KOMUNIKAT WOJENNY NR 25/1943

KOMUNIKAT WOJENNY NR 25/1943 

01-15.07.1943

Grupa Eskortowa A1 przeprowadziła bez strat konwój z 14 statków z Gibraltaru przez Freetown do Takoradi.

 

03-15.07.1943

Grupa Eskortowa A2 eskortuje transportowiec wodnosamolotów Galapagos z Cieśniny Anegada do Dakaru.

 

09-17.07.1943

Grupa Eskortowa C1 przeprowadziła bez kontaktu z nieprzyjacielem konwój z Maracaibo i Curaçao do Cieśniny Jukatańskiej.

10.07.1943

Rozpoczęła się Operacja Husky. I. Brygada Piechoty Górskiej (boliwijskiej), stanowi pływający odwód amerykańskiej 7. Armii.

13.07.1943

Kolumbijski batalion piechoty morskiej został przerzucony amerykańskimi środkami transportu z Wysp Russela do Zatoki Nassau na Nowej Gwinei.

 

17-18.07.1943

I. Brygada Piechoty Górskiej (boliwijskiej) ląduje na Sycylii w rejonie Gela, jako odwód II. Korpusu amerykańskiej 7. Armii.

 

19-26.07.1943

Grupa Eskortowa A1 przeprowadziła bez strat transportowiec wodnosamolotów Galapagos oraz konwój 7 statków z Dakaru do Gibraltaru.

 

22.07-05.08.1943

Grupa Eskortowa A2 eskortuje konwój 12 statków z Dakaru do Cieśniny Anegada.

 

26-30.07.1943

Na północy Sycylii, oddziały I. Brygady Piechoty Górskiej (boliwijskiej) zostają podporządkowane amerykańskiej 45. Dywizji Piechoty i biorą udział w walkach o San Stefano na jej prawym skrzydle. 

 

29-30.07.1943

W trakcie drugiej bitwy o Bobdubi, pododdziały III. Brygady Piechoty Górskiej (peruwiańskiej) biorą udział w walkach o wzgórze Ambush Knoll. Straty Brygady to 11 zabitych, 38 rannych i 2 zaginionych.

 

01-09.08.1943

Grupa Eskortowa C1 przeprowadziła bez kontaktu z nieprzyjacielem konwój kilku statków z Cieśniny Anegada do Kanału Panamskiego. 

04-06.08.1943

I. Brygada Piechoty Górskiej (boliwijskiej) bierze udział w walkach o „Linię Etny”, w składzie amerykańskiej 3. Dywizji Piechoty.

 

06-08.08.1943

Transportowiec wodnosamolotów Galapagos, jako element, eskortowanego przez okręty brytyjskie konwoju z Gibraltaru, przybywa do Tunisu. Następnego dnia, po zwodowaniu na redzie portu w Tunisie, samoloty eskadry EAN-T przemieściły się lotem do bazy wodnosamolotów na Jeziorze Tuniskim (Lac de Tunis), a jej rzut kołowy (służby techniczne, zaopatrzeniowe i kwatermistrzowskie) osiągnął bazę dzień później.

 

09-23.08.1943

Grupa Eskortowa A1 przeprowadziła bez strat konwój 12 statków z Gibraltaru do Freetown i Takoradi.

 

17.08.1943

Zakończyła się kampania sycylijska. Uczestnicząca w niej I. Brygada Piechoty Górskiej (boliwijskiej), zyskała uznanie amerykańskich wyższych dowódców (generałowie Bradley i Truscott). Ceną za to uznanie było: 122 zabitych, 271 rannych i 29 zaginionych.

