środa, 11 listopada 2026

KOMUNIKAT WOJENNY NR 32/1945

                                        KOMUNIKAT WOJENNY NR 32/1945

 

03.04.1945
Ponieważ od dawna nie zarejestrowano żadnej aktywności niemieckich OP na Morzu Karaibskim, rozwiązana została Grupa Eskortowa C1 (Grupo de Escolta C1). Wchodzące w jej skład jednostki, powróciły do poprzednich struktur organizacyjnych.
Na wszelki wypadek, utrzymano Grupę Lotnictwa Morskiego „Karaiby” (Grupo de Aviación Naval del Caribe, GANC).
 
08.04.1945
Dwa następne niszczyciele eskortowe typu Alonso de Hojeda dołączają do TF C2.
 
14-24.04.1945
Oddziały kolumbijskiego Korpusu Ekspedycyjnego w Europie (Cuerpo Expedicionario en Europa, CEE), biorą udział w ofensywie amerykańskiej V. Armii w kierunku doliny Padu.
 
19.04.1945
Lotniskowiec eskortowy Unión dołącza do TF C2.
 
22.04.1945
Zdecydowano o udziale wojsk kolumbijskiego Dowództwa Sił Ekspedycyjnych na Pacyfiku (Comando de la Fuerza Expedicionaria del Pacífico, CFEP), w opanowaniu Okinawy.
 
25.04.1945
Rozwiązana zostaje Grupa Eskortowa A1 (Grupo de Escolta A1). Znajdujące się dotychczas w jej składzie trzy niszczyciele eskortowe typu Trueno, po zakończeniu okresowych prac remontowych, dołączą do TF C2.
 
29.04.1945
Do Dowództwa Sił Ekspedycyjnych na Pacyfiku (Comando de la Fuerza Expedicionaria del Pacífico, CFEP), wcielona zostaje II. Brygada Piechoty Morskiej. Aktualnie, dowództwo to obejmuje: II. i IV. Brygady Piechoty Morskiej oraz III. Brygadę Piechoty Górskiej (peruwiańskiej).
 
02.05.1945
Kapitulują wojska niemieckie we Włoszech. W okresie 01.04-02.05.1945, straty kolumbijskiego Korpusu Ekspedycyjnego w Europie (Cuerpo Expedicionario en Europa, CEE) wyniosły: 91 zabitych, 414 rannych i 3 zaginionych. Na konto Korpusu zostało zaliczone strącenie 5 samolotów wroga. W tym samym czasie, Eskadra Lotnictwa Morskiego „T” (Escuadrón de Aviación Naval „T”, EAN-T), zatopiła 1 kabotażowiec oraz straciła 1 samolot i 2 zabitych.
 
08.05.1945
Koniec wojny w Europie. Korpus Ekspedycyjny w Europie (Cuerpo Expedicionario en Europa, CEE) oraz Eskadra Lotnictwa Morskiego „T” (Escuadrón de Aviación Naval „T”, EAN-T), przygotowują się do powrotu do kraju.
 
11.05.1945
Rozwiązano Grupy Eskortowe (Grupo de Escolta) A2 i A3. Niektóre okręty z tych Grup, po zakończeniu niezbędnych prac remontowych, dołączą do Task Force C (TF C) i Zespołu Amfibijnego Pacyfiku (Equipo Anfibio del Pacifico,  EAP).
 
14-17.05.1945
Na Okinawę wysadzona zostaje III. Brygada Piechoty Górskiej (peruwiańskiej) oraz dwa bataliony z. IV. Brygady Piechoty Morskiej. Ich zadaniem jest zluzowanie wykrwawionych oddziałów amerykańskiej 7. Dywizji Piechoty.

16.05.1945
Rozwiązano Grupę Lotnictwa Morskiego „Karaiby” (Grupo de Aviación Naval del Caribe, GANC).
 
22.05.1945
Rozpoczęło się wycofywanie oddziałów Korpusu Ekspedycyjnego w Europie (Cuerpo Expedicionario en Europa, CEE) oraz Eskadry Lotnictwa Morskiego „T” (Escuadrón de Aviación Naval „T”, EAN-T) do kraju. 
 
