Okręt podwodny typu Mustel 1928-1929 (3 szt.)

Okręt podwodny typu Mustel 1928-1929 (3 szt.)

Duży, oceaniczny okręt podwodny przeznaczony do działań na dalekich akwenach. Po zakończeniu prac nad rozbudową bazy Beniowski, cały dywizjon zostanie skierowany do Namibii.

Jednostka jest dobrze uzbrojona (8 wyrzutni + 8 zapasowych) oraz posiada prędkości i zasięg odpowiednie do stawianych przed nią zadań. Na bardzo dobrym poziomie są również projektowe głębokości zanurzenia.

Jako pewną ciekawostkę, wyjątkowo pokazuję przekrój poprzeczny kadłuba okrętu na wysokości peryskopu bojowego (pierwszy od dziobu). Zazwyczaj przekrój taki sporządzam w celach wyłącznie roboczych, dla kontroli kształtów kadłuba na „oficjalnych” widokach.

Mustel, Poland Submarine laid down 1928

Displacement:

            1 054 t light; 1 081 t standard; 1 230(1476) t normal; 1 349 t full load

Dimensions: Length (overall / waterline) x beam x draught (normal/deep)

            (266,51 ft / 262,47 ft) x 23,62 ft x (16,73 / 17,81 ft)

            (81,23 m / 80,00 m) x 7,20 m  x (5,10 / 5,43 m)

Armament:

      1 - 4,13" / 105 mm 45,0 cal gun - 33,29lbs / 15,10kg shells, 120 per gun

              Dual purpose gun in deck mount, 1921 Model

              1 x Single mount on centreline, forward deck forward

      2 - 0,98" / 25,0 mm 60,0 cal guns - 0,55lbs / 0,25kg shells, 480 per gun

              Anti-air guns in deck mount, 1919 Model

              1 x Twin mount on centreline, forward deck aft

                        1 raised mount

      Weight of broadside 34 lbs / 16 kg

      Main Torpedoes

      6 - 21,0" / 533 mm, 27,33 ft / 8,33 m torpedoes - 1,766 t each, 10,596 t total

            submerged bow tubes + 6 reloads

      2nd Torpedoes

      2 - 21,0" / 533 mm, 27,33 ft / 8,33 m torpedoes - 1,766 t each, 3,532 t total

            submerged stern tubes + 2 reloads

Machinery:

            Diesel Internal combustion generators plus batteries,

            Electric motors, 2 shafts, 3 978(1446) shp / 2 967(1079) Kw = 19,00(9,5) kts

            Range 10 500(110)nm at 10,0(5,0) kts

            Bunker at max displacement = 268 tons

Complement:

            52

Cost:

            £0,428 million / $1,712 million

Distribution of weights at normal displacement:

            Armament: 35 tons, 3,0%

               - Guns: 7 tons, 0,6%

               - Weapons: 29 tons, 2,4%

            Machinery: 124 tons, 10,1%

            Hull, fittings & equipment: 634 tons, 51,5%

            Fuel, ammunition & stores: 176 tons, 14,3%

            Miscellaneous weights: 260 tons, 21,2%

               - Hull below water: 14 tons

               - Hull void weights: 246 tons

Overall survivability and seakeeping ability:

            Survivability (Non-critical penetrating hits needed to sink ship):

              2 165 lbs / 982 Kg = 29,9 x 4,1 " / 105 mm shells or 0,3 torpedoes

            Stability (Unstable if below 1.00): 1,17

            Metacentric height 0,8 ft / 0,2 m

            Roll period: 11,3 seconds

            Steadiness      - As gun platform (Average = 50 %): 70 %

                                   - Recoil effect (Restricted arc if above 1.00): 0,06

            Seaboat quality  (Average = 1.00): 1,17

Hull form characteristics:

            Hull has a flush deck,

              a normal bow and a round stern

            Block coefficient (normal/deep): 0,415 / 0,428

            Length to Beam Ratio: 11,11 : 1

            'Natural speed' for length: 16,20 kts

            Power going to wave formation at top speed: 43 %

            Trim (Max stability = 0, Max steadiness = 100): 60

            Bow angle (Positive = bow angles forward): 23,00 degrees

            Stern overhang: 0,00 ft / 0,00 m

            Freeboard (% = length of deck as a percentage of waterline length):

                                               Fore end,        Aft end

               - Forecastle:            20,00%,  9,51 ft / 2,90 m,  7,87 ft / 2,40 m

               - Forward deck:       30,00%,  7,87 ft / 2,40 m,  7,87 ft / 2,40 m

               - Aft deck:    30,00%,  7,87 ft / 2,40 m,  7,87 ft / 2,40 m

               - Quarter deck:        20,00%,  7,87 ft / 2,40 m,  0,49 ft / 0,15 m

               - Average freeboard:                      7,27 ft / 2,22 m

            Ship tends to be wet forward

Ship space, strength and comments:

            Space - Hull below water (magazines/engines, low = better): 52,3%

                        - Above water (accommodation/working, high = better): 56,1%

            Waterplane Area: 3 852 Square feet or 358 Square metres

            Displacement factor (Displacement / loading): 234%

            Structure weight / hull surface area: 81 lbs/sq ft or 395 Kg/sq metre

            Hull strength (Relative):

                        - Cross-sectional: 1,92

                        - Longitudinal: 3,69

                        - Overall: 2,05

            Excellent machinery, storage, compartmentation space

            Cramped accommodation and workspace room

            Ship has slow, easy roll, a good, steady gun platform

Operational diving depth - 85 m

Emergency diving depth - 136 m

Crush depth - 213 m

Mustel (1928)

Kolcoskór (1928)

Piłonos (1929)

