KOMUNIKAT WOJENNY NR 23/1943

                    KOMUNIKAT WOJENNY NR 23/1943 

02.01.1943

Do Port Moresby dotarł konwój z III. Brygadą Piechoty Górskiej (peruwiańskiej). Ponieważ walki o rejon Buna–Gona dobiegają końca, Brygada się na nie już „nie załapie” Niemniej planowany jest jej udział w następnych działaniach; czas do ich rozpoczęcia Brygada spędzi na doszkoleniu i przystosowaniu się do miejscowych warunków terenowych, a także na „dotarciu” współpracy z amerykańsko-australijskim dowództwem.

 

07-20.01.1943

Grupa Eskortowa C1 przeprowadziła bez kontaktu z nieprzyjacielem konwoje z Curaçao do Kanału Panamskiego i z Kanału Panamskiego do Maracaibo.

 

11.01-26.01.1943

Grupa Eskortowa A1 (bez lotniskowca Federación i holownika Hercules eskortowała konwój 12 statków z Gibraltaru do Freetown i Takoradi. Spotkań z wrogiem nie odnotowano i konwój w całości dotarł do celu.

 

20.01.1943

Utworzona została kolumbijska Grupa Eskortowa A2 (Grupo de Escolta A2), w składzie:

- lotniskowiec Federación (przeniesiony z Grupy Eskortowej A1),

- trzy niszczyciele typu Siroco,

- cztery eskortowce typu Valiente,

- holownik pełnomorski Hercules (przeniesiony z Grupy Eskortowej A1).

Dowódcą grupy został contraalmirante Martín Carrero de Valdez, a główną bazą Freetown. Zadaniem grupy jest eskortowanie konwojów od Cieśniny Anegada do portów zachodniej Afryki (patrz mapa na końcu postu).

 

29.01.1943

Na Nowej Gwinei rozpoczęły się walki o wioskę i aliancką bazę lotniczą Wau, bronioną przez oddziały australijskiej 17. Brygady Piechoty. Podjęto decyzję o wzmocnieniu Australijczyków oddziałami III. Brygady Piechoty Górskiej (peruwiańskiej).

 

02.02.1943

Przerzucony drogą powietrzną do Wau 1. batalion III. Brygady, włączył się do walki. Dwa dni później, Japończycy zostali ostatecznie odparci; ze względu na poważne wyczerpanie australijskich oddziałów oraz problemy z zaopatrzeniem, z pościgu za wycofującymi się Japończykami zrezygnowano. Straty III. Brygady wyniosły 11 zabitych, 26 rannych i 7 zaginionych. Szacunkowo, na konto kolumbijskiego Batalionu można zaliczyć ok. 95 zabitych i rannych Japończyków.

 

05.02-17.02.1943

Grupa Eskortowa A1 przeprowadziła bez kontaktu z nieprzyjacielem konwój 11 statków z Takoradi do Casablanki.

 

07.02.1943

Ponieważ infrastruktura portu Freetown, który stał się m.in. główną bazą kolumbijskich grup eskortowych A1 i A2, wykazywała oznaki przeciążenia, detaszowano tam do obsługi ww. grup okręt-bazę Pichincha.

 

15.02.1943

Sformowano zespół okrętów podwodnych o nazwie Flotylla S (Flotilla S), w składzie:

- trzy okręty podwodne typu Narval,

- cztery okręty podwodne typu Milano,

- okręt-baza Boyaca.

Dowódcą flotylli został capitán de navío Juan Luis Blanco, a główną bazą Numea. Zadaniem grupy jest wykonywanie patroli bojowych na wodach ograniczonych trójkątem Nowa Irlandia-Nauru-Malaita. Dla uniknięcia incydentów typu „friendly fire”, akwen ten został strefą zakazaną dla innych alianckich OP.

