KOMUNIKAT WOJENNY NR 24/1943

                    KOMUNIKAT WOJENNY NR 24/1943 

01-08.04.1943

Grupa Eskortowa A1 wzmocniła eskortę konwoju z I. Brygadą Piechoty Górskiej (boliwijską)  na trasie od Dakaru do Gibraltaru.

 

01-09.04.1943

Grupa Eskortowa C1 przeprowadziła bez kontaktu z nieprzyjacielem konwój z Cieśniny Jukatańskiej do Maracaibo.

 

06.04.1943

Po zakończeniu dodatkowego przeszkolenia, na pierwszy patrol bojowy wyruszyły okręty podwodne Flotylli S, Narval i Milano.

 

12.04.1943

Eskortowany przez Grupę Eskortową A2 oraz jednostki brytyjskie, konwój z I. Brygadą Piechoty Górskiej (boliwijską) dociera do Annaby. Ok. 15 Mm na północ od przylądka Cap de Fer, zaatakowało konwój sześć włoskich samolotów Caproni Ca.314. Znajdujący się na patrolu bojowym klucz trzech myśliwców Grumman F4F Wildcat z lotniskowca Federación zestrzelił dwa samoloty wroga i uszkodził trzeci. Pozostałe trzy włoskie maszyny przedarły się do konwoju, jeden z nich został zestrzelony przez okręty eskorty, drugi uszkodzony, a trzeciemu udało się zrzucić torpedę, na szczęście niecelną. Jeden kolumbijski myśliwiec został uszkodzony, ale udało mu się bezpiecznie powrócić na lotniskowiec.

 

15-26.04.1943

Grupa Eskortowa A1 przeprowadziła bez strat konwój z 10 statków z Gibraltaru do Freetown.

 

16.04-06.05.1943

Grupa Eskortowa A2 odprowadziła pusty zespół transportowców z Annaby do La Guaira.

 

22.04.1943

Rozpoczęły się walki o zdobycie japońskich baz Lae i Salamaua na Nowej Gwinei. III. Brygada Piechoty Górskiej (peruwiańska) została rozlokowana w bazie Wau, jako odwód australijskiej 3. Dywizji.

 

23-27.04.1943

Grupa Eskortowa C1 przeprowadziła bez kontaktu z nieprzyjacielem konwój z Maracaibo do Cieśniny Wiatrów.

27.04.1943

I. Brygada Piechoty Górskiej (boliwijska) dociera do Tebessy. Zostaje podporządkowana amerykańskiemu II. Korpusowi Armijnemu, a jej zadaniem jest ochrona linii zaopatrzeniowych zachodniego zgrupowania wojsk alianckich, atakujących siły Osi w Tunezji.

 

08.05.1943

Na północ od atolu Nukumanu, kolumbijski okręt podwodny Ratonero zatopił torpedą i artylerią japoński transportowiec o nośności ok. 4 000 DWT.

 

09-11.05.1943

Na Nowej Gwinei, pododdziały III. Brygady Piechoty Górskiej (peruwiańskiej) wspierają australijską 17. Brygadę w walkach o Mubo. Straty własne to 4 zabitych, 12 rannych i 2 zaginionych.

 

13.05.1943

Kapitulują resztki sił Osi w Tunezji.

 

17.05.1943

Generał Alexander, dowódca przewidzianej do realizacji Operacji Husky 15. Grupy Armii, wydał Instrukcję Operacyjną nr 1. Przewiduje ona użycie I. Brygady Piechoty Górskiej (boliwijskiej) w składzie amerykańskiej 7. Armii, w drugiej fazie operacji.

 

20.05-03.06.1943

Grupa Eskortowa A2 przeprowadza konwój 19 statków z Cieśniny Anegada do Freetown. Odnotowano tylko jedną próbę ataku nieprzyjacielskiego OP. Zmuszony do zanurzenia przez samolot z Federación U-Boot, został obrzucony bg przez niszczyciel Borasca i eskortowiec Belicoso, jednak bez widocznych rezultatów.

 

02-16.06.1943

Grupa Eskortowa A1 przeprowadziła bez strat konwój 15 statków z Takoradi przez Freetown do Gibraltaru.