 

19.08-04.09.1943

Grupa Eskortowa A2 eskortuje konwój 15 statków z Cieśniny Anegada do Dakaru. W dniach 28-29.08.1943, doszło do bitwy konwojowej na południowy wschód od Wysp Zielonego Przylądka. Na skutek współdziałania samolotów z lotniskowca Federación z okrętami eskorty, zatopiono 2 z 4-5 atakujących konwój U-Bootów, a jeden prawdopodobnie uszkodzono. Nie obyło się jednak bez strat; stracono storpedowane trzy statki (kolumbijski, amerykański i norweski) oraz niszczyciel Borrasca (typ Siroco). Ponadto, jeden amerykański zbiornikowiec został uszkodzony, ale o własnych siłach dotarł do celu.

 

22-27.08.1943

Grupa Eskortowa C1 przeprowadziła bez kontaktu z nieprzyjacielem konwój kilku statków z Maracaibo do Cieśniny Wiatrów.

30.08.1943

Kolumbijski wodnosamolot torpedowo-bombowy Hall PTBH z EAN-T, wytropił na Morzu Tyrreńskim włoski okręt podwodny i zaatakował go bombami głębinowymi. Nieprzyjacielski OP został prawdopodobnie uszkodzony.

08-23.09.1943

Grupa Eskortowa A1 przeprowadziła bez strat konwój 13 statków z Takoradi Freetown i do Gibraltaru.

12-16.09.1943

Kolumbijski batalion piechoty morskiej, przewieziony na amerykańskich jednostkach desantowych, wziął udział w desancie pod Lae, jako odwód australijskiej 9. Dywizji. Straty batalionu wyniosły: 2 zabitych, 6 rannych i 1 zaginiony.

 

17.09.1943

Alianckie dowództwo zaakceptowało kolumbijską ofertę udziału w wyzwalaniu Włoch kontynentalnych. Strona kolumbijska zobowiązała się do sformowania w tym celu Korpusu „I” (Cuerpo „I”), w składzie: jednej dywizji piechoty, jednej brygady górskiej, jednego samodzielnego batalionu czołgów i jednego samodzielnego dywizjonu artylerii ciężkiej oraz jednostek tyłowych. Łącznie byłoby to ok. 24 300 żołnierzy, ok. 280 dział i moździerzy oraz 94 pojazdy pancerne, w tym 43 czołgi. Nie wyklucza się wzmocnienia Korpusu „I” w przyszłości. Korpus, jako całość, miałby być gotowy do działań od początku 1944 roku, lecz pierwsze jego elementy byłyby gotowe do użycia już na początku listopada 1943 roku.

 

26.09.1943

Drugi niszczyciel typu Aguacero dołącza do Eskadry U.

 

25.09-09.10.1943

Grupa Eskortowa A2 eskortuje konwój 15 statków z Cieśniny Anegada do Dakaru. Nieprzyjaciela nie napotkano.

Ogólny bilans zysków i strat:

- zatopiono 4 OP, a 3 prawdopodobnie uszkodzono,

- zatopiono 1 frachtowiec,

- zestrzelono 4 samoloty i 3 uszkodzono,

- stracono 211 zabitych, 397 rannych i 58 zaginionych,

- stracono 1 niszczyciel,

- stracono 5 frachtowców, a 1 został uszkodzony,

- stracono 1 samolot. 

Modernizacja kolumbijskiej kanonierki rzecznej typu América 1943 (1 jednostka)

Modernizacja kolumbijskiej kanonierki rzecznej América 1943 (1 jednostka) 

Pochodząca z roku 1904 kanonierka rzeczna América, miała kadłub w jeszcze dość dobrym stanie, ale mocno już zużyte urządzenia napędowe. Poza tym, wartość jej obniżał brak opancerzenia, wysoka, łatwa do trafienia sylwetka i stosunkowo niewielki kaliber artylerii głównej (57 mm). Z dwóch możliwych opcji: kasacja lub modernizacja, wybrano tę drugą. Na skutek modernizacji otrzymano dość wartościową jednostkę, mogącą posłużyć jeszcze przynajmniej 10 lat.

Modernizację wykonała stocznia Astillero Fluvial Iquitos. Wszystkie dostawy zapewnił przemysł krajowy.

