BIULETYN INFORMACYJNY NR 50/1/1944

                BIULETYN INFORMACYJNY NR 50/1/1944 

Okręty

Oddano do służby:

- rzeczny kuter pancerny typu Riberalta (post z dnia 11.08.2026),

- dwa niszczyciele eskortowe typu Julio Cesar Tello,

- okręt podwodny typu Anchoa,

- dwa ostatnie trałowce typu Ganso,

- cztery kutry trałowe typu D-11,

- cztery kutry desantowe typu BD-29.

Rozpoczęto budowę:

- dużego okrętu desantowego typu General Santander,

- ośmiu niszczycieli eskortowych typu Alonso de Hojeda,

- czterech eskortowców typu Urgente.

Trwa budowa:

- okrętu podwodnego typu Anchoa,

- lotniskowca eskortowego typu Unión,

- dwu krążowników plot typu Almirante Villar,

- dwu niszczycieli eskortowych typu Julio Cesar Tello.

Rozpoczęto modernizację małych pancerników typu Callao.

Dozbrojono pancernik Unidad, montując dodatkowo sześć stanowisk IIx37/57 oraz 14 stanowisk Ix20/70.

Aktualnie, w skład floty kolumbijskiej (morskiej) wchodzą:

- 1 pancernik,

- 2 małe pancerniki,

- 2 monitory,

- 1 lotniskowiec lekki,

- 1 krążownik ciężki,

- 4 krążowniki lekkie,

- 16 niszczycieli,

- 9 niszczycieli eskortowych,

- 4 torpedowce,

- 21 okrętów podwodnych,

- 4 kanonierki,

- 23 kutry torpedowe,

- 10 patrolowców,

- 20 kutrów patrolowych,

- 10 eskortowców,

- 11 ścigaczy okrętów podwodnych,

- 3 stawiacze min,

- 14 trałowców,

- 18 kutrów trałowych,

- 3 średnie okręty desantowe,

- 6 małych okrętów desantowych,

- 32 kutry desantowe,

- 1 szturmowy transportowiec desantowy,

- 1 transportowiec wodnosamolotów,

- 2 transportowce wojska,

- 2 okręty-bazy,

- 1 zaopatrzeniowiec,

- 2 zbiornikowce floty,

- 1 okręt warsztatowy,

- 1 okręt ratowniczy,

- 3 okręty hydrograficzne,

- 2 holowniki pełnomorskie,

- 1 okręt szkolny.

Komponent rzeczny floty składa się z:

- 2 monitorów,

- 2 pływających baterii artyleryjskich,

- 6 kanonierek,

- 3 kutrów pancernych,

- 14 kutrów,

- 2 stawiaczy min,

- 2 trałowców,

- 4 kutrów desantowych,

- 6 ślizgaczy,

- 1 okrętu dowodzenia,

- 1 transportowca wojska,

- 1 zaopatrzeniowca,

- 2 holowników. 

Lotnictwo

Wprowadzono do służby następujące samoloty rodzimej konstrukcji:

·       samolot łącznikowy PA U-5M Queche –

- rok oblotu 1943, rozpoczęcie produkcji 1944;

- dwupłat, konstrukcja metalowa półskorupowa, poszycie całkowicie metalowe;

- podwozie klasyczne, chowane w locie;

- załoga: 1 osoba;

- wymiary (LxSxH): 8,15x9,80x2,40 m, powierzchnia nośna 27,55 m²;

- masa własna 1 198 kg, startowa 2 005 kg;

- napęd: silnik gwiazdowy 9-cylindrowy PA S-1-9-1035 Estrella o mocy 470 KM;

- prędkość maksymalna 341 km/h, przelotowa 325 km/h;

- pułap praktyczny 7 500 m, prędkość wznoszenia 7,6 m/s;

- zasięg 589 Mm (1 091 km);

- ładowność 3 osoby i 50 kg, lub 300 kg.

· średni samolot transportowy PA U-4M Cliper (wojskowa wersja  samolotu pasażerskiego/transportowego U-4p/U-4c Carraca –

- rok oblotu 1943, rozpoczęcie produkcji 1944;

- dolnopłat, konstrukcja metalowa półskorupowa, poszycie całkowicie metalowe;

- podwozie klasyczne, chowane w locie;

- załoga: 2 osoby ((pierwszy pilot, drugi pilot-nawigator);

- wymiary (LxSxH): 18,58x27,36x4,87 m, powierzchnia nośna 86,50 m²;

- masa własna 7 217 kg, startowa 10 784 kg;

- napęd: 2 silniki gwiazdowe 14-cylindrowe PA S-2-14-2485 Doble Estrella o mocy

1 130 KM każdy;

- prędkość maksymalna 412 km/h, przelotowa 363 km/h;

- pułap praktyczny 6 700 m, prędkość wznoszenia 5,5 m/s;

- zasięg 1 292 Mm (2 393 km);

- ładowność 30 osób, lub 2 500 kg.