 

08-14.06.1943

Grupa Eskortowa C1 przeprowadziła bez kontaktu z nieprzyjacielem konwój z Maracaibo do Cieśniny Jukatańskiej.

 

13.06.1943

Z uwagi na fakt, że na Morzu Karaibskim już od 12 miesięcy nie odnotowano aktywności OP wroga, zdecydowano o wyłączeniu ze składu Grupy Lotnictwa Morskiego „Karaiby” (Grupo de Aviación Naval del Caribe, GANC), eskadry wodnosamolotów torpedowo-bombowych Hall PTBH (7 maszyn). Po niezbędnych uzgodnieniach z alianckim Dowództwem Lotnictwa Śródziemnomorskiego (MAC), eskadra ta zostanie wysłana do Afryki Północnej.

17.06.1943

Jeden batalion III. Brygady Piechoty Górskiej (peruwiańskiej) wzmacnia australijską 15. Brygadę, przed ponowną próbą opanowania miejscowości Bobdubi na Nowej Gwinei.

24.06.1943

I. Brygada Piechoty Górskiej (boliwijska) koncentruje się w Bizercie i przygotowuje do Operacji Husky.

 

27.06.1943

Zaokrętowana na transportowiec wodnosamolotów Galapagos, eskadra wodnosamolotów torpedowo-bombowych Hall PTBH (Escuadrón de Aviación Naval T, EAN-T), wyrusza z La Guaira do Tunisu. W pierwszym etapie podróży La Guaira-Cieśnina Anegada, Galapagos jest eskortowany przez Grupę Eskortową C1.

28.06.1943

Artyleria plot I. Brygady Piechoty Górskiej (boliwijskiej) bierze udział w odparciu włoskiego ataku lotniczego na Bizertę. Zestrzelono 1 samolot i 1 uszkodzono, ranny został 1 żołnierz kolumbijski.

Ogólny bilans zysków i strat:

- zatopiono 2 OP, a 2 prawdopodobnie uszkodzono,

- zatopiono 1 frachtowiec,

- zestrzelono 4 samoloty i 3 uszkodzono,

- stracono 18 zabitych, 47 rannych i 16 zaginionych,

- stracono 4 frachtowce, a 1 został uszkodzony.

Budowa kolumbijskich trałowców typu Aruco 1943-1944 (4 jednostki)

Budowa kolumbijskich trałowców typu Aruco 1943-1944 (4 jednostki) 

Prezentowane trałowce są trzecim i ostatnim etapem rozbudowy kolumbijskich sił walki minowej, o której wspomniałem w poście dotyczącym kutrów trałowych typu D-11 (30.07.2026). Średniej wielkości, zgodnie z obowiązującą w niektórych flotach klasyfikacją, zostałyby zaliczone do trałowców bazowych.

W razie potrzeby, Aruco może wziąć na pokład i postawić do 16 min typu M-93 lub do 22 typu M-48. Teoretycznie, po zdjęciu torów minowych, montażu dwóch wbg oraz szumonamiernika, okręt mógłby pełnić funkcję pomocniczego eskortowca, choć trudno go nazwać do tej roli stworzonym. Na trałowcu zastosowano – coraz rzadszy już w kolumbijskiej flocie – napęd tłokowymi silnikami parowymi. Powodem jest ich dobra odporność na przeciążenia, co w pracy trałowców dość często się zdarza.

Okręty budują stocznie Astillero Naval No.2 w Guayaquil i Construcción Naval y Plantas Mecánicas w La Guaira, po dwie jednostki. Wszystkie dostawy zapewnia przemysł krajowy.

Opis techniczny.                                             

Kadłub

Z szeroką pawężą rufową i obniżonym pokładem rufowym.

Napęd

Cztery kotły olejowe White-Forster/CNPM w jednej kotłowni i dwie maszyny parowe potrójnego rozprężania CNPM w jednej maszynowni.

