Budowa kolumbijskich eskortowców typu Persistente 1940-1941 (2 jednostki)

Budowa kolumbijskich eskortowców typu Persistente 1940-1941 (2 jednostki) 

Niewielki eskortowiec, w pewnym sensie, odpowiednik włoskich korwet typu Gabbiano, lub mniejsza wersja brytyjskich typu Flower.  

Mimo skromnych rozmiarów, okręt posiada bardzo dobre właściwości morskie, dzięki pełnym kształtom i stosunkowo wysokiej wolnej burcie. Duży zasięg umożliwia operowanie na dłuższych szlakach konwojowych. Uzbrojenie jest dostosowane do zadań eskortowych, obejmując artylerię uniwersalną i plot oraz broń pop. Sylwetka okrętu nie jest może elegancka, ale nie ma to dla jej przydatności żadnego znaczenia. Jednostka dysponuje pomieszczeniami przystosowanymi do przyjęcia 40 ewentualnych rozbitków.

Eskortowce buduje stocznia Astillero Naval No.2 w Guayaquil. Wszystkie dostawy zapewnia przemysł krajowy. Okręty zostały przydzielone admiralicji Boliwii i są to jej pierwsze morskie jednostki wojenne.

Opis techniczny.

Kadłub

O stosunkowo niewielkim wydłużeniu, zakończony szeroką pawężą rufową.

Napęd

Dwa silniki diesla Gray/JSFM o mocy 1500 KM każdy, w jednej maszynowni.

Uzbrojenie

Na okręcie zamontowano:

- 1xI+1xIIx76,2 mm/23 Bethlehem Steel/BSB M1900, przy elewacji 45^o donośność pociskiem HE 5,90 kg wynosi 9210 m, a przy elewacji maksymalnej 75^o donośność pionowa tym samym pociskiem wynosi 5570 m;

- 2xI+1xIIx37 mm/57 FNA M1936, przy elewacji 45^o donośność pociskiem 0,74 kg wynosi 6950 m, a przy elewacji maksymalnej 85^o donośność pionowa tym samym pociskiem wynosi 4100 m;

- 2xIx12,7 mm/90 Browning/FNA M1921, przy elewacji 45^o donośność pociskiem 0,03 kg wynosi 4200 m, a przy elewacji maksymalnej 85^o donośność pionowa tym samym pociskiem wynosi 2800 m;

- 2xwbg z zapasem 48 bg.

Zainstalowano cztery stanowiska kierowania ogniem plot.

Inne

Okręt wyposażono w pięć radiostacji, dwa radionamierniki i szumonamiernik. 

Persistente, Great Colombia escort ship laid down 1940, launched 1940, completed 1940 (engine 1940)

Displacement:

            327 t light; 357 t standard; 655 t normal; 893 t full load

Dimensions: Length (overall / waterline) x beam x draught (normal/deep)

            (184,78 ft / 179,79 ft) x 28,54 ft x (9,02 / 11,38 ft)

            (56,32 m / 54,80 m) x 8,70 m  x (2,75 / 3,47 m)

Armament:

      3 - 3,00" / 76,2 mm 23,0 cal guns - 13,01lbs / 5,90kg shells, 300 per gun

              Quick firing guns in deck mounts, 1900 Model

              1 x Single mount on centreline, forward deck forward

              1 x Twin mount on centreline, aft deck aft

      4 - 1,46" / 37,0 mm 57,0 cal guns - 1,63lbs / 0,74kg shells, 3 000 per gun

              Anti-air guns in deck mounts, 1936 Model

              1 x Twin mount on centreline, aft deck aft

                        1 raised mount

              2 x Single mounts on sides, aft deck centre

                        2 raised mounts

      2 - 0,50" / 12,7 mm 90,0 cal guns - 0,07lbs / 0,03kg shells, 4 500 per gun

              Machine guns in deck mounts, 1921 Model

              2 x Single mounts on sides, forward deck centre

                        2 raised mounts

      Weight of broadside 44 lbs / 20 kg

      Main DC/AS Mortars

      2 - 421,08 lbs / 191,00 kg Depth Charges + 48 reloads - 9,399 t total

            in Stern depth charge racks

Armour:

   - Gun armour:         Face (max)     Other gunhouse (avg)     Barbette/hoist (max)

                     Main:   0,31" / 8 mm                     -                                    -

Machinery:

            Diesel Internal combustion motors,

            Geared drive, 2 shafts, 3 000 shp / 2 238 Kw = 17,99 kts

            Range 10 200nm at 14,00 kts

            Bunker at max displacement = 535 tons

Complement:

            64 - 84

Cost:

            £0,145 million / $0,582 million

Distribution of weights at normal displacement:

            Armament: 17 tons, 2,6%

               - Guns: 6 tons, 0,9%

               - Weapons: 12 tons, 1,8%

            Armour: 1 tons, 0,2%

               - Armament: 1 tons, 0,2%

            Machinery: 80 tons, 12,2%

            Hull, fittings & equipment: 228 tons, 34,8%

            Fuel, ammunition & stores: 328 tons, 50,1%

            Miscellaneous weights: 0 tons, 0,0%

Overall survivability and seakeeping ability:

            Survivability (Non-critical penetrating hits needed to sink ship):

              900 lbs / 409 Kg = 66,7 x 3,0 " / 76 mm shells or 0,5 torpedoes

            Stability (Unstable if below 1.00): 1,71

            Metacentric height 1,8 ft / 0,6 m

            Roll period: 8,8 seconds

            Steadiness      - As gun platform (Average = 50 %): 77 %

                                   - Recoil effect (Restricted arc if above 1.00): 0,07

            Seaboat quality  (Average = 1.00): 1,71

Hull form characteristics:

            Hull has a flush deck,

              a normal bow and large transom stern

            Block coefficient (normal/deep): 0,495 / 0,535

            Length to Beam Ratio: 6,30 : 1

            'Natural speed' for length: 15,94 kts

            Power going to wave formation at top speed: 62 %

            Trim (Max stability = 0, Max steadiness = 100): 45

            Bow angle (Positive = bow angles forward): 16,60 degrees

            Stern overhang: 0,98 ft / 0,30 m

            Freeboard (% = length of deck as a percentage of waterline length):

                                                                     Fore end,              Aft end

               - Forecastle:            18,00%,  13,45 ft / 4,10 m,  11,48 ft / 3,50 m

               - Forward deck:       32,00%,  11,48 ft / 3,50 m,  11,15 ft / 3,40 m

               - Aft deck:                34,00%,  11,15 ft / 3,40 m,  11,15 ft / 3,40 m

               - Quarter deck:        16,00%,  11,15 ft / 3,40 m,  11,15 ft / 3,40 m

               - Average freeboard:                      11,41 ft / 3,48 m

            Ship tends to be wet forward

Ship space, strength and comments:

            Space - Hull below water (magazines/engines, low = better): 46,1%

                        - Above water (accommodation/working, high = better): 118,3%

            Waterplane Area: 3 539 Square feet or 329 Square metres

            Displacement factor (Displacement / loading): 370%

            Structure weight / hull surface area: 38 lbs/sq ft or 184 Kg/sq metre

            Hull strength (Relative):

                        - Cross-sectional: 0,86

                        - Longitudinal: 4,78

                        - Overall: 1,03

            Excellent machinery, storage, compartmentation space

            Adequate accommodation and workspace room

            Ship has slow, easy roll, a good, steady gun platform

            Excellent seaboat, comfortable, can fire her guns in the heaviest weather

Persistente (1940)

Resistente (1941)

BIULETYN INFORMACYJNY NR 41/2/1939

                                        BIULETYN INFORMACYJNY NR 41/2/1939

Okręty

Informacje na temat okrętów wprowadzonych do służby oraz utraconych po 03.05.1939, podawane były na bieżąco w komunikatach wojennych.

Wycofano ze służby i sprzedano na złom dwa okręty podwodne typu Tiburón (1913-14). W roli jednostek szkolno-bojowych zastąpią je dwa okręty typu Morena (1916).

Rozpoczęto budowę lekkiego lotniskowca typu Federación.

W budowie znajdują się trzy niszczyciele typu Tifón.

