niedziela, 4 stycznia 2026

Budowa kolumbijskich monitorów typu Panama 1938 (2 jednostki)

Budowa kolumbijskich monitorów typu Panama 1938 (2 jednostki)

Niewielkie monitory, przeznaczone głównie do ostrzału celów lądowych ogniem stromotorowym. Niewielkie zanurzenie umożliwia także prowadzenie ognia bezpośredniego, w razie takiej potrzeby.
Artylerię główną stanowią zakupione w USA (patrz biuletyn nr 35/2/1936 z 01.11.2025) działa 254 mm L/40 M1904. Umieszczono je w wieżach, będących dość daleko idącą modyfikacją wież Mk 6, montowanych na krążownikach pancernych typu Tennessee (ACR-10). Modyfikacja ta polegała przede wszystkim na zwiększeniu elewacji z 14 do 60 st., a także na zwiększeniu szybkostrzelności z 2,5 do 3 strzałów/min i zmniejszeniu grubości opancerzenia.
W raporcie uwzględnione są dla tych dział pociski AP/Common, o masie 231,3 kg i ładunku kruszącym 5,9/9,1 kg, jednakże okręt może zabrać także nowo opracowane pociski HEH, o masie 298,0 kg i ładunku kruszącym 42,5 kg.
W rejsach do 48 godz. okręt może przewieźć do 320 żołnierzy desantu. Z uwagi na obszerne pomieszczenia oraz liczne środki łączności, monitory mogą być wykorzystane jako okręty dowodzenia zespołem desantowym lub bombardującym.
Pierwsza jednostka powstała w stoczni Astillero Naval No.1 w Callao, a druga w stoczni Astillero Naval No.3 w Cartagenie. Za wyjątkiem wspomnianych dział 254 mm, wszystkie dostawy zapewnił przemysł krajowy.
Opis techniczny.

Kadłub

O małym wydłużeniu i stosunkowo niewielkim zanurzeniu.
Napęd
Dwa silniki diesla Gray/JSFM o mocy 900 KM każdy w dwu maszynowniach.
Do prędkości maksymalnej zastosowano współczynnik zmniejszający 0,934.
Uzbrojenie
Na okręcie zamontowano:
- 1xIIx254 mm/40 Bethlehem Steel M1904, przy elewacji maksymalnej 60o donośność pociskiem AP 231,3 kg wynosi 25170 m, a pociskiem HE 298,0 kg 19540 m;
- 3xIIx127 mm/38 Bethlehem Steel M1932, przy elewacji 45o donośność pociskiem AAC 25,00 kg wynosi 16640 m, a przy elewacji maksymalnej 85o donośność pionowa tym samym pociskiem wynosi 11340 m;
 - 4xIIx37 mm/57 FNA M1936, przy elewacji 45o donośność pociskiem 0,74 kg wynosi 6950 m, a przy elewacji maksymalnej 85o donośność pionowa tym samym pociskiem wynosi 4100 m;
- 4xIIx12,7 mm/90 Browning/FNA M1921, przy elewacji 45o donośność pociskiem 0,03 kg wynosi 4200 m, a przy elewacji maksymalnej 85o donośność pionowa tym samym pociskiem wynosi 2800 m.
Do kierowania ogniem zainstalowano główny dalocelownik optyczny o bazie 6,6 m oraz dwa pomocnicze i plot dalocelowniki optyczne o bazie 4,1 m. Ponadto, wieża artylerii głównej posiada dalmierz optyczny o bazie 7,8 m.
Opancerzenie
Jak w raporcie i na rysunku.
Inne
Monitory wyposażono w sześć radiostacji i radionamiernik. 

Panama, Great Colombia monitor laid down 1937, launched 1938, completed 1938 (engine 1937)

Displacement:
            4 023 t light; 4 263 t standard; 4 369 t normal; 4 454 t full load

Dimensions: Length (overall / waterline) x beam x draught (normal/deep)
            (332,88 ft / 330,38 ft) x 69,55 ft x (10,01 / 10,17 ft)
            (101,46 m / 100,70 m) x 21,20 m  x (3,05 / 3,10 m)