Ponieważ samoloty te nie są uzbrojone, nie będą uwzględnione w zestawieniu zbiorczym.

Zakupiono i wprowadzono do użytku:

- 13 samolotów torpedowo-bombowych typu Grumman TBM Avenger,

- 3 rozpoznawczo-torpedowo-bombowe/transportowe łodzie latające typu Martin PBM Mariner,

- dalszych 20 samolotów myśliwskich typu Vought F4U Corsair.

Zmontowano w kolumbijskich zakładach i wprowadzono do użytku:

- dalszych 27 rozpoznawczych wodnosamolotów pływakowych typu Curtiss SO3C Seamew,

- dalszych 15 rozpoznawczych/łącznikowych łodzi latających-amfibii typu Grumman G-44 Widgeon.

Wyprodukowano w kolumbijskich zakładach i wprowadzono do użytku:

- dalszych 10 samolotów rozpoznawczo-bombowych typu PA RB-1 Perdiz,

- dalszych 6 samolotów rozpoznawczych/obserwacyjnych typu PA R-1 Tangara.

Wycofano ze służby:

- 3 rozpoznawcze/łącznikowe łodzie latające-amfibie typu Douglas RD3 Dolphin,

- 26 rozpoznawczych wodnosamolotów pływakowych typu Curtiss SOC Seagull.

Aktualnie, w skład Dowództwa Lotnictwa Morskiego (Comando de Aviación Naval, CAN) wchodzi:

- 6 rozpoznawczych/łącznikowych łodzi latających w wersji amfibii typu Douglas RD3 Dolphin,

- 6 rozpoznawczo-bombowych wodnosamolotów pływakowych typu Høver M.F.11,

- 6 rozpoznawczo-bombowych łodzi latających typu Consolidated P2Y,

- 12 pływakowych wodnosamolotów rozpoznawczych typu Curtiss SOC Seagull,

- 6 rozpoznawczo-bombowych łodzi latających/amfibii typu Consolidated PBY Catalina,

- 34 samoloty torpedowo-bombowe typu Douglas TBD Devastator,

- 63 samoloty myśliwskie typu Curtiss P36 Hawk,

- 37 bombowców nurkujących typu Curtiss SBC-4 Helldiver,

- 27 torpedowo-bombowych wodnosamolotów pływakowych typu Hall PTBH,

- 9 samolotów rozpoznawczo-bombowych typu Lockheed A-29 Hudson,

- 54 samoloty myśliwskie typu Grumman F4F Wildcat,

- 15 samolotów rozpoznawczych/obserwacyjnych typu PA R-1 Tangara,

- 9 rozpoznawczo-torpedowo-bombowych/transportowych łodzi latających typu Consolidated PB2Y Coronado,

- 65 rozpoznawczych wodnosamolotów pływakowych typu Curtiss SO3C Seamew,

- 44 samoloty myśliwskie typu Vought F4U Corsair,

- 21 rozpoznawczych/łącznikowych łodzi latających-amfibii typu Grumman G-44 Widgeon,

- 23 samoloty rozpoznawczo-bombowe typu PA RB-1 Perdiz,

- 13 samolotów torpedowo-bombowych typu Grumman TBM Avenger,

- 3 rozpoznawczo-torpedowo-bombowe/transportowe łodzie latające typu Martin PBM Mariner.

Łącznie 453 maszyny.

KOMUNIKAT WOJENNY NR 27/1944

                    KOMUNIKAT WOJENNY NR 27/1944

Uwaga: ponieważ wyliczanie kolejnych operacji konwojowych staje się już nużące, będę informował tylko o tych, w czasie których coś istotnego się działo. 

03.01.1944

Do Grupy Eskortowej A2 dołączyły dwa eskortowce typu Valiente. Aktualnie składa się ona z:

- lotniskowca Federación,

- 2 niszczycieli typu Siroco,

- 6 eskortowców typu Valiente,

- holownika Hercules,

- okrętu bazy Pichincha (korzysta z niego również Grupa Eskortowa A1).

