Ścigacz artyleryjski typu SA-28 1944 (6 szt.) i ścigacz torpedowy typu ST-105 1944 (24 szt.)

Ścigacz artyleryjski typu SA-28 1944 (6 szt.) i ścigacz torpedowy typu ST-105 1944 (24 szt.)

Ponieważ nasze bazy stale zbliżają się do wysp macierzystych wroga, otwierają się nowe możliwości dla sił lekkich, w tym ścigaczy. Powyższa okoliczność, a także poniesione ostatnio straty jednostek tej klasy, skłoniły naszą Admiralicję do pozaplanowej rozbudowy floty ścigaczy.

Stanowią one II generację linii rozwojowej z roku 1940. Na bazie istniejących, lecz znacznie powiększonych projektów z roku 1940, opracowano i zbudowano 6 ścigaczy artyleryjskich i 24 torpedowe. Nie będę tu wymieniał wszystkich różnic pomiędzy projektami z lat 1940 i 1944, zainteresowani mogą je sobie sami porównać. Istotne jest zwiększenie wyporności z 46 do 59 tn, co pozwoliło m.in. na wydłużenie zasięgu do 950-1000 Mm. Na nowych jednostkach zamontowano najnowszej konstrukcji lekkie silniki benzynowe o mocy łącznej 4500 KM, umożliwiło to zwiększenie prędkości maksymalnej o 0,6 w, mimo iż stosunek mocy napędu do wyporności wyraźnie się obniżył. Wytłumaczyć to można głównie zwiększeniem długości na linii wodnej, korzystniejszymi kształtami kadłuba oraz mniejszą masą silników benzynowych w stosunku do diesli. Poprawiły się właściwości morskie oraz wytrzymałość konstrukcyjna nowych jednostek. Wzmocnione zostało uzbrojenie artyleryjskie na obydwu typach. Nie ma jednak nic za darmo; na ścigaczach torpedowych zmniejszono liczbę wt z czterech do dwóch. Prezentowane jednostki są pierwszymi w naszej flocie ścigaczami wyposażonymi w radar. Jest to radar kontroli powierzchni morza o zasięgu nominalnym 25 Mm.

Na początek ścigacz artyleryjski.

W stosunku do pierwowzoru, wzmocniono uzbrojenie o jedno działko 25 mm, dwa nkm-y i dwie bg. Podwojono zasięg, poprawiono dzielność morską (z 0,79 na 0,98) i wytrzymałość konstrukcji (z 0,51 na 0,67). 

 SA-28, Poland Motor gun boat laid down 1944

Displacement:

            44 t light; 47 t standard; 59 t normal; 69 t full load

Dimensions: Length (overall / waterline) x beam x draught (normal/deep)

            (100,95 ft / 97,44 ft) x 21,65 ft x (3,28 / 3,55 ft)

            (30,77 m / 29,70 m) x 6,60 m  x (1,00 / 1,08 m)

Armament:

      4 - 0,98" / 25,0 mm 60,0 cal guns - 0,55lbs / 0,25kg shells, 750 per gun

              Anti-air guns in deck mounts, 1933 Model

              2 x Twin mounts on centreline ends, evenly spread

      4 - 0,51" / 13,0 mm 75,0 cal guns - 0,11lbs / 0,05kg shells, 1 500 per gun

              Machine guns in deck mounts, 1925 Model

              2 x Single mounts on sides, forward deck aft

      Weight of broadside 3 lbs / 1 kg

      Main DC/AS Mortars

      2 - 246,92 lbs / 112,00 kg Depth Charges + 8 reloads - 1,102 t total

            in Stern depth charge racks

Machinery:

            Petrol Internal combustion motors,

            Geared drive, 3 shafts, 4500 shp / 3355 Kw = 42,6 kts

            Range 1 000nm at 14,00 kts

            Bunker at max displacement = 22 tons

Complement:

            9 - 13

Cost:

            £0,031 million / $0,124 million

Distribution of weights at normal displacement:

            Armament: 2 tons, 3,8%

               - Guns: 1 tons, 1,5%

               - Weapons: 1 tons, 2,3%

            Machinery: 19 tons, 32,0%

            Hull, fittings & equipment: 23 tons, 39,2%

            Fuel, ammunition & stores: 15 tons, 25,0%

            Miscellaneous weights: 0 tons, 0,0%

Overall survivability and seakeeping ability:

            Survivability (Non-critical penetrating hits needed to sink ship):

              91 lbs / 41 Kg = 190,6 x 1,0 " / 25 mm shells or 0,2 torpedoes

            Stability (Unstable if below 1.00): 1,77

            Metacentric height 1,3 ft / 0,4 m

            Roll period: 8,0 seconds

            Steadiness      - As gun platform (Average = 50 %): 74 %

                                   - Recoil effect (Restricted arc if above 1.00): 0,01

            Seaboat quality  (Average = 1.00): 0,98

Hull form characteristics:

            Hull has a flush deck,

              a normal bow and large transom stern

            Block coefficient (normal/deep): 0,300 / 0,324

            Length to Beam Ratio: 4,50 : 1

            'Natural speed' for length: 12,74 kts

            Power going to wave formation at top speed: 61 %

            Trim (Max stability = 0, Max steadiness = 100): 75

            Bow angle (Positive = bow angles forward): 27,00 degrees

            Stern overhang: 0,00 ft / 0,00 m

            Freeboard (% = length of deck as a percentage of waterline length):

                                               Fore end,        Aft end

               - Forecastle:            25,00%,  6,89 ft / 2,10 m,  5,91 ft / 1,80 m

               - Forward deck:       30,00%,  5,91 ft / 1,80 m,  5,25 ft / 1,60 m

               - Aft deck:    30,00%,  5,25 ft / 1,60 m,  4,92 ft / 1,50 m

               - Quarter deck:        15,00%,  4,92 ft / 1,50 m,  4,92 ft / 1,50 m

               - Average freeboard:                      5,51 ft / 1,68 m

            Ship tends to be wet forward

Ship space, strength and comments:

            Space - Hull below water (magazines/engines, low = better): 112,0%

                        - Above water (accommodation/working, high = better): 145,4%

            Waterplane Area: 1 289 Square feet or 120 Square metres

            Displacement factor (Displacement / loading): 142%

            Structure weight / hull surface area: 15 lbs/sq ft or 73 Kg/sq metre

            Hull strength (Relative):

                        - Cross-sectional: 0,57

                        - Longitudinal: 2,76

                        - Overall: 0,67

            Cramped machinery, storage, compartmentation space

            Excellent accommodation and workspace room

            Ship has slow, easy roll, a good, steady gun platform

            Poor seaboat, wet and uncomfortable, reduced performance in heavy weather

Sensors:

1 x SP-3

1 x RN-1

1 x RWN-M-1

SA-28 - SA-33 (1944)

Teraz ścigacz torpedowy.

W stosunku do pierwowzoru, wzmocniono uzbrojenie artyleryjskie, zastępując 2 nkm-y dwoma działkami 25 mm. Osłabione zostało jednak uzbrojenie torpedowe, pozostawienie 4 wt uniemożliwiałoby uzyskanie żądanego zasięgu. Nie ma jednak powodu do większych zmartwień; wprawdzie sporo kutrów torpedowych flot obcych posiada 4 wt, lecz są one mniejszego niż u nas kalibru 450-457 mm. Prawie podwojono zasięg, poprawiono dzielność morską (z 0,93 na 1,02!) i wytrzymałość konstrukcji (z 0,51 na 0,55). 