Aktualnie, w skład floty kolumbijskiej (morskiej) wchodzą:

- 1 pancernik,

- 2 małe pancerniki,

- 2 monitory,

- 1 krążownik ciężki,

- 4 krążowniki lekkie,

- 14 niszczycieli,

- 5 torpedowców,

- 13 okrętów podwodnych,

- 4 kanonierki,

- 17 kutrów torpedowych,

- 8 patrolowców,

- 14 kutrów patrolowych,

- 11 ścigaczy okrętów podwodnych,

- 2 stawiacze min,

- 10 trałowców,

- 10 kutrów trałowych,

- 3 średnie okręty desantowe,

- 6 małych okrętów desantowych,

- 24 kutry desantowe,

- 1 szturmowy transportowiec desantowy,

- 1 transportowiec wodnosamolotów,

- 2 transportowce wojska,

- 2 okręty-bazy,

- 1 zaopatrzeniowiec,

- 2 zbiornikowce floty,

- 1 okręt warsztatowy,

- 1 okręt ratowniczy,

- 3 okręty hydrograficzne,

- 2 holowniki pełnomorskie,

- 1 okręt szkolny.

Komponent rzeczny floty składa się z:

- 2 monitorów,

- 2 pływających baterii artyleryjskich,

- 5 kanonierek,

- 15 kutrów,

- 2 stawiaczy min,

- 2 trałowców,

- 4 kutrów desantowych,

- 6 ślizgaczy,

- 1 okrętu dowodzenia,

- 1 transportowca wojska,

- 1 zaopatrzeniowca,

- 2 holowników.

Uzbrojenie

Na okrętach rzecznych wymieniono 21 działek 37/51 mm COW/FNA M1918 na działka 37/57 mm FNA M1936. Zdjęte działka przekazano wojskom lądowym.

Zakupiono w koncernie Oerlikon-Bührle, licencję na produkcję działek 20 mm. Będą one wytwarzane w zakładach Fábrica Nacional de Armas (FNA) w Limie i Caracas.

Pozostałe wiadomości

Zakończyła się dzierżawa cywilnego statku pasażerskiego SS Mantaro. W służbie kolumbijskiej MW przewiózł on ok. 33 000 żołnierzy i ok. 3 600 t sprzętu i zaopatrzenia.

Poniżej zestawienie odznaczeń dla personelu MW, za udział w ostatniej wojnie:

- Krzyż Wielki z Łańcuchem Orderu Kondora Andów – 1 osoba,

- Krzyż Wielki Orderu Kondora Andów – 1 osoba,

- Krzyż Wielki Orderu Bolívara – 1 osoba,

- Krzyż Komandorski Orderu Bolívara – 4 osoby,

- Krzyż Oficerski Orderu Bolívara – 8 osób,

- Order Kolumba – 2 osoby,

- Order Słońca Peru – 4 osoby,

- Krzyż Wielki Orderu Federacji – 2 osoby,

- Krzyż Komandorski Orderu Federacji – 4 osoby,

- Krzyż Oficerski Orderu Federacji – 8 osób,

- Krzyż Kawalerski Orderu Federacji – 81 osób,

- Order Zasługi Marynarskiej I klasy – 33 osoby,

- Order Zasługi Marynarskiej II klasy – 101 osób,

- Order Zasługi Marynarskiej III klasy – 132 osoby,

- Order Zasługi Lotniczej I klasy – 3 osoby,

- Order Zasługi Lotniczej II klasy – 24 osoby,

- Order Zasługi Lotniczej III klasy – 78 osób,

- Order Zasługi Wojskowej I klasy – 1 osoba,

- Order Zasługi Wojskowej II klasy – 8 osób,

- Order Zasługi Wojskowej III klasy – 35 osób,

- Krzyż Wojenny – 1 365 osób,

- Złoty Krzyż Zasługi – 29 osób,

- Srebrny Krzyż Zasługi – 182 osób,

- Brązowy Krzyż Zasługi – 422 osoby,

- Krzyż Marszałka de Santa Cruz – 1 osoba,

- Krzyż Atahualpy – 2 osoby,

- Medal Marynarski – 5 856 osób,

- Medal Lotniczy – 780 osób,

- Medal Wojskowy – 995 osób,

- Medal Republiki Boliwii – 16 osób,

- Medal Republiki Panamy – 1 osoba,

- Medal Republiki Wenezueli – 3 osoby,

- Medal Republiki Kolumbii – 7 osób,

- Medal Republiki Peru – 27 osób,

- Medal Republiki Ekwadoru – 1 osoba,

- Odznaka Honoru – 1 433.