08.01.1944

Na wschód od portu Olbia (Sardynia), rozpoznawczo-bombowa łódź latająca Consolidated P2Y z Eskadry Lotnictwa Morskiego „T” (Escuadrón de Aviación Naval „T”, EAN-T), wytropiła i zatopiła bombami głębinowymi niemiecki OP.

 

13.01.1944

Do Flotylli "S" (Flotilla "S") dołączyły dwa ostatnie OP typu Milano. Aktualnie składa się ona z:

- 3 okrętów podwodnych typu Narval,

- 6 okrętów podwodnych typu Milano,

- okrętu-bazy Boyacá.

19.01.1944

Na północ od Neapolu, w rejonie Aversa – Frattamaggiore, koncentrują się siły Korpusu „I” (Cuerpo „I”). W tym momencie, w skład Korpusu wchodzą:

- 2. Dywizja Piechoty (kolumbijska) bez jednego pułku,

- I. Brygada Piechoty Górskiej (boliwijska),

- 2. pułk zmotoryzowany (detaszowany z Dywizji Gwardii Federalnej) bez jednego batalionu,

- 1. batalion czołgów (detaszowany z I. Brygady Pancerno-Motorowej),

- 9. dywizjon artylerii ciężkiej (peruwiański) bez jednej baterii.

Brakujące jednostki znajdują się aktualnie w transporcie morskim.

24.01.1944

Niszczyciel Pampero (typ Aguacero) dołączył do Eskadry „U” (Escuadrón „U”). Aktualnie składa się ona z:

- pancernika Unidad,

- krążownika ciężkiego Américo Vespucio,

- 2 krążowników lekkich typu Almirante Padilla,

- 3 niszczycieli typu Aguacero,

- 6 niszczycieli typu Tifón.

 29-30.01.1944

Na środkowym Atlantyku, Grupa Eskortowa A2 odpiera bez strat własnych atak 2-3 U-Bootów. Jeden okręt wroga został prawdopodobnie uszkodzony.

 

04.02.1944

Artyleria plot Korpusu „I” (Cuerpo „I”), bierze udział w odparciu niemieckiego nalotu w rejonie Frattamaggiore. Zestrzelono 1 samolot wroga i 1 uszkodzono; straty własne 1 zabity i 4 rannych.

 

11.02.1944

Podjęto decyzję o utworzeniu Grupy Eskortowej A3. Jej planowany skład to:

- lotniskowiec Federación (planowane przeniesienie z Grupy Eskortowej A2),

- 8 (początkowo 4) niszczycieli eskortowych typu Julio Cesar Tello,

- 4 (początkowo 0) eskortowce typu Urgente (aktualnie w budowie),

- holownik Titán.

Grupa miałaby „obsługiwać” konwoje na trasie Cieśnina Anegada – Gibraltar/Casablanca.

 

20.02.1944

Korpusu „I” (Cuerpo „I”) jest już w komplecie. Przewiduje się użycie go w walkach mających otworzyć drogę na Rzym. Na razie trwają ostatnie prace organizacyjne oraz „docieranie” współdziałania poszczególnych jednostek Korpusu.

 

22-25.02.1944

Doszło do wymiany depesz pomiędzy kolumbijskim Ministrem Spraw Zagranicznych, a amerykańskim Sekretarzem Stanu; temat - pomijanie marynarki kolumbijskiej w operacjach na Pacyfiku. Amerykański Sekretarz Stanu po konsultacji z gen. MacArthurem, zaoferował możliwość wzięcia udziału części Eskadry „U” (Escuadrón „U”) w walkach o Wyspy Admiralicji. Oferta została przyjęta z zadowoleniem.

 

23-24.02.1944

Po niepowodzeniu pierwszego natarcia na Monte Cassino, jednostki Korpusu „I” (Cuerpo „I”) luzują wykrwawione amerykańskie 34. i 36.Dywizję Piechoty.

 

29.02.1944

Jedna kompania z kolumbijskiego 2. samodzielnego batalionu piechoty morskiej, bierze udział w desancie na wyspę Los Negros w Archipelagu Admiralicji. W działaniach oczyszczających wyspę do dnia 30.03.1944, brały udział pozostałe pododdziały Batalionu. Straty wyniosły: 12 zabitych, 42 rannych i 1 zaginionego.

 

06-09.03.1944

Wydzielony z Eskadry „U” (Escuadrón „U”) zespół w składzie krążownika ciężkiego Américo Vespucio i 3 niszczycieli typu Tifón, wspiera ogniem alianckie oddziały na wyspie Los Negros. Américo Vespucio został trafiony japońskim pociskiem 120 mm, uszkodzenia okazały się nieznaczne, 2 marynarzy odniosło lekkie rany.

