KOMUNIKAT WOJENNY NR 5/1939

   KOMUNIKAT WOJENNY NR 5/1939 

12-14.06.1939

Na południowy zachód od miasteczka Pachica, oddziały V. Korpusu Armii „Andy” prowadzą rozpoznanie chilijskiej obrony.

W rejonie frontu nad rzeką Parca, obydwie strony atakują lotnictwem pozycje nieprzyjaciela. Dochodzi do starć powietrznych, w których Chile traci 3, a WK 4 samoloty.

Na redzie portu Arica koncentruje się zespół GB1 w składzie: małe pancerniki Callao i Baranquilla, monitor La Guaira, kanonierka Yaguar oraz torpedowce Huracán i Tornado. Na redzie portu Ilo koncentruje się zespół GC1 w składzie: krążowniki lekkie Almirante Padilla i Almirante de Clemente oraz 1. Dywizjon Niszczycieli (Trueno, Iluminación, Torbellino).

Oddział wydzielony V. Korpusu Armii „Andy”, opanował bez walki osadę Parajalla.

Dowództwo chilijskie ogłosiło zatopienie kolumbijskiego okrętu podwodnego.

 

15-17.06.1939

Kolumbijska eskadra wodnosamolotów torpedowo-bombowych Hall PTBH, atakuje artylerię nadbrzeżną chilijskiej bazy w Iquique. Efekty nalotu nieznane, stracono 1 maszynę. Kolumbijskie rozpoznanie lotnicze wykryło kolumnę wojsk chilijskich, posuwającą się w kierunku węzła drogowego Humberstone (skrzyżowanie dróg 5 i 16).

Kolumbijski okręt podwodny Elanio stawia 24 miny na podejściach do portu Tocopilla.

Pierwsza próba sił głównych V. Korpusu przełamania chilijskich pozycji na południowy zachód od miasteczka Pachica, zostaje odparta ze sporymi stratami.

W bazach Ilo, Puerto Grau i Arica, koncentruje się kolumbijska piechota morska, w składzie: II. Brygada, 2. i 4. batalion I. Brygady oraz samodzielny 9. batalion. Zebrały się tam też jednostki Zespołu Okrętów Desantowych.

W rejonie na południowy zachód od miasteczka Pachica trwa wzajemna obserwacja, sporadycznie przerywana wymianą ognia artyleryjskiego.

Oddany zostaje do służby w kolumbijskiej MW, czwarty okręt podwodny typu Elanio – Búho.

18-22.06.1939

Kolumbijskie lotnictwo bombarduje chilijskie oddziały w rejonie węzła drogowego Humberstone.

Z oddziałów i pododdziałów odwodu dowódcy Armii „Pacyfik” oraz Armii Zapasowej, sformowano Samodzielną Grupę Pościgową. W jej skład wchodzą: zmotoryzowany 2.Pułk Gwardii Federalnej (wzmocniony plutonami: czołgów średnich, tankietek i samochodów pancernych), kompania czołgów lekkich, kompania tankietek, kompania samochodów pancernych, zmotoryzowana bateria haubic górskich 75 mm i kolumna zaopatrzeniowa.

Ponieważ nadal nie powrócił z patrolu kolumbijski okręt podwodny Gavilán, został uznany za utracony.

Kolumbijski transportowiec wodnosamolotów Galapagos, w eskorcie I. Eskadry Krążowników i 2. Dywizjonu Niszczycieli, zaatakował wodnosamolotami bazę morską Iquique oraz położoną od niej 30 km na południe bazę lotniczą Chucumata. Atak torpedami na bazę morską nie dał efektów, natomiast w bazie lotniczej zniszczono co najmniej 4 samoloty i kilka dalszych uszkodzono. Straty własne – 1 wodnosamolot.

Z baz Ilo oraz Arica wypływają zespoły GB1 i GC1.

Ogólny bilans zysków i strat:

- zabito lub raniono ok. 5 500 chilijskich żołnierzy, do niewoli wzięto 4 355;

- zdobyto 21 dział i moździerzy i 51 karabinów maszynowych;

- zniszczono 2 czołgi i zdobyto 1;

- zniszczono 34 chilijskie samoloty, zdobyto 2;

- zatopiono 1 pancernik, 1 krążownik ciężki, 2 niszczyciele, 2 frachtowce, 1 holownik i dwie małe jednostki pomocnicze;

- zdobyto 1 frachtowiec;

- stracono 959 zabitych, 2 324 rannych i 207 zaginionych;

- stracono 9 dział i moździerzy;

- stracono 2 czołgi i 4 tankietki;

- stracono 24 samoloty;

- stracono 1 niszczyciel, 1 torpedowiec, 1 okręt podwodny, 1 kuter desantowy i 1 frachtowiec.

Poniżej mapka działań.