Opis techniczny modernizacji.                     

Kadłub

Zewnętrznie bez zmian. Dokonano gruntownej konserwacji oraz częściowej zmiany podziału wewnętrznego.

Napęd

Istniejący zdemontowano. Zainstalowano, pracujące na wspólny wał śrubowy, dwa silniki diesla Gray/JSFM, o mocy 300 KM każdy.

Uzbrojenie

Istniejącą artylerię zdjęto, a do dwu km-ów 7,62 mm dodano dwa następne, ze zmianą ich lokalizacji. Po modernizacji, uzbrojenie przedstawia się następująco:

- 2xIx76,2 mm/23 Bethlehem Steel/BSB M1900, przy elewacji 45^o donośność pociskiem HE 5,90 kg wynosi 9210 m, a przy elewacji maksymalnej 75^o donośność pionowa tym samym pociskiem wynosi 5570 m;

- 2xIx37 mm/57 FNA M1936, przy elewacji 45^o donośność pociskiem 0,74 kg wynosi 6950 m, a przy elewacji maksymalnej 85^o donośność pionowa tym samym pociskiem wynosi 4100 m;

- 4xIx7,62 mm/80 Browning/FNA M1919, przy elewacji 45^o donośność pociskiem 0,0098 kg wynosi 1500 m, a przy elewacji maksymalnej 85^o donośność pionowa tym samym pociskiem wynosi 1000 m.

Opancerzenie

Jak w raporcie i na rysunku.

Inne

Całkowicie przebudowano nadbudówki, maszt i komin.

Zainstalowano trzy radiostacje.

W wyniku modernizacji:

- moc napędu wzrosła z 350 do 600 KM, a prędkość maksymalna z 12,00 do 13,89 w;

- zasięg wzrósł z 2100 Mm przy 8 w, do 3500 Mm przy 9 w;

- ciężar salwy burtowej (bez broni maszynowej) wzrósł z 10,96 do 13,28 kg.

Koszt modernizacji wyniósł 62,4% wartości porównywalnego okrętu nowego.

America, Great Colombia river gunboat laid down ?, launched 1904, completed 1904, modernized 1943 (engine 1943)

Displacement:

            213 t light; 225 t standard; 240 t normal; 252 t full load

Dimensions: Length (overall / waterline) x beam x draught (normal/deep)

            (135,01 ft / 135,01 ft) x 20,01 ft x (5,02 / 5,23 ft)

            (41,15 m / 41,15 m) x 6,10 m  x (1,53 / 1,59 m)

Armament:

      2 - 3,00" / 76,2 mm 23,0 cal guns - 13,01lbs / 5,90kg shells, 300 per gun

              Dual purpose guns in Coles/Ericsson turret mounts, 1900 Model

              2 x Single mounts on centreline ends, evenly spread

      2 - 1,46" / 37,0 mm 57,0 cal guns - 1,63lbs / 0,74kg shells, 1 500 per gun

              ASnti air guns in Coles/Ericsson turret mounts, 1936 Model

              2 x Single mounts on centreline ends, evenly spread

                        2 raised mounts

      4 - 0,30" / 7,6 mm 80,0 cal guns - 0,02lbs / 0,01kg shells, 4 500 per gun

              Machine guns in deck mounts, 1919 Model

              4 x Single mounts on sides, evenly spread

                        4 raised mounts

      Weight of broadside 29 lbs / 13 kg

Armour:

   - Belts:                     Width (max)          Length (avg)           Height (avg)

            Main:             2,01" / 51 mm    94,49 ft / 28,80 m     5,91 ft / 1,80 m

            Ends:             0,98" / 25 mm    40,51 ft / 12,35 m     3,94 ft / 1,20 m

                           Main Belt covers 108% of normal length

   - Gun armour:         Face (max)     Other gunhouse (avg)    Barbette/hoist (max)