Łącznie: orderów 531, krzyży 2 001, medali 7 686, odznak 1 433.

Budżet

Rok budżetowy 1939 zamknął się deficytem w wysokości $54 580, o kwotę tę zostanie pomniejszony budżet na rok następny.

PODSUMOWANIE WOJNY CHILIJSKO-KOLUMBIJSKIEJ

                            PODSUMOWANIE WOJNY CHILIJSKO-KOLUMBIJSKIEJ 

Podstawowe dane statystyczne.

Wojna trwała 6 miesięcy 23 dni i 16 godzin.

Zmobilizowanych zostało ok. 480 tys. osób po stronie kolumbijskiej i ok. 251 tys. po stronie chilijskiej.

Bezpośredni udział w walkach wzięło ok. 294 tys. żołnierzy i marynarzy po stronie kolumbijskiej i ok. 206 tys. po stronie chilijskiej.

Wydatki wojenne wyniosły ok. 19 419 mln $ po stronie kolumbijskiej i ok. 7 463 mln $ po stronie chilijskiej. 

Zmiany terytorialne i demograficzne.

Na skutek wojny, Chile utraciło 185 153 km² terytorium, co stanowi 24,5% stanu sprzed wojny, a liczba ludności tego państwa zmniejszyła się o 242 154 osoby, co stanowi 3,6% stanu sprzed wojny^(a).

Wielka Kolumbia powiększyła swoje terytorium o 3,9%, a liczbę ludności o 0,7%^(a).

Straty w ludziach^(b).

W wyniku wojny, straty Wielkiej Kolumbii wyniosły:

- 4 604 zabitych,

- 11 114 rannych,

- 354 zaginionych.

Odpowiednio, straty Chile wyniosły:

- 7 049 zabitych,

- 17 975 rannych,

- 738 zaginionych.

Ponadto, straty ludności cywilnej Chile wyniosły 167 zabitych i 584 rannych.

Straty w uzbrojeniu i sprzęcie.

Wielka Kolumbia straciła:

- 61 dział i moździerzy;

- 67 czołgów, 15 samochodów pancernych i 17 tankietek;

- 69 samochodów i motocykli;

- 252 zwierzęta juczne i pociągowe;

- 49 samolotów;

- 1 monitor, 1 niszczyciel, 1 torpedowiec, 1 okręt podwodny, 1 kuter torpedowy, 1 mały okręt desantowy, 4 kutry desantowe i 3 frachtowce.

Chile straciło:

- 424 działa i moździerze;

- 13 czołgów, 28 samochodów pancernych i 11 tankietek;

- 98 samochodów i motocykli;

- 182 zwierzęta juczne i pociągowe;

- 69 samolotów^(c);

- 1 pancernik, 1 krążownik ciężki, 2 niszczyciele, 1 okręt podwodny, 1 patrolowiec, 1 stawiacz min, 1 krążownik pomocniczy, 6 frachtowców, 2 holowniki i 7 małych jednostek pomocniczych^(c).

Straty materialne.

Chilijskie straty w majątku narodowym szacuje się na 179 mln $.

Szacunkowo, Chile utraciło na rzecz Wielkiej Kolumbii:

- ok. 100% zasobów soli kuchennej,

- ok. 95% zasobów saletry sodowej,

- ok. 71% zasobów siarki,

- ok. 65% zasobów guana,

- ok. 17% zasobów rud manganu,

- ok. 14% zasobów srebra,

- ok. 8% zasobów rud miedzi,

- ok. 7% zasobów złota.

Całość zasobów węgla kamiennego, ropy naftowej i rud żelaza pozostaje w obecnych granicach Chile.

