Zmodernizowany monitor typu Admirał Sierpinek 1925 (1 szt.)

Zmodernizowany monitor typu Admirał Sierpinek 1925 (1 szt.)

Ponieważ nasz jedyny zbudowany w roku 1912 monitor powoli, lecz stale tracił swą wartość bojową, zdecydowano się na jego modernizację. Sądzę, że uzyskano tą drogą wartościowy okręt przybrzeżny na następne 15-20 lat. Koszt modernizacji wyniósł 40,4% wartości nowego okrętu o tych charakterystykach. Jest to wprawdzie powyżej zakładanej przeze mnie granicy opłacalności, ale uznałem, że na 0,4% mogę przymknąć oko :).

Prace modernizacyjne objęły m.in.:

- cały układ napędowy, zamontowanie w miejsce kotłowni i tłokowych maszyn parowych spalinowych silników wysokoprężnych (diesli);

- wymianę całej artylerii średniego i małego kalibru, wymianę dział 356 mm na najnowszy model 1925 oraz modernizację wieży tych dział;

- skrócenie głównego i górnego pasa pancernego, zwiększenie grubości pokładu pancernego z 50 do 75 mm, zwiększenie grubości grodzi przeciwtorpedowych z 50 do 75 mm;

- niemal całkowitą przebudowę nadbudówek i częściową masztów;

- wymianę systemu kierowania ogniem i wyposażenia radiotechnicznego;

- drobne zmiany aranżacji kadłuba.

Pozostawiono możliwość zabrania i wysadzenia na brzeg desantu, lecz jego liczbę zmniejszono z 200 do ok. 100 żołnierzy. Umożliwiono zabranie na pokład i postawienie 30 min oraz wyposażono okręt w trał parawanowy.

Zdziwienie może budzić bardzo silne uzbrojenie plot, jednak biorąc pod uwagę, że okręt będzie działał w strefie przybrzeżnej, czyli często w stałym zasięgu sił powietrznych wroga, takie uzbrojenie jest – moim zdaniem – niezbędne.

Spostrzegawczy Czytelnicy zapewne zauważą różnicę pomiędzy podaną przeze mnie powyżej grubością pokładu pancernego, a odpowiednią wartością z raportu. Już się tłumaczę. Springsharp automatycznie „rozciąga” pokład pancerny na całej powierzchni pomiędzy burtami i skrajnymi poprzecznymi grodziami pancernymi, więc przy tej szerokości kadłuba daje to w efekcie wielkopowierzchniową i „niemiłosiernie” ciężką „płytę nagrobną” Ja uznałem, że nie wszystkie obszary pod tą płytą wymagają maksymalnej ochrony (75 mm) i ustaliłem w raporcie średnią grubość pokładu pancernego na 65 mm.

Ponieważ pierwotny projekt zawierał błąd polegający na zbytnim wysunięciu w kierunku dziobu artylerii głównej, dla zrównoważenia wzdłużnego okrętu wszystkie magazyny paliwa, wody, żywności itp. (za wyjątkiem amunicyjnych) zostały ulokowane w rufowej części jednostki.

Dopiero po narysowaniu rzutu poziomego, okazało się jaka to łajba straszliwa, wręcz jakaś „półpopowka”! Te „puszyste” proporcje wynikły z konieczności uzyskania zakładanej wyporności przy małym zanurzeniu oraz odpowiedniej stateczności w sytuacji braku bąbli przeciwtorpedowych. Biorąc pod uwagę niewielką prędkość okrętu i skromne wymagania pod względem dzielności morskiej, można chyba takie kształty zaakceptować, tym bardziej, że dają one znakomitą stabilność kadłuba ważną dla celności ognia.