ST-105, Poland Motor torpedo boat laid down 1944

Displacement:

            46 t light; 48 t standard; 59 t normal; 69 t full load

Dimensions: Length (overall / waterline) x beam x draught (normal/deep)

            (100,95 ft / 97,44 ft) x 21,65 ft x (3,28 / 3,54 ft)

            (30,77 m / 29,70 m) x 6,60 m  x (1,00 / 1,08 m)

Armament:

      3 - 0,98" / 25,0 mm 60,0 cal guns - 0,55lbs / 0,25kg shells, 500 per gun

              Anti-air guns in deck mounts, 1933 Model

              1 x Twin mount on centreline, aft deck aft

              1 x Single mount on centreline, forward deck forward

      Weight of broadside 2 lbs / 1 kg

      Main Torpedoes

      2 - 21,0" / 533 mm, 27,33 ft / 8,33 m torpedoes - 1,830 t each, 3,660 t total

            In 2 sets of deck mounted side rotating tubes

Machinery:

            Petrol Internal combustion motors,

            Geared drive, 3 shafts, 4500 shp / 3355 Kw = 42,6 kts

            Range 950nm at 14,00 kts

            Bunker at max displacement = 21 tons

Complement:

            9 - 13

Cost:

            £0,030 million / $0,120 million

Distribution of weights at normal displacement:

            Armament: 8 tons, 13,1%

               - Guns: 0 tons, 0,7%

               - Weapons: 7 tons, 12,3%

            Machinery: 19 tons, 32,0%

            Hull, fittings & equipment: 19 tons, 32,3%

            Fuel, ammunition & stores: 13 tons, 22,6%

            Miscellaneous weights: 0 tons, 0,0%

Overall survivability and seakeeping ability:

            Survivability (Non-critical penetrating hits needed to sink ship):

              87 lbs / 39 Kg = 181,4 x 1,0 " / 25 mm shells or 0,2 torpedoes

            Stability (Unstable if below 1.00): 2,02

            Metacentric height 1,5 ft / 0,5 m

            Roll period: 7,4 seconds

            Steadiness      - As gun platform (Average = 50 %): 71 %

                                   - Recoil effect (Restricted arc if above 1.00): 0,00

            Seaboat quality  (Average = 1.00): 1,02

Hull form characteristics:

            Hull has a flush deck,

              a normal bow and large transom stern

            Block coefficient (normal/deep): 0,300 / 0,322

            Length to Beam Ratio: 4,50 : 1

            'Natural speed' for length: 12,74 kts

            Power going to wave formation at top speed: 61 %

            Trim (Max stability = 0, Max steadiness = 100): 70

            Bow angle (Positive = bow angles forward): 27,00 degrees

            Stern overhang: 0,00 ft / 0,00 m

            Freeboard (% = length of deck as a percentage of waterline length):

                                               Fore end,        Aft end

               - Forecastle:            25,00%,  6,89 ft / 2,10 m,  5,91 ft / 1,80 m

               - Forward deck:       30,00%,  5,91 ft / 1,80 m,  5,25 ft / 1,60 m

               - Aft deck:    30,00%,  5,25 ft / 1,60 m,  4,92 ft / 1,50 m

               - Quarter deck:        15,00%,  4,92 ft / 1,50 m,  4,92 ft / 1,50 m

               - Average freeboard:                      5,51 ft / 1,68 m

            Ship tends to be wet forward

Ship space, strength and comments:

            Space - Hull below water (magazines/engines, low = better): 107,7%

                        - Above water (accommodation/working, high = better): 76,2%

            Waterplane Area: 1 289 Square feet or 120 Square metres

            Displacement factor (Displacement / loading): 149%

            Structure weight / hull surface area: 12 lbs/sq ft or 60 Kg/sq metre

            Hull strength (Relative):

                        - Cross-sectional: 0,47

                        - Longitudinal: 2,25

                        - Overall: 0,55

            Caution: Hull subject to strain in open-sea

            Adequate machinery, storage, compartmentation space

            Cramped accommodation and workspace room

            Ship has slow, easy roll, a good, steady gun platform

Sensors:

1 x RN-1

1 x RWN-M-1

ST-105 - ST-128 (1944)

Opisane wyżej ścigacze utworzą 6 dywizjonów (po 1xSA + 4xST każdy), które będą stacjonować na Tajwanie, Okinawie i Iwo-jimie (po jej całkowitym opanowaniu, oczywiście). W tej ostatniej lokalizacji będą musiały – przynajmniej początkowo – korzystać z okrętu-bazy typu Kalmar, ponieważ brak tam odpowiedniej infrastruktury portowej.

