piątek, 10 lipca 2026

Budowa kolumbijskich okrętów podwodnych typu Anchoa 1942-1944 (6 jednostek)

Budowa kolumbijskich okrętów podwodnych typu Anchoa 1942-1944 (6 jednostek)

Po wycofaniu ze służby OP typu Morena, zabrakło w kolumbijskiej flocie podwodnej jednostek  niewielkich, przeznaczonych do operowania w stosunkowo bliskiej odległości od wybrzeża. Lukę tę mają wypełnić prezentowane okręty.
Są to jednostki plasujące się swoją wielkością w „dolnej strefie stanów średnich” Prędkości nawodna i podwodna są co najmniej przyzwoite, podobnie jak zasięg pływania podwodnego. Zasięg i zapas torped są umiarkowane, lecz wystarczające do wypełniania postawionych przed okrętami tego typu zadań. Zadania te, to patrolowanie i ewentualne zwalczanie okrętów wroga w odległości do kilkuset mil od własnego wybrzeża.
Okręty powstają w stoczniach Astillero Naval No.1 w Callao i Astillero Naval No.3 w Cartagenie, po trzy jednostki. Wszystkie dostawy zapewnia przemysł krajowy.
Opis techniczny.                                             

Kadłub

Podwójny, z wewnętrznymi zbiornikami balastowymi.
Napęd
Dwa silniki diesla Gray/JSFM, o mocy 900 KM każdy i dwa silniki elektryczne EGC, o mocy 450 KM każdy.
Uzbrojenie
Na okręcie zamontowano:
- 1xIx76,2 mm/23 Bethlehem Steel/BSB M1900, przy elewacji 45o donośność pociskiem HE 5,90 kg wynosi 9210 m, a przy elewacji maksymalnej 75o donośność pionowa tym samym pociskiem wynosi 5570 m;
- 1xIIx12,7 mm/90 Browning/FNA M1921, przy elewacji 45o donośność pociskiem 0,03 kg wynosi 4200 m, a przy elewacji maksymalnej 85o donośność pionowa tym samym pociskiem wynosi 2800 m;
- 4xIxwt533 mm z zapasem 10 torped.
Inne
Na okręcie zamontowano trzy radiostacje, radionamiernik i szumonamiernik. 

Anchoa, Great Colombia submarine laid down 1942, launched 1942, completed 1942 (engine 1942)

Displacement:
            582 t light; 595 t standard; 633(740) t normal; 663 t full load

Dimensions: Length (overall / waterline) x beam x draught (normal/deep)
            (203,32 ft / 200,30 ft) x 22,51 ft x (12,50 / 12,88 ft)
            (61,97 m / 61,05 m) x 6,86 m  x (3,81 / 3,93 m)

Armament:
      1 - 3,00" / 76,2 mm 23,0 cal gun - 12,20lbs / 5,59kg shells, 100 per gun
              Dual purpose gun in deck mount, 1900 Model
              1 x Single mount on centreline, forward deck forward
      2 - 0,50" / 12,7 mm 90,0 cal guns - 0,07lbs / 0,03kg shells, 1 000 per gun
              Machine guns in deck mount, 1921 Model
              1 x Single mount on centreline, aft deck forward
      Weight of broadside 12 lbs / 6 kg
      Main Torpedoes
      4 - 21,0" / 533 mm, 18,83 ft / 5,74 m torpedoes - 1,320 t each, 5,281 t total
            submerged bow tubes + 6 torpedoes reloads

Machinery:
            Diesel Internal combustion engines plus batteries,
            Geared drive, 2 shafts, 1 800(900) shp / 1 342(671) Kw = 16,86(9,95) kts
            Range 4 000(81)nm at 10,00(5,00) kts
            Bunker normal = 37 tons, at max displacement = 67 tons