Uzbrojenie

Na okręcie zamontowano:

- 1xIx102 mm/40 BSB M1928, przy elewacji maksymalnej 50^o donośność pociskiem HE 14,97 kg wynosi 13080 m;

- 1xIIx37 mm/57 FNA M1936, przy elewacji 45^o donośność pociskiem 0,74 kg wynosi 6950 m, a przy elewacji maksymalnej 85^o donośność pionowa tym samym pociskiem wynosi 4100 m;

- 2xIx12,7 mm/90 Browning/FNA M1921, przy elewacji 45^o donośność pociskiem 0,03 kg wynosi 4200 m, a przy elewacji maksymalnej 85^o donośność pionowa tym samym pociskiem wynosi 2800 m;

- zestaw sprzętu trałowego;

opcjonalnie

- 16 min typu M-93.

Do kierowania ogniem służą dwa stanowiska kierowania ogniem działek 37 mm.

Inne

Trałowiec wyposażono w trzy radiostacje i radionamiernik.

Aruco, Great Colombia minesweeper laid down 1943, launched 1943, completed 1943 (engine 1943)

Displacement:

            375 t light; 392 t standard; 575 t normal; 721 t full load

Dimensions: Length (overall / waterline) x beam x draught (normal/deep)

            (177,82 ft / 172,31 ft) x 26,51 ft x (9,02 / 10,65 ft)

            (54,20 m / 52,52 m) x 8,08 m  x (2,75 / 3,25 m)

Armament:

      1 - 4,02" / 102 mm 40,0 cal gun - 33,00lbs / 14,97kg shells, 150 per gun

              Quick firing gun in deck mount, 1928 Model

              1 x Single mount on centreline, forward deck forward

      2 - 1,46" / 37,0 mm 57,0 cal guns - 1,63lbs / 0,74kg shells, 1 500 per gun

              Anti-air guns in deck mount, 1936 Model

              1 x Twin mount on centreline, aft deck aft

                        1 raised mount

      4 - 0,50" / 12,7 mm 90,0 cal guns - 0,07lbs / 0,03kg shells, 3 000 per gun

              Machine guns in deck mounts, 1921 Model

              1 x Twin mount on centreline, aft deck centre

                        1 raised mount

              2 x Single mounts on sides, forward deck aft

                        2 double raised mounts

      Weight of broadside 36 lbs / 17 kg

      Mines

      2 - 2 039,28 lbs / 925,00 kg mines + 16 reloads - 16,387 t total

            in Above water - Stern racks/rails

Machinery:

            Oil fired boilers, complex reciprocating steam engines,

            Direct drive, 2 shafts, 2 400 ihp / 1 791 Kw = 17,12 kts

            Range 6 800nm at 13,00 kts

            Bunker normal = 182 tons, at max displacement = 328 tons

Complement:

            58 - 76

Cost:

            £0,218 million / $0,870 million

Distribution of weights at normal displacement:

            Armament: 27 tons, 4,7%

               - Guns: 6 tons, 1,1%

               - Weapons: 20 tons, 3,6%

            Machinery: 131 tons, 22,8%

            Hull, fittings & equipment: 199 tons, 34,6%

            Fuel, ammunition & stores: 200 tons, 34,8%

            Miscellaneous weights: 18 tons, 3,1%

               - Hull below water: 4 tons

               - Hull above water: 8 tons

               - On freeboard deck: 6 tons

Overall survivability and seakeeping ability:

            Survivability (Non-critical penetrating hits needed to sink ship):

              464 lbs / 210 Kg = 14,3 x 4,0 " / 102 mm shells or 0,5 torpedoes

            Stability (Unstable if below 1.00): 1,66

            Metacentric height 1,6 ft / 0,5 m

            Roll period: 8,8 seconds

            Steadiness      - As gun platform (Average = 50 %): 73 %

                                   - Recoil effect (Restricted arc if above 1.00): 0,07

            Seaboat quality  (Average = 1.00): 1,82

Hull form characteristics:

            Hull has low quarterdeck,

              a normal bow and large transom stern

            Block coefficient (normal/deep): 0,488 / 0,518

            Length to Beam Ratio: 6,50 : 1

            'Natural speed' for length: 15,57 kts

            Power going to wave formation at top speed: 60 %

            Trim (Max stability = 0, Max steadiness = 100): 40

            Bow angle (Positive = bow angles forward): 16,50 degrees

            Stern overhang: 1,51 ft / 0,46 m

            Freeboard (% = length of deck as a percentage of waterline length):