Komunikat wojenny nr 21/1944 cz.III – maj 1944

Komunikat wojenny nr 21/1944 cz.III – maj 1944

Przebieg działań.

Lądujące w pierwszym rzucie na Iwo-jimie, tuż po ostatniej fazie przygotowania artyleryjskiego dwie brygady piechoty morskiej napotkały stosunkowo niewielki opór; problemy zaczęły się dopiero w trakcie prób rozwijania przyczółków. Silny ogień artylerii npla – głównie z rejonu Suribachi – zaczął dziesiątkować znajdujące się już na lądzie oddziały, a także poważnie zagroził podchodzącym do brzegu i próbującym dostarczyć cięższy sprzęt i zaopatrzenie okrętom desantowym. W tej sytuacji podjęto działania trojakiego rodzaju; wodnosamoloty z krążowników lotniczych zrzuciły na Suribachi 156 bomb, okręty podzespołu D.5.1.5 i część kanonierek desantowych obłożyły ten sam cel ponad tysiącem pocisków kalibru 105-203 mm, a znajdujące się już na brzegu pododdziały saperów rozpoczęły intensywne sztuczne zadymianie przyczółków. Korzystną okolicznością okazał się rozdział desantu na dwa oddalone od siebie przyczółki; utrudniło to artylerzystom japońskim podział celów i koordynację ognia. Poniżej schematyczna mapka obrazująca miejsca lądowania sił desantowych.

Po dostarczeniu na brzeg czołgów lekkich i haubic górskich, obydwie brygady piechoty morskiej rozpoczęły koncentryczny atak na lotnisko nr 1. Opór piechoty japońskiej na tym kierunku był tylko symboliczny; nadal większość strat w atakujących oddziałach powodowała artyleria wroga. Jeszcze tego samego dnia zostało ono zdobyte. Noc pozwoliła na dostarczenie na brzeg reszty uzbrojenia, sprzętu i zaopatrzenia piechurów morskich, a także na ewakuację ciężko rannych. Następnego dnia, obydwie brygady rozpoczęły atak na lotnisko nr 2; nie było to całkiem zgodne z pierwotnym planem operacji, a spowodowane zostało prawdopodobnie – może nawet podświadomą – chęcią oddalenia się od wciąż ziejącej ogniem góry Suribachi. W tym momencie – wbrew obiekcjom swojego sztabu – na wyspie wylądował lądowy dowódca operacji gen. dyw. Kozłowski. Wśród rozrywających się pocisków, dopadł w samochodzie terenowym dowódcę jednej z brygad piechoty morskiej i nie przebierając w słowach, kategorycznie nakazał mu skierowanie jego oddziałów na południe. Ktoś przecież musi osłonić lądowanie drugiego i trzeciego rzutu desantu. Jadąc w odkrytym wozie terenowym na czele zawróconych przez siebie oddziałów, gen. Kozłowski został zabity na miejscu odłamkiem japońskiego moździerza. Dowodzenie siłami lądowymi na wyspie objął po nim dowódca II.Korpusu piechoty morskiej kontradmirał Tokarzewski.