 

15-17.03.1944

Wspomniany wyżej kolumbijski zespół, wspierał ogniem amerykański desant na wyspę Manus; strat nie odnotowano.

 

24.03.1944

Sformowana została kolumbijska Grupa Eskortowa A3 (Grupo de Escolta A3), w składzie:

- lotniskowiec Federación (przeniesiony z Grupy Eskortowej A2),

- 4 niszczyciele eskortowe typu Julio Cesar Tello,

- 3 eskortowce typu Valiente,

- holownik Titán. 

29.03.1944

Nie powrócił z patrolu i został uznany za stracony kolumbijski OP Rorcual z Flotylli S (Flotilla S).

Poniżej aktualna mapa obszaru działań kolumbijskich grup eskortowych.

Ogólny bilans zysków i strat:

- zatopiono 5 OP, a 4 prawdopodobnie uszkodzono,

- zatopiono 1 frachtowiec,

- zestrzelono 5 samolotów, a 4 uszkodzono,

- stracono 278 zabitych, 445 rannych i 58 zaginionych,

- stracono 1 niszczyciel,

- stracono 1 OP,

- stracono 5 frachtowców, a 1 został uszkodzony,

- stracono 2 samoloty.

Krótka przerwa

Z powodu remontu mieszkania, jestem zmuszony na pewien czas wstrzymać publikację nowych postów. Jeżeli wszystko pójdzie zgodnie z planem, to wznowię aktywność mniej, więcej za tydzień. 

Licząc na cierpliwość i wyrozumiałość, pozdrawiam -

JKS

Budowa kolumbijskich rzecznych kutrów pancernych typu Riberalta 1944-1945 (4 jednostki)

Budowa kolumbijskich rzecznych kutrów pancernych typu Riberalta 1944-1945 (4 jednostki)

Rzeczne kutry pancerne, jako klasa (podklasa?), pojawiły się w kolumbijskiej flocie w roku 1928, kiedy to tak właśnie sklasyfikowano zmodernizowaną kanonierkę rzeczną Iquitos. Następnym kutrem pancernym była – trochę eksperymentalna – Leticia, zbudowana w 1940 roku, jednakże dalszy rozwój tej klasy (podklasy?) poszedł inną drogą.

W konstrukcji prezentowanych kutrów, wykorzystano wieże (oraz części kadłubów) wycofywanych z uzbrojenia czołgów Renault D2. Pierwszym (o ile się nie mylę) przypadkiem takiego wykorzystania wież czołgowych, były węgierskie kutry rzeczne typu PM1 z roku 1940. Rozwiązanie takie pojawiło się również w roku 1975, na sowieckich monitorach typu MAK-2.

Główne zadania tych okrętów to: rozpoznanie, zwalczanie jednostek wroga o podobnej wielkości oraz wsparcie własnych oddziałów na brzegu (np. w czasie desantu).

Okręty budują stocznie: Astillero Fluvial Iquitos – 2 jednostki oraz Astillero Fluvial Puerto Arica i Astillero Fluvial Riberalta – po 1 jednostce. Wszystkie dostawy zapewnia przemysł krajowy.

Opis techniczny.                                             

Kadłub

Dość typowy dla małych jednostek rzecznych.

Napęd

Dwa silniki diesla JSFM, o mocy 360 KM każdy.

Uzbrojenie

Całe mieści się w wieży i obejmuje:

- 1xIx47 mm/30 SA 34, przy elewacji maksymalnej 21^o donośność pociskiem HE 1,415 kg wynosi 4620 m;

- 1xIx7,62 mm/80 Browning/FNA M1919, przy elewacji maksymalnej 21^o donośność pociskiem 0,0098 kg wynosi 1820 m.

Opancerzenie

Jak w raporcie i na rysunku.

Inne

Kuter wyposażono w jedną radiostację.