29.05.1945
Okręty z kolumbijskiej Task Force C (TF C), wspierają ogniem artyleryjskim oraz lotnictwem, amerykańską 1. Dywizję Piechoty Morskiej, atakującą zamek Shuri. 
 
03.06.1945
Dwa małe okręty desantowe typu IBD-1 oraz dwa kutry desantowe typu BD-29, dołączają do Zespołu Amfibijnego Pacyfiku (Equipo Anfibio del Pacifico,  EAP).
 
08.06.1945
Trzy niszczyciele eskortowe typu Trueno, dołączają do TF C2. Trzy niszczyciele typu Aguacero, zostają przeniesione z TF C2 do TF C1. W ramach TF C, sformowano grupę wsparcia techniczno-materiałowego TF CT.  Aktualnie, skład Task Force C (TF C) wygląda następująco:
TF C1
- pancernik Unidad,
- krążownik ciężki Américo Vespucio,
- 2 krążowniki lekkie typu Almirante Padilla,
- 6 niszczycieli typu Tifón,
- 3 niszczyciele typu Aguacero;
TF C2
- lotniskowiec Federación,
- lotniskowiec eskortowy Unión,
- 2 krążowniki plot typu Almirante Villar,
- 3 niszczyciele eskortowe typu Trueno,
- 6 niszczycieli eskortowych typu Alonso de Hojeda;
TF CT
- holownik pełnomorski Hercules,
- okręt warsztatowy Arquimedes,
- zbiornikowiec floty Huascarán,
- zaopatrzeniowiec Huiracocha,
- okręt-baza Pichincha.
 
17.06.1945
Pierwsze transporty z żołnierzami Korpusu Ekspedycyjnego w Europie (Cuerpo Expedicionario en Europa, CEE) oraz Eskadry Lotnictwa Morskiego „T” (Escuadrón de Aviación Naval „T”, EAN-T) docierają do kraju.
 
21.06.1945
Zakończyły się walki na Okinawie. Straty Dowództwa Sił Ekspedycyjnych na Pacyfiku (Comando de la Fuerza Expedicionaria del Pacífico, CFEP) wyniosły 94 zabitych, 291 rannych i 3 zaginionych. Task Force C (TF C) zestrzelił 1 samolot wroga, przy stracie 2 własnych, 3 zabitych, 4 rannych i 1 zaginionego. Nieznacznie uszkodzony został pancernik Unidad; uszkodzenia zostały usunięte przez załogę, przy pomocy okrętu warsztatowego Arquimedes.
 
28.06.1945
Trzy niszczyciele eskortowe typu Julio Cesar Tello dołączają do TF C2.
Ogólny bilans zysków i strat:
- zatopiono 1 lekki krążownik,  5 OP, 1 kanonierkę i 1 uzbrojoną barkę samobieżną;
- zatopiono 3 frachtowce;
- zestrzelono 22 samoloty;
- stracono 1 253 zabitych, 4 447 rannych i 96 zaginionych;
- stracono 1 niszczyciel, 1 OP i 2 kutry desantowe;
- stracono 5 frachtowców;
- stracono 8 samolotów.

