KOMUNIKAT WOJENNY NR 15/1939

                      KOMUNIKAT WOJENNY NR 15/1939 

29-30.09.1939

Na drodze nr 5, 30 km na wschód od Villa Martin, doszło do boju spotkaniowego pomiędzy szybkim oddziałem wydzielonym II. Korpusu, a chilijskim oddziałem, który przeprowadził wypad na Villa Martin. W trakcie tego boju, wywiązała się pierwsza w tej wojnie, bitwa (a właściwie potyczka) pancerna. Po stronie kolumbijskiej walczyły: kompania czołgów lekkich Renault AMR-33 i szwadron samochodów pancernych White-Laffly AMD 80 (łącznie 27 wozów bojowych), a Chilijczycy użyli kompanii samochodów pancernych OA vz.30 (13 wozów bojowych). Chilijczycy zostali pobici i zaczęli się wycofywać. Początkowo dość uporządkowany odwrót, po zaatakowaniu wycofujących się przez niedobitki boliwijskiego batalionu obrony terytorialnej, zamienił się w bezładną ucieczkę. Zabito lub raniono ok. 410 chilijskich żołnierzy, 84 wzięto do niewoli, zniszczono 2 i zdobyto 2 działa i moździerze, zdobyto 6 karabinów maszynowych oraz zniszczono 8 i zdobyto 2 samochody pancerne. Straty własne: 17 zabitych, 44 rannych, 1 zaginiony, 1 czołg i 2 samochody pancerne. Uwolniono 135 jeńców z batalionu obrony terytorialnej.

Czołowe oddziały I. Korpusu, zajmują pozycje nad dolnym biegiem rzeki Loa, a jego siły główne koncentrują się 10-15 km za linią frontu. Czołowe oddziały IV. Korpusu, zajmują pozycje nad dolnym biegiem rzek Loa i Amarga, a jego siły główne koncentrują się 10-15 km za linią frontu. Czołowe oddziały III. Korpusu, po spędzeniu chilijskich ubezpieczeń nad kanionem rzeki Seca, zajmują pozycje nad dolnym i średnim biegiem rzeki Amarga, a jego siły główne koncentrują się ok. 10 km za linią frontu.

Zakończono budowę lotniska polowego pod Pintados.

 

01-05.10.1939

Brygada Pancerno-Motorowa osiąga pełną zdolność bojową i zostaje skoncentrowana na południe od Pintados.

Lotnictwo kolumbijskie atakuje pozycje chilijskie nad rzekami Loa i Amarga. Dochodzi do starć powietrznych; zestrzelono 2 chilijskie i stracono 4 własne samoloty.

Na redzie Ilo, koncentruje się zespół GB4 w składzie: monitory Guayaquil i Panama, kanonierki Puma i Yaguar oraz torpedowce Teniente Rodríguez i Tormenta.

Lotnictwo kolumbijskie atakuje ryglową pozycję chilijską na północ od Quillaqua, stracono 1 samolot.

Kolumbijski okręt podwodny Busardo, 540 Mm na WSW od Valparaiso, storpedował i zatopił chilijski frachtowiec o pojemności ok. 3 000 BRT.

II. Korpus zbliża się do Uyuni, a V. Korpus wyrusza z Oruro jego śladem. VII. Korpus Armii Zapasowej zostaje przesunięty do rejonu na południowy wschód od Arica.

9. dywizjon artylerii ciężkiej (peruwiański) z odwodów Armii „Pacyfik”, zostaje przydzielony do III. Korpusu, a 5. dywizjon artylerii ciężkiej (wenezuelski) z VI. Korpusu Armii Zapasowej, zostaje przydzielony do I. Korpusu. Do I. Korpusu zostaje też przydzielona 5. kompania czołgów (peruwiańska) z odwodów armii.

Lotnictwo chilijskie atakuje pozycje III. Korpusu nad rzeką Amarga.

Oddano do służby 2 średnie okręty desantowe typu Coronel Abaroa: Coronel Ugarte y Vernal i Capitán Condell de la Haza oraz 4 kutry desantowe typu BD-1: BD-25 – BD-28.

Kolumbijski wywiad ustalił, że w położonym nad Amazonką brazylijskim porcie rzecznym Santo Antônio do Içá, pojawił się monitor rzeczny Pernambuco.

Szef Admiralicji Federalnej, almirante general Francisco Rodríguez de Santa Marta, osiągnął właśnie wiek emerytalny jednakże, z uwagi na toczącą się wojnę, dekretem Prezydenta Federacji, przedłużono mu okres czynnej służby do 90-tego dnia po zakończeniu wojny. Ponadto, Prezydent odznaczył admirała Krzyżem Wielkim Orderu Bolívara.

Starania władz chilijskich o uzyskanie we Włoszech kredytu na cele wojenne, zakończyły się niepowodzeniem.

Ogólny bilans zysków i strat:

- zabito lub raniono ok. 22 900 chilijskich żołnierzy, do niewoli wzięto 79 603;

- zniszczono 114 i zdobyto 255 dział i moździerzy oraz zdobyto 385 karabinów maszynowych;

- zniszczono 5 czołgów i zdobyto 8, zniszczono 7 tankietek i zdobyto 3, zniszczono 17 samochodów pancernych i zdobyto 9;

- zniszczono 59 samolotów, zdobyto 3;

- zatopiono 1 pancernik, 1 krążownik ciężki, 2 niszczyciele, 1 okręt podwodny, 1 patrolowiec, 1 stawiacz min, 1 krążownik pomocniczy, 3 frachtowce, 2 holowniki i cztery małe jednostki pomocnicze;

- zdobyto 1 frachtowiec i 3 małe jednostki pomocnicze;

- stracono 3 599 zabitych, 7 762 rannych i 1 431 zaginionych;

- stracono 56 dział i moździerzy;

- stracono 24 czołgi, 14 samochodów pancernych i 15 tankietek;

- stracono 43 samoloty;

- stracono 1 monitor, 1 niszczyciel, 1 torpedowiec, 1 okręt podwodny, 1 kuter torpedowy, 1 mały okręt desantowy, 4 kutry desantowe i 3 frachtowce.

Poniżej mapka działań.