Uniwersalny kadłub – postać ostateczna

Uniwersalny kadłub – postać ostateczna

Na początku przedstawię swoje stanowisko wobec zgłoszonych do wstępnego projektu uwag.

Projekt uniwersalny PU-450.

Działa 105 czy 75 mm? Przekonali mnie Koledzy, że dla tych okrętów wystarczy kaliber główny 75 mm. Jednak na będących już w służbie patrolowcach typu Kormoran, dział zmieniał nie będę.

Połączenie klas patrolowca i ścigacza OP. Charakterystyki tych okrętów w tabelce wyglądają bardzo podobnie, jednak w rzeczywistości różnice są większe. Ścigacz jest szybszy, a przede wszystkim posiada znacznie silniejsze uzbrojenie pop. Patrolowiec ma 3 wbg i zabiera 18 bg, a ścigacz ma 4 wbg i zabiera 36 bg. Jeśli chodzi o ich przeznaczenie, to zadaniem patrolowca jest patrolowanie zadanego obszaru i zwalczanie napotkanych w nim OP; zadaniem ścigacza jest aktywne poszukiwanie i zwalczanie OP. 

Poza tym, jak miałbym dokonać połączenia tych klas? Dodając następną trzecią klasę (dozorowiec?)? Zastępując nową klasą dwie poprzednie? Obydwa te rozwiązania nie wydają mi się sensowne, historycznie istniały klasy okrętów o podobnych charakterystykach (np. niszczyciele eskortowe i fregaty), a jednak zachowywały swoją odrębność. Nie odmawiam nikomu prawa do dalszych uwag w tym zakresie, ale moja decyzja jest ostateczna.

Projekt uniwersalny PU-900.

Artyleria główna 105 mm. Na eskortowcach zachowałem trzy działa 105 mm w układzie 1xII na dziobie i 1xI na rufie. Dla trałowców i stawiaczy min zmniejszyłem ilość tych dział do dwóch w układzie 1xI na dziobie i 1xI na rufie. Pomimo sporych rozmiarów jednostek tego projektu, chciałem uniknąć artylerii głównej w superpozycji ze względów statecznościowych.

Stawiacze min obu projektów.

Charakterystyki. Stawiacze min obu projektów mają charakter „mieszany” defensywno-ofensywny, z przewagą tego pierwszego (prawie czysty charakter ofensywny mają krążowniki minowe; istniejący i przyszłe), stąd ich takie, a nie inne parametry. Po redukcji artylerii parametry te trochę się zmieniły w stronę ofensywną (większa szybkość).

Aktualne parametry okrętów obu projektów uwidocznione są w poniższej tabeli.

PROJEKT UNIWERSALNY PU-450
Klasa	Kod	Typ	Rok bud.	Dług.	Szer.	Zan.	Wyp. norm.	Wyp. pełna	Moc maszyn	Predk. maks.	Zasięg	Artyleria			Wbg	Min	Załoga
				[m]	[m]	[m]	[t]	[t]	[KM]	[Mm/h]	[Mm]	I	II	III	[szt]	[szt]	[osób]
Patrolowiec	PB-8	Kormoran	1923	60,00	7,50	2,25	450	526	3 828	21,5	4 500	1x105	1x40	2x13	3	-	48
Ścigacz OP	SC-7	Gniewny	1924	60,00	7,50	2,25	450	497	5 325	23,5	4 200	1x75	1x40	2x13	4	-	48
Trałowiec	MSC-18	San	1924	60,00	7,50	2,25	450	509	4 168	22,0	3 500	1x75	1x40	2x13	-	20	48
Stawiacz min	ML-6	Nereida	1926	60,00	7,50	2,25	450	499	4 915	23,0	3 600	1x75	1x40	2x13	-	40	48
PROJEKT UNIWERSALNY PU-900
Klasa	Kod	Typ	Rok bud.	Dług.	Szer.	Zan.	Wyp. norm.	Wyp. pełna	Moc maszyn	Predk. maks.	Zasięg	Artyleria			Wbg	Min	Załoga
				[m]	[m]	[m]	[t]	[t]	[KM]	[Mm/h]	[Mm]	I	II	III	[szt]	[szt]	[osób]
Eskortowiec	EE-5	Krokodyl	1924?	76,50	9,00	3,15	900	1087	7 120	23,5	11 650	3x105	4x40	4x25	4	-	81
Trałowiec	MSC-24	Nysa	1926	76,50	9,00	3,15	900	1109	6 084	22,5	9 000	2x105	2x40	2x13	-	30	81
Stawiacz min	ML-9	Tryton	1928	76,50	9,00	3,15	900	1060	7 685	24,0	8 500	2x105	2x40	2x13	-	90	81

 

Sytuacja polityczna w Niemczech c.d.

Sytuacja polityczna w Niemczech c.d.

W państwach niemieckich, a szczególnie w Niemczech Północnych, Saksonii i w mniejszym stopniu w Związku Reńskim, wciąż narastają żądania zjednoczenia. Rząd północnoniemiecki nawet opracował i wysłał (podpisane również przez część członków rządu Saksonii) do rządów Anglii, Rosji, Włoch Północnych, Japonii i USA memorandum w tej sprawie. Na pewno w Rosji, być może także w Anglii, Włoszech Północnych i Japonii, działania takie mogą liczyć na poparcie. Z kolei głównie Francja, Polska, Austro-Węgry i Dania są temu zdecydowanie przeciwne. Stanowisko tych państw popierają Szwecja, Litwa  i Turcja.

W celu rozwikłania problemu i zalezienia konsensusu, rząd brytyjski zaproponował zwołanie międzynarodowej konferencji. Ponieważ Anglia oficjalnie uważa się za państwo w tej kwestii bezstronne, na miejsce konferencji zaproponowała Londyn i swoje honorowe przewodniczenie.

Do udziału w konferencji zostały zaproszone: wszystkie cztery państwa niemieckie oraz państwa z nimi graniczące (Holandia, Francja, Luksemburg, Szwajcaria, Austro-Węgry, Polska i Dania). Anglia, jako gospodarz i strona przewodnicząca udział miałaby zapewniony automatycznie.

Luksemburg i Szwajcaria nie przyjęły zaproszenia, powołując się na swoją wieczystą neutralność. Swój akces zgłosiła natomiast Rosja, uzasadniając to graniczeniem z Niemcami „przez morze” i specjalnym znaczeniem stosunków rosyjsko-niemieckich w swojej polityce. Spotkało się to ze sprzeciwem Polski, Francji i Danii, które stwierdziły, że „przez morze” z Niemcami graniczą także Szwecja i Litwa i w takim razie należałoby te państwa zaprosić również. Ponieważ dodatkowy udział tych trzech państw (Rosji, Szwecji i Litwy) wzmocniłby liczebność przeciwników zjednoczenia, nikt wniosku Rosji nie poparł.

Termin konferencji wstępnie wyznaczono na wiosnę 1925 roku (marzec-kwiecień), do tego czasu drogą konsultacji dyplomatycznych ma zostać ustalony jej porządek i tryb podejmowania decyzji. Na razie Związek Reński, jako federacja pięciu podmiotów państwowych (Westfalia, Palatynat, Hesja, Badenia i Wirtembergia) złożył wniosek o dopuszczenie do konferencji przedstawiciela każdego z tych podmiotów z indywidualnym głosem.