Okręt badawczy typu Jan Heweliusz 1929 (1 szt.)

Okręt badawczy typu Jan Heweliusz 1929 (1 szt.)

Ponieważ nasza aktywność naukowo-badawcza na oceanach wciąż rośnie, „zagoniony” Mikołaj Kopernik nie może nastarczyć potrzebom. Dla ulżenia jego ciężkiej doli, zbudowano drugi okręt przeznaczony do prac naukowo-badawczych.

O ile Mikołaj Kopernik był stylizowany na „oldtimera”, to Jan Heweliusz jest taki bardziej „modern” Niektórzy mogą uznać, że nawet za bardzo. Jednostka posiada dobrą prędkość, aby podróż do celu zbytnio badaczom się nie dłużyła oraz ogromny zasięg i autonomiczność, pozwalające na długotrwałą działalność z dala od „cywilizacji” Dzielność morska pozwala okrętowi nie bać się najbardziej burzliwych miejsc na oceanach, a pasażerom zapewnić najwyższy możliwy komfort.

Prócz stałej załogi, jednostka może zabrać na pokład ok. 70-osobowy zespół naukowców, a także 560 t ładunku. Taka ilość przewożonego ładunku umożliwia zakładanie stacji naukowo-badawczych na eksplorowanych wybrzeżach. Kilka dużych łodzi motorowych pozwala na jednoczesną pracę osobnych zespołów.

Szkoda, że kolega Widmo777 już się na blogu nie udziela, mam wrażenie, że ten okręt przypadłby mu do gustu.

Jan Heweliusz, Poland Research ship laid down 1929

Displacement:

            2 346 t light; 2 415 t standard; 3 405 t normal; 4 197 t full load

Dimensions: Length (overall / waterline) x beam x draught (normal/deep)

            (301,13 ft / 295,28 ft) x 49,21 ft x (16,40 / 19,27 ft)

            (91,79 m / 90,00 m) x 15,00 m  x (5,00 / 5,87 m)

Armament:

      2 - 2,24" / 57,0 mm 60,0 cal guns - 5,89lbs / 2,67kg shells, 180 per gun

              Anti-air guns in deck mounts, 1920 Model

              2 x Single mounts on centreline ends, evenly spread 2 raised mounts

      2 - 0,51" / 13,0 mm 75,0 cal guns - 0,11lbs / 0,05kg shells, 750 per gun

              Machine guns in deck mounts, 1925 Model

              2 x Single mounts on centreline, aft evenly spread 2 raised mounts

      Weight of broadside 12 lbs / 5 kg

Machinery:

            Diesel Internal combustion motors,

            Direct drive, 2 shafts, 5 452 shp / 4 067 Kw = 17,50 kts

            Range 25 000nm at 12,00 kts

            Bunker at max displacement = 1 782 tons

Complement:

            222 - 289

Cost:

            £0,320 million / $1,278 million

Distribution of weights at normal displacement:

            Armament: 4 tons, 0,1%

               - Guns: 4 tons, 0,1%

            Machinery: 167 tons, 4,9%

            Hull, fittings & equipment: 1 615 tons, 47,4%

            Fuel, ammunition & stores: 1 059 tons, 31,1%

            Miscellaneous weights: 560 tons, 16,4%

               - Hull below water: 560 tons

Overall survivability and seakeeping ability:

            Survivability (Non-critical penetrating hits needed to sink ship):

              13 861 lbs / 6 287 Kg = 560,0 x 2,2 " / 57 mm shells or 0,8 torpedoes

            Stability (Unstable if below 1.00): 1,70

            Metacentric height 4,2 ft / 1,3 m

            Roll period: 10,1 seconds

            Steadiness      - As gun platform (Average = 50 %): 100 %

                                   - Recoil effect (Restricted arc if above 1.00): 0,00

            Seaboat quality  (Average = 1.00): 2,00

Hull form characteristics:

            Hull has raised forecastle, rise aft of midbreak, low quarterdeck ,

              a normal bow and a round stern

            Block coefficient (normal/deep): 0,500 / 0,525

            Length to Beam Ratio: 6,00 : 1

            'Natural speed' for length: 17,18 kts

            Power going to wave formation at top speed: 49 %

            Trim (Max stability = 0, Max steadiness = 100): 50

            Bow angle (Positive = bow angles forward): 12,50 degrees

            Stern overhang: 1,64 ft / 0,50 m

            Freeboard (% = length of deck as a percentage of waterline length):

                                               Fore end,        Aft end

               - Forecastle:            20,00%,  19,03 ft / 5,80 m,  17,06 ft / 5,20 m

               - Forward deck:       15,00%,  8,86 ft / 2,70 m,  8,86 ft / 2,70 m

               - Aft deck:    45,00%,  17,06 ft / 5,20 m,  17,06 ft / 5,20 m

               - Quarter deck:        20,00%,  8,86 ft / 2,70 m,  8,86 ft / 2,70 m

               - Average freeboard:                      14,35 ft / 4,37 m

Ship space, strength and comments:

            Space - Hull below water (magazines/engines, low = better): 35,6%

                        - Above water (accommodation/working, high = better): 124,7%

            Waterplane Area: 9 682 Square feet or 899 Square metres

            Displacement factor (Displacement / loading): 377%

            Structure weight / hull surface area: 108 lbs/sq ft or 526 Kg/sq metre

            Hull strength (Relative):

                        - Cross-sectional: 1,61

                        - Longitudinal: 4,38

                        - Overall: 1,78

            Excellent machinery, storage, compartmentation space

            Excellent accommodation and workspace room

            Ship has slow, easy roll, a good, steady gun platform

            Excellent seaboat, comfortable, can fire her guns in the heaviest weather

Konferencja krakowska 1929

Konferencja krakowska 1929

Zgodnie z zapowiedziami, wczesną wiosną rozpoczęła się w Krakowie międzynarodowa konferencja (zwana dalej Konferencją), mająca na celu pokojowe rozwiązanie kilku konfliktów, które pojawiając się jednocześnie, zagroziły pokojowi w Europie.

W obradach Konferencji udział wzięły wszystkie państwa europejskie, za wyjątkiem Szwajcarii, Luksemburga oraz państw „karłowatych”, takich jak: Monako, Andora, San Marino i Liechtenstein. Polska, jako gospodarz objęła przewodnictwo obrad, a na osobę Przewodniczącego wybrany został prof. dr Wielowieyski.

Mam nadzieję, że Czytelnicy mi wybaczą, ale nie zdecydowałem się tym razem na szczegółowe relacjonowanie obrad. Powodów jest kilka. Po pierwsze, obszerność i wielowątkowość omawianych spraw sprawiłaby, że szczegółowa relacja przybrałaby objętość sporego tomu. Po drugie, krzyżujące się sprzeczności i trudności w wypracowaniu jednolitego stanowiska sprawiły, że tak naprawdę istotne decyzje zostały wypracowane nie w czasie obrad plenarnych, a w kuluarowych dwu- i wielostronnych negocjacjach i przetargach. Po trzecie, zagadnienia polityczne stanowią tylko tło tego bloga i nie powinny zajmować na nim – moim zdaniem – zbyt wiele miejsca. Tak więc, po krótkim omówieniu wysuwanych przez uczestników obrad żądań i postulatów, przejdę od razu do przedstawienia końcowych ustaleń Konferencji.

Kwestia włoska.

Przedstawiciele Królestw Północnowłoskiego i Obojga Sycylii zgłosili wolę połączenia obydwu państw pod berłem Wiktora Emanuela III i nazwą Królestwa Włoskiego.

Poparcie dla tych planów zgłosiły: Królestwo Północnoniemieckie, Imperium Rosyjskie i Księstwo Czarnogóry, a sprzeciw: Królestwo Francuskie i Cesarstwo Austro-węgierskie.

Kwestia austro-węgierska.