Dodatkowo, strona chilijska zobowiązana jest do zapłaty kontrybucji wojennej w wysokości 13,3 mln $, w siedmiu kwartalnych ratach.

Zbrodnie wojenne.

Zakończyło się – prowadzone przez kolumbijską Naczelną Prokuraturę Wojskową, przy udziale przedstawicieli Międzynarodowego Czerwonego Krzyża – śledztwo, w sprawie domniemanego mordu na 79 kolumbijskich jeńcach wojennych w rejonie Villa Martin. Śledztwo potwierdziło fakt dokonania zbrodni wojennej przez żołnierzy chilijskiego II. batalionu 7. Pułku Piechoty Górskiej. Za osobiście winne uznano następujące osoby:

- teniente Jorge Miguel Díaz, dowódca 3. kompanii;

- sargento primero Fernando Gómez García, szef 3. kompanii;

- kilkunastu niezidentyfikowanych z imienia i nazwiska szeregowców i podoficerów tejże kompanii.

Ponieważ, Jorge Miguel Díaz został odnaleziony na liście zaginionych, Fernando Gómez García na liście zabitych, a personaliów pozostałych uczestników zbrodni nie udało się ustalić, śledztwo zostało umorzone.

Przypisy

(a)    Dane uwzględniają osoby, które w ciągu 6 miesięcy wyemigrowały do Chile lub zostały tam deportowane.

(b)  Zestawienie nie obejmuje jeńców wojennych, ponieważ zostali oni w komplecie wymienieni przez strony konfliktu.

(c)  Wielka Kolumbia, ze swojej zdobyczy wojennej, nieodpłatnie zwróciła Chile jeden frachtowiec, trzy małe jednostki pomocnicze oraz jeden samolot.

DZIENNIK NEGOCJACJI POKOJOWYCH cz. III

                                         DZIENNIK NEGOCJACJI POKOJOWYCH cz. III

 

24.11.1939

10:00 Na podstawie uzyskanych drogą telegraficzną informacji, komisja ds. prawnych i finansowych, ustala wartość majątku państwowego Chile zlokalizowanego w prowincjach traconych, na kwotę 44,7 mln $. W związku z powyższym, sugeruje zgromadzeniu plenarnemu obniżenie kwoty kontrybucji wojennej o powyższą wartość.

16:00 Zebranie plenarne akceptuje powyższą sugestię, potwierdzając jednocześnie, że majątek państwowy Chile zlokalizowany w prowincjach traconych, przechodzi na własność skarbu Wielkiej Kolumbii. W pozostałych kwestiach spornych, strona kolumbijska proponuje następujące rozwiązania:

     - całość majątku dotychczasowych obywateli Chile, zamieszkałych w prowincjach traconych, pozostaje nienaruszona, pod warunkiem, że zrzekną się oni obywatelstwa chilijskiego i przyjmą obywatelstwo kolumbijskie;

          - ci, z dotychczasowych obywateli Chile, zamieszkałych w prowincjach traconych, którzy nie zrzekną się obywatelstwa chilijskiego i odmówią przyjęcia obywatelstwa kolumbijskiego, zostaną deportowani do Chile;

         - w powyższym przypadku, zachowują oni prawo do zabrania ze sobą tylko i wyłącznie majątku ruchomego;

          - majątek nieruchomy oraz wszelkie inne prawa majątkowe, osoby wymienione powyżej obowiązane są zbyć na rzecz skarbu Wielkiej Kolumbii, lub osób fizycznych będących obywatelami Wielkiej Kolumbii, lub osób prawnych zarejestrowanych w Wielkiej Kolumbii;

- zbycie to musi nastąpić w ciągu 90 dni od daty podpisania traktatu pokojowego, w przeciwnym razie, rzeczony majątek przechodzi na własność skarbu Wielkiej Kolumbii.

Delegacja chilijska przystaje na te rozwiązania, z zastrzeżeniem, że termin na zbycie majątku nieruchomego i praw majątkowych deportowanych obywateli Chile, powinien zostać wydłużony do 180 dni. Delegacja kolumbijska akceptuje wydłużenie terminu.

