wtorek, 3 maja 2016

Transportowiec wojska / okręt szpitalny typu Giewont 1936-1937 (2 szt.)



Transportowiec wojska / okręt szpitalny typu Giewont 1936-1937 (2 szt.)

Sam fakt powstania tej jednostki jest wynikiem, z jednej strony inspirującego komentarza któregoś z Kolegów(?), a z drugiej moich dawnych przemyśleń na ten temat.  O ile konieczność budowy nowych transportowców wojska nie budziła u mnie żadnych wątpliwości (vide plany na rok 1936), to do tematu okrętów szpitalnych od dawna podchodziłem jak jeż do seksu… czyli ostrożnie. Wprawdzie posiadanie takich jednostek założyłem już w momencie uruchomienia bloga, ale cały czas dręczyło mnie pytanie, co z takimi okrętami robić w czasie pokoju. Trzymać „na sznurku”, wynajmować? W końcu wpadłem na rozwiązanie tak proste, jak jajko Kolumba; transportowiec wojska przystosowany do szybkiej konwersji na okręt szpitalny!
Mamy więc dwa średniej wielkości transportowce wojska w wykonaniu tak „luksusowym”, jakby to miały być statki wycieczkowe dla VIP-ów. Salon oficerski, bary, palarnie, biblioteki z czytelniami; przyznacie, że takich „cudów” na transportowcach wojska raczej się nie spotyka. Brakuje tyko pokładu słonecznego z basenem :). Jednakże wchodzi tu w grę nie tyle moje „dobre serce” i rozrzutność, co przewidziana funkcja tych jednostek po szybkiej konwersji. Wszystkie te salony itp. mogą stosunkowo szybko zostać zaaranżowane na sale operacyjne, ambulatoria, gabinety specjalistyczne i inne potrzebne dla celów medycznych pomieszczenia.
W wersji transportowca wojska, okręt jest w stanie przewieźć ok. 1 800 żołnierzy i oficerów oraz ok. 2 700 t zaopatrzenia. Uzbrojenie w tej wersji jest dość symboliczne, jako że jednostki te absolutnie nie są przewidywane do pełnienia roli krążowników pomocniczych. W wersji okrętu szpitalnego uzbrojenie oczywiście znika, a zdolność transportowa wynosi 900 – 1 050 rannych i chorych, nie licząc personelu medycznego.
Mogą budzić kontrowersje stosunkowo wysokie prędkości maksymalna i marszowa. Jednak - jak już nieraz wspominałem – w czasie wojny często liczą się dni, a nawet godziny, a poza tym ranni i ciężko chorzy ze zrozumiałych powodów bywają niecierpliwi! Dzielność morska okrętu jest wg programu w zasadzie najwyższa z możliwych.
Wielką uwagę (jak zazwyczaj) przywiązałem do środków ratunkowych; w wersji transportowca wojska dla „etatowej” obsady 2 083 osób (283 załogi + 1 800 „pasażerów”), przewidziałem 2 098 miejsc na łodziach i tratwach; to nie będzie drugi Titanic!  W wersji szpitalnej ilość miejsc na środkach ratunkowych nie uległa zmianie; wprawdzie „obsada” jest mniejsza, ale biorąc pod uwagę ograniczoną sprawność rannych i chorych, nie widzę powodów do oszczędzania.
Dolny bokorys przedstawia okręt w wersji szpitalnej; bez uzbrojenia i z odpowiednim malowaniem. Wprawdzie międzynarodowe przepisy mówią o kolorze białym, ale każdy, kto kiedyś żeglował wie, że kolor biały na wodzie (a szczególnie słonej) to tylko postulat!. Ja tu zastosowałem coś w odcieniu kości słoniowej; szczęściem raczej nie zaglądają tu kobiety, pewnie szybko i boleśnie bym się dowiedział, co myślą o mojej znajomości barw! Poza tym operowanie kolorem białym w MS Paint rodzi wielkie trudności techniczne.
Wrócę jeszcze do samej zasadności budowy transportowców wojska. Powie ktoś: przecież mamy już cztery! Tak, lecz ostatni pochodzi z roku 1923, a od tej pory nasze posiadłości zamorskie znaczne się rozszerzyły, a zakładana przeze mnie rotacyjna służba w koloniach wymusza przewóz ok. 20-30 tys. ludzi rocznie.  
W momencie ewentualnej konwersji na okręty szpitalne, jednostki przyjmą nowe nazwy: dr Mikulicz-Radecki i dr Rydygier.