Armament:
      2 - 10,00" / 254 mm 40,0 cal guns - 509,93lbs / 231,30kg shells, 150 per gun
              Breech loading guns in turret on barbette mount, 1904 Model
              1 x 2-gun mount on centreline, forward deck forward
                        1 raised mount
      6 - 5,00" / 127 mm 38,0 cal guns - 55,12lbs / 25,00kg shells, 300 per gun
              Dual purpose guns in deck and hoist mounts, 1932 Model
              2 x Twin mounts on sides, aft deck centre
              1 x Twin mount on centreline, aft deck aft
      8 - 1,46" / 37,0 mm 57,0 cal guns - 1,63lbs / 0,74kg shells, 1 500 per gun
              Anti-air guns in deck mounts, 1936 Model
              2 x Twin mounts on sides, aft deck centre
                        2 raised mounts
              2 x Twin mounts on centreline ends, evenly spread
                        2 double raised mounts
      8 - 0,50" / 12,7 mm 90,0 cal guns - 0,07lbs / 0,03kg shells, 3 000 per gun
              Machine guns in deck mounts, 1921 Model
              4 x Twin mounts on sides, evenly spread
                        4 double raised mounts
      Weight of broadside 1 250 lbs / 567 kg

Armour:
   - Belts:                     Width (max)            Length (avg)            Height (avg)
            Main:           5,98" / 152 mm     185,04 ft / 56,40 m     11,48 ft / 3,50 m
            Ends:   Unarmoured
              Main Belt covers 86% of normal length
    - Torpedo Bulkhead - Strengthened structural bulkheads:
                                1,50" / 38 mm       185,04 ft / 56,40 m     14,44 ft / 4,40 m
            Beam between torpedo bulkheads 41,67 ft / 12,70 m
   - Gun armour:         Face (max)         Other gunhouse (avg)       Barbette/hoist (max)
            Main:           5,98" / 152 mm           2,99" / 76 mm                  5,98" / 152 mm
            2nd:              2,01" / 51 mm                    -                                0,98" / 25 mm
   - Armoured deck - single deck:
            For and Aft decks: 2,52" / 64 mm
   - Conning towers: Forward 5,98" / 152 mm, Aft 0,98" / 25 mm

Machinery:
            Diesel Internal combustion motors,
            Geared drive, 2 shafts, 1 800 shp / 1 343 Kw = 11,17 kts
            Range 2 700nm at 10,00 kts
            Bunker normal = 106 tons, at max displacement = 191 tons

Complement:
            268 - 349

Cost:
            £1,405 million / $5,619 million

Distribution of weights at normal displacement:
            Armament: 310 tons, 7,1%
               - Guns: 310 tons, 7,1%
            Armour: 1 625 tons, 37,2%
               - Belts: 618 tons, 14,1%
               - Torpedo bulkhead: 148 tons, 3,4%
               - Armament: 189 tons, 4,3%
               - Armour Deck: 630 tons, 14,4%
               - Conning Towers: 40 tons, 0,9%
            Machinery: 50 tons, 1,1%
            Hull, fittings & equipment: 2 039 tons, 46,7%
            Fuel, ammunition & stores: 345 tons, 7,9%
            Miscellaneous weights: 0 tons, 0,0%

Overall survivability and seakeeping ability:
            Survivability (Non-critical penetrating hits needed to sink ship):
              14 678 lbs / 6 658 Kg = 29,4 x 10,0 " / 254 mm shells or 3,3 torpedoes
            Stability (Unstable if below 1.00): 1,48
            Metacentric height 5,7 ft / 1,7 m
            Roll period: 12,3 seconds
            Steadiness      - As gun platform (Average = 50 %): 78 %
                                   - Recoil effect (Restricted arc if above 1.00): 0,26
            Seaboat quality  (Average = 1.00): 1,43

Hull form characteristics:
            Hull has a flush deck,
              a normal bow and a round stern
            Block coefficient (normal/deep): 0,665 / 0,667
            Length to Beam Ratio: 4,75 : 1
            'Natural speed' for length: 18,18 kts
            Power going to wave formation at top speed: 29 %
            Trim (Max stability = 0, Max steadiness = 100): 55
            Bow angle (Positive = bow angles forward): 9,40 degrees
            Stern overhang: 0,00 ft / 0,00 m
            Freeboard (% = length of deck as a percentage of waterline length):
                                                                     Fore end,              Aft end
               - Forecastle:            30,00%,  15,09 ft / 4,60 m,  13,45 ft / 4,10 m
               - Forward deck:       20,00%,  13,45 ft / 4,10 m,  13,45 ft / 4,10 m
               - Aft deck:                36,00%,  13,45 ft / 4,10 m,  13,45 ft / 4,10 m
               - Quarter deck:        14,00%,  13,45 ft / 4,10 m,  13,45 ft / 4,10 m
               - Average freeboard:                      13,65 ft / 4,16 m
            Ship tends to be wet forward