niedziela, 8 listopada 2026

BIULETYN INFORMACYJNY NR 52/1/1945

                                    BIULETYN INFORMACYJNY NR 52/1/1945

Okręty

Oddano do służby:
- dwa kutry patrolowe typu P-21 (post z dnia 11.10.2026),
- dwa ścigacze OP typu C-8 (post z dnia 14.10.2026),
- lotniskowiec eskortowy typu Unión (post z dnia 22.10.2026),
- cztery małe okręty desantowe typu IBD-1 (post z dnia 281.10.2026),
- ostatni rzeczny kuter pancerny typu Riberalta,
- dwa następne niszczyciele eskortowe typu Alonso de Hojeda,
- dwa ostatnie eskortowce typu Urgente.
Rozpoczęto budowę:
- sześciu okrętów podwodnych typu Arapaima,
- zaopatrzeniowca typu Gauteovan,
- trzech niszczycieli typu Cometa.
W trakcie budowy znajdują się:
- zbiornikowiec floty typu Cumbal,
- dwa niszczyciele eskortowe typu Alonso de Hojeda,
- kuter patrolowy typu P-21,
- ścigacz OP typu C-8,
- cztery małe okręty desantowe typu IBD-1.
Zakończono modernizację pancerników typu Callao.
Rozpoczęto modernizację kutrów patrolowych typu Orinoco.
Częściowo przezbrojono:
- monitor Guayaquil, zastępując cztery stanowiska Ix152/53 czterema Ix127/38, trzy stanowiska Ix76,2/23 trzema IIx37/57 oraz dodając sześć stanowisk Ix20/70;
- kanonierki typu Puma, zastępując dwa stanowiska Ix37/57 dwoma IIx37/57.
Rozpoczęto na okrętach wymianę dział 127/50 mm Bethlehem Steel M1900 na działa 127/51 Bethlehem Steel/HM M1910; do wymiany jest łącznie 13 dział.
Aktualnie, w skład floty kolumbijskiej (morskiej) wchodzą:
- 1 pancernik,
- 2 pancerniki obrony wybrzeża,
- 2 monitory,
- 1 lotniskowiec lekki,
- 1 lotniskowiec eskortowy,
- 1 krążownik ciężki,
- 2 krążowniki lekkie,
- 2 krążowniki plot,
- 16 niszczycieli,
- 15 niszczycieli eskortowych,
- 4 torpedowce,
- 22 okręty podwodne,
- 4 kanonierki,
- 23 kutry torpedowe,
- 10 patrolowców,
- 22 kutry patrolowe,
- 14 eskortowców,
- 13 ścigaczy okrętów podwodnych,
- 3 stawiacze min,
- 14 trałowców,
- 18 kutrów trałowych,
- 1 duży okręt desantowy,
- 3 średnie okręty desantowe,
- 10 małych okrętów desantowych,
- 36 kutrów desantowych,
- 1 szturmowy transportowiec desantowy,
- 1 transportowiec wodnosamolotów,
- 2 transportowce wojska,
- 2 okręty-bazy,
- 1 zaopatrzeniowiec,
- 2 zbiornikowce floty,
- 1 okręt warsztatowy,
- 1 okręt ratowniczy,
- 3 okręty hydrograficzne,
- 2 holowniki pełnomorskie,
- 2 okręty szkolne.
Komponent rzeczny floty składa się z:
- 2 monitorów,
- 2 pływających baterii artyleryjskich,
- 6 kanonierek,
- 6 kutrów pancernych,
- 14 kutrów,
- 2 stawiaczy min,
- 2 trałowców,
- 4 kutrów desantowych,
- 6 ślizgaczy,
- 1 okrętu dowodzenia,
- 1 transportowca wojska,
- 1 zaopatrzeniowca,
- 2 holowników.

Artyleria nadbrzeżna

Zakończono budowę baterii artylerii nadbrzeżnej Chacalluta (Arica). Jej skład to: 4xIx127/50, 4xIx37/51 i 4xI12,7/90.