            Main:           2,01" / 51 mm         0,98" / 25 mm                       -

            2nd:             0,98" / 25 mm         0,51" / 13 mm                       -

   - Armoured deck - single deck:

            For and Aft decks: 0,98" / 25 mm

            Forecastle: 0,51" / 13 mm  Quarter deck: 0,51" / 13 mm

   - Conning towers: Forward 2,01" / 51 mm, Aft 0,00" / 0 mm

Machinery:

            Diesel Internal combustion motors,

            Geared drive, 1 shaft, 600 shp / 447 Kw = 13,89 kts

            Range 3 500nm at 9,00 kts

            Bunker normal = 15 tons, at max displacement = 26 tons

Complement:

            29 - 39

Cost:

            £0,029 million / $0,110 million

Distribution of weights at normal displacement:

            Armament: 6 tons, 2,5%

               - Guns: 6 tons, 2,5%

            Armour: 109 tons, 45,2%

               - Belts: 54 tons, 22,3%

               - Armament: 20 tons, 8,2%

               - Armour Deck: 34 tons, 14,0%

               - Conning Tower: 2 tons, 0,7%

            Machinery: 15 tons, 6,5%

            Hull, fittings & equipment: 83 tons, 34,7%

            Fuel, ammunition & stores: 27 tons, 11,2%

            Miscellaneous weights: 0 tons, 0,0%

Overall survivability and seakeeping ability:

            Survivability (Non-critical penetrating hits needed to sink ship):

              240 lbs / 102 Kg = 16,6 x 3,0 " / 76 mm shells or 0,3 torpedoes

            Stability (Unstable if below 1.00): 1,00

            Metacentric height 0,4 ft / 0,1 m

            Roll period: 12,6 seconds

            Steadiness      - As gun platform (Average = 50 %): 46 %

                                   - Recoil effect (Restricted arc if above 1.00): 0,24

            Seaboat quality  (Average = 1.00): 0,60

Hull form characteristics:

            Hull has a flush deck,

              a ram bow and a cruiser stern

            Block coefficient (normal/deep): 0,619 / 0,623

            Length to Beam Ratio: 6,75 : 1

            'Natural speed' for length: 11,62 kts

            Power going to wave formation at top speed: 56 %

            Trim (Max stability = 0, Max steadiness = 100): 70

            Bow angle (Positive = bow angles forward): -10,30 degrees

            Stern overhang: -0,49 ft / -0,15 m

            Freeboard (% = length of deck as a percentage of waterline length):

                                                                   Fore end,             Aft end

               - Forecastle:            16,00%,  5,51 ft / 1,68 m,  4,49 ft / 1,37 m

               - Forward deck:       34,00%,  4,49 ft / 1,37 m,  4,00 ft / 1,22 m

               - Aft deck:                36,00%,  4,00 ft / 1,22 m,  4,00 ft / 1,22 m

               - Quarter deck:        14,00%,  4,00 ft / 1,22 m,  4,00 ft / 1,22 m

               - Average freeboard:                      4,23 ft / 1,29 m

            Ship tends to be wet forward

Ship space, strength and comments:

            Space - Hull below water (magazines/engines, low = better): 32,4%

                        - Above water (accommodation/working, high = better): 53,4%

            Waterplane Area: 1 974 Square feet or 183 Square metres

            Displacement factor (Displacement / loading): 152%

            Structure weight / hull surface area: 33 lbs/sq ft or 160 Kg/sq metre

            Hull strength (Relative):

                        - Cross-sectional: 1,00

                        - Longitudinal: 1,20

                        - Overall: 1,02

            Excellent machinery, storage, compartmentation space

            Cramped accommodation and workspace room

            Caution: Lacks seaworthiness - very limited seakeeping ability

Budowa kolumbijskich kutrów desantowych typu BD-29 1943-1944 (12 jednostek)

Budowa kolumbijskich kutrów desantowych typu BD-29 1943-1944 (12 jednostek) 

Ponieważ, niewykluczony jest udział kolumbijskiej piechoty morskiej w operacjach desantowych (raczej na Pacyfiku, niż w Europie), Admiralicja zdecydowała o wzmocnieniu taboru desantowego. W pierwszej kolejności, zaplanowano budowę dodatkowych 12 kutrów desantowych, a w następnej, dużego okrętu desantowego.