Ship space, strength and comments:
            Space - Hull below water (magazines/engines, low = better): 49,8%
                        - Above water (accommodation/working, high = better): 170,6%
            Waterplane Area: 17 846 Square feet or 1 658 Square metres
            Displacement factor (Displacement / loading): 158%
            Structure weight / hull surface area: 111 lbs/sq ft or 542 Kg/sq metre
            Hull strength (Relative):
                        - Cross-sectional: 0,93
                        - Longitudinal: 2,18
                        - Overall: 1,02
            Excellent machinery, storage, compartmentation space
            Excellent accommodation and workspace room
            Ship has slow, easy roll, a good, steady gun platform
            Good seaboat, rides out heavy weather easily

Panama (1938)
La Guaira (1938)

16 komentarzy:

  1. Widzę, że nie zwalniasz tempa w nowym roku... Okręt bardzo mi się podoba, zwłaszcza idea zastosowania dość wiekowych armat, które poddałeś dużej modernizacji. Nowy pocisk superciężki zasługuje tu na osobną pochwałę. Prędkość maksymalna i poziom opancerzenia wydają się również zadowalające, choć szału nie ma! Reasumując: bardzo dobry koncept i równie dobra jego realizacja.
    ŁK

    OdpowiedzUsuń
  2. Z boku całkiem miła dla oka sylwetka. No może nadbudówka niepotrzebnie ma tyle poziomów, o jeden mogłaby być niższa, ale jak okręt na strzelać na 28 tyś jardów, to i widzieć coś tam musi(?), brawo zulu, karol flibustier

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Wysokość pomostu w pewnym sensie wymusza wysoki montaż wieży 254 mm.

      JKS

      Usuń
    2. Ten montaż to akurat nic dziwnego na tak płytkim kadłubie. Po drugie pomieszczeń do skutecznego działania potrzeba, dlatego mogłaby, ale nie musi, karol flibustier

      Usuń
  3. Zauważmy, że od początku 1937 r. USS "Langley" pełni rolę transportowca samolotów i jest zasadniczo zbędny we flocie amerykańskiej. A może uda się go odkupić przez Wielką Kolumbię? Pod koniec lat 30-tych ma ciągle wymierny potencjał modernizacyjny, w kierunku lekkiego lotniskowca. Myślę, że po wymianie siłowni byłby zdolny rozwijać prędkość > 20 węzłów. A taka jednostka dałaby Kolumbijczykom bezsprzeczny prymat wśród flot latynoamerykańskich... :)
    ŁK

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Kolumbijski lekki lotniskowiec znajduje się w fazie projektowania, a więc Admiralicja nie jest zainteresowana używaną jednostką do adaptacji.
      Co do prymatu Kolumbii pośród flot latynoamerykańskich, to sądzę że już jest bezdyskusyjny.

      JKS

      Usuń
    2. Okręty lotnicze są bardzo pożądaną częścią floty. Wobec jeszcze niewielkiego zasięgu ówczesnych samolotów Chile spodziewające się wojny z Wielką Kolumbią zgromadzi większość swoich myśliwców i dział przeciwlotniczych na północ od miasta La Serena. Duża koncentracja chilijskiej obrony utrudnia wielkokolumbijkim siłom powietrznym działania ofensywne. 2/3 szerokości geograficznej Chile pozostaje lotniczo gołe, bo nie jest zagrożone. Ale jeśli flota Wielkiej Kolumbii będzie miała zdolność ataków lotniczych, to całe terytorium Chile znajdzie się w zagrożeniu. To zupełnie zmienia układ sił.
      Stonk

      Usuń
    3. Przebudowa istniejącego już okrętu lotniczego byłaby z pewnością tańsza. Ponadto samodzielny projekt i budowa wydają się przerastać potencjał technologiczny tego państwa. A nie wiem, czy można tu liczyć na nabycie pełnej dokumentacji technicznej od Amerykanów. Chyba, że partnerem byłaby Japonia, z którą realne Peru prowadziło kooperację militarną...
      ŁK

      Usuń
    4. Do kolegi ŁK na komentarz z 4 stycznia 2026 17:50.
      "Langley", jako jednostka adaptowana, nie jest optymalnym rozwiązaniem. Zabiera zbyt mało samolotów i jest za wolny. Ewentualna modernizacja tego stanu istotnie nie poprawi, a jej koszty - w połączeniu z kosztami zakupu samego okrętu - nie będą znacząco niższe, niż budowa nowej, od początku projektowanej jako lotniskowiec, jednostki.
      Projekt lekkiego lotniskowca opracowywany jest wspólnie przez projektantów i konstruktorów amerykańskich i kolumbijskich, a budowany będzie w stoczni amerykańskiej. Bazuje on m.in. na doświadczeniach z eksploatacji lotniskowca "Ranger" i częściowo właśnie "Langleya"