Giewont, Poland Troopship/hospital ship laid down 1936

Displacement:
            8 871 t light; 9 131 t standard; 11 805 t normal; 13 944 t full load

Dimensions: Length (overall / waterline) x beam x draught (normal/deep)
            (499,65 ft / 492,13 ft) x 65,62 ft x (21,33 / 24,50 ft)
            (152,29 m / 150,00 m) x 20,00 m  x (6,50 / 7,47 m)

Armament:
      4 - 4,13" / 105 mm 50,0 cal guns - 33,29lbs / 15,10kg shells, 150 per gun
              Dual purpose guns in deck and hoist mounts, 1920 Model
              2 x Twin mounts on centreline ends, evenly spread
      8 - 1,57" / 40,0 mm 60,0 cal guns - 2,05lbs / 0,93kg shells, 900 per gun
              Anti-air guns in deck mounts, 1933 Model
              2 x Quad mounts on centreline ends, evenly spread 2 raised mounts
      8 - 0,98" / 25,0 mm 60,0 cal guns - 0,55lbs / 0,25kg shells, 2 000 per gun
              Anti-air guns in deck mounts, 1933 Model
              4 x Twin mounts on sides, evenly spread 4 raised mounts
      Weight of broadside 152 lbs / 69 kg

Armour:
   - Gun armour:         Face (max)     Other gunhouse (avg)            Barbette/hoist (max)
            Main:         -                      -                            0,98" / 25 mm

Machinery:
            Diesel Internal combustion motors,
            Geared drive, 2 shafts, 34 443 shp / 25 695 Kw = 24,00 kts
            Range 17 250nm at 16,00 kts
            Bunker at max displacement = 4 813 tons

Complement:
            283 - 368

Cost:
            £1,223 million / $4,891 million

Distribution of weights at normal displacement:
            Armament: 45 tons, 0,4%
               - Guns: 45 tons, 0,4%
            Armour: 1 tons, 0,0%
               - Armament: 1 tons, 0,0%
            Machinery: 966 tons, 8,2%
            Hull, fittings & equipment: 3 269 tons, 27,7%
            Fuel, ammunition & stores: 2 934 tons, 24,9%
            Miscellaneous weights: 4 590 tons, 38,9%
               - Hull below water: 2 610 tons
               - Hull above water: 1 710 tons
               - On freeboard deck: 270 tons

Overall survivability and seakeeping ability:
            Survivability (Non-critical penetrating hits needed to sink ship):
              23 378 lbs / 10 604 Kg = 661,9 x 4,1 " / 105 mm shells or 2,7 torpedoes
            Stability (Unstable if below 1.00): 1,41
            Metacentric height 4,9 ft / 1,5 m
            Roll period: 12,5 seconds
            Steadiness      - As gun platform (Average = 50 %): 100 %
                                   - Recoil effect (Restricted arc if above 1.00): 0,03
            Seaboat quality  (Average = 1.00): 2,00

Hull form characteristics:
            Hull has raised forecastle, raised quarterdeck ,
              a normal bow and a round stern
            Block coefficient (normal/deep): 0,600 / 0,617
            Length to Beam Ratio: 7,50 : 1
            'Natural speed' for length: 22,18 kts
            Power going to wave formation at top speed: 53 %
            Trim (Max stability = 0, Max steadiness = 100): 50
            Bow angle (Positive = bow angles forward): 7,20 degrees
            Stern overhang: 4,00 ft / 1,22 m
            Freeboard (% = length of deck as a percentage of waterline length):
                                               Fore end,        Aft end
               - Forecastle:            15,00%,  27,89 ft / 8,50 m,  26,57 ft / 8,10 m
               - Forward deck:       37,50%,  22,64 ft / 6,90 m,  22,64 ft / 6,90 m
               - Aft deck:    37,50%,  22,64 ft / 6,90 m,  22,64 ft / 6,90 m
               - Quarter deck:        10,00%,  26,57 ft / 8,10 m,  26,57 ft / 8,10 m
               - Average freeboard:                      23,70 ft / 7,22 m

