KOMUNIKAT WOJENNY NR 9/1939

                      KOMUNIKAT WOJENNY NR 9/1939 

15-17.07.1939

Trwa przerzut drogą morską 12. Pułku z 3. Dywizji Piechoty (wenezuelskiej) z VI. Korpusu Armii Zapasowej oraz służb dywizyjnych.

Wojska chilijskie kontynuują generalny odwrót na południe, ścigane przez oddziały Armii „Pacyfik” oraz II. Korpus i oddziały wydzielone V. Korpusu Armii „Andy” Siły główne ww. Korpusu organizują obronę okrężną węzła drogowego Huara. Przydzielona czasowo do V. Korpusu I. Brygada Piechoty (boliwijska), zajmuje pozycje obronne na wschód od węzła drogowego Huara, wzdłuż drogi nr 15. 1. Pułk Kawalerii Górskiej (boliwijski) V. Korpusu, posuwa się na zachód wzdłuż drogi A-475, przez Illalla, Jajna, Culco, Aroma i Misticsa. Równolegle do niego, lecz nieco z tyłu, maszeruje przez bezdroża oddział wydzielony V. Korpusu (batalion piechoty górskiej  z kompanią wysokogórską).

Zespół GB2 (niszczyciele Borrasca i Mistral oraz kanonierki Libertador Bolívar i Puma), ostrzeliwują na południe od Pisaqua, wycofujące się wzdłuż wybrzeża chilijskie oddziały.

Mocno naciskana od wschodu, Samodzielna Grupa Pościgowa wykonuje manewr „ucieczki do przodu” i porzucając obronę w rejonie skrzyżowania dróg nr 5, A-40 i A-45, atakuje wzdłuż drogi nr 5, siejąc lokalnie zniszczenie i panikę wśród wycofujących się chilijskich oddziałów.

Lotnictwo kolumbijskie atakuje węzeł kolejowo-drogowy Pintados; stracono 1 samolot.

 

18-20.07.1939

Utworzona ad hoc, na bazie 3. Dywizji Piechoty (wenezuelskiej) z VI. Korpusu i 5. Dywizji Piechoty (kolumbijskiej) z VII. Korpusu Armii Zapasowej, Samodzielna Grupa Operacyjna „Iquique”, organizuje obronę okrężną węzła drogowego Humberstone. Grupie podporządkowano czasowo oddziały piechoty morskiej, z których: 2 bataliony organizują obronę miasta i portu Iquique, 1 batalion obsadza lotnisko Chucumata (20 km na pd. od Iquique), a 3 bataliony tworzą pozycję obronną na drodze nr 16, pomiędzy Iquique, a węzłem drogowym Humberstone; 1 batalion pozostaje w odwodzie.

Chilijskie lotnictwo atakuje port Iquique oraz węzeł drogowy Humberstone; stracono 1 kuter torpedowy, a lekko uszkodzony został okręt-baza Boyacá, zestrzelono 2 chilijskie samoloty.

Broniony przez siły główne V. Korpusu węzeł drogowy Huara, atakowany jest od zachodu, południa i północy. Najtrudniejsza sytuacja wystąpiła na odcinku północnym, gdzie – wg kolumbijskich szacunków – Chilijczycy użyli sił o równowartości ok. 2,5 dywizji. Doszło do walk wręcz, z konieczności do przeciwnatarcia rzucono dwie kompanie saperskie, dwa plutony żandarmerii i pluton gospodarczy, ostatecznie atak został odparty.

Lotnictwo kolumbijskie zaobserwowało oddziały chilijskie, zajmujące pozycje obronne wzdłuż wąwozu okresowej rzeki Mani.

Czołówki Samodzielnej Grupy Pościgowej zaskoczyły, czasowo ulokowane przy drodze nr 5, stanowisko dowodzenia jednego z chilijskich wyższych dowództw. Zabito m.in.: 1 brygadiera (brigadier), 1 podpułkownika (teniente coronel) i 2 majorów (mayor). Wzięto do niewoli: 1 generała dywizji (general de división), 1 pułkownika (coronel) i 2 podpułkowników. Zdobyczą padły również chilijskie mapy operacyjne, ale ich wartość okazała się niewielka; naniesiona na nich sytuacja była prawie całkowicie nieaktualna.

21-22.07.1939

Chilijskie wojska, niewielkimi siłami atakują od południa i wschodu, broniony przez Samodzielną Grupę Operacyjną „Iquique”, węzeł drogowy Humberstone.

Tymczasem, I. Pułk Kawalerii Górskiej (boliwijski) V. Korpusu, mijając skrzyżowanie dróg A-457 i A- 459, posuwa się drogą A-457 na południowy zachód. W ślad za nim, podąża oddział wydzielony V. Korpusu. I. Brygada Piechoty (boliwijska), skracając linię obrony wzdłuż drogi 15, wzmacnia siły broniące węzła drogowego Huara. Samodzielna Grupa Pościgowa, przebiła się do własnych sił, broniących węzła drogowego Huara. Za cenę poważnych strat (312 zabitych, 468 rannych, 391 zaginionych, straconych 7 czołgów, 8 samochodów pancernych, 2 tankietki i 9 dział), udało się jej skutecznie opóźnić i zdezorganizować odwrót chilijskich oddziałów, na jego głównej osi, czyli drodze nr 5.

Oddziały I. Korpusu Armii „Pacyfik” opanowują bez walki miasto i port Pisaqua.

Lotnictwo kolumbijskie bombarduje pozycje wojsk chilijskich na północ od węzła drogowego Huara.

2. Dywizjon Trałowców rozpoczyna trałowanie własnych min na podejściach do portu Pisaqua.

Zakończono prace nad uruchomieniem dla własnych potrzeb zdobycznego (patrz Komunikat nr 7) lotniska Chucumata (20 km na pd. od Iquique).

Przebazowane zostały do Iquique: 2 eskadry wodnosamolotów torpedowo- bombowych i 1 klucz wodnosamolotów rozpoznawczych, wraz z okrętem-bazą Pichincha. 

Ogólny bilans zysków i strat:

- zabito lub raniono ok. 16 200 chilijskich żołnierzy, do niewoli wzięto 12 923;

- zniszczono 43 i zdobyto 98 dział i moździerzy oraz zdobyto 162 karabiny maszynowe;

- zniszczono 4 czołgi i zdobyto 6, zniszczono 5 tankietek i zdobyto 1, zniszczono 4 samochody pancerne i zdobyto 5;

- zniszczono 44 chilijskie samoloty, zdobyto 3;

- zatopiono 1 pancernik, 1 krążownik ciężki, 2 niszczyciele, 1 patrolowiec, 1 krążownik pomocniczy, 2 frachtowce, 2 holowniki i cztery małe jednostki pomocnicze;

- zdobyto 1 frachtowiec i 1 małą jednostkę pomocniczą;

- stracono 2 528 zabitych, 5 821 rannych i 1 254 zaginionych;

- stracono 47 dział i moździerzy;

- stracono 19 czołgów, 10 samochodów pancernych i 12 tankietek;

- stracono 27 samolotów;

- stracono 1 monitor, 1 niszczyciel, 1 torpedowiec, 1 okręt podwodny, 1 kuter torpedowy, 1 mały okręt desantowy, 4 kutry desantowe i 2 frachtowce.

Poniżej mapka działań.