Riberalta, Great Colombia river armoured craft laid down 1944, launched 1944, completed 1944 (engine 1944)

Displacement:

            56 t light; 58 t standard; 62 t normal; 66 t full load

Dimensions: Length (overall / waterline) x beam x draught (normal/deep)

            (75,34 ft / 74,34 ft) x 13,52 ft x (4,49 / 4,69 ft)

            (22,96 m / 22,66 m) x 4,12 m  x (1,37 / 1,43 m)

Armament:

      1 - 1,85" / 47,0 mm 30,0 cal gun - 3,12lbs / 1,42kg shells, 250 per gun

              Quick firing gun in deck mount, 1934 Model

              1 x Single mount on centreline, forward deck forward

      1 - 0,30" / 7,6 mm 80,0 cal gun - 0,02lbs / 0,01kg shells, 1 500 per gun

              Machine gun in deck mount, 1919 Model

              1 x Single mount on centreline, forward deck forward

      Weight of broadside 3 lbs / 1 kg

Armour:

   - Belts:                       Width (max)        Length (avg)         Height (avg)

            Main:               0,75" / 19 mm   40,03 ft / 12,20 m   5,02 ft / 1,53 m

            Ends:   Unarmoured

              Main Belt covers 83% of normal length

              Main belt does not fully cover magazines and engineering spaces

   - Gun armour:         Face (max)     Other gunhouse (avg)      Barbette/hoist (max)

            Main:           2,24" / 57 mm         1,18" / 30 mm                           -

   - Armoured deck - single deck:

            For and Aft decks: 0,35" / 9 mm

   - Conning towers: Forward 1,50" / 38 mm, Aft 0,00" / 0 mm

Machinery:

            Diesel Internal combustion motors,

            Geared drive, 2 shafts, 720 shp / 537 Kw = 16,53 kts

            Range 1 700nm at 10,00 kts

            Bunker normal = 5 tons, at max displacement = 8 tons

Complement:

            10 - 14

Cost:

            £0,031 million / $0,126 million

Distribution of weights at normal displacement:

            Armament: 0 tons, 0,8%

               - Guns: 0 tons, 0,8%

            Armour: 18 tons, 29,6%

               - Belts: 7 tons, 11,2%

               - Armament: 8 tons, 12,5%

               - Armour Deck: 3 tons, 5,1%

               - Conning Tower: 1 tons, 0,8%

            Machinery: 18 tons, 29,6%

            Hull, fittings & equipment: 19 tons, 30,0%

            Fuel, ammunition & stores: 6 tons, 10,1%

            Miscellaneous weights: 0 tons, 0,0%

Overall survivability and seakeeping ability:

            Survivability (Non-critical penetrating hits needed to sink ship):

              38 lbs / 17 Kg = 11,9 x 1,9 " / 47 mm shells or 0,1 torpedoes

            Stability (Unstable if below 1.00): 1,18

            Metacentric height 0,3 ft / 0,1 m

            Roll period: 9,8 seconds

            Steadiness      - As gun platform (Average = 50 %): 28 %

                                   - Recoil effect (Restricted arc if above 1.00): 0,03

            Seaboat quality  (Average = 1.00): 0,17

Hull form characteristics:

            Hull has a flush deck,

              a normal bow and a round stern

            Block coefficient (normal/deep): 0,482 / 0,489

            Length to Beam Ratio: 5,50 : 1

            'Natural speed' for length: 8,62 kts

            Power going to wave formation at top speed: 78 %

            Trim (Max stability = 0, Max steadiness = 100): 95

            Bow angle (Positive = bow angles forward): 12,50 degrees

            Stern overhang: 0,00 ft / 0,00 m

            Freeboard (% = length of deck as a percentage of waterline length):

                                               Fore end,        Aft end

               - Forecastle:            28,00%,  4,49 ft / 1,37 m,  3,51 ft / 1,07 m

               - Forward deck:       22,00%,  3,51 ft / 1,07 m,  3,51 ft / 1,07 m

               - Aft deck:    32,00%,  3,51 ft / 1,07 m,  3,51 ft / 1,07 m

               - Quarter deck:        18,00%,  3,51 ft / 1,07 m,  3,51 ft / 1,07 m

               - Average freeboard:                      3,62 ft / 1,10 m

            Ship tends to be wet forward

Ship space, strength and comments:

            Space - Hull below water (magazines/engines, low = better): 99,0%

                        - Above water (accommodation/working, high = better): 44,1%

            Waterplane Area: 659 Square feet or 61 Square metres

            Displacement factor (Displacement / loading): 110%

            Structure weight / hull surface area: 19 lbs/sq ft or 92 Kg/sq metre

            Hull strength (Relative):

                        - Cross-sectional: 0,91

                        - Longitudinal: 2,81

                        - Overall: 1,02

            Adequate machinery, storage, compartmentation space

            Extremely poor accommodation and workspace room

            Ship has quick, lively roll, not a steady gun platform

            Caution: Lacks seaworthiness - very limited seakeeping ability

Riberalta (1944)