Admirał Sierpinek modernized, Poland Monitor laid down 1925

Displacement:

            6 885 t light; 7 582 t standard; 7 676 t normal; 7 750 t full load

Dimensions: Length (overall / waterline) x beam x draught (normal/deep)

            (414,99 ft / 413,39 ft) x 91,86 ft x (11,32 / 11,41 ft)

            (126,49 m / 126,00 m) x 28,00 m  x (3,45 / 3,48 m)

Armament:

      2 - 14,02" / 356 mm 50,0 cal guns - 1 589,53lbs / 721,00kg shells, 160 per gun

              Breech loading guns in turret on barbette mount, 1925 Model

              1 x Twin mount on centreline, forward deck forward

      10 - 4,72" / 120 mm 50,0 cal guns - 52,91lbs / 24,00kg shells, 800 per gun

              Dual purpose guns in deck and hoist mounts, 1920 Model

              1 x Twin mount on centreline, aft deck aft

              4 x Twin mounts on sides, evenly spread

      8 - 1,57" / 40,0 mm 60,0 cal guns - 2,05lbs / 0,93kg shells, 1 600 per gun

              Anti-air guns in deck mounts, 1919 Model

              2 x Quad mounts on centreline ends, evenly spread 2 raised mounts

      12 - 0,98" / 25,0 mm 60,0 cal guns - 0,55lbs / 0,25kg shells, 3 000 per gun

              Anti-air guns in deck mounts, 1919 Model

              6 x Twin mounts on sides, evenly spread 6 raised mounts

      2 - 0,51" / 13,0 mm 76,0 cal guns - 0,09lbs / 0,04kg shells, 3 000 per gun

              Machine guns in deck mounts, 1918 Model

              2 x Single mounts on sides, forward deck Centre 2 raised mounts

      Weight of broadside 3 516 lbs / 1 595 kg

      Mines

      2 - 1 212,54 lbs / 550,00 kg mines + 30 reloads - 17,322 t total

            in Above water - Stern racks/rails

Armour:

   - Belts:                     Width (max)    Length (avg)               Height (avg)

            Main:   5,91" / 150 mm           259,19 ft / 79,00 m     8,53 ft / 2,60 m

            Ends:   Unarmoured

            Upper: 2,95" / 75 mm 104,99 ft / 32,00 m     7,55 ft / 2,30 m

              Main Belt covers 96% of normal length

   - Torpedo Bulkhead - Strengthened structural bulkheads:

                        2,95" / 75 mm 259,19 ft / 79,00 m     5,91 ft / 1,80 m

            Beam between torpedo bulkheads 82,02 ft / 25,00 m

   - Gun armour:         Face (max)     Other gunhouse (avg)            Barbette/hoist (max)

            Main:   5,91" / 150 mm           2,95" / 75 mm             5,91" / 150 mm

            2nd:           -                      -                            0,98" / 25 mm

   - Armoured deck - single deck:

            For and Aft decks: 2,56" / 65 mm

   - Conning towers: Forward 5,91" / 150 mm, Aft 2,95" / 75 mm

Machinery:

            Diesel Internal combustion motors,

            Geared drive, 2 shafts, 2 563 shp / 1 912 Kw = 12,00 kts

            Range 1 750nm at 8,00 kts

            Bunker at max displacement = 168 tons

Complement:

            409 - 533

Cost:

            £0,815 million / $3,259 million

Distribution of weights at normal displacement:

            Armament: 721 tons, 9,4%

               - Guns: 700 tons, 9,1%

               - Weapons: 22 tons, 0,3%

            Armour: 2 258 tons, 29,4%

               - Belts: 772 tons, 10,1%

               - Torpedo bulkhead: 167 tons, 2,2%

               - Armament: 180 tons, 2,3%

               - Armour Deck: 1 065 tons, 13,9%

               - Conning Towers: 74 tons, 1,0%

            Machinery: 83 tons, 1,1%

            Hull, fittings & equipment: 3 823 tons, 49,8%

            Fuel, ammunition & stores: 790 tons, 10,3%

            Miscellaneous weights: 0 tons, 0,0%

Overall survivability and seakeeping ability:

            Survivability (Non-critical penetrating hits needed to sink ship):

              20 842 lbs / 9 454 Kg = 15,1 x 14,0 " / 356 mm shells or 6,0 torpedoes

            Stability (Unstable if below 1.00): 1,37

            Metacentric height 7,7 ft / 2,3 m

            Roll period: 13,9 seconds

            Steadiness      - As gun platform (Average = 50 %): 100 %

                                   - Recoil effect (Restricted arc if above 1.00): 0,22

            Seaboat quality  (Average = 1.00): 1,13

Hull form characteristics:

            Hull has a flush deck,

              a normal bow and a round stern

            Block coefficient (normal/deep): 0,625 / 0,626

            Length to Beam Ratio: 4,50 : 1

            'Natural speed' for length: 20,33 kts

            Power going to wave formation at top speed: 24 %

            Trim (Max stability = 0, Max steadiness = 100): 90

            Bow angle (Positive = bow angles forward): 6,50 degrees

            Stern overhang: 0,00 ft / 0,00 m

            Freeboard (% = length of deck as a percentage of waterline length):

                                               Fore end,        Aft end

               - Forecastle:            19,00%,  14,11 ft / 4,30 m,  13,12 ft / 4,00 m

               - Forward deck:       31,00%,  13,12 ft / 4,00 m,  13,12 ft / 4,00 m

               - Aft deck:    31,00%,  13,12 ft / 4,00 m,  13,12 ft / 4,00 m

               - Quarter deck:        19,00%,  13,12 ft / 4,00 m,  13,12 ft / 4,00 m

               - Average freeboard:                      13,20 ft / 4,02 m

            Ship tends to be wet forward

Ship space, strength and comments:

            Space - Hull below water (magazines/engines, low = better): 57,7%

                        - Above water (accommodation/working, high = better): 173,7%

            Waterplane Area: 28 428 Square feet or 2 641 Square metres

            Displacement factor (Displacement / loading): 130%

            Structure weight / hull surface area: 134 lbs/sq ft or 655 Kg/sq metre

            Hull strength (Relative):

                        - Cross-sectional: 0,96

                        - Longitudinal: 1,54

                        - Overall: 1,00

            Excellent machinery, storage, compartmentation space

            Excellent accommodation and workspace room

            Ship has slow, easy roll, a good, steady gun platform

Międzynarodowa konferencja w sprawie zjednoczenia państw niemieckich – cz.I

Międzynarodowa konferencja w sprawie zjednoczenia państw niemieckich – cz.I

Zgodnie z planem rozpoczęła się w Londynie międzynarodowa konferencja w sprawie ewentualnego zjednoczenia państw niemieckich.

W okresie poprzedzającym rozpoczęcie Konferencji rządy Polski, Francji i Danii przeprowadziły konsultacje, celem wypracowania wspólnego stanowiska oraz taktyki osiągnięcia celów wspólnych i jednostkowych.

Uczestnicy.

W Konferencji biorą udział delegacje następujących państw: Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii, Królestwa Francuskiego, Królestwa Niderlandów, Cesarstwa Austro-Węgierskiego, Królestwa Polskiego, Królestwa Danii i Norwegii, Królestwa Północnoniemieckiego, Saksonii, Królestwa Bawarii i Związku Reńskiego. W składzie delegacji Związku Reńskiego są przedstawiciele wszystkich pięciu krajów związkowych (Westfalii, Palatynatu, Hesji, Badenii i Wirtembergii), jednakże państwo to – tak jak i inne – będzie dysponować jednym głosem, który musi zostać uzgodniony wewnątrz jego delegacji.

Przewodniczącym obrad został szef delegacji brytyjskiej lord Curzon.

W skład delegacji polskiej wchodzą: minister spraw zagranicznych dr Wielowieyski (przewodniczący), wiceminister wojny gen. armii Brzostowski, wiceminister marynarki wiceadmirał Gryficki, wiceminister lotnictwa gen. dyw. Dąbkowski, wiceprzewodniczący Komitetu Bezpieczeństwa Narodowego gen. broni w st. sp. Sosnowski, starszy radca w Ministerstwie Spraw Zagranicznych dr Szreniawski i szambelan królewski Frankiewicz. Delegacji towarzyszy personel pomocniczy (sekretarze, tłumacze itp.).

Porządek i tryb obrad i głosowania.

Przewiduje się następujący porządek obrad:

- Złożenie pełnomocnictw i rozpoczęcie obrad.

- Wystąpienia poszczególnych delegacji oraz wstępne przedstawienie ich stanowisk.

- Dyskusja nad wystąpieniami stron Konferencji z możliwością zgłaszania wniosków i postulatów.

- Głosowanie nad wnioskami i postulatami.

- Przerwa umożliwiająca konsultacje i negocjacje bilateralne.

- Powrót do dyskusji.

- Ostateczne sformułowanie postulatów stron konferencji.

- Ponowne głosowanie nad wnioskami i postulatami.