Lotnictwo

Wprowadzono do służby następujące samoloty rodzimej konstrukcji:
> samolot myśliwsko-bombowy PA C-2 Arpia –
- rok oblotu 1944, rozpoczęcie produkcji 1945;
- dolnopłat, konstrukcja metalowa półskorupowa, poszycie całkowicie metalowe;
- podwozie klasyczne, chowane w locie;
- załoga: 1 osoba;
- wymiary (LxSxH): 9,83x12,54x3,83 m, powierzchnia nośna 28,70 m2;
- masa własna 3 547 kg, startowa 4 874 kg;
- napęd: silnik gwiazdowy (podwójna gwiazda) 14-cylindrowy Wright R-2600-6 Twin Cyclone o mocy 1 900 KM;
- prędkość maksymalna 637 km/h, przelotowa 478 km/h;
- pułap praktyczny 11 500 m, prędkość wznoszenia 13,2 m/s;
- zasięg 831 Mm (1 539 km);
- uzbrojenie: 2x20 mm, 4x7,62 mm 1 000 kg bomb.
·        > średni samolot bombowy PA B-3 Ñandú –
- rok oblotu 1943, rozpoczęcie produkcji 1945;
- średniopłat, konstrukcja metalowa półskorupowa, poszycie całkowicie metalowe;
- podwozie klasyczne, chowane w locie;
- załoga: 5 osób;
- wymiary (LxSxH): 16,35x23,65x5,17 m, powierzchnia nośna 72,45 m2;
- masa własna 5 275 kg, startowa 8 008 kg;
- napęd: dwa silniki gwiazdowe (podwójna gwiazda) 14-cylindrowe PA S-2-14-2485 Doble Estrella o mocy 1 130 KM;
- prędkość maksymalna 471 km/h, przelotowa 400 km/h;
- pułap praktyczny 8 600 m, prędkość wznoszenia 8,3 m/s;
- zasięg 1 283 Mm (2 376 km);
- uzbrojenie: 4x12,7 mm, 2x7,62 mm 1 500 kg bomb.
Wprowadzono do służby następnych 10 samolotów rozpoznawczo-bombowych rodzimej produkcji typu PA RB-1 Perdiz.
Zmontowano w kolumbijskich zakładach i wprowadzono do służby:
- następnych 9 rozpoznawczych wodnosamolotów pływakowych typu Curtiss SO3C Seamew,
- następne 3 rozpoznawczo/łącznikowe łodzie latające-amfibie typu Grumman G-44 Widgeon,
- następnych 16 samolotów torpedowo-bombowych typu Grumman TBM Avenger,
- następnych 6 rozpoznawczo-torpedowo-bombowe/transportowe łodzie latające typu Martin PBM Mariner.
Zakupiono i wprowadzono do służby:
- 33 samoloty myśliwsko-bombowe typu Vought F4U Corsair,
- 7 rozpoznawczo-torpedowo-bombowych samolotów typu Douglas BTD Destroyer.
Wycofano z użytku:
- 6 rozpoznawczo-bombowych wodnosamolotów pływakowych typu Høver M.F.11,
- 6 rozpoznawczo-bombowych łodzi latających typu Consolidated P2Y,
- 9 pływakowych wodnosamolotów rozpoznawczych typu Curtiss SOC Seagull,
- 20 samolotów torpedowo-bombowych typu Douglas TBD Devastator,
- 30 samolotów myśliwskich typu Curtiss P36 Hawk.
Aktualnie, w skład Dowództwa Lotnictwa Morskiego (Comando de Aviación Naval, CAN) wchodzi:
- 6 rozpoznawczych/łącznikowych łodzi latających/amfibii typu Douglas RD3 Dolphin,
- 3 pływakowe wodnosamoloty rozpoznawcze typu Curtiss SOC Seagull,
- 6 rozpoznawczo-bombowych łodzi latających/amfibii typu Consolidated PBY Catalina,
- 14 samolotów torpedowo-bombowych typu Douglas TBD Devastator,
- 33 samoloty myśliwskie typu Curtiss P36 Hawk,
- 37 bombowców nurkujących typu Curtiss SBC-4 Helldiver,
- 27 torpedowo-bombowych wodnosamolotów pływakowych typu Hall PTBH,
- 9 samolotów rozpoznawczo-bombowych dalekiego zasięgu typu Lockheed A-29 Hudson,
- 54 samoloty myśliwskie typu Grumman F4F Wildcat,
- 15 samolotów rozpoznawczych/obserwacyjnych typu PA R-1 Tangara,
- 9 rozpoznawczo-torpedowo-bombowych/transportowych łodzi latających typu Consolidated PB2Y Coronado,
- 74 rozpoznawcze wodnosamoloty pływakowe typu Curtiss SO3C Seamew,
- 77 samolotów myśliwsko-bombowych typu Vought F4U Corsair,
- 24 rozpoznawczo/łącznikowe łodzie latające/amfibie typu Grumman G-44 Widgeon,
- 33 samoloty rozpoznawczo-bombowe typu PA RB-1 Perdiz,
- 29 samolotów torpedowo-bombowych typu Grumman TBM Avenger,
- 9 rozpoznawczo-torpedowo-bombowych/transportowych łodzi latających typu Martin PBM Mariner
- 7 rozpoznawczo-torpedowo-bombowych samolotów typu Douglas BTD Destroyer,
- 13 samolotów myśliwsko-bombowych typu PA C-2 Arpia,
- 7 średnich samolotów bombowych PA B-3 Ñandú.
Łącznie 486 maszyn.

wtorek, 3 listopada 2026

Modernizacja kolumbijskich pancerników obrony wybrzeża typu Callao 1945 (2 jednostki)

Modernizacja kolumbijskich pancerników obrony wybrzeża typu Callao 1945 (2 jednostki) 

Oddane do służby w latach 1922-23 pancerniki typu Callao, były już dozbrajane w roku 1929 oraz częściowo przezbrajane w latach 1937 i 1941. Mimo tych działań, w połowie lat 40-tych, nie spełniały już wymogów współczesnego pola walki. Przesądzał o tym przede wszystkim brak ciężkiej artylerii plot/DP (>100 mm), nieliczna artyleria małokalibrowa, istnienie przestarzałej kazamatowej artylerii średniej oraz niewystarczająca grubość opancerzenia poziomego. Stąd powzięta w roku 1943 decyzja o modernizacji okrętów tego typu.
Przeprowadzając modernizację, utrzymano funkcję artyleryjskiej obrony wybrzeża, rozszerzając ją jednak o obronę plot. Główne zadania zmodernizowanych jednostek, to wzmocnienie artylerii nadbrzeżnej i plot tam, gdzie ona istnieje lub jej zastąpienie tam, gdzie jej brak. Poza tym, okręty mogą spełniać funkcje szkolno-treningowe dla artylerzystów i mechaników (jest tu napęd dieslowski, którego na okrętach szkolnych typu Almirante Grau brak). Niejako przy okazji, ostatecznie przyjęto dla zmodernizowanych jednostek klasę „pancernik obrony wybrzeża”, kończąc zamieszanie z używanymi dotąd półoficjalnymi określeniami „mały pancernik”, czy „pancernik II. klasy”
Po raz pierwszy w kolumbijskiej flocie, zainstalowano na modernizowanych Callao radiodalocelowniki. Za wyjątkiem komponentu radarowego, są one produkcji krajowej.
Przewiduje się utrzymanie okrętów w służbie co najmniej do połowy lat 60-tych. Niewykluczone więc jest, przyszłe pojawienie się na nich broni rakietowej klasy woda-woda/ziemia i woda-powietrze.
Modernizację obydwu jednostek przeprowadzono w stoczni Astillero Naval No.1 w Callao. Za wyjątkiem komponentu radarowego radiodalocelowników, wszystkie dostawy zapewnił przemysł krajowy.
Opis techniczny modernizacji.                     

Kadłub

Zewnętrznie bez zmian. Częściowo zmieniono podział wewnętrzny.
Napęd
Istniejący zdemontowano w całości. Zainstalowano cztery silniki diesla Sulzer Südamerika, o mocy 5 100 KM każdy, pracujące po dwa na każdy wał śrubowy, w dwu maszynowniach.
Uzbrojenie
Za wyjątkiem artylerii głównej i – przeniesionych do innej lokalizacji – ośmiu stanowisk Ix20 mm, istniejące zdjęto w całości. Aktualny zestaw artylerii wygląda następująco:
- 2xIIx356 mm/45 Bethlehem Steel M1910, przy elewacji maksymalnej 20o donośność maksymalna pociskiem AP 635,9 kg wynosi 23590 m;
- 8xIIx127 mm/38 Bethlehem Steel/HM M1932, przy elewacji 45o donośność pociskiem AAC 25,00 kg wynosi 16640 m, a przy elewacji maksymalnej 85o donośność pionowa tym samym pociskiem wynosi 11340 m;
- 10xIIx37 mm/57 FNA M1936, przy elewacji 45o donośność pociskiem 0,74 kg wynosi 6950 m, a przy elewacji maksymalnej 85o donośność pionowa tym samym pociskiem wynosi 4100 m;
- 10xII+12xIx20 mm/70 Oerlikon/FNA M1934, przy elewacji 45o donośność pociskiem 0,123 kg wynosi 4390 m, a przy elewacji maksymalnej 85o donośność pionowa tym samym pociskiem wynosi 3050 m.
Do kierowania ogniem zainstalowano:
- jeden radiodalocelownik TCI-3 o bazie 5,9 m,
- dwa radiodalocelowniki TCI-1 o bazie 3,8 m,
- siedem stanowisk kierowania ogniem działek 37 mm.
Ponadto, każda wieża artylerii głównej posiada własny dalmierz optyczny o bazie 8,1 m.
Opancerzenie
Zlikwidowano:
- opancerzenie „końcówek” kadłuba,
- kazamaty wraz z ich opancerzeniem,
- rufowe opancerzone stanowisko dowodzenia.
Wykorzystując przewalcowane ww. elementy opancerzenia, zwiększono grubość głównego pokładu pancernego z 64 do 114 mm.
Zwiększono głębokość biernej obrony ptorp, przesuwając do wewnątrz kadłuba grodzie ptorp, o 1,65 m z każdej burty.
Aktualny system opancerzenia jak w raporcie i na rysunku.
Inne
Całkowicie przebudowano nadbudówki maszty i komin.
Zainstalowano: cztery radiostacje, dwa radionamierniki, radar kontroli przestrzeni powietrznej CA-2 oraz radar kontroli powierzchni morza i nawigacyjny, typu CM-3.
W efekcie modernizacji:
- zanurzenie wzrosło z 6,15 do 6,25 m,
- wyporność normalna wzrosła z 13 726 do 14 256 t,
- moc napędu zmniejszyła się z 26 500 do 20 400 KM,
- prędkość maksymalna zmniejszyła się z 21,87 do 20,28 w,
- zasięg zmniejszył się z 4 600 Mm przy 13 w do 4 300 Mm przy 12 w,
- ciężar salwy burtowej nieznacznie wzrósł z 2 758 do 2 804 kg.
Koszt modernizacji wyniósł 28,3% wartości porównywalnego okrętu nowego.

Callao, Great Colombia coastal battleship laid down 1920, launched 1921, completed 1922, modernized 1945 (engine 1944)

Displacement:
            12 927 t light; 13 838 t standard; 14 256 t normal; 14 590 t full load

Dimensions: Length (overall / waterline) x beam x draught (normal/deep)
            (520,10 ft / 510,83 ft) x 80,54 ft x (20,51 / 20,90 ft)
            (158,53 m / 155,70 m) x 24,55 m  x (6,25 / 6,37 m)

Armament:
      4 - 14,02" / 356 mm 45,0 cal guns - 1 401,92lbs / 635,90kg shells, 100 per gun
              Breech loading guns in turret on barbette mounts, 1910 Model
              2 x 2-gun mounts on centreline ends, evenly spread
      16 - 5,00" / 127 mm 38,0 cal guns - 55,12lbs / 25,00kg shells, 500 per gun
              Dual purpose guns in deck and hoist mounts, 1932 Model
              6 x Twin mounts on sides, evenly spread
                        2 raised mounts
              2 x Twin mounts on centreline ends, evenly spread
                        2 raised mounts
      20 - 1,46" / 37,0 mm 57,0 cal guns - 1,63lbs / 0,74kg shells, 2 500 per gun
              Anti-air guns in deck mounts, 1936 Model
              8 x Twin mounts on sides, evenly spread
                        8 raised mounts
              2 x Twin mounts on centreline ends, evenly spread
                        2 double raised mounts
      32 - 0,79" / 20,0 mm 70,0 cal guns - 0,26lbs / 0,12kg shells, 5 000 per gun
              Anti-air guns in deck mounts, 1934 Model
              12 x Single mounts on sides, evenly spread
              10 x Twin mounts on sides, evenly spread
                        10 double raised mounts
      Weight of broadside 6 183 lbs / 2 804 kg

Armour:
   - Belts:                     Width (max)    Length (avg)               Height (avg)
            Main:   11,0" / 279 mm           306,43 ft / 93,40 m     13,02 ft / 3,97 m
            Ends:   Unarmoured
            Upper: 4,02" / 102 mm           306,43 ft / 93,40 m     8,01 ft / 2,44 m
              Main Belt covers 92% of normal length
   - Torpedo Bulkhead - Additional damage containing bulkheads:
                        1,50" / 38 mm 306,43 ft / 93,40 m     17,72 ft / 5,40 m
            Beam between torpedo bulkheads 53,51 ft / 16,31 m
   - Gun armour:          Face (max)     Other gunhouse (avg)     Barbette/hoist (max)
            Main:           11,0" / 279 mm        5,00" / 127 mm              10,0" / 254 mm
            2nd:              2,01" / 51 mm                   -                            2,01" / 51 mm
   - Armoured deck - multiple decks:
            For and Aft decks: 5,51" / 140 mm
   - Conning towers: Forward 7,99" / 203 mm, Aft 0,00" / 0 mm

Machinery:
            Diesel Internal combustion motors,
            Geared drive, 2 shafts, 20 400 shp / 15 218 Kw = 20,28 kts
            Range 4 300nm at 12,00 kts
            Bunker normal = 418 tons, at max displacement = 752 tons

Complement:
            652 - 848

Cost:
            £1,764 million / $7,056 million

Distribution of weights at normal displacement:
            Armament: 1 352 tons, 9,5%
               - Guns: 1 352 tons, 9,5%
            Armour: 5 946 tons, 41,7%
               - Belts: 2 393 tons, 16,8%
               - Torpedo bulkhead: 301 tons, 2,1%
               - Armament: 775 tons, 5,4%
               - Armour Deck: 2 376 tons, 16,7%
               - Conning Tower: 101 tons, 0,7%
            Machinery: 521 tons, 3,7%
            Hull, fittings & equipment: 5 109 tons, 35,8%
            Fuel, ammunition & stores: 1 328 tons, 9,3%
            Miscellaneous weights: 0 tons, 0,0%

Overall survivability and seakeeping ability:
            Survivability (Non-critical penetrating hits needed to sink ship):
              24 335 lbs / 11 038 Kg = 17,4 x 14,0 " / 356 mm shells or 3,5 torpedoes
            Stability (Unstable if below 1.00): 1,30
            Metacentric height 5,8 ft / 1,8 m
            Roll period: 14,1 seconds
            Steadiness      - As gun platform (Average = 50 %): 73 %
                                   - Recoil effect (Restricted arc if above 1.00): 0,48
            Seaboat quality  (Average = 1.00): 1,46

Hull form characteristics:
            Hull has a flush deck,
              a normal bow and a cruiser stern
            Block coefficient (normal/deep): 0,591 / 0,594
            Length to Beam Ratio: 6,34 : 1
            'Natural speed' for length: 22,60 kts
            Power going to wave formation at top speed: 44 %
            Trim (Max stability = 0, Max steadiness = 100): 50
            Bow angle (Positive = bow angles forward): 25,40 degrees
            Stern overhang: -4,59 ft / -1,40 m
            Freeboard (% = length of deck as a percentage of waterline length):
                                                                     Fore end,              Aft end
               - Forecastle:            22,00%,  19,52 ft / 5,95 m,  16,50 ft / 5,03 m
               - Forward deck:       30,00%,  16,50 ft / 5,03 m,  15,52 ft / 4,73 m
               - Aft deck:                30,00%,  15,52 ft / 4,73 m,  15,52 ft / 4,73 m
               - Quarter deck:        18,00%,  15,52 ft / 4,73 m,  16,50 ft / 5,03 m
               - Average freeboard:                      16,24 ft / 4,95 m
            Ship tends to be wet forward

Ship space, strength and comments:
            Space - Hull below water (magazines/engines, low = better): 79,0%
                        - Above water (accommodation/working, high = better): 137,5%
            Waterplane Area: 29 851 Square feet or 2 773 Square metres
            Displacement factor (Displacement / loading): 112%
            Structure weight / hull surface area: 145 lbs/sq ft or 710 Kg/sq metre
            Hull strength (Relative):
                        - Cross-sectional: 0,96
                        - Longitudinal: 1,51
                        - Overall: 1,01
            Excellent machinery, storage, compartmentation space
            Excellent accommodation and workspace room
            Ship has slow, easy roll, a good, steady gun platform
            Good seaboat, rides out heavy weather easily

Callao (1945)
Baranquilla (1945)