                                                                    Fore end,                Aft end

               - Forecastle:            16,00%,  13,52 ft / 4,12 m,  12,50 ft / 3,81 m

               - Forward deck:       34,00%,  12,50 ft / 3,81 m,  12,01 ft / 3,66 m

               - Aft deck:                24,00%,  12,01 ft / 3,66 m,  12,01 ft / 3,66 m

               - Quarter deck:        26,00%,  6,00 ft / 1,83 m,  6,00 ft / 1,83 m

               - Average freeboard:                      10,67 ft / 3,25 m

            Ship tends to be wet forward

Ship space, strength and comments:

            Space - Hull below water (magazines/engines, low = better): 80,7%

                        - Above water (accommodation/working, high = better): 124,9%

            Waterplane Area: 3 130 Square feet or 291 Square metres

            Displacement factor (Displacement / loading): 193%

            Structure weight / hull surface area: 37 lbs/sq ft or 178 Kg/sq metre

            Hull strength (Relative):

                        - Cross-sectional: 0,86

                        - Longitudinal: 4,85

                        - Overall: 1,02

            Excellent machinery, storage, compartmentation space

            Excellent accommodation and workspace room

            Ship has slow, easy roll, a good, steady gun platform

            Excellent seaboat, comfortable, can fire her guns in the heaviest weather

Aruco (1943)

Chauna (1943)

Ganso (1944)

Pato (1944)

KOMUNIKAT WOJENNY NR 23/1943

                    KOMUNIKAT WOJENNY NR 23/1943 

02.01.1943

Do Port Moresby dotarł konwój z III. Brygadą Piechoty Górskiej (peruwiańskiej). Ponieważ walki o rejon Buna–Gona dobiegają końca, Brygada się na nie już „nie załapie” Niemniej planowany jest jej udział w następnych działaniach; czas do ich rozpoczęcia Brygada spędzi na doszkoleniu i przystosowaniu się do miejscowych warunków terenowych, a także na „dotarciu” współpracy z amerykańsko-australijskim dowództwem.

 

07-20.01.1943

Grupa Eskortowa C1 przeprowadziła bez kontaktu z nieprzyjacielem konwoje z Curaçao do Kanału Panamskiego i z Kanału Panamskiego do Maracaibo.

 

11.01-26.01.1943

Grupa Eskortowa A1 (bez lotniskowca Federación i holownika Hercules eskortowała konwój 12 statków z Gibraltaru do Freetown i Takoradi. Spotkań z wrogiem nie odnotowano i konwój w całości dotarł do celu.

 

20.01.1943

Utworzona została kolumbijska Grupa Eskortowa A2 (Grupo de Escolta A2), w składzie:

- lotniskowiec Federación (przeniesiony z Grupy Eskortowej A1),

- trzy niszczyciele typu Siroco,

- cztery eskortowce typu Valiente,

- holownik pełnomorski Hercules (przeniesiony z Grupy Eskortowej A1).

Dowódcą grupy został contraalmirante Martín Carrero de Valdez, a główną bazą Freetown. Zadaniem grupy jest eskortowanie konwojów od Cieśniny Anegada do portów zachodniej Afryki (patrz mapa na końcu postu).

 

29.01.1943

Na Nowej Gwinei rozpoczęły się walki o wioskę i aliancką bazę lotniczą Wau, bronioną przez oddziały australijskiej 17. Brygady Piechoty. Podjęto decyzję o wzmocnieniu Australijczyków oddziałami III. Brygady Piechoty Górskiej (peruwiańskiej).

 

02.02.1943

Przerzucony drogą powietrzną do Wau 1. batalion III. Brygady, włączył się do walki. Dwa dni później, Japończycy zostali ostatecznie odparci; ze względu na poważne wyczerpanie australijskich oddziałów oraz problemy z zaopatrzeniem, z pościgu za wycofującymi się Japończykami zrezygnowano. Straty III. Brygady wyniosły 11 zabitych, 26 rannych i 7 zaginionych. Szacunkowo, na konto kolumbijskiego Batalionu można zaliczyć ok. 95 zabitych i rannych Japończyków.

