Niszczyciel typu Burza 1942 (8 szt.)

Niszczyciel typu Burza 1942 (8 szt.)

Duży, silnie uzbrojony niszczyciel, stanowiący w pewnym sensie powiększone rozwinięcie jednostek typu Autan (DD-100 1941), przeznaczony głównie do osłony zespołów wielkich okrętów (okręty liniowe, lotniskowce). Przez tę osłonę rozumie się: obronę plot i pop (ta ostatnia w mniejszym zakresie), odciążanie własnej linii bojowej poprzez ataki torpedowe na okręty wroga oraz zwalczanie podobnych ataków npla.

Adekwatnie do powyższych zadań zaprojektowano uzbrojenie okrętu; silnie rozwinięta jest artyleria, szczególnie plot, kosztem broni pop.  Ponieważ zastosowane na niszczycielach Autan „kompaktowe” baterie 40 mm sprawiają wrażenie udanych, zostały również przyjęte – w wersji wzmocnionej – na prezentowanych jednostkach. Zwraca uwagę liczna i chyba korzystnie rozmieszczona artyleria 25 mm. Jeżeli w praktyce parametry statecznościowe tych okrętów potwierdzą założenia projektowe, to przewiduje się w przyszłości wymianę 4-rurowych wt na 5-rurowe.

Jednostka jest stosunkowo bogato wyposażona w „hydronikę”; składają się na nią radiostacje o zróżnicowanym zasięgu, radiodalocelowniki główny i plot, sonary pasywny i aktywny, radionamierniki, w tym wysokiej częstotliwości (HF-DF) oraz radar kontroli powierzchni morza i przestrzeni powietrznej.

W porównaniu z typem Autan, Burza jest nieznacznie szybsza, ma wyraźnie większy zasięg oraz trochę lepsze właściwości morskie i wytrzymałość konstrukcji. Ponownie zastosowano tu rozdzielenie kotłowni i maszynowni, co zwiększa przeżywalność okrętu.

Sylwetka sprawia wrażenie dość masywnej i z daleka może przypominać lekki krążownik. Sadzę jednak, że stosunkowo wysokie nadbudówki nie wyglądają rażąco na tle znacznej długości kadłuba. Tak, czy inaczej, mnie się okręt podoba.

W związku z sytuacją wojenną, Admiralicja podjęła m.in. następujące decyzje:

- ogranicza się nakłady na projektowanie i budowę nowych typów okrętów,

- priorytet otrzymuje budowa typów już wdrożonych do służby i w niej sprawdzonych,

- dla każdej z klas okrętów wyznacza się typ(y) wiodący(e), które będą stanowić trzon Floty.

Dla niszczycieli klasycznych, typami wiodącymi są Autan i Burza. W przypadku wolnych mocy przerobowych mniejszych stoczni, dopuszcza się również kontynuowanie budowy okrętów typu Boreasz (DD-70 1936), jako „ekonomicznej” odmiany niszczyciela. Nie dotyczy to niszczycieli eskortowych, dla których typ wiodący zostanie ustalony później.

Opuszczające stocznie nowe okręty – niezwłocznie po przeprowadzeniu prób morskich i strzelań próbnych – są kierowane do 4.Floty (obszar BL).
 

Burza, Poland Destroyer laid down 1942

Displacement:

            2 204 t light; 2 311 t standard; 2 499 t normal; 2 649 t full load

Dimensions: Length (overall / waterline) x beam x draught (normal/deep)

            (442,85 ft / 436,35 ft) x 37,73 ft x (14,44 / 14,95 ft)

            (134,98 m / 133,00 m) x 11,50 m  x (4,40 / 4,56 m)

Armament:

      8 - 4,72" / 120 mm 50,0 cal guns - 52,91lbs / 24,00kg shells, 160 per gun

              Dual purpose guns in deck and hoist mounts, 1936 Model

              4 x Twin mounts on centreline ends, evenly spread

                        2 raised mounts - superfiring

      8 - 1,57" / 40,0 mm 60,0 cal guns - 2,05lbs / 0,93kg shells, 1 000 per gun

              Anti-air guns in deck mounts, 1933 Model

              2 x Twin mounts on sides, aft deck forward

                        2 raised mounts

              1 x Quad mount on centreline, aft deck forward

                        1 raised mount

      8 - 0,98" / 25,0 mm 60,0 cal guns - 0,55lbs / 0,25kg shells, 3 000 per gun

              Anti-air guns in deck mounts, 1933 Model

              4 x Twin mounts on sides, evenly spread

                        4 double raised mounts

 4 - 0,98" / 25,0 mm 60,0 cal guns - 0,55lbs / 0,25kg shells, 3 000 per gun

              Anti-air guns in deck mounts, 1933 Model

              2 x Twin mounts on centreline ends, evenly spread

                        2 double raised mounts

      Weight of broadside 440 lbs / 200 kg

      Main Torpedoes

      8 - 24,0" / 610 mm, 32,48 ft / 9,90 m torpedoes - 2,720 t each, 21,763 t total

            In 2 sets of deck mounted centre rotating tubes

      Main DC/AS Mortars

      2 - 451,95 lbs / 205,00 kg Depth Charges + 36 reloads - 7,667 t total

            in Stern depth charge racks

      2nd DC/AS Mortars

      2 - 451,95 lbs / 205,00 kg Depth Charges + 40 reloads - 8,474 t total

            in Depth charge throwers

Armour:

   - Gun armour:         Face (max)     Other gunhouse (avg)            Barbette/hoist (max)

            Main:         -                      -                            0,98" / 25 mm

Machinery:

            Oil fired boilers, steam turbines,

            Geared drive, 2 shafts, 39 541 shp / 29 498 Kw = 36,08 kts

            Range 5 500nm at 12,00 kts

            Bunker at max displacement = 338 tons

Complement:

            176 - 229

Cost:

            £1,634 million / $6,538 million

Distribution of weights at normal displacement:

            Armament: 187 tons, 7,5%

               - Guns: 121 tons, 4,8%

               - Weapons: 66 tons, 2,6%

            Armour: 1 tons, 0,0%

               - Armament: 1 tons, 0,0%

            Machinery: 929 tons, 37,2%

            Hull, fittings & equipment: 1 083 tons, 43,4%

            Fuel, ammunition & stores: 295 tons, 11,8%

            Miscellaneous weights: 3 tons, 0,1%

               - Above deck: 3 tons

Overall survivability and seakeeping ability:

            Survivability (Non-critical penetrating hits needed to sink ship):

              1 548 lbs / 702 Kg = 29,4 x 4,7 " / 120 mm shells or 0,3 torpedoes

            Stability (Unstable if below 1.00): 1,06

            Metacentric height 1,3 ft / 0,4 m

            Roll period: 13,9 seconds

            Steadiness      - As gun platform (Average = 50 %): 70 %

                                   - Recoil effect (Restricted arc if above 1.00): 0,74

            Seaboat quality  (Average = 1.00): 1,16

Hull form characteristics:

            Hull has rise forward of midbreak,

              a normal bow and large transom stern

            Block coefficient (normal/deep): 0,368 / 0,377

            Length to Beam Ratio: 11,57 : 1

            'Natural speed' for length: 24,00 kts

            Power going to wave formation at top speed: 57 %

            Trim (Max stability = 0, Max steadiness = 100): 60

            Bow angle (Positive = bow angles forward): 17,20 degrees

            Stern overhang: 0,00 ft / 0,00 m

            Freeboard (% = length of deck as a percentage of waterline length):

                                               Fore end,        Aft end

               - Forecastle:            14,00%,  21,00 ft / 6,40 m,  19,03 ft / 5,80 m

               - Forward deck:       30,00%,  19,03 ft / 5,80 m,  19,03 ft / 5,80 m

               - Aft deck:    44,00%,  11,15 ft / 3,40 m,  11,15 ft / 3,40 m

               - Quarter deck:        12,00%,  11,15 ft / 3,40 m,  11,15 ft / 3,40 m

               - Average freeboard:                      14,73 ft / 4,49 m

            Ship tends to be wet forward

Ship space, strength and comments:

            Space - Hull below water (magazines/engines, low = better): 139,4%

                        - Above water (accommodation/working, high = better): 120,4%

            Waterplane Area: 10 310 Square feet or 958 Square metres

            Displacement factor (Displacement / loading): 107%

            Structure weight / hull surface area: 61 lbs/sq ft or 297 Kg/sq metre

            Hull strength (Relative):

                        - Cross-sectional: 0,80

                        - Longitudinal: 1,87

                        - Overall: 0,87

            Cramped machinery, storage, compartmentation space

            Excellent accommodation and workspace room

            Ship has slow, easy roll, a good, steady gun platform

Sensors:

1 x RDC-M-5

1 x RDC-P-4

1 x SP-3

1 x SA-2

2 x RN-2

1 x RNWC-1

1 x RWN-PM-1

Burza (1942)

Sztorm (1942)

Szkwał (1942)

Huragan (1942)

Orkan (1942)

Cyklon (1942)

Tajfun (1942)

Tornado (1942)

Komunikat wojenny nr 2/1942

Komunikat wojenny nr 2/1942

Przebieg działań.