„Jesień ludów” w Europie 1928

„Jesień ludów” w Europie 1928

Jeszcze niedawno pisałem, że na świecie spokój, a tu nagle…

Zaczęło się we Włoszech. Otóż zmarł bezpotomnie pochodzący z dynastii Burbonów sycylijskich król Obojga Sycylii Ferdynand IV. Rada regencyjna skłaniająca się początkowo do powołania na tron drugiego z synów hiszpańskiego Alfonsa XII, Jakuba, pod wpływem żądań całej burżuazji i dużej części społeczeństwa, ogłosiła oddanie tronu Wiktorowi Emanuelowi III i przyłączenie państwa do Królestwa Północnowłoskiego. Przeciwko temu zdecydowany protest zgłosiło Cesarstwo Austro-Węgierskie, które mając u siebie - głównie w południowym Tyrolu - dość liczną mniejszość włoską, obawia się popierania przez nowe, silniejsze państwo włoskie dążeń tej mniejszości do oderwania od Cesarstwa terenów przez nią zamieszkanych i przyłączenia ich do zjednoczonych Włoch. Niezadowolona z takiego rozwiązania jest również Francja, której wyrasta potencjalnie groźny sąsiad. Niezdecydowane stanowisko zajmuje Anglia; z jednej strony cieszy ją powstanie silnego państwa mogącego być przeciwwagą dla Francji (ach, ta niezmienna polityka równowagi…), a z drugiej martwi możliwość zagrożenia dla bardzo ważnej dla niej drogi morskiej Gibraltar – Suez. Połączenie państw włoskich popierają z kolei Północne Niemcy, widząc w zjednoczonych Włoszech potencjalnego sojusznika. Pozostałe mocarstwa europejskie na razie nie zajmują zdecydowanego stanowiska.

Na pomysł skorzystania z trudnej sytuacji rządu wiedeńskiego wpadli działacze niepodległościowi słowiańskich narodów Austro-Węgier. Zwołali oni w Pradze zjazd liderów tych mniejszości (Czesi, Słowacy, Chorwaci, Słoweńcy i Serbowie), na którym wysunęli żądania utworzenia samodzielnych państw (Czechosłowacja, Iliria), lub przyłączenia do istniejących państw sąsiednich (Serbia). Do żądań tych przyłączyli się Rumuni z Siedmiogrodu, pragnący połączenia z księstwami (hospodarstwami) Wołoskim i Mołdawskim oraz Włosi z południowego Tyrolu, ciążący ku zjednoczonym Włochom. Węgrzy w tej sytuacji opowiedzieli się za utrzymaniem całości Cesarstwa, obawiając się odpadnięcia od Korony Węgierskiej Słowacji, Chorwacji i Siedmiogrodu. Monarchia wiedeńska stanęła w obliczu rozpadu!

Na wieść o tych wydarzeniach, divany (parlamenty) wołoski i mołdawski ogłosiły uwolnienie się od zależności lennej od Turcji i powołanie zjednoczonego Księstwa Rumuńskiego pod berłem hospodara mołdawskiego Aleksandra. Do tego dołączyły żądanie przyłączenia do zjednoczonej Rumunii Siedmiogrodu. Spotkało się to ze zdecydowanym sprzeciwem Turcji, a także Austro-Węgier, natomiast z poparciem Rosji.

Na domiar tego, licząc na to, że uwaga mocarstw będzie skierowana na opisane wyżej wydarzenia, wchodząca w skład Związku Reńskiego Hesja ogłosiła secesję ze Związku i przyłączenie do Królestwa Północnoniemieckiego. Tego nie mogły – jak można się było spodziewać – zaakceptować ani Polska, ani Dania, ani Francja. Ta ostatnia zagroziła nawet wojną. Za to – już tradycyjnie – ruch ten poparła Rosja. Poparcie wyraziły również zjednoczone – a przynajmniej mające na to nadzieję - Włochy; jest to niejako odpowiedź na poparcie Północnych Niemiec dla ich własnego zjednoczenia.

Sytuacja stała się bardzo poważna, a zagrożenie pokoju w Europie duże. W Berlinie, Frankfurcie nad Menem, Kassel, Paryżu, Warszawie, Pradze, Brnie, Nitrze, Koszycach, Lublanie, Mariborze, Zagrzebiu, Bukareszcie, Temeszwarze, Wiedniu, Budapeszcie, Trieście, Neapolu, Palermo i Rzymie trwają demonstracje zwolenników i przeciwników opisanych wyżej ruchów, w Wiedniu i Temeszwarze polała się nawet krew. Francja, Turcja i Austro-Węgry czynią przygotowania do mobilizacji, Anglia skierowała dodatkowe siły floty na Morze Śródziemne, a armia północnowłoska ogłosiła stan pogotowia. Czy pokój da się uratować?

Z inicjatywy naszego MSZ rozpoczęły się pośpieszne konsultacje rządów Francji, Anglii, Danii, Polski i Rosji. Na mocy osiągniętego porozumienia, konsultujące się mocarstwa wystąpiły z przesłaniem do wszystkich stron zaistniałych konfliktów. Oto jego treść:

-   wzywa się wszystkie kraje i organizacje do powstrzymania się od stosowania przemocy;

- zwołuje się na początek przyszłego roku do Krakowa międzynarodową konferencję z udziałem wszystkich prowadzących samodzielną politykę zagraniczną państw europejskich, oraz przedstawicieli uczestniczących w wydarzeniach organizacji politycznych,

- do czasu powzięcia przez konferencję wiążących ustaleń, sygnatariusze niniejszego przesłania nie będą uznawać żadnych zmian politycznych na mapie Europy.

Pozostaje więc nam teraz oczekiwać na rozpoczęcie obrad konferencji z nadzieją, że do tego czasu nie dojdzie do eskalacji działań i pokój będzie zapewniony.