17:10  Alfredo Baldomir wyraził wielkie zadowolenie z osiągniętego porozumienia. Ustalono, że w dniu następnym, o godz. 10:00 rozpoczną się prace komisji redakcyjnej nad treścią traktatu. Jeżeli zostaną zakończone do godz. 13:00, to o godz. 16:00 odbędzie się zebranie plenarne w celu zatwierdzenia treści traktatu. Jeżeli praca komisji nie zakończy się do godz. 13:00, będą kontynuowane od godz. 16:00, a posiedzenie plenarne odbędzie się w dniu 27:11.                                                                                                                               

            25.11.1939

10:00 Rozpoczęła obrady komisja redakcyjna. W celu uszczegółowienia pewnych zapisów, komisja redakcyjna prosi o czasowe włączenie do jej składu dwu członków komisji wojskowej, po jednym z każdej strony.

12:10 Przywołani członkowie komisji wojskowej udzielają żądanych wyjaśnień, po czym opuszczają salę obrad. Komisja redakcyjna kontynuuje pracę.

13:00 Komisja kończy pracę informując, że redakcja traktatu nie została zakończona i konieczne jest kontynuowanie prac redakcyjnych od godz. 16:00.

16:00 Komisja redakcyjna wznawia pracę.

17:45  Komisja redakcyjna informuje, że uzgodniła treść traktatu pokojowego.

18:40 Obustronnie uwierzytelniona kopia rękopisu traktatu, zostaje przekazana odpowiedzialnemu pracownikowi urugwajskiej Drukarni Państwowej, celem sporządzenia trzech oficjalnych wydruków dokumentu, oraz jedenaście jego uwierzytelnionych kopii.

 

27.11.1939

11:00 Rozpoczyna się posiedzenie plenarne. Każdy z głównych członków obydwu delegacji otrzymuje jeden egzemplarz kopii, w celu zapoznania się z nim i ewentualnego wniesienia uwag. Dodatkową kopię otrzymuje również Prezydent Baldomir.

12:00 Alfredo Baldomir pyta o ewentualne uwagi do treści traktatu. Wobec ich braku, zaprasza obydwie delegacje do złożenia podpisów na trzech oficjalnych egzemplarzach. Ustalono, że każdy oficjalny dokument traktatowy zostanie podpisany przez przewodniczącego oraz wiceprzewodniczącego obydwu delegacji, a także przez prezydenta Baldomira w charakterze świadka. Traktat wchodzi w życie w dniu 28.11.1939 o godz. 00:00 i winien być ratyfikowany przez parlamenty i głowy obydwu państw sygnatariuszy w terminie 3 miesięcy.

12:45 Składane są podpisy pod traktatem. Każda ze stron otrzymuje jeden oryginalny egzemplarz, a trzeci ma trafić do archiwum państwowego Wschodniej Republiki Urugwaju. Jedenaście kopii traktatu zostaje przekazanych do zniszczenia.

13:10 Alfredo Baldomir dziękuje delegacjom obydwu krajów za ich wysiłki, służące osiągnięciu porozumienia. Przewodniczący obydwu delegacji, kolejno składają prezydentowi Baldomirowi podziękowania za jego nieoceniony wkład w pomyślną finalizację negocjacji pokojowych. Przewodniczący kolumbijskiej delegacji Alfredo Solf y Muro, zapowiedział wystąpienie rządu Federacji Wielkiej Kolumbii do Norweskiego Komitetu Noblowskiego, o przyznanie Alfredo Baldomirowi Pokojowej Nagrody Nobla. Wystąpienie to, spotkało się z aplauzem członków obydwu delegacji.

13:35 Negocjacje pokojowe zostają zakończone. Alfredo Baldomir zaprasza członków obydwu delegacji na okolicznościowy bankiet w dniu 28.11 o godz. 18:00 w hotelu Carasco.

 

29.11.1939

Delegacje udają się w drogę powrotną do swoich krajów.

PS.   Uważam, że na podstawie dziennika negocjacji łatwo można sobie wyrobić pogląd na treść traktatu, więc nie planuję publikacji jego pełnego tekstu. Jeżeli jest inaczej, proszę mi to powiedzieć, wtedy pełny tekst opublikuję.