Zespół japoński w składzie:

- 1 lotniskowca typu „Ryuyo”,

- 2 lotniskowców typu „Zuiho”

- 2 pancerników typu „Nagato”,

- 2 krążowników ciężkich typu „Furutaka”,

- 3 krążowników lekkich typu „Kuma”,

- 10 niszczycieli typu „Mutsuki”,

- 4 niszczycieli typu „Akatsuki”,

- 6 niszczycieli typu „Hatsukaze”,

- 3 transportowców wojska (ok. 2400 żołnierzy),

podszedł od północy do grupy wysp Palau i zaatakował lotnictwem pokładowym (22 myśliwce i 27 samolotów torpedowo-bombowych) naszą bazę w Koror. Pomimo wykrycia przez radar japońskiej grupy lotniczej na dystansie 50 Mm, bazowane na tych wyspach nasze nieliczne siły lotnicze (10 myśliwców i 8 wodnosamolotów) nie były w stanie przeciwstawić się nalotowi. Polskie lotnictwo zostało zniszczone w całości, uzyskując tylko 5 zestrzeleń samolotów wroga. Zatopiony został nasz kuter patrolowy KP-35 (PC-35 1931) oraz ładujący boksyty masowiec o wyporności 16 tys. t. Po wyeliminowaniu obrony lotniczej, zespół japoński podszedł na odległość ok. 1 Mm od bazy Koror i ostrzelał ją artylerią pancerników, krążowników i niszczycieli. Zniszczeniu uległa znaczna część infrastruktury oraz całość nielicznej i lekkiej artylerii plot bazy, a kuter patrolowy KP-36 (PC-36 1931) został zatopiony. Następnie Japończycy rozpoczęli wyrzucanie na brzeg za pomocą szalup i kutrów motorowych wojska z transportowców. Na samej wyspie Koror mieliśmy jedną kompanię piechoty morskiej, a druga stacjonowała na wyspie Babelthuap, łącznie z personelem lotniczym i morskim bazy było to ok. 500 osób. Pododdziały stacjonujące na Koror – osłabione na skutek ataków lotniczego i artyleryjskiego – nie będąc w stanie odeprzeć desantu wspieranego ogniem lekkiej artylerii okrętów japońskich, poczęły wycofywać się przez groblę łączącą Koror z Babelthuap na tę drugą wyspę. Po połączeniu się oddziałów, garnizon nasz liczył ok. 350 osób zdolnych do walki. Siły te zajęły pozycje u wylotu grobli łączącej wyspy, z zamiarem uniemożliwienia przeprawienia się sił japońskich na Babelthuap. Ponieważ Japończycy zajęli się głównie doprowadzaniem do użytku sponiewieranych wcześniej przez siebie urządzeń portowych oraz konsolidacją swoich sił na Koror, walki w zasadzie ustały, nie licząc rzadkiego, nękającego ostrzału okrętowego naszych pozycji na Babelthuap.

Przebywający na patrolu bojowym nasz okręt podwodny Awior (SS-92 1940), wytropił na południe od wysp Côn Đảo, płynący bez eskorty, przewożący z Syjamu ryż i olej palmowy japoński frachtowiec o wyporności ok. 4 500 t i zatopił go dwiema torpedami.

Bazujące na atolu Truk nasze sprawne podwodne stawiacze min zostały wyznaczone do postawienia min w następujących lokalizacjach:

- Narwal (SSM-4 1925) 54 miny na wschód od Ryojun (Port Arthur),

- Płetwal (SSM-5 1938) 48 min w Cieśninie Koreańskiej na północny wschód od wyspy Jeju (Czedżu),

- Dogling (SSM-11 1941) 56 min na północny wschód od Keelung na Tajwanie,

- Pływacz (SSM-12 1942) 56 min na zachód od Nagasaki.

Chiński pułk piechoty zaatakował japońską bazę w Szanghaju. Ponieważ pułk ten nie dysponował artylerią (za wyjątkiem kilku lekkich moździerzy), atak został odparty. Chińskie dowództwo zdecydowało o wzmocnieniu atakujących sił do pełnej dywizji piechoty.

Na odcinku pomiędzy miejscowościami Ŭiju, a Sakju wojska japońskie, w sile czterech dywizji piechoty oraz pułku czołgów, sforsowały graniczną rzekę Yalu i rozbijając słabe chińskie oddziały osłonowe, uderzyły w kierunku ogólnym na Jingkou i Anszan, odcinając tym samym półwysep Liaotung. Chińczycy rozpoczęli przerzucanie na zagrożony odcinek trzech dywizji piechoty, pułku kawalerii oraz sformowanej, uzbrojonej i wyszkolonej wg wzorów polskich brygady czołgów, celem utworzenia pozycji obronnej na linii rzeki Daling. Przerwanie tej pozycji zagroziłoby wyjściem wojsk japońskich w kierunku Pekinu i  Tiencinu, czyli stolicy i głównej bazy chińskiej MW.