Ponieważ bombardowanie lotnicze ukrytej w zboczach Suribachi artylerii japońskiej nie dawało zadowalających efektów, a podzespół D.5.1.5 i kanonierki desantowe nie dysponowały wystarczającą siłą ognia, oddelegowano do wsparcia artyleryjskiego podzespół U.5.1.2, bez krążowników plot i flotylli niszczycieli typu Cumulonimbus, które teraz miały pełnić rolę pływających posterunków radarowych wczesnego ostrzegania. Podzespół lotniskowców U.5.1.1 pozostał bez osłony okrętów liniowych, ale wg naszego wywiadu, po bitwie na południe od Kume-jima, żaden z japońskich pancerników nie jest obecnie zdolny do akcji. Użycie do ostrzału Suribachi wielkich okrętów dało dobre efekty. Niekonieczne były tu bezpośrednie trafienia; naruszony wcześniejszymi bombardowaniami masyw wygasłego wulkanu, reagował na trafienia ciężkimi pociskami lokalnymi lawinami skalno-ziemnymi, zasypującymi japońskie stanowiska artylerii i piechoty.

Znaczne osłabienie intensywności japońskiego ognia pozwoliło na w miarę swobodne lądowanie, stanowiącej drugi rzut desantu dywizji piechoty. Na północy, osamotniona teraz brygada piechoty morskiej utknęła na przedpolu, będącego w stadium budowy lotniska nr 3. Nieliczne, ale korzystnie rozmieszczone na czterech wzgórzach 362 i 382 (wysokość w stopach) pododdziały japońskie, umiejętnie wykorzystując krzyżowe ognie broni maszynowej i wzbraniające lekkich moździerzy, przydusiły do ziemi naszych piechurów, uniemożliwiając im ruch w jakimkolwiek kierunku. Trzeba będzie poczekać na czołgi trzeciego rzutu desantu.

Wojna podwodna w tym miesiącu dała następujące wyniki:

- zatopionych statków japońskich 4

- zatopionych japońskich OP 5,

- zatopionych chińskich statków 2,

- zatopionych chińskich OP 2.

Informacje uzupełniające.

Celem wzmocnienia naszych sił lądowych na Dalekim Wschodzie, sprowadzono z kolonii następujące jednostki tubylcze:

- dywizję piechoty z Togo na front chiński,

- brygadę kawalerii z Namibii na front chiński,

- samodzielny batalion piechoty z Belitung na Okinawę.

Przygotowywane do przerzucenia są ponadto:

- brygada piechoty z Togo na Tajwan,

- samodzielny batalion piechoty z Namibii na Palau.

Aktualnie na Dalekim Wschodzie posiadamy:

- korpus piechoty (2 DP, w tym jedna tubylcza) na froncie chińskim,

- korpus pancerny (DPanc i DZmot) na froncie chińskim,

- korpus kawaleryjsko-pancerny (2 BKpanc i 2 BK, w tym jedna tubylcza) na froncie chińskim,

- 3 korpusy piechoty morskiej (po 2 BPM każdy) jeden w akcji na Iwo-jimie, jeden w Szanghaju i jeden na Okinawie,

- 2 dywizje piechoty (jedna w akcji na Iwo-jimie i jedna w Hangczou),

- dywizję pancerną (jedna brygada w akcji na Iwo-jimie, reszta w Tiencinie),

- 3 brygady piechoty (dwie na PPTR i jedna na Belitung),

- 3 samodzielne bataliony piechoty (jeden na Okinawie, jeden na PPTR i jeden na Samoa),

- oddziały bazowe, garnizonowe, inżynieryjno-budowlane, tyłowe itp.

Łączna liczebność tych sił to ok. 358 000 osób.

Bazujące na lądzie lotnictwo to równowartość 18 dywizjonów myśliwców, 13 dywizjonów bombowców lekkich, średnich i torpedowych, 10 dywizjonów bombowców ciężkich, dywizjonu samolotów rozpoznawczych oraz dywizjonu samolotów patrolowych pop. Łącznie jest to 550 myśliwców, 370 bombowców lekkich, średnich i torpedowych, 220 bombowców ciężkich i 62 samoloty rozpoznawcze i patrolowe. Doliczyć do tego należy ok. 270 wodnosamolotów różnego rodzaju i przeznaczenia. Personel lotniczy to ok. 60 000 osób.