KOMUNIKAT WOJENNY NR 5/1939
12-14.06.1939
Na
południowy zachód od miasteczka Pachica, oddziały V. Korpusu Armii „Andy”
prowadzą rozpoznanie chilijskiej obrony.
W rejonie
frontu nad rzeką Parca, obydwie strony atakują lotnictwem pozycje nieprzyjaciela.
Dochodzi do starć powietrznych, w których Chile traci 3, a WK 4 samoloty.
Na redzie
portu Arica koncentruje się zespół GB1 w składzie: małe pancerniki Callao i Baranquilla, monitor La
Guaira, kanonierka Yaguar oraz
torpedowce Huracán i Tornado. Na redzie portu Ilo koncentruje
się zespół GC1 w składzie: krążowniki lekkie Almirante Padilla i Almirante
de Clemente oraz 1. Dywizjon Niszczycieli (Trueno, Iluminación, Torbellino).
Oddział
wydzielony V. Korpusu Armii „Andy”, opanował bez walki osadę Parajalla.
Dowództwo
chilijskie ogłosiło zatopienie kolumbijskiego okrętu podwodnego.
15-17.06.1939
Kolumbijska
eskadra wodnosamolotów torpedowo-bombowych Hall PTBH, atakuje artylerię
nadbrzeżną chilijskiej bazy w Iquique. Efekty nalotu nieznane, stracono 1
maszynę. Kolumbijskie
rozpoznanie lotnicze wykryło kolumnę wojsk chilijskich, posuwającą się w
kierunku węzła drogowego Humberstone (skrzyżowanie dróg 5 i 16).
Kolumbijski
okręt podwodny Elanio stawia 24 miny
na podejściach do portu Tocopilla.
Pierwsza
próba sił głównych V. Korpusu przełamania chilijskich pozycji na południowy zachód od miasteczka Pachica, zostaje odparta ze sporymi stratami.
W bazach
Ilo, Puerto Grau i Arica, koncentruje się kolumbijska piechota morska, w
składzie: II. Brygada, 2. i 4. batalion I. Brygady oraz samodzielny 9. batalion.
Zebrały się tam też jednostki Zespołu Okrętów Desantowych.
W rejonie
na południowy zachód od miasteczka Pachica trwa wzajemna obserwacja, sporadycznie
przerywana wymianą ognia artyleryjskiego.
Oddany
zostaje do służby w kolumbijskiej MW, czwarty okręt podwodny typu Elanio – Búho.
18-22.06.1939
Kolumbijskie
lotnictwo bombarduje chilijskie oddziały w rejonie węzła drogowego Humberstone.
Z oddziałów
i pododdziałów odwodu dowódcy Armii „Pacyfik” oraz Armii Zapasowej, sformowano
Samodzielną Grupę Pościgową. W jej skład wchodzą: zmotoryzowany 2.Pułk Gwardii
Federalnej (wzmocniony plutonami: czołgów średnich, tankietek i samochodów
pancernych), kompania czołgów lekkich, kompania tankietek, kompania samochodów
pancernych, zmotoryzowana bateria haubic górskich 75 mm i kolumna
zaopatrzeniowa.
Ponieważ
nadal nie powrócił z patrolu kolumbijski okręt podwodny Gavilán, został uznany za utracony.
Kolumbijski
transportowiec wodnosamolotów Galapagos, w eskorcie I. Eskadry Krążowników i 2.
Dywizjonu Niszczycieli, zaatakował wodnosamolotami bazę morską Iquique
oraz położoną od niej 30 km na południe bazę lotniczą Chucumata. Atak torpedami
na bazę morską nie dał efektów, natomiast w bazie lotniczej zniszczono co
najmniej 4 samoloty i kilka dalszych uszkodzono. Straty własne – 1 wodnosamolot.
Z baz Ilo
oraz Arica wypływają zespoły GB1 i GC1.
Ogólny bilans zysków i strat:
- zabito
lub raniono ok. 5 500 chilijskich żołnierzy, do
niewoli wzięto 4 355;
- zdobyto
21 dział i moździerzy i 51 karabinów maszynowych;
-
zniszczono 2 czołgi i zdobyto 1;
-
zniszczono 34 chilijskie samoloty, zdobyto 2;
- zatopiono
1 pancernik, 1 krążownik ciężki, 2 niszczyciele, 2
frachtowce, 1 holownik i dwie małe jednostki pomocnicze;
- zdobyto 1
frachtowiec;
- stracono 959
zabitych, 2 324 rannych i 207 zaginionych;
- stracono 9
dział i moździerzy;
- stracono
2 czołgi i 4 tankietki;
- stracono 24
samoloty;
- stracono
1 niszczyciel, 1 torpedowiec, 1 okręt podwodny, 1 kuter desantowy i 1
frachtowiec.
Poniżej mapka działań.