Complement:
            36

Cost:
            £0,348 million / $1,392 million

Distribution of weights at normal displacement:
            Armament: 12 tons, 1,9%
               - Guns: 1 tons, 0,2%
               - Weapons: 11 tons, 1,7%
            Machinery: 47 tons, 7,4%
            Hull, fittings & equipment: 514 tons, 81,4%
            Fuel, ammunition & stores: 51 tons, 8,0%
            Miscellaneous weights: 9 tons, 1,2%
               - Hull below water: 9 tons

Overall survivability and seakeeping ability:
            Survivability (Non-critical penetrating hits needed to sink ship):
              136 lbs / 62 Kg = 10,0 x 3,0 " / 76 mm shells or 0,3 torpedoes
            Stability (Unstable if below 1.00): 1,09
            Metacentric height 0,6 ft / 0,2 m
            Roll period: 11,9 seconds
            Steadiness      - As gun platform (Average = 50 %): 70 %
                                   - Recoil effect (Restricted arc if above 1.00): 0,02
            Seaboat quality  (Average = 1.00): 0,97

Hull form characteristics:
            Hull has raised forecastle, low quarterdeck,
              a normal bow and a cruiser stern
            Block coefficient (normal/deep): 0,393 / 0,399
            Length to Beam Ratio: 8,90 : 1
            'Natural speed' for length: 14,15 kts
            Power going to wave formation at top speed: 46 %
            Trim (Max stability = 0, Max steadiness = 100): 72
            Bow angle (Positive = bow angles forward): 21,90 degrees
            Stern overhang: 0,00 ft / 0,00 m
            Freeboard (% = length of deck as a percentage of waterline length):
                                                                   Fore end,             Aft end
               - Forecastle:            30,00%,  7,51 ft / 2,29 m,  6,00 ft / 1,83 m
               - Forward deck:       20,00%,  5,51 ft / 1,68 m,  5,51 ft / 1,68 m
               - Aft deck:                34,00%,  5,51 ft / 1,68 m,  5,02 ft / 1,53 m
               - Quarter deck:        16,00%,  4,49 ft / 1,37 m,  0,49 ft / 0,15 m
               - Average freeboard:                      5,27 ft / 1,61 m
            Ship tends to be wet forward

Ship space, strength and comments:
            Space - Hull below water (magazines/engines, low = better): 34,5%
                        - Above water (accommodation/working, high = better): 44,7%
            Waterplane Area: 2 762 Square feet or 257 Square metres
            Displacement factor (Displacement / loading): 601%
            Structure weight / hull surface area: 106 lbs/sq ft or 518 Kg/sq metre
            Hull strength (Relative):
                        - Cross-sectional: 3,06
                        - Longitudinal: 5,46
                        - Overall: 3,24
            Excellent machinery, storage, compartmentation space
            Extremely poor accommodation and workspace room
            Ship has slow, easy roll, a good, steady gun platform
            Poor seaboat, wet and uncomfortable, reduced performance in heavy weather

Operational diving depth - 97 m
Emergency diving depth - 173 m
Crush diving depth - 243 m

Anchoa (1942)
Arenque (1942)
Ganchudo (1943)
Stomias (1943)
Saurida (1944)
Guaripete (1944)

14 komentarzy:

  1. Czy mi się tak tylko wydaje, ale nie widzę informacji o zdolności zanurzenia operacyjnego. To bardzo istotny składnik charakterystyki okrętu...
    ŁK

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Zapomniałem, już uzupełnione.

      JKS

      Usuń
    2. Bardzo dziękuję! Podane teraz charakterystyki bardzo podnoszą ogólną ocenę projektu. W zakresie uzbrojenia myślę, że podwójny nkm 12,7 mm z czasem zostanie zastąpiony przez pojedyncze działko 20 mm, które ma dodatkowo tę zaletę, że lepiej sprawdza się w funkcjach "policyjnych" (np. wymuszenie zatrzymania podejrzanego statku do kontroli). Ogólna ocena pozostaje zdecydowanie pozytywna, również w zakresie osiąganych prędkości i zasięgów operacyjnych.
      ŁK