      JKS

      Usuń
    5. @JKS: "Langley" z pewnością nie jest "optymalnym" rozwiązaniem, ale znacznie bardziej realnym, niźli unowocześniony (kolumbijski) "Ranger". I podstawową rolę odgrywają tu środki finansowe. W przypadku "Langleya" możliwa jest stosunkowo skromna przebudowa, obejmująca na początek:
      - ponowny montaż ciągłego pokładu lotniczego i 2 katapult,
      - wymianę artylerii na działa DP i plot.,
      - wymianę siłowni (np. na podwojoną dieslowska, zastosowaną na "General de San Martin" = 12800 KM, co powinno zapewnić prędkość ~ 18,5 węzła).
      Taka konwersja jest możliwa do samodzielnego przeprowadzenia w kolumbijskich stoczniach, w ciągu około 1/2 roku za cenę nie przekraczającą z pewnością 1/2 kosztów budowy całkiem nowego okrętu (opartego o projekt "Rangera"). Oczywiście, biorąc pod uwagę Twoje stanowisko - pozostaje mi podpisanie protokołu rozbieżności. :)
      ŁK

      Usuń
    6. Węglowiec, najpierw przebudowany na lotniskowiec, potem na transportowiec wodnosamolotów, znów miałby być przebudowany na lotniskowiec! Czy kupiłbyś zmywarkę, która wcześniej była pralką, a jeszcze wcześniej kuchenką węglową, po to aby znowu przerobić ją na pralkę?
      Poza tym, gdyby "Langley" trzy lata temu sprawdzał się jako lotniskowiec, to nie przerabiano by go na transportowiec wodnosamolotów.

      JKS

      Usuń
    7. Przebudowa w zaproponowanym przeze mnie kształcie jest racjonalna i tania. Okręt z pewnością będzie kosztował mniej niż 1/2 "Rangera". Póki co, kraje latynoamerykańskie to jeszcze nie potencjał ekonomiczny USA. A wskazane przez Ciebie konwersje sprzętu AGD są z gatunku fantasy... :)
      ŁK

      Usuń
    8. To jeszcze jedno pytanie. Czy Amerykanie po to przebudowali "Langleya" z lotniskowca na transportowiec wodnosamolotów, aby za rok go sprzedać za mniej niż 50% wartości?

      JKS

      Usuń
    9. Nazywasz przebudową demontaż części pokładu startowego? Nie wiem skąd przekonanie, że cena sprzedaży będzie wynosiła mniej niż 50% wartości okrętu. Ja sugerowałem jedynie, że koszt zakupu i konwersji dla WK będzie wynosił mniej niż 50% kosztów budowy nowego okrętu powstałego w wyniku rozwoju konceptu "Rangera"
      ŁK

      Usuń
  4. Do kolegi Stonka na komentarz z 4 stycznia 2026 17:39.
    Przemyślenia bardzo ciekawe, ale...
    Wszystko wskazuje na to, że projektowany obecnie lotniskowiec nie wejdzie do służby przed rokiem 1941. Jeżeli dojdzie do wojny kolumbijsko-chilijskiej, to najprawdopodobniej do roku 1941 się ona zakończy. Żadna ze stron potencjalnego konfliktu, nie dysponuje potencjałem ekonomicznym, umożliwiającym wieloletnie zmagania zbrojne. Można więc powiedzieć, że kolumbijski lotniskowiec będzie już "musztardą po obiedzie", ale...
    Wielka Kolumbia dysponuje transportowcem wodnosamolotów typu "Galapagos" Aktualnie może on zabrać do 13 wodnosamolotów w gotowości operacyjnej; np. 6 torpedowo-bombowych Martin T3M(PA) i 7 rozpoznawczo-bombowych Høver M.F.11. Nie jest to wielka siła, ale jeżeli "2/3 szerokości geograficznej Chile pozostaje lotniczo gołe", to może tam trochę narozrabiać. Ważniejsze, niż bezpośrednio zadane szkody, może być zmuszenie Chilijczyków do przerzucenia części sił (szczególnie myśliwców i artylerii plot) na południe, co powinno ułatwić działania sił kolumbijskich na północy. W końcu właśnie tam rozstrzygną się zmagania.

    JKS

    OdpowiedzUsuń