzie ona obejmować m.in. lotnisko dla samolotów kołowych, zaplecze techniczne i koszarowe, przekaźnik radiowy oraz stację meteorologiczną.