Nowe kutry desantowe są nieznacznie większe od dotychczas eksploatowanego typu BD-1, o identycznym napędzie, troszkę wolniejsze, ale o większym zasięgu. Mogą zabrać do 52 żołnierzy z pełnym wyposażeniem, lub do 9,6 t ładunku, lub lekkie działo z ciągnikiem, lub czołg lekki, lub samochód pancerny, lub samochód ciężarowy do 3,5 t ładowności, lub 2 samochody terenowe, lub… coś innego o masie do 9,6 t i wymiarach maksymalnych 6,9x2,3 m.

Okręty budują stocznie Astillero Naval No.2 w Guayaquil i Astillero Baranquilla, po sześć jednostek. Wszystkie dostawy zapewnia przemysł krajowy.

Opis techniczny.                                             

Kadłub

Typowy dla małych jednostek desantowych.

Napęd

Silnik diesla GM/JSFM o mocy 90 KM.

Do prędkości maksymalnej, ze względu na niekorzystny kształt dziobu, zastosowano współczynnik zmniejszający 0,789.

Uzbrojenie

Zamontowano:

- 1xIx12,7 mm/90 Browning/FNA M1921, przy elewacji 45^o donośność pociskiem 0,03 kg wynosi 4200 m, a przy elewacji maksymalnej 85^o donośność pionowa tym samym pociskiem wynosi 2800 m.

Inne

Kuter wyposażono w radiostację krótkofalową bliskiego zasięgu.

BD-29, Great Colombia landing craft laid down 1943, launched 1943, completed 1943 (engine 1943)

Displacement:

            10 t light; 10 t standard; 21 t normal; 21 t full load

Dimensions: Length (overall / waterline) x beam x draught (normal/deep)

            (52,00 ft / 47,54 ft) x 13,52 ft x (3,02 / 3,05 ft)

            (15,85 m / 14,49 m) x 4,12 m  x (0,92 / 0,93 m)

Armament:

      1 - 0,50" / 12,7 mm 90,0 cal gun - 0,07lbs / 0,03kg shells, 1 500 per gun

              Machine gun in deck mount, 1921 Model

              1 x Single mount on sides, aft deck aft

      Weight of broadside 0 lbs / 0 kg

Machinery:

            Diesel Internal combustion motors,

            Geared drive, 1 shaft, 90 shp / 67 Kw = 8,30 kts

            Range 510nm at 7,00 kts

            Bunker normal = 0 ton, at max displacement = 1 ton

Complement:

            2 - 4

Cost:

            £0,007 million / $0,028 million

Distribution of weights at normal displacement:

            Armament: 0 tons, 0,5%

               - Guns: 0 tons, 0,5%

            Machinery: 2 tons, 11,2%

            Hull, fittings & equipment: 8 tons, 37,9%

            Fuel, ammunition & stores: 1 tons, 4,4%

            Miscellaneous weights: 10 tons, 46,1%

               - Hull below water: 4 tons

               - Hull above water: 4 tons

               - On freeboard deck: 1 tons

Overall survivability and seakeeping ability:

            Survivability (Non-critical penetrating hits needed to sink ship):

              7 lbs / 3 Kg = 104,6 x 0,5 " / 13 mm shells or 0,1 torpedoes

            Stability (Unstable if below 1.00): 1,35

            Metacentric height 0,4 ft / 0,1 m

            Roll period: 8,8 seconds

            Steadiness      - As gun platform (Average = 50 %): 66 %

                                   - Recoil effect (Restricted arc if above 1.00): 0,00

            Seaboat quality  (Average = 1.00): 0,89

Hull form characteristics:

            Hull has a flush deck,

              a normal bow and small transom stern

            Block coefficient (normal/deep): 0,376 / 0,379

            Length to Beam Ratio: 3,52 : 1

            'Natural speed' for length: 8,01 kts

            Power going to wave formation at top speed: 69 %

            Trim (Max stability = 0, Max steadiness = 100): 75

            Bow angle (Positive = bow angles forward): 41,60 degrees

            Stern overhang: 0,00 ft / 0,00 m

            Freeboard (% = length of deck as a percentage of waterline length):

                                                                    Fore end,            Aft end

               - Forecastle:            15,00%,  5,02 ft / 1,53 m,  4,00 ft / 1,22 m

               - Forward deck:       27,00%,  4,00 ft / 1,22 m,  4,00 ft / 1,22 m

               - Aft deck:                27,00%,  4,00 ft / 1,22 m,  4,00 ft / 1,22 m

               - Quarter deck:        31,00%,  4,00 ft / 1,22 m,  4,00 ft / 1,22 m

               - Average freeboard:                      4,06 ft / 1,24 m

            Ship tends to be wet forward

Ship space, strength and comments:

            Space - Hull below water (magazines/engines, low = better): 82,1%

                        - Above water (accommodation/working, high = better): 75,9%

            Waterplane Area: 398 Square feet or 37 Square metres

            Displacement factor (Displacement / loading): 142%

            Structure weight / hull surface area: 14 lbs/sq ft or 68 Kg/sq metre

            Hull strength (Relative):

                        - Cross-sectional: 0,82

                        - Longitudinal: 7,18

                        - Overall: 1,02

            Excellent machinery, storage, compartmentation space

            Cramped accommodation and workspace room

            Poor seaboat, wet and uncomfortable, reduced performance in heavy weather

BD-29 - BD-32 (1943)

BD-33 - BD-40 (1944)

BIULETYN INFORMACYJNY NR 48/1/1943

BIULETYN INFORMACYJNY NR 48/1/1943

Okręty

Oddano do służby:

- cztery kutry trałowe typu D-11 (post z dnia 30.07.2026),

- dwa trałowce typu Aruco (post z dnia 04.08.2026),

- niszczyciel typu Aguacero,

- okręt podwodny typu Milano,

- okręt podwodny typu Anchoa,

- trzy ostatnie kutry torpedowe typu BT-22,

- dwa ostatnie eskortowce typu Valiente,

- kanonierkę rzeczną typu Quechua,

- ostatni patrolowiec typu Amazonas.

Rozpoczęto budowę:

- ośmiu niszczycieli eskortowych typu Julio Cesar Tello,

- dwu krążowników plot typu Almirante Villar,

- dwunastu kutrów desantowych typu BD-29.

Trwa budowa:

- kanonierki rzecznej typu Quechua,

- niszczyciela typu Aguacero,

- okrętu podwodnego typu Milano,

- trzech okrętów podwodnych typu Anchoa,

- stawiacza min typu Escila,

- dwu trałowców typu Aruco,

- sześciu kutrów trałowych typu D-11.

Rozpoczęto modernizację kanonierki rzecznej typu América.

Wycofano ze służby i adaptowano na rzeczne hulki mieszkalne dwie kanonierki rzeczne typu Esperanza (1895-97). Zdjęte z kanonierek uzbrojenie przekazano artylerii nadbrzeżnej.

Trwa na części okrętów morskich wymiana nkm-ów 12,7 mm na działka 20 mm.