Czesi i Słowacy zażądali utworzenia suwerennego Królestwa Czesko-słowackiego. Chorwaci, Słoweńcy oraz zamieszkujący monarchię austro-węgierską Serbowie wysunęli postulat utworzenia Królestwa Iliryjskiego, w skład którego prócz Chorwacji z Dalmacją, Słowenii części Banatu weszłyby również obecne księstwa Serbii i Czarnogóry. Rumunii z Siedmiogrodu zażądali połączenia tego kraju z hospodarstwami Wołoskim i Mołdawskim w jedno Królestwo Rumuńskie. Włosi z Tyrolu Południowego i Triestu wyrazili wolę przyłączenia tych obszarów do jednoczących się Włoch.

Poparcie dla wszystkich tych postulatów wyraziły: Królestwo Północnoniemieckie, Imperium Rosyjskie, obydwa królestwa włoskie, księstwa Serbii i Czarnogóry oraz hospodarstwa Wołoskie i Mołdawskie. Zdecydowanie przeciwne są: Królestwo Francuskie, Imperium Tureckie, Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii, przedstawiciele węgierscy oraz oczywiście rząd austro-węgierski.

Kwestia rumuńska.

Hospodarstwa Wołoskie i Mołdawskie zażądały zerwania zależności lennej od Imperium Tureckiego oraz zjednoczenia się w Królestwo Rumuńskie z przyłączeniem Siedmiogrodu.

Poparcia tym planom udzieliły: Imperium Rosyjskie, Królestwo Francuskie, Królestwo Greckie i Królestwo Północnoniemieckie. Sprzeciwiają się: Imperium Tureckie oraz Księstwo Serbii.

Kwestia niemiecka.

Przedstawiciele Hesji oznajmili, że miejscowy Landtag ogłosił secesję Hesji ze Związku Reńskiego i przyłączenie jej do Królestwa Północnoniemieckiego.

Zdecydowany sprzeciw wyraziły: Królestwo Francuskie, Królestwo Polskie, Królestwo Danii i Norwegii oraz Cesarstwo Austro-węgierskie. Popiera te plany Imperium Rosyjskie, Królestwo Północnowłoskie oraz oczywiście Królestwo Północnoniemieckie.

Ustalenia Konferencji.

§ 1.

Zachowuje się całość i integralność Cesarstwa Austro-Węgier. Jednocześnie wzywa się rząd austro-węgierski do zapewnienia zamieszkującym tę Monarchię mniejszościom autonomii w zakresie języka, wyznania, oświaty, kultury oraz samorządu wewnętrznego.

§ 2.

Wyznacza się na rok 1930 zwołanie do Wiednia konferencję z udziałem Królestw: Francuskiego, Wielkiej Brytanii i Irlandii, Polski, Imperium Rosyjskiego oraz Cesarstwa Austro-Węgier, celem przyjęcia rozwiązań mających na celu normalizację wewnętrznej sytuacji politycznej w Cesarstwie.

§ 3.

Wyraża się zgodę na utworzenie zjednoczonego Królestwa Włoskiego, pod warunkiem wyrzeczenia się wszelkich roszczeń terytorialnych w stosunku do sąsiednich państw.

§ 4.

Znosi się zależność lenną od Imperium Tureckiego hospodarstw Wołoskiego i Mołdawskiego oraz wyraża się zgodę na ich połączenie w Księstwo Rumuńskie.

§ 5.

Wyraża się zgodę na wyjście Hesji ze Związku Reńskiego i przyłączenie tego kraju do Królestwa Północnoniemieckiego.

§ 6.

Za wyrażoną w § 5. zgodę, przyznaje się tytułem rekompensaty: Królestwu Francuskiemu wydzielone z Niemieckiej Afryki Wschodniej terytoria Ruandy i Burundi, Królestwu Danii i Norwegi okręg Ditmarsken (Dithmarschen) z wyłączeniem miasta Brunsbüttel i Królestwu Polskiemu wydzielony z Niemieckiej Nowej Gwinei Archipelag Bismarcka.

Podsumowanie wyników Konferencji oraz wynikające z nich zmiany przedstawię w osobnym poście.