Poławiacz torped typu Piast 1922 (1 szt.)

Poławiacz torped typu Piast 1922 (1 szt.)

Nasz mocno już wysłużony Lech (TRV-1 1901) nareszcie doczekał się następcy. Nowy okręt wypełniać będzie zadania identyczne do swojego poprzednika. Będzie to poszukiwanie i wyławianie z morza torped ćwiczebnych wystrzelonych przez inne jednostki, a także prowadzenie tzw. strzelań regulacyjnych torped zapasowych; czyli połączenie funkcji klasycznego poławiacza torped z funkcją pływającej stacji torpedowej.  Dodatkowo jednostka będzie mogła współpracować z planowaną nadbrzeżną stacją torpedową na cyplu helskim.

Piast jest trochę większy od Lecha, nieco wolniejszy, ale za to posiada większy