Aktualnie, w skład floty kolumbijskiej (morskiej) wchodzą:

- 1 pancernik,

- 2 małe pancerniki,

- 2 monitory,

- 1 lotniskowiec lekki,

- 1 krążownik ciężki,

- 4 krążowniki lekkie,

- 16 niszczycieli,

- 3 niszczyciele eskortowe,

- 4 torpedowce,

- 19 okrętów podwodnych,

- 4 kanonierki,

- 23 kutry torpedowe,

- 10 patrolowców,

- 20 kutrów patrolowych,

- 10 eskortowców,

- 11 ścigaczy okrętów podwodnych,

- 3 stawiacze min,

- 12 trałowców,

- 14 kutrów trałowych,

- 3 średnie okręty desantowe,

- 6 małych okrętów desantowych,

- 24 kutry desantowe,

- 1 szturmowy transportowiec desantowy,

- 1 transportowiec wodnosamolotów,

- 2 transportowce wojska,

- 2 okręty-bazy,

- 1 zaopatrzeniowiec,

- 2 zbiornikowce floty,

- 1 okręt warsztatowy,

- 1 okręt ratowniczy,

- 3 okręty hydrograficzne,

- 2 holowniki pełnomorskie,

- 1 okręt szkolny.

Komponent rzeczny floty składa się z:

- 2 monitorów,

- 2 pływających baterii artyleryjskich,

- 5 kanonierek,

- 2 kutrów pancernych,

- 14 kutrów,

- 2 stawiaczy min,

- 2 trałowców,

- 4 kutrów desantowych,

- 6 ślizgaczy,

- 1 okrętu dowodzenia,

- 1 transportowca wojska,

- 1 zaopatrzeniowca,

- 2 holowników. 

Lotnictwo

Wprowadzono do służby następujące samoloty rodzimej konstrukcji:

 >   lekki samolot rozpoznawczo-bombowy PA RB-1 Perdiz –

- rok oblotu 1941, rozpoczęcie produkcji 1942;

- średniopłat, konstrukcja metalowa półskorupowa, poszycie całkowicie metalowe;

- podwozie klasyczne, chowane w locie;

- załoga: 2 osoby (pilot, strzelec-obserwator);

- wymiary (LxSxH): 10,70x13,20x3,35 m, powierzchnia nośna 28,29 m²;

- masa własna 2 334 kg, startowa 3 447 kg;

- napęd: silnik gwiazdowy 9-cylindrowy Wright R-1820-34 Cyclone o mocy 850 KM;

- prędkość maksymalna 388 km/h, przelotowa 315 km/h;

- pułap praktyczny 5 700 m, prędkość wznoszenia 7,8 m/s;

- zasięg 661 Mm (1 224 km);

- uzbrojenie: 2x12,7 mm, 2x7,62 mm, 250 kg bomb.

Jak na razie, do lotnictwa MW trafiło 13 maszyn.

·         >  lekki wodnosamolot transportowy/łącznikowy PA U-3faM Petrel –

- rok oblotu 1942, rozpoczęcie produkcji 1942;

- dolnopłat, konstrukcja metalowa półskorupowa, poszycie całkowicie metalowe;

- dwa pływaki z redanem (możliwa wersja amfibii ze stałym podwoziem kołowym czteropodporowym);

- załoga: 2 osoby (pierwszy pilot, drugi pilot-nawigator);

- wymiary (LxSxH): 10,40x14,50x3,91 m, powierzchnia nośna 32,20 m²;

- masa własna 2 697 kg, startowa 3 638 kg;

- napęd: dwa silniki gwiazdowe 9-cylindrowe Pratt & Whitney R-985-AN-1 Wasp Junior o mocy 450 KM każdy;

- prędkość maksymalna 314 km/h, przelotowa 264 km/h;

- pułap praktyczny 6 800 m, prędkość wznoszenia 8,7 m/s;

- zasięg 913 Mm (1 691 km);

- ładowność: 600 kg lub 6 osób.

Samolot ten jest pływakową wersją PA U-3M Goleta; jak na razie, do lotnictwa MW trafiło 6 maszyn. Ponieważ samolot ten jest nieuzbrojony, nie będzie uwzględniony w zestawieniu zbiorczym.