Aktualnie, w bezpośrednie działania wojenne zaangażowane są 44 kolumbijskie okręty, w tym:

- 1 pancernik,

- 1 lotniskowiec,

- 1 krążownik ciężki,

- 2 krążowniki lekkie,

- 12 niszczycieli,

- 3 niszczyciele eskortowe,

- 7 okrętów podwodnych,

- 2 kanonierki,

- 8 eskortowców,

- 4 ścigacze OP,

- 2 okręty-bazy,

- 1 holownik.

Tym samym, kolumbijska flota stanowi jeden z kilku (3?) najsilniejszych składników alianckich sił morskich.

 

21.02.1943

Kolumbijski batalion piechoty morskiej z Guadalcanalu, wziął udział w zajęciu niebronionych Wysp Russela.

 

23.02.1943

Zatopiony przez U-Boota został płynący w konwoju UC-1 kolumbijski tankowiec o nośności 9 005 DWT.

 

24.02-01.03.1943

Grupa Eskortowa C1 przeprowadziła bez kontaktu z nieprzyjacielem konwój z Maracaibo do Cieśniny Wiatrów.

 

27.02.1943

Po bitwie na przełęczy Kasserine, poziom alianckiego optymizmu w kwestii szybkiego oczyszczenia Afryki z wojsk Osi – mówiąc oględnie – wyraźnie się obniżył. Teraz amerykańscy sztabowcy przypomnieli sobie o kolumbijskiej ofercie z listopada 1942 roku i mocno się nią zainteresowali. Krótkie negocjacje z kolumbijskimi władzami, doprowadziły do decyzji o wysłaniu do Afryki Północnej I. Brygady Piechoty Górskiej (boliwijskiej).

 

28.02-04.03.1943

Grupa Eskortowa A1 przeprowadziła bez kontaktu z nieprzyjacielem konwój 7 statków z Casablanki do Gibraltaru.

 

08-11.03.1943

Grupa Eskortowa C1 przeprowadziła bez kontaktu z nieprzyjacielem konwój z Cieśniny Anegada na Curaçao.

 

11.03.1943

Grupa Eskortowa A2 koncentruje się w Cartagenie, jej zadaniem będzie eskortowanie konwoju z I. Brygadą Piechoty Górskiej (boliwijską) do Afryki Północnej.

 

14.03.1943

Z Cartageny wyrusza konwój z I. Brygadą Piechoty Górskiej (boliwijską) do Annaby w Algierii. W skład konwoju wchodzą:

- transportowce wojska Mariscal Sucre i Mariscal Castilla,

- transportowiec desantowy General de San Martin,

- zaopatrzeniowiec Huiracocha,

- tankowiec floty Huascarán,

- holownik Titán.

Na jednostkach tych przewożonych jest łącznie 5610 żołnierzy i 12920 t zaopatrzenia. Konwój jest eskortowany przez Grupę Eskortową A2. Przewidziano dwa etapy podróży: Cartagena – Dakar i Dakar – Annaba. Od Dakaru do Gibraltaru eskorta zostanie wzmocniona przez Grupę Eskortową A1, a od Gibraltaru do Annaby przez zespół brytyjski w składzie:

- 2 krążowniki lekkie typu Dido,

- 1 krążownik plot typu Carlise,

- 6 niszczycieli typu M.

 

18-27.03.1943

Grupa Eskortowa A1 przeprowadziła bez kontaktu z nieprzyjacielem konwój 13 statków z Gibraltaru do Dakaru.

 

22.03.1943

Powzięto decyzję o udziale III. Brygady Piechoty Górskiej (peruwiańskiej) w kampanii przeciwko japońskim bazom Salamaua, Lae i Finschhafen na Nowej Gwinei. Planowany początek działań to II. połowa kwietnia 1943 roku.

 

25.03.1943

Na zachód od Wysp Zielonego Przylądka, samolot z lotniskowca Federación (Grupa Eskortowa A2) wykrył nieprzyjacielski OP, jednakże U-Boot zdążył się zanurzyć przed atakiem.

 

28.03.1943

Konwój z I. Brygadą Piechoty Górskiej (boliwijską) bez strat dociera do Dakaru.

Poniżej mapa obszaru działań kolumbijskich grup eskortowych.

Ogólny bilans zysków i strat:

- zatopiono 2 OP,

- prawdopodobnie uszkodzono 2 OP,

- stracono 13 zabitych, 32 rannych i 13 zaginionych,

- stracono 4 frachtowce,

- 1 frachtowiec został uszkodzony.

Budowa kolumbijskich kutrów trałowych typu D-11 1943-1944 (10 jednostek)

Budowa kolumbijskich kutrów trałowych typu D-11 1943-1944 (10 jednostek) 

Wydłużona w wyniku wojny z Chile linia wybrzeża, a także udział Wielkiej Kolumbii w wojnie światowej, skłonił Admiralicję do rozbudowy sił związanych z walką minową. Zamówiono dwa stawiacze min (post z 23.07.2026), cztery trałowce i dziesięć kutrów trałowych, te ostatnie stanowią przedmiot niniejszego postu.

Mimo „nikczemnych” rozmiarów, okręciki te charakteryzują się znakomitą dzielnością morską. W razie potrzeby, po zdjęciu sprzętu trałowego, mogą przewieźć do 21 t ładunku. Niewykluczone jest wykonywanie przez te kutry zadań patrolowych w strefie przybrzeżnej, jednakże bez możliwości efektywnego zwalczania OP wroga, z powodu ograniczonych możliwości zabierania bg oraz braku miejsca na instalację szumonamiernik.

Okręty budują stocznie Astillero Naval No.2 w Guayaquil (6 jedn.) i Astillero Baranquilla (4 jedn.). Wszystkie dostawy zapewnia przemysł krajowy.

Opis techniczny.                                             

Kadłub

Dość smukły, z wąską pawężą rufową.

Napęd

Dwa silniki diesla Gray/JSFM o mocy 120 KM każdy.

Uzbrojenie

Na kutrach zamontowano:

- 1xIx37 mm/57 FNA M1936, przy elewacji 45^o donośność pociskiem 0,74 kg wynosi 6950 m, a przy elewacji maksymalnej 85^o donośność pionowa tym samym pociskiem wynosi 4100 m;

- 1xIx12,7 mm/90 Browning/FNA M1921, przy elewacji 45^o donośność pociskiem 0,03 kg wynosi 4200 m, a przy elewacji maksymalnej 85^o donośność pionowa tym samym pociskiem wynosi 2800 m,

- zestaw sprzętu trałowego.

Inne

Na okrętach zainstalowano dwie radiostacje. 

D-11, Great Colombia minesweeping craft laid down 1943, launched 1943, completed 1943 (engine 1943)

Displacement:

            67 t light; 69 t standard; 80 t normal; 89 t full load

Dimensions: Length (overall / waterline) x beam x draught (normal/deep)

            (97,65 ft / 94,65 ft) x 15,52 ft x (5,02 / 5,36 ft)

            (29,76 m / 28,85 m) x 4,73 m  x (1,53 / 1,63 m)

Armament:

      1 - 1,46" / 37,0 mm 57,0 cal gun - 1,63lbs / 0,74kg shells, 1 000 per gun

              Anti-air gun in deck mount, 1936 Model

              1 x Single mount on centreline, forward deck forward

      1 - 0,50" / 12,7 mm 90,0 cal gun - 0,07lbs / 0,03kg shells, 2 000 per gun

              Machine gun in deck mount, 1921 Model

              1 x Single mount on centreline, aft deck centre

                        1 raised mount

      Weight of broadside 2 lbs / 1 kg

Machinery:

            Diesel Internal combustion motors,

            Geared drive, 2 shafts, 240 shp / 179 Kw = 12,50 kts

            Range 2 700nm at 11,00 kts

            Bunker normal = 11 tons, at max displacement = 20 tons

Complement:

            13 - 17

Cost:

            £0,022 million / $0,088 million

Distribution of weights at normal displacement:

            Armament: 1 tons, 0,8%

               - Guns: 1 tons, 0,8%

            Machinery: 6 tons, 7,7%

            Hull, fittings & equipment: 31 tons, 38,3%

            Fuel, ammunition & stores: 14 tons, 16,9%

            Miscellaneous weights: 29 tons, 36,2%

               - Hull below water: 7 tons

               - Hull above water: 17 tons

               - On freeboard deck: 5 tons

Overall survivability and seakeeping ability:

            Survivability (Non-critical penetrating hits needed to sink ship):

            69 lbs / 31 Kg = 44,6 x 1,5 " / 37 mm shells or 0,3 torpedoes

            Stability (Unstable if below 1.00): 1,29

            Metacentric height 0,5 ft / 0,1 m

            Roll period: 9,4 seconds

            Steadiness      - As gun platform (Average = 50 %): 70 %

                                   - Recoil effect (Restricted arc if above 1.00): 0,02

            Seaboat quality  (Average = 1.00): 2,00

Hull form characteristics:

            Hull has a flush deck,

              a normal bow and small transom stern

            Block coefficient (normal/deep): 0,380 / 0,395

            Length to Beam Ratio: 6,10 : 1

            'Natural speed' for length: 10,84 kts

            Power going to wave formation at top speed: 54 %

            Trim (Max stability = 0, Max steadiness = 100): 35

            Bow angle (Positive = bow angles forward): 15,00 degrees

            Stern overhang: 0,98 ft / 0,30 m

            Freeboard (% = length of deck as a percentage of waterline length):

                                                                   Fore end,             Aft end

               - Forecastle:            22,00%,  7,51 ft / 2,29 m,  6,50 ft / 1,98 m

               - Forward deck:       28,00%,  6,50 ft / 1,98 m,  6,00 ft / 1,83 m

               - Aft deck:                26,00%,  6,00 ft / 1,83 m,  5,51 ft / 1,68 m

               - Quarter deck:        24,00%,  5,51 ft / 1,68 m,  5,51 ft / 1,68 m

               - Average freeboard:                      6,09 ft / 1,86 m

            Ship tends to be wet forward

Ship space, strength and comments:

            Space - Hull below water (magazines/engines, low = better): 61,9%

                        - Above water (accommodation/working, high = better): 80,4%

            Waterplane Area: 913 Square feet or 85 Square metres

            Displacement factor (Displacement / loading): 186%

            Structure weight / hull surface area: 19 lbs/sq ft or 94 Kg/sq metre

            Hull strength (Relative):

                        - Cross-sectional: 0,84

                        - Longitudinal: 5,47

                        - Overall: 1,02

            Excellent machinery, storage, compartmentation space

            Cramped accommodation and workspace room

            Ship has slow, easy roll, a good, steady gun platform

            Excellent seaboat, comfortable, can fire her guns in the heaviest weather

D-11 - D-14 (1943)

D-15 - D-20 (1944)

BIULETYN INFORMACYJNY NR 47/2/1942

                BIULETYN INFORMACYJNY NR 47/2/1942 

Okręty

Oddano do służby:

- dwa patrolowce typu Amazonas (post z dnia 03.07.2026),

- dwa okręty podwodne typu Anchoa (post z dnia 10.07.2026),

- cztery eskortowce typu Valiente (post z dnia 20.07.2026),

- stawiacz min typu Escila (post z dnia 23.07.2026),

- trzy kutry torpedowe typu BT-22.

Zakończono modernizację kanonierki rzecznej Chercinto (post z dnia 13.07.2026).

Trwa budowa:

- dwu kanonierek rzecznych typu Quechua,

- trzech kutrów torpedowych typu BT-22,

- dwu niszczycieli typu Aguacero,

- dwu okrętów podwodnych typu Milano,

- czterech okrętów podwodnych typu Anchoa.

Trwa na części okrętów morskich wymiana nkm-ów 12,7 mm na działka 20 mm.

Wycofano ze służby i złomowano:

- trzy kutry torpedowe typu BT-4 (1927-28),

- patrolowiec typu Napo (1900).

Aktualnie, w skład floty kolumbijskiej (morskiej) wchodzą:

- 1 pancernik,

- 2 małe pancerniki,

- 2 monitory,

- 1 lotniskowiec,

- 1 krążownik ciężki,

- 4 krążowniki lekkie,

- 15 niszczycieli,

- 3 niszczyciele eskortowe,

- 4 torpedowce,

- 17 okrętów podwodnych,

- 4 kanonierki,

- 20 kutrów torpedowych,

- 9 patrolowców,

- 20 kutrów patrolowych,

- 8 eskortowców,

- 11 ścigaczy okrętów podwodnych,

- 3 stawiacze min,

- 10 trałowców,

- 10 kutrów trałowych,

- 3 średnie okręty desantowe,

- 6 małych okrętów desantowych,

- 24 kutry desantowe,

- 1 szturmowy transportowiec desantowy,

- 1 transportowiec wodnosamolotów,

- 2 transportowce wojska,

- 2 okręty-bazy,

- 1 zaopatrzeniowiec,

- 2 zbiornikowce floty,

- 1 okręt warsztatowy,

- 1 okręt ratowniczy,

- 3 okręty hydrograficzne,

- 2 holowniki pełnomorskie,

- 1 okręt szkolny.

Komponent rzeczny floty składa się z:

- 2 monitorów,

- 2 pływających baterii artyleryjskich,

- 6 kanonierek,

- 2 kutrów pancernych,

- 14 kutrów,

- 2 stawiaczy min,

- 2 trałowców,

- 4 kutrów desantowych,

- 6 ślizgaczy,

- 1 okrętu dowodzenia,

- 1 transportowca wojska,

- 1 zaopatrzeniowca,

- 2 holowników.

Pozostałe wiadomości

Rozpoczęto II etap budowy zakładów Fábrica Nacional de Automóviles y Tractores (FNAT). Po planowanym na rok 1943 jego ukończeniu, produkcja zakładów zostanie rozszerzona o samochody osobowe i pojazdy pancerne.

Na wysepce San Félix (w przejętym od Chile archipelagu Islas Desventuradas), zakończono budowę wysuniętej bazy morskiej. W skład bazy wchodzą: przystań z kotwicowiskiem, baza wodnosamolotów, lotnisko lądowe, przekaźnik radiowy, stacja meteorologiczna oraz zaplecze techniczne i koszarowe.

Budżet

Rok budżetowy 1942 zamknął się zamknął się nadwyżką w wysokości $6 688, o kwotę tę zostanie zwiększony budżet na rok następny.

KOMUNIKAT WOJENNY NR 22/1942

KOMUNIKAT WOJENNY NR 22/1942 

05.10.1942

Detaszowany na Guadalcanal kolumbijski batalion piechoty morskiej, został rozlokowany na zapleczu Henderson Field, jako odwód amerykańskiej 1 Dywizji Piechoty Morskiej. Od teraz, będzie on nazywany Detaszowanym Kolumbijskim Batalionem Piechoty Morskiej (Batallón de Infantería de Marina Colombiano Disuelto, BIMCD).

 

09-15.10.1942

Grupa Eskortowa C1 przeprowadziła bez kontaktu z nieprzyjacielem konwój; z Cieśniny Jukatańskiej do Cieśniny Anegada.

 

19.10-03.11.1942

Grupa Eskortowa A1 eskortowała konwój 13 statków z Takoradi do Gibraltaru. Na wschód od Madery samolot z lotniskowca Federación wykrył przed konwojem nieprzyjacielski OP i zaatakował go bombami głębinowymi z nieznanym skutkiem. Dalszych incydentów nie odnotowano i konwój w całości dotarł do celu.

 

24-25.10.1942

Na Guadalcanalu, w czasie japońskiego kontrataku w okolicy Blood Ridge, BIMCD wspierał swoją artylerią amerykański III. batalion 164. Pułku Piechoty. Zabłąkane japońskie pociski spowodowały śmierć jednego i ranienie dwu kolumbijskich żołnierzy .

 

08-16.11.1942

Rozpoczęła się Operacja Torch. Władze kolumbijskie zgłosiły swoją chęć i gotowość, do wzięcia udziału w dalszych walkach na tym teatrze wojennym, jednakże sztab gen. Eisenhowera nie wykazał zainteresowania.

 

10-16.11.1942

Grupa Eskortowa C1 przeprowadziła bez kontaktu z nieprzyjacielem konwój; z Kanału Panamskiego na Trynidad.

 

17-28.11.1942

Grupa Eskortowa A1 eskortowała konwój 12 statków z Gibraltaru do Freetown. Spotkań z wrogiem nie odnotowano i konwój w całości dotarł do celu.

 

21.11.1942

Utknęło w miejscu amerykańsko-australijskie natarcie na rejon Buna-Gona na Nowej Gwinei. Tym razem, kolumbijska oferta pomocy została z radością przyjęta. W związku z tym, rozpoczęto w Kolumbii przygotowania do wysłania na Nową Gwineę III. Brygady Piechoty Górskiej (peruwiańskiej).

 

26-29.11.1942

Grupa Eskortowa C1 przeprowadziła bez kontaktu z nieprzyjacielem konwój z Curaçao do Cieśniny Anegada.

 

05.12.1942

Z Callao wyruszył konwój przewożący na Nową Gwineę III. Brygadę Piechoty Górskiej (peruwiańskiej). W skład konwoju wchodzą:

- transportowce wojska Mariscal Sucre i Mariscal Castilla,

- transportowiec desantowy General de San Martin,

- zaopatrzeniowiec Huiracocha,

- tankowiec floty Huascarán.

Na jednostkach tych przewożonych jest łącznie 5540 żołnierzy i 12880 t zaopatrzenia. Konwój jest eskortowany przez trzy niszczyciele typu Siroco i dwa eskortowce typu Valiente. Przewidziano dwa etapy podróży: Callao – Pago Pago (Samoa Amerykańskie) i Pago Pago – Port Moresby. Od Pago Pago eskorta zostanie wzmocniona przez krążownik ciężki Américo Vespucio i trzy niszczyciele typu Tifón.

 

09-23.12.1942

Grupa Eskortowa A1 eskortowała konwój 14 statków z Takoradi przez Freetown do Gibraltaru. Spotkań z wrogiem nie odnotowano i konwój w całości dotarł do celu.

 

12-17.12.1942

Grupa Eskortowa C1 przeprowadziła bez kontaktu z nieprzyjacielem konwój z Kanału Panamskiego do Cieśniny Wiatrów.

.

23.12.1942

Konwój z III. Brygadą Piechoty Górskiej (peruwiańskiej) dotarł do Pago Pago bez większych strat (jeden żołnierz wypadł za burtę i nie został odnaleziony). 

Ogólny bilans zysków i strat:

- zatopiono 2 OP,

- prawdopodobnie uszkodzono 2 OP,

- stracono 1 zabitego, 2 rannych i 2 zaginionych,

- stracono 3 frachtowce,

- 1 frachtowiec został uszkodzony. 

Budowa kolumbijskich stawiaczy min typu Escila 1942-1943 (2 jednostki)

Budowa kolumbijskich stawiaczy min typu Escila 1942-1943 (2 jednostki) 

Średniej wielkości stawiacze min, o stosunkowo niezłej prędkości maksymalnej. Dyskusja, czy są to minowce ofensywne, czy defensywne, nie ma większego sensu. Mogą być używane do stawiania min zarówno na wodach własnych, jak i na wodach przeciwnika, a także międzynarodowych, o ile prawo wojny na morzu na to zezwoli. W dwu ostatnich przypadkach, albo będą to operacje nocne, albo z osłoną, o sile adekwatnej do zagrożenia.

Stosunkowo silna – jak na stawiacz min tej wielkości – artyleria główna, przyda się w przypadku ewentualnego napotkania dozorowca wroga. Artyleria plot małokalibrowa jest dość skromna; jak wynika z powyższych założeń, okręt będzie działał albo na własnych wodach, albo skrycie, albo z osłoną.

Miny mogą być stawiane zarówno z pokładu górnego (36 szt.), jak i z pokładu minowego przez furty rufowe (60 szt.). Pozostałe 64 miny przewożone są w magazynie pod pokładem minowym i w miarę potrzeby wynoszone na pokład minowy i/lub górny.

Opcjonalnie, po zdjęciu min, okręt może być użyty w charakterze eskortowca lub szybkiego transportowca. Pierwsze wymagać będzie zamontowania szumonamiernika oraz wbg na górnym pokładzie. W drugim przypadku, umożliwi to transport do 150 t drobnicy, głównie na pokładzie minowym.

Okręty buduje stocznia Construcción Naval y Plantas Mecánicas w La Guaira. Wszystkie dostawy zapewnia przemysł krajowy.

Opis techniczny.                                             

Kadłub

Z bardzo szeroką pawężą rufową.

Napęd

Dwa silniki diesla Sulzer Südamerika o mocy 3000 KM każdy, w dwu maszynowniach.

Uzbrojenie

Na okręcie zamontowano:

- 2xIx127 mm/38 Bethlehem Steel/HM M1932, przy elewacji 45^o donośność pociskiem AAC 25,00 kg wynosi 16640 m, a przy elewacji maksymalnej 85^o donośność pionowa tym samym pociskiem wynosi 11340 m;

 - 1xII+2xIx37 mm/57 FNA M1936, przy elewacji 45^o donośność pociskiem 0,74 kg wynosi 6950 m, a przy elewacji maksymalnej 85^o donośność pionowa tym samym pociskiem wynosi 4100 m;

- 2xIx20 mm/70 Oerlikon/FNA M1934, przy elewacji 45^o donośność pociskiem 0,123 kg wynosi 4390 m, a przy elewacji maksymalnej 85^o donośność pionowa tym samym pociskiem wynosi 3050 m,

- 160 min typu M-93.

Do kierowania ogniem zainstalowano dalocelownik optyczny o bazie 4,1 m oraz dwa stanowiska kierowania ogniem działek 37 mm.

Inne

Okręt wyposażono w pięć radiostacji i radionamiernik.

Escila, Great Colombia minelayer laid down 1942, launched 1942, completed 1942 (engine 1942)

Displacement:

            786 t light; 822 t standard; 1 028 t normal; 1 193 t full load

Dimensions: Length (overall / waterline) x beam x draught (normal/deep)

            (264,34 ft / 259,35 ft) x 30,51 ft x (9,02 / 10,07 ft)

            (80,57 m / 79,05 m) x 9,30 m  x (2,75 / 3,07 m)

Armament:

      2 - 5,00" / 127 mm 38,0 cal guns - 55,12lbs / 25,00kg shells, 150 per gun

              Dual purpose guns in deck and hoist mounts, 1932 Model

              2 x Single mounts on centreline ends, evenly spread

      4 - 1,46" / 37,0 mm 57,0 cal guns - 1,63lbs / 0,74kg shells, 1 500 per gun

              Anti-air guns in deck mounts, 1936 Model

              1 x Twin mount on centreline, aft deck aft

                        1 raised mount

              2 x Single mounts on sides, forward deck aft

                        2 raised mounts

      2 - 0,79" / 20,0 mm 70,0 cal guns - 0,27lbs / 0,12kg shells, 3 000 per gun

              Anti-air guns in deck mounts, 1934 Model

              2 x Single mounts on sides, forward deck centre

                        2 double raised mounts

      Weight of broadside 115 lbs / 52 kg

      Mines

      6 - 2 039,28 lbs / 925,00 kg mines + 160 reloads - 151,125 t total

            in Above water - Stern racks/rails

Armour:

   - Gun armour:         Face (max)     Other gunhouse (avg)     Barbette/hoist (max)

                    Main:   0,98" / 25 mm                   -                            0,98" / 25 mm

Machinery:

            Diesel Internal combustion motors,

            Geared drive, 2 shafts, 6 000 shp / 4 476 Kw = 21,87 kts

            Range 6 800nm at 14,00 kts

            Bunker normal = 206 tons, at max displacement = 371 tons

Complement:

            90 - 118

Cost:

            £0,380 million / $1,519 million

Distribution of weights at normal displacement:

            Armament: 220 tons, 21,4%

               - Guns: 31 tons, 3,0%

               - Weapons: 189 tons, 18,4%

            Armour: 5 tons, 0,5%

               - Armament: 5 tons, 0,5%

            Machinery: 157 tons, 15,2%

            Hull, fittings & equipment: 406 tons, 39,5%

            Fuel, ammunition & stores: 242 tons, 23,6%

            Miscellaneous weights: 0 tons, 0,0%

Overall survivability and seakeeping ability:

            Survivability (Non-critical penetrating hits needed to sink ship):

              1 050 lbs / 476 Kg = 16,8 x 5,0 " / 127 mm shells or 0,9 torpedoes

            Stability (Unstable if below 1.00): 1,37

            Metacentric height 1,5 ft / 0,4 m

            Roll period: 10,6 seconds

            Steadiness      - As gun platform (Average = 50 %): 71 %

                                   - Recoil effect (Restricted arc if above 1.00): 0,25

            Seaboat quality  (Average = 1.00): 1,41

Hull form characteristics:

            Hull has a flush deck,

              a normal bow and large transom stern

            Block coefficient (normal/deep): 0,504 / 0,524

            Length to Beam Ratio: 8,50 : 1

            'Natural speed' for length: 18,61 kts

            Power going to wave formation at top speed: 58 %

            Trim (Max stability = 0, Max steadiness = 100): 50

            Bow angle (Positive = bow angles forward): 16,50 degrees

            Stern overhang: 0,98 ft / 0,30 m

            Freeboard (% = length of deck as a percentage of waterline length):

                                                                    Fore end,               Aft end

               - Forecastle:            18,00%,  13,52 ft / 4,12 m,  12,01 ft / 3,66 m

               - Forward deck:       32,00%,  12,01 ft / 3,66 m,  11,52 ft / 3,51 m

               - Aft deck:                26,00%,  11,52 ft / 3,51 m,  11,52 ft / 3,51 m

               - Quarter deck:        24,00%,  11,52 ft / 3,51 m,  11,52 ft / 3,51 m

               - Average freeboard:                      11,79 ft / 3,59 m

            Ship tends to be wet forward

Ship space, strength and comments:

            Space - Hull below water (magazines/engines, low = better): 60,4%

                        - Above water (accommodation/working, high = better): 135,7%

            Waterplane Area: 5 503 Square feet or 511 Square metres

            Displacement factor (Displacement / loading): 247%

            Structure weight / hull surface area: 46 lbs/sq ft or 226 Kg/sq metre

            Hull strength (Relative):

                        - Cross-sectional: 0,91

                        - Longitudinal: 2,64

                        - Overall: 1,02

            Excellent machinery, storage, compartmentation space

            Excellent accommodation and workspace room

            Ship has slow, easy roll, a good, steady gun platform

            Good seaboat, rides out heavy weather easily

Escila (1942)

Caribdis (1943)