 

05.02-17.02.1943

Grupa Eskortowa A1 przeprowadziła bez kontaktu z nieprzyjacielem konwój 11 statków z Takoradi do Casablanki.

 

07.02.1943

Ponieważ infrastruktura portu Freetown, który stał się m.in. główną bazą kolumbijskich grup eskortowych A1 i A2, wykazywała oznaki przeciążenia, detaszowano tam do obsługi ww. grup okręt-bazę Pichincha.

 

15.02.1943

Sformowano zespół okrętów podwodnych o nazwie Flotylla S (Flotilla S), w składzie:

- trzy okręty podwodne typu Narval,

- cztery okręty podwodne typu Milano,

- okręt-baza Boyaca.

Dowódcą flotylli został capitán de navío Juan Luis Blanco, a główną bazą Numea. Zadaniem grupy jest wykonywanie patroli bojowych na wodach ograniczonych trójkątem Nowa Irlandia-Nauru-Malaita. Dla uniknięcia incydentów typu „friendly fire”, akwen ten został strefą zakazaną dla innych alianckich OP.

Aktualnie, w bezpośrednie działania wojenne zaangażowane są 44 kolumbijskie okręty, w tym:

- 1 pancernik,

- 1 lotniskowiec,

- 1 krążownik ciężki,

- 2 krążowniki lekkie,

- 12 niszczycieli,

- 3 niszczyciele eskortowe,

- 7 okrętów podwodnych,

- 2 kanonierki,

- 8 eskortowców,

- 4 ścigacze OP,

- 2 okręty-bazy,

- 1 holownik.

Tym samym, kolumbijska flota stanowi jeden z kilku (3?) najsilniejszych składników alianckich sił morskich.

 

21.02.1943

Kolumbijski batalion piechoty morskiej z Guadalcanalu, wziął udział w zajęciu niebronionych Wysp Russela.

 

23.02.1943

Zatopiony przez U-Boota został płynący w konwoju UC-1 kolumbijski tankowiec o nośności 9 005 DWT.

 

24.02-01.03.1943

Grupa Eskortowa C1 przeprowadziła bez kontaktu z nieprzyjacielem konwój z Maracaibo do Cieśniny Wiatrów.

 

27.02.1943

Po bitwie na przełęczy Kasserine, poziom alianckiego optymizmu w kwestii szybkiego oczyszczenia Afryki z wojsk Osi – mówiąc oględnie – wyraźnie się obniżył. Teraz amerykańscy sztabowcy przypomnieli sobie o kolumbijskiej ofercie z listopada 1942 roku i mocno się nią zainteresowali. Krótkie negocjacje z kolumbijskimi władzami, doprowadziły do decyzji o wysłaniu do Afryki Północnej I. Brygady Piechoty Górskiej (boliwijskiej).

 

28.02-04.03.1943

Grupa Eskortowa A1 przeprowadziła bez kontaktu z nieprzyjacielem konwój 7 statków z Casablanki do Gibraltaru.

 

08-11.03.1943

Grupa Eskortowa C1 przeprowadziła bez kontaktu z nieprzyjacielem konwój z Cieśniny Anegada na Curaçao.

 

11.03.1943

Grupa Eskortowa A2 koncentruje się w Cartagenie, jej zadaniem będzie eskortowanie konwoju z I. Brygadą Piechoty Górskiej (boliwijską) do Afryki Północnej.

 

14.03.1943

Z Cartageny wyrusza konwój z I. Brygadą Piechoty Górskiej (boliwijską) do Annaby w Algierii. W skład konwoju wchodzą:

- transportowce wojska Mariscal Sucre i Mariscal Castilla,

- transportowiec desantowy General de San Martin,

- zaopatrzeniowiec Huiracocha,

- tankowiec floty Huascarán,

- holownik Titán.