Guayana (1944)

Pucallpa (1944)

Iquitos (1945)

BIULETYN INFORMACYJNY NR 49/2/1943

                   BIULETYN INFORMACYJNY NR 49/2/1943

Okręty

Oddano do służby:

- cztery kutry desantowe typu BD-29 (post z dnia 11.08.2026),

- cztery niszczyciele eskortowe typu Julio Cesar Tello (post z dnia 18.08.2026),

- trzeci i ostatni niszczyciel typu Aguacero,

- szósty i ostatni okręt podwodny typu Milano,

- czwarty okręt podwodny typu Anchoa,

- drugi i ostatni stawiacz min typu Escila,

- trzecią i ostatnią kanonierkę rzeczną typu Quechua.

Rozpoczęto budowę:

- lotniskowca eskortowego typu Unión.

Trwa budowa:

- dwu krążowników plot typu Almirante Villar,

- czterech niszczycieli eskortowych typu Julio Cesar Tello,

- dwu okrętów podwodnych typu Anchoa,

- dwu trałowców typu Aruco,

- sześciu kutrów trałowych typu D-11,

- ośmiu kutrów desantowych typu BD-29.

Zakończono modernizację kanonierki rzecznej typu América (post z dnia 13.08.2026.

Skreślono ze stanu floty i oddano na złom stawiacz min (ex-kanonierkę) Miranda (1895/28).

Częściowo przezbrojono krążowniki lekkie typu Almirante Grau. Przezbrojenie objęło:

- dodanie stanowiska IIx127 mm/38,

- zamianę czterech stanowisk Ix37 mm/57 na cztery IIx37 mm/57,

- dodanie dwu stanowisk Ix20 mm/70.

Zakończono na okrętach morskich wymianę nkm-ów 12,7 mm na działka 20 mm.

Aktualnie, w skład floty kolumbijskiej (morskiej) wchodzą:

- 1 pancernik,

- 2 małe pancerniki,

- 2 monitory,

- 1 lotniskowiec lekki,

- 1 krążownik ciężki,

- 4 krążowniki lekkie,

- 16 niszczycieli,

- 7 niszczycieli eskortowych,

- 4 torpedowce,

- 21 okrętów podwodnych,

- 4 kanonierki,

- 23 kutry torpedowe,

- 10 patrolowców,

- 20 kutrów patrolowych,

- 10 eskortowców,

- 11 ścigaczy okrętów podwodnych,

- 3 stawiacze min,

- 12 trałowców,

- 14 kutrów trałowych,

- 3 średnie okręty desantowe,

- 6 małych okrętów desantowych,

- 28 kutrów desantowych,

- 1 szturmowy transportowiec desantowy,

- 1 transportowiec wodnosamolotów,

- 2 transportowce wojska,

- 2 okręty-bazy,

- 1 zaopatrzeniowiec,

- 2 zbiornikowce floty,

- 1 okręt warsztatowy,

- 1 okręt ratowniczy,

- 3 okręty hydrograficzne,

- 2 holowniki pełnomorskie,

- 1 okręt szkolny.

Komponent rzeczny floty składa się z:

- 2 monitorów,

- 2 pływających baterii artyleryjskich,

- 6 kanonierek,

- 2 kutrów pancernych,

- 14 kutrów,

- 2 stawiaczy min,

- 2 trałowców,

- 4 kutrów desantowych,

- 6 ślizgaczy,

- 1 okrętu dowodzenia,

- 1 transportowca wojska,

- 1 zaopatrzeniowca,

- 2 holowników.

Uzbrojenie

Wycofano z uzbrojenia torpedy 356 mm.

Artyleria nadbrzeżna

Na Isla San Félix (Islas Desventuradas), zainstalowano baterię artylerii nadbrzeżnej, składającą się z: 4xIx76,2 mm/23, 4xIx37 mm/57 i 2xIIx12,7 mm/90.

Pozostałe wiadomości

W Maracaibo zakończono II. etap budowy zakładów Fábrica Nacional de Automóviles y Tractores. Aktualnie zakłady produkują: samochody ciężarowe, motocykle, traktory i pojazdy pancerne.

W Quito zakończono budowę zakładów Plantas Automotrices "Hirara" Aktualnie zakłady produkują samochody osobowe, terenowe i półciężarowe.

Budżet

Rok budżetowy 1943 zamknął się zamknął się deficytem w wysokości $26 288, o kwotę tę zostanie pomniejszony budżet na rok następny.