Ship space, strength and comments:
            Space - Hull below water (magazines/engines, low = better): 68,6%
                        - Above water (accommodation/working, high = better): 179,9%
            Waterplane Area: 23 618 Square feet or 2 194 Square metres
            Displacement factor (Displacement / loading): 176%
            Structure weight / hull surface area: 86 lbs/sq ft or 418 Kg/sq metre
            Hull strength (Relative):
                        - Cross-sectional: 0,92
                        - Longitudinal: 2,16
                        - Overall: 1,00
            Excellent machinery, storage, compartmentation space
            Excellent accommodation and workspace room
            Ship has slow, easy roll, a good, steady gun platform
            Excellent seaboat, comfortable, can fire her guns in the heaviest weather

Giewont (1936)
Trzy Korony (1937)

poniedziałek, 2 maja 2016

Wiadomości z floty nr 37/1/1936



Wiadomości z floty nr 37/1/1936

Okręty.
Oddano do użytku 3 kutry desantowe typu KD-7 (LC-7 1934) w celu zastąpienia utraconych w czasie interwencji przeciwko Niemcom Północnym; nosić będą one nazwy KD-27 – KD-29.
Sprzedano do Turcji niszczyciele: Szkwał, Burza i Sztorm (typ Huragan DD-13 1918) za kwotę łączną 1 925 tys. zł. Tym samym, pozbyliśmy się ostatnich już niezmodernizowanych lub nieprzebudowanych okrętów pochodzących sprzed 1919 roku.
Na stacjonującej w Lome (Togo) kanonierce Gryf (GB-9 1920) z niewiadomych na razie przyczyn wybuchł pożar. Ogień dość szybko ugaszono, a okręt udał się do bazy w Beniowskim (Namibia) celem przeprowadzenia prac remontowych. Wypadek ten, nie pociągnął za sobą – na szczęście – ofiar w ludziach, jedynie dwóch biorących udział w gaszeniu pożaru marynarzy zostało lekko poparzonych. 
Uzbrojenie.
Zakończyły się prace projektowe nad nowym modelem stanowisk artylerii 120 mm. Zgodnie z przedstawioną  w poście z dnia 10.12.2014 terminologią, będą to nie tyle wieże co całkowicie zamknięte osłony przeciwodłamkowe o maksymalnej grubości ścian 25 mm. Na razie rozpoczęto produkcję stanowisk podwójnych, stanowiska pojedyncze zostaną wdrożone nieco później.
W trakcie projektowania jest nowy model torpedy parogazowej kal. 533 mm przeznaczonej dla okrętów nawodnych i podwodnych. W stosunku do poprzedniego modelu z 1929 roku będzie się ona charakteryzować większą o 7 w prędkością maksymalną (przy obniżonym o 1 000 m  zasięgu) oraz o 0,9 m mniejszą długością i o 170 kg mniejszą masą całkowitą (przy obniżonej o 10 kg masie ładunku wybuchowego).
Prowadzone są także wstępne prace koncepcyjne na torpedą parogazową kal. 610 mm, przeznaczona byłaby ona dla dużych niszczycieli i krążowników. Parametry użytkowe tego modelu na razie są nieznane.
Na przylądku Rozewie zainstalowano eksperymentalnie pierwszą polską użytkową stację radarową. Zasięg jej wynosi ok. 150 Mm, urządzenie to nie ma jeszcze możliwości określania wysokości celu, a jego precyzja wskazań również pozostawia wiele do życzenia. Niemniej dość już zaawansowane badania, powinny usunąć te wady prawdopodobnie w ciągu kilku miesięcy.
Kolonie.
Na atolu Clipperton zakończono budowę latarni morskiej oraz montaż artylerii nadbrzeżnej. Można to uznać za koniec zakładanych wcześniej prac zmierzających do zagospodarowania tej bazy.
Inne.
W związku z uruchomieniem w Namibii huty stali oraz ogólnym rozwojem gospodarczym tej kolonii, wzrosły możliwości przerobowe tamtejszej stoczni remontowo-produkcyjnej (Beniowski). Wprawdzie nadal koszty jednostkowe prac tej stoczni są wyższe (dostawy węgla, ropy oraz innych surowców i materiałów), niż w stoczniach krajowych, ale w przypadku prac remontowych dotyczących okrętów stacjonujących znacznie bliżej Namibii, niż metropolii, różnice te znikają.