Na jednostkach tych przewożonych jest łącznie 5610 żołnierzy i 12920 t zaopatrzenia. Konwój jest eskortowany przez Grupę Eskortową A2. Przewidziano dwa etapy podróży: Cartagena – Dakar i Dakar – Annaba. Od Dakaru do Gibraltaru eskorta zostanie wzmocniona przez Grupę Eskortową A1, a od Gibraltaru do Annaby przez zespół brytyjski w składzie:

- 2 krążowniki lekkie typu Dido,

- 1 krążownik plot typu Carlise,

- 6 niszczycieli typu M.

 

18-27.03.1943

Grupa Eskortowa A1 przeprowadziła bez kontaktu z nieprzyjacielem konwój 13 statków z Gibraltaru do Dakaru.

 

22.03.1943

Powzięto decyzję o udziale III. Brygady Piechoty Górskiej (peruwiańskiej) w kampanii przeciwko japońskim bazom Salamaua, Lae i Finschhafen na Nowej Gwinei. Planowany początek działań to II. połowa kwietnia 1943 roku.

 

25.03.1943

Na zachód od Wysp Zielonego Przylądka, samolot z lotniskowca Federación (Grupa Eskortowa A2) wykrył nieprzyjacielski OP, jednakże U-Boot zdążył się zanurzyć przed atakiem.

 

28.03.1943

Konwój z I. Brygadą Piechoty Górskiej (boliwijską) bez strat dociera do Dakaru.

Poniżej mapa obszaru działań kolumbijskich grup eskortowych.

Ogólny bilans zysków i strat:

- zatopiono 2 OP,

- prawdopodobnie uszkodzono 2 OP,

- stracono 13 zabitych, 32 rannych i 13 zaginionych,

- stracono 4 frachtowce,

- 1 frachtowiec został uszkodzony.

Budowa kolumbijskich kutrów trałowych typu D-11 1943-1944 (10 jednostek)

Budowa kolumbijskich kutrów trałowych typu D-11 1943-1944 (10 jednostek) 

Wydłużona w wyniku wojny z Chile linia wybrzeża, a także udział Wielkiej Kolumbii w wojnie światowej, skłonił Admiralicję do rozbudowy sił związanych z walką minową. Zamówiono dwa stawiacze min (post z 23.07.2026), cztery trałowce i dziesięć kutrów trałowych, te ostatnie stanowią przedmiot niniejszego postu.

Mimo „nikczemnych” rozmiarów, okręciki te charakteryzują się znakomitą dzielnością morską. W razie potrzeby, po zdjęciu sprzętu trałowego, mogą przewieźć do 21 t ładunku. Niewykluczone jest wykonywanie przez te kutry zadań patrolowych w strefie przybrzeżnej, jednakże bez możliwości efektywnego zwalczania OP wroga, z powodu ograniczonych możliwości zabierania bg oraz braku miejsca na instalację szumonamiernik.

Okręty budują stocznie Astillero Naval No.2 w Guayaquil (6 jedn.) i Astillero Baranquilla (4 jedn.). Wszystkie dostawy zapewnia przemysł krajowy.

Opis techniczny.                                             

Kadłub

Dość smukły, z wąską pawężą rufową.

Napęd

Dwa silniki diesla Gray/JSFM o mocy 120 KM każdy.

Uzbrojenie

Na kutrach zamontowano:

- 1xIx37 mm/57 FNA M1936, przy elewacji 45^o donośność pociskiem 0,74 kg wynosi 6950 m, a przy elewacji maksymalnej 85^o donośność pionowa tym samym pociskiem wynosi 4100 m;

- 1xIx12,7 mm/90 Browning/FNA M1921, przy elewacji 45^o donośność pociskiem 0,03 kg wynosi 4200 m, a przy elewacji maksymalnej 85^o donośność pionowa tym samym pociskiem wynosi 2800 m,

- zestaw sprzętu trałowego.

Inne

Na okrętach zainstalowano dwie radiostacje. 