Informacje uzupełniające.

W portach bałtyckich sformowany został duży konwój, którego głównymi portami docelowymi są: Szangjang (Chiny południowe), Tanjung Pandan (Belitung) i Rabaul (PPTR). W skład konwoju wchodzą:

- transportowce wojska – 1 typu Turbacz (TS-4 1920), 1 typu Łysica (TS-5 1922) i 2 typu Giewont (TS-8 1936);

- zaopatrzeniowce – 1 typu Pemba (SV-4 1924), 2 typu Togo (SV-5 1929) i 4 typu Nowe Pomorze ( SV-7 1941);

- zbiornikowce – 1 typu Łysogóry (FT-4 1919) i 1 typu Bieszczady (FT-9 1928);

- cywilne frachtowce – 5 o łącznej ładowności 22 tys. t.

Konwój ten przewozi łącznie: 7 700 żołnierzy, 140 czołgów, 210 dział i moździerzy, 270 samolotów, 38 500 t zaopatrzenia (amunicja, uzbrojenie, żywność, medykamenty, części zamienne itp.) oraz 17 300 t paliw i smarów.

Eskorta konwoju wygląda następująco:

- od Bałtyku do Pemby – dwa krążowniki plot typu Elbląg (CLA-1 1926), 3 eskortowce typu Waran (EE-13 1935) i holownik typu Mamut (TUG-12 1936);

- od Pemby do Tanjung Pandan – lotniskowiec eskortowy typu Generał Arciszewski (CVE-4 1942), 2 krążowniki lotnicze typu Wilno (CAC-1 1942), 4 niszczyciele typu Zamieć (DD-78 1937), 4 niszczyciele eskortowe typu Mazury (DE-1 1927), 3 eskortowce typu Pyton (EE-19 1940) i holownik typu Mamut (TUG-12 1936);

- od Tanjung Pandan do Szangjang - lotniskowiec eskortowy typu Generał Arciszewski (CVE-4 1942), 1 krążownik lotniczy typu Wilno (CAC-1 1942), 4 niszczyciele typu Zamieć (DD-78 1937), 4 niszczyciele eskortowe typu Kujawy (DE-17 1937) i 3 eskortowce typu Pyton (EE-19 1940);

- od Tanjung Pandan do Rabaulu - 1 krążownik lotniczy typu Wilno (CAC-1 1942), 4 niszczyciele eskortowe typu Mazury (DE-1 1927), 4 eskortowce typu Krokodyl (EE-5 1924) i holownik typu Mamut (TUG-12 1936).

Aspekty polityczne.

Anglia, USA i Holandia wyraziły swoje wielkie zaniepokojenie rozwojem sytuacji na Dalekim Wschodzie i wezwały wszystkie strony konfliktu do przerwania działań zbrojnych i uregulowania sprzeczności na drodze pokojowej. Jednocześnie podkreśliły swoją absolutną neutralność i wyraziły nadzieję, że nie dojdzie do żadnych incydentów, które mogłyby tę neutralność naruszyć.

Francja jednoznacznie uznała za agresora Japonię i  wyrażając swoje całkowite poparcie dla Polski i Chin, udostępniła okrętom tych państw wszystkie swoje porty w regionie. Ponadto ostrzegła Syjam przed jakimikolwiek działaniami, które mogłyby naruszyć suwerenność Francji na obszarze objętym konfliktem, a w szczególności w Indochinach.

Rząd Wenezueli, solidaryzując się z napadniętymi przez Japonię krajami, oświadczył, że zamyka do odwołania swoje porty dla okrętów japońskich i syjamskich  oraz wprowadza ścisłe embargo handlowe dla tych krajów.

Bilans strat.

Po stronie polskiej:

- zatopionych: 1 lekki krążownik, 1 kanonierka, 1 kanonierka rzeczno-morska, 1 okręt podwodny, 1 podwodny stawiacz min, 1 eskortowiec, 1 patrolowiec, 4 kutry patrolowe, 3 holowniki, 4 statki;

- zestrzelonych lub zniszczonych na ziemi: 145 samolotów;

- zabitych i wziętych do niewoli 1800 osób.

Po stronie japońskiej:

- zatopionych: 2 lotniskowce, 1 ciężki krążownik, 1 niszczyciel, 1 statek;

- zestrzelonych lub zniszczonych na ziemi: 208 samolotów;

- zabitych i wziętych do niewoli ok. 2150 osób.