      Usuń
    3. Te okręty raczej nie służą do zadań "policyjnych" i sprawdzania podejrzanych statków. One mają topić okręty nieprzyjaciela w razie zbliżenia się takowych do wybrzeży Wielkiej Kolumbii.
      Stonk

      Usuń
    4. Czyżby jedno przeczyło drugiemu?
      ŁK

      Usuń
    5. Nie jest to do końca sprzeczne, jednak jedno z drugim się nie lubi. "Zadania te, to patrolowanie i ewentualne zwalczanie okrętów wroga w odległości do kilkuset mil od własnego wybrzeża." To będzie realizowane głównie za pomocą torped. Do ataków torpedowych trzeba mieć jak najlepszą prędkość, zasięg i zwrotność pod wodą. To oznacza jak najmniej wszelkiego ustrojstwa montowanego do kadłuba i generującego niepotrzebny opór wody. Tak, myślę o zdemontowaniu działa 76,2 mm.
      Stonk

      Usuń
    6. Taki demontaż armaty pokładowej to raczej pieśń przyszłości, zapewne na początku lat 50-tych. Wcześniej można myśleć co najwyżej o zamianie działa 76 mm na automatyczne 37 mm. Tyle, że te kolumbijskie armatki mają dość przeciętną balistykę. Tu potrzebne byłoby minimum działko Boforsa 40 mm L/56.
      ŁK

      Usuń
    7. Po IIWS, z jednej strony rozwój metod wykrywania i zwalczania OP w położeniu nawodnym (lotnictwo dalekiego zasięgu, radar, później satelity), a z drugiej wydłużający się czas przebywania OP w zanurzeniu (chrapy, później napęd nuklearny) sprawiły, że uzbrojenie artyleryjskie na OP straciło sens. Na razie jednak (i w najbliższych latach) jest standardem.

      JKS

      Usuń
    8. No właśnie uzbrojenie artyleryjskie okrętów podwodnych jest w tym czasie standardem, chociaż już straciło sens przynajmniej w zadaniach przewidzianych dla typu Anchoa. Co jest standardem, a co ma sens, to nie zawsze to samo. Nigdy sensu nie miały tarany pancerników, a długo były standardem.
      Stonk

      Usuń
    9. Działo pokładowe okrętu podwodnego nieczęsto bywało używane, ale nie znaczy to, że było jedynie zbędną dekoracją. Najdalej posunęli się Niemcy, którzy pod koniec wojny zachowali na swych okrętach podwodnych wyłącznie małokalibrową artylerię przeciwlotniczą, co było wymuszone przez miażdżącą przewagę aliantów w powietrzu, stanowiącą największe zagrożenie dla U-bootów.
      ŁK

      Usuń
    10. Niemcy zrobili to ze względu na aliancką dominację w powietrzu, która wymusiła działanie okrętów podwodnych jak najczęściej i jak najdłużej w zanurzeniu. Działka przeciwlotnicze miały być używane wyłącznie w sytuacjach, kiedy okręt podwodny nie może się zanurzyć. Ale mi chodzi o to, że Anchoa i tak będzie wykonywać swoje główne zadania zawsze w zanurzeniu i działo potrzebne jest mu chyba tylko dla ozdoby.
      Stonk

      Usuń
    11. Nie tylko do ozdoby; w czasie IIWS, ok. 26% statków handlowych U-Booty zatopiły wyłącznie artylerią, lub artylerią i torpedami.

      JKS

      Usuń
    12. Ale Anchoa nie ma topić statków handlowych na obcych wodach. Sam napisałeś, że ma bronić wybrzeży WK przed wrogimi okrętami. Te zawsze będą miały krytyczną przewagę w walce artyleryjskiej, dlatego Anchoa będzie atakować je torpedami w zanurzeniu.
      Stonk

      Usuń
    13. W czasie pokoju tak, ale na wojnie, jak to na wojnie... przydziały i zadania mogą ulec zmianie.

      JKS

      Usuń