D-11, Great Colombia minesweeping craft laid down 1943, launched 1943, completed 1943 (engine 1943)

Displacement:

            67 t light; 69 t standard; 80 t normal; 89 t full load

Dimensions: Length (overall / waterline) x beam x draught (normal/deep)

            (97,65 ft / 94,65 ft) x 15,52 ft x (5,02 / 5,36 ft)

            (29,76 m / 28,85 m) x 4,73 m  x (1,53 / 1,63 m)

Armament:

      1 - 1,46" / 37,0 mm 57,0 cal gun - 1,63lbs / 0,74kg shells, 1 000 per gun

              Anti-air gun in deck mount, 1936 Model

              1 x Single mount on centreline, forward deck forward

      1 - 0,50" / 12,7 mm 90,0 cal gun - 0,07lbs / 0,03kg shells, 2 000 per gun

              Machine gun in deck mount, 1921 Model

              1 x Single mount on centreline, aft deck centre

                        1 raised mount

      Weight of broadside 2 lbs / 1 kg

Machinery:

            Diesel Internal combustion motors,

            Geared drive, 2 shafts, 240 shp / 179 Kw = 12,50 kts

            Range 2 700nm at 11,00 kts

            Bunker normal = 11 tons, at max displacement = 20 tons

Complement:

            13 - 17

Cost:

            £0,022 million / $0,088 million

Distribution of weights at normal displacement:

            Armament: 1 tons, 0,8%

               - Guns: 1 tons, 0,8%

            Machinery: 6 tons, 7,7%

            Hull, fittings & equipment: 31 tons, 38,3%

            Fuel, ammunition & stores: 14 tons, 16,9%

            Miscellaneous weights: 29 tons, 36,2%

               - Hull below water: 7 tons

               - Hull above water: 17 tons

               - On freeboard deck: 5 tons

Overall survivability and seakeeping ability:

            Survivability (Non-critical penetrating hits needed to sink ship):

            69 lbs / 31 Kg = 44,6 x 1,5 " / 37 mm shells or 0,3 torpedoes

            Stability (Unstable if below 1.00): 1,29

            Metacentric height 0,5 ft / 0,1 m

            Roll period: 9,4 seconds

            Steadiness      - As gun platform (Average = 50 %): 70 %

                                   - Recoil effect (Restricted arc if above 1.00): 0,02

            Seaboat quality  (Average = 1.00): 2,00

Hull form characteristics:

            Hull has a flush deck,

              a normal bow and small transom stern

            Block coefficient (normal/deep): 0,380 / 0,395

            Length to Beam Ratio: 6,10 : 1

            'Natural speed' for length: 10,84 kts

            Power going to wave formation at top speed: 54 %

            Trim (Max stability = 0, Max steadiness = 100): 35

            Bow angle (Positive = bow angles forward): 15,00 degrees

            Stern overhang: 0,98 ft / 0,30 m

            Freeboard (% = length of deck as a percentage of waterline length):

                                                                   Fore end,             Aft end

               - Forecastle:            22,00%,  7,51 ft / 2,29 m,  6,50 ft / 1,98 m

               - Forward deck:       28,00%,  6,50 ft / 1,98 m,  6,00 ft / 1,83 m

               - Aft deck:                26,00%,  6,00 ft / 1,83 m,  5,51 ft / 1,68 m

               - Quarter deck:        24,00%,  5,51 ft / 1,68 m,  5,51 ft / 1,68 m

               - Average freeboard:                      6,09 ft / 1,86 m

            Ship tends to be wet forward

Ship space, strength and comments:

            Space - Hull below water (magazines/engines, low = better): 61,9%

                        - Above water (accommodation/working, high = better): 80,4%

            Waterplane Area: 913 Square feet or 85 Square metres

            Displacement factor (Displacement / loading): 186%

            Structure weight / hull surface area: 19 lbs/sq ft or 94 Kg/sq metre

            Hull strength (Relative):

                        - Cross-sectional: 0,84

                        - Longitudinal: 5,47

                        - Overall: 1,02

            Excellent machinery, storage, compartmentation space

            Cramped accommodation and workspace room

            Ship has slow, easy roll, a good, steady gun platform

            Excellent seaboat, comfortable, can fire her guns in the heaviest weather

D-11 - D-14 (1943)

D-15 - D-20 (1944)