Zakupiono i wprowadzono do użytku:

- 24 samoloty myśliwskie typu Vought F4U Corsair,

- 6 rozpoznawczych/łącznikowych łodzi latających-amfibii typu Grumman G-44 Widgeon,

- dalszych 6 łodzi latających typu Consolidated PB2Y Coronado.

Zmontowano w kolumbijskich zakładach i wprowadzono do użytku:

- dalszych 20 samolotów myśliwskich typu Grumman F4F Wildcat,

- dalszych 10 rozpoznawczych wodnosamolotów pływakowych typu Curtiss SO3C Seamew.

Wycofano ze służby i złomowano:

- 3 ostatnie rozpoznawczo-bombowe/transportowe łodzie latające typu Short S.8/8 Rangoon,

- 6 rozpoznawczych/łącznikowych łodzi latających-amfibii typu Douglas RD3 Dolphin,

- 3 ostatnie samoloty myśliwskie Grumman F2F,

- 10 samolotów myśliwskich Curtiss P36 Hawk.

Aktualnie, w skład Dowództwa Lotnictwa Morskiego (Comando de Aviación Naval, CAN) wchodzi:

- 9 rozpoznawczych/łącznikowych łodzi latających w wersji amfibii typu Douglas RD3 Dolphin,

- 6 rozpoznawczo-bombowych wodnosamolotów pływakowych typu Høver M.F.11,

- 6 rozpoznawczo-bombowych łodzi latających typu Consolidated P2Y,

- 38 pływakowych wodnosamolotów rozpoznawczych typu Curtiss SOC Seagull,

- 6 rozpoznawczo-bombowych łodzi latających/amfibii typu Consolidated PBY Catalina,

- 34 samoloty torpedowo-bombowe typu Douglas TBD Devastator,

- 63 samoloty myśliwskie typu Curtiss P36 Hawk,

- 37 bombowców nurkujących typu Curtiss SBC-4 Helldiver,

- 28 torpedowo-bombowych wodnosamolotów pływakowych typu Hall PTBH,

- 9 samolotów rozpoznawczo-bombowych dalekiego zasięgu typu Lockheed A-29 Hudson,

- 54 samoloty myśliwskie typu Grumman F4F Wildcat,

- 9 samolotów rozpoznawczych/obserwacyjnych typu PA R-1 Tangara,

- 9 rozpoznawczo-torpedowo-bombowych/transportowych łodzi latających typu Consolidated PB2Y Coronado,

- 38 rozpoznawczych wodnosamolotów pływakowych typu Curtiss SO3C Seamew,

- 24 samoloty myśliwskie typu Vought F4U Corsair,

- 6 rozpoznawczych/łącznikowych łodzi latających-amfibii typu Grumman G-44 Widgeon,

- 13 samolotów rozpoznawczo-bombowych typu PA RB-1 Perdiz.

Łącznie 389 maszyn.

Pozostałe wiadomości

W Trujillo zakończono budowę filii zakładów JS Fábrica de Motores (JSFM). W filii będą produkowane silniki benzynowe na licencji General Motors oraz silniki benzynowe i diesle własnej konstrukcji.

W zakładach Plantas de Aviones w Cali, rozpoczęto produkcję gwiazdowych silników lotniczych własnej konstrukcji.

Przewidując rosnący udział kolumbijskich sił lądowych w toczących się zmaganiach IIWS, a więc konieczność ich przerzutu drogą morską do rejonów walk, Admiralicja wyczarterowała od armatorów prywatnych:

- statek pasażerski SS Mantaro (ponownie, był już wykorzystywany przez MW w latach 1938-39),

- transportowiec MV Callao.

Rozpoczęto ich adaptację do potrzeb MW. Przewiduje się, że  po jej zakończeniu, SS Mantaro będzie mógł przewieźć 1360 żołnierzy i 160 t ładunku, a MV Callao do 890 żołnierzy i 4330 t ładunku.