- Sformułowanie protokołu końcowego, głosowanie nad nim i jego podpisanie.

Ustalono następujący tryb głosowania:

- do zatwierdzenia poszczególnych wniosków i postulatów wystarcza zwykła większość głosów,

- do przyjęcia protokołu końcowego potrzebna jest większość kwalifikowana 3/4 głosów,

- w przypadku równej ilości głosów, zarządza się głosowanie powtórne, po trzykrotnej nieudanej próbie rozstrzygnięcia uważa się, ze wniosek lub postulat upadł,

- głosów wstrzymujących się nie bierze się pod uwagę przy obliczaniu większości; np. jeśli 6 głosów będzie „za”, 3 „przeciw”, a 1 wstrzymujący się, to wniosek lub postulat przechodzi większością 2/3.

Przebieg Konferencji.

Złożenie pełnomocnictw i rozpoczęcie obrad.

Na początku obrad, po przyjęciu od przewodniczących delegacji pełnomocnictw, lord Curzon powitał uczestników Konferencji. Następnie zwrócił się do wszystkich delegacji z apelem o pragmatyczne podejście do tematu, w duchu wzajemnego zrozumienia tak, aby możliwe było rozwiązanie tego – niełatwego przecież – problemu.

Wystąpienia poszczególnych delegacji oraz wstępne przedstawienie ich stanowisk.

Jako pierwszy wystąpił przedstawiciel Niemiec Północnych. Powołując się na względy historyczne, ekonomiczne, językowe i kulturowe, wyraził życzenie – jego zdaniem - całego narodu niemieckiego posiadania jednego, zjednoczonego państwa. Na zakończenie oznajmił, że tak utworzone państwo wyrzeknie się wojny, jako sposobu rozwiązywania sporów i dołączy do wielkiej rodziny pokój miłujących krajów.

W następnej kolejności głos zabrał przedstawiciel Saksonii, który poparł in toto swego przedmówcę, dodatkowo zwracając uwagę na trudności ekonomiczne obecnych państw niemieckich wynikające z ich niesamowystarczalności pod względem zasobów naturalnych lub zaplecza rolniczego.

Po krótkiej przerwie wystąpił przewodniczący delegacji Bawarii. W swoim przemówieniu poruszył odmienności religijne i kulturowe pomiędzy swoim krajem, a pozostałymi państwami niemieckimi i ujawnił wolę większości społeczeństwa bawarskiego zachowania odrębnego państwa. Wystąpienie to wywołało spore poruszenie pośród członków delegacji pozostałych państw niemieckich.

Jako następny zabrał głos przedstawiciel Związku Reńskiego. W swojej mowie przypomniał zgromadzonym federacyjny charakter swojego państwa, składającego się z pięciu podmiotów, cieszących się sporą autonomią. Zaakcentował także znaczną niejednolitość wyznaniową, nawet w granicach poszczególnych krajów związkowych, co ma znaczny wpływ na stosunek różnych grup ludności do omawianego zagadnienia. Następnie mówca wyraził ubolewanie, że nie przyznano indywidualnego prawa głosu delegatom poszczególnych krajów Związku. W konkluzji stwierdził, że ponieważ nie ma jednomyślności wewnątrz jego własnej delegacji, Związek Reński, jako całość, będzie musiał zdać się na podjęte na Kongresie postanowienia.

Po tym wystąpieniu przewodniczący lord Curzon podziękował dotychczasowym mówcom i przełożył dalszy ciąg obrad na dzień następny.

Nowy dzień rozpoczął się od wystąpienia delegata francuskiego. Wyraził on wielkie zaniepokojenie Francji próbą podważenia postanowień traktatu pokojowego podpisanego po Wielkiej Wojnie. Spytał retorycznie; czy po to setki tysięcy ludzi zginęły lub przelały krew, aby teraz powracać do źródła zła? Czy ich ofiara ma pójść na marne? Przypomniał także, że silne i zjednoczone Niemcy nie raz wywoływały większe, lub mniejsze konflikty zbrojne. Jaka jest gwarancja, że i tym razem byłoby inaczej? Konkludując, delegat Francji wyraził zdecydowany sprzeciw wobec planów zjednoczenia Niemiec. I znowu dało się zaobserwować poruszenie, szczególnie wśród delegacji Niemiec Północnych.

Drugim mówcą w tym dniu był delegat Holandii. Na początku zwrócił uwagę, że jego kraj, położony pomiędzy Francją, a Niemcami jest szczególnie zainteresowany sytuacją polityczną w tym regionie i z uwagi na to swoje położenie, chciałby żyć w zgodzie z obydwoma sąsiadami.  W dalszej części swego przemówienia, przedstawiciel Holandii stwierdził, że rząd jego kraju dopuszcza częściowe zjednoczenie Niemiec, jednakże z wyłączeniem Związku Reńskiego.

Następne wystąpienie należało do delegata Danii. Przypomniał on, że w przeszłości wiele krzywd spotkało jego kraj ze strony silniejszego sąsiada, czyli Niemiec. Poparł stanowisko Francji w kwestii respektowania postanowień traktatu pokojowego z 1918 roku i wyraził sprzeciw wobec niemieckich planów zjednoczeniowych.

Czas na polską delegację! Dr Wielowieyski podkreślił silne zaniepokojenie niemieckimi tendencjami rewizjonistycznymi. Nawiązując do francuskiego wystąpienia, dał wyraz obawom, że zjednoczone Niemcy ze swoim wielkim potencjałem demograficznym i ekonomicznym, będą stanowić stałe zagrożenie dla swoich sąsiadów, a co za tym idzie dla pokoju światowego. Na dowód swojej tezy przypomniał mające swoje źródła w średniowieczu niemieckie Drang nach Osten oraz militarystyczny charakter wszystkich dotychczasowych zjednoczonych państw niemieckich. Podsumowując swoje wystąpienie, dr Wielowieyski stwierdził, że Polska zawsze będzie przeciwna istnieniu zjednoczonych Niemiec.

Przedstawiciel Austro-Węgier wyraził obawy swojego rządu przed możliwością zdominowania przez ewentualnie zjednoczone Niemcy innych krajów niemieckojęzycznych, a konkretnie Austrii. Przypomniał również, że takie próby niejednokrotnie miały już miejsce. Na koniec swego wystąpienia oświadczył, że Austro-Węgry zgodziłyby się na zjednoczenie Niemiec jedynie pod warunkiem wyłączenia z tego Bawarii i przyłączenia jej do wiedeńskiej monarchii. Ostatnie słowa wywołały z kolei poruszenie u członków delegacji bawarskiej.

Na koniec dnia głos zabrał lord Curzon, przedstawiając na początku stanowisko swojego rządu. Otóż Anglia uważa, że utrzymanie rozdrobnionych Niemiec jest ze wszech miar nienaturalne i źle służy zasadzie równowagi, która zdaniem władz brytyjskich jest gwarancją światowego pokoju. Rząd brytyjski uważa, że należy dopuścić do zjednoczenia krajów niemieckich, przy zastosowaniu środków mających na celu uniemożliwienie zjednoczonym Niemcom rozpętanie kolejnej wojny. W charakterze takich środków, należałoby zastosować pewne ograniczenia niemieckiego potencjału militarnego oraz międzynarodowe porozumienia, służące kontroli tych ograniczeń.

Podsumowując dotychczasowe wystąpienia, lord Curzon – jako przewodniczący obrad – z ubolewaniem skonstatował znaczne rozbieżności stanowisk uczestników Konferencji. Uważa on, że jeżeli wszystkie delegacje będą twardo stać na swoich stanowiskach, to przyjęcie protokołu końcowego Konferencji będzie niemożliwe i właściwie to już teraz wszyscy mogliby rozjechać się do domów z poczuciem straconego czasu. Aby jednak czas ten nie został zmarnowany, lord Curzon zaproponował 4-tygodniową przerwę w obradach, celem umożliwienia przeprowadzenia dodatkowych konsultacji i negocjacji, skutkujących zbliżeniem stanowisk. Wniosek Przewodniczącego został poddany pod głosowanie i przyjęty 9 głosami „za” i 1 „przeciw”

Na zakończenie tej tury obrad, delegat Królestwa Północnoniemieckiego skomplementował bardzo – jego zdaniem – obiektywną postawę Przewodniczącego i wyraził nadzieję, że dalszy ciąg obrad przyjmie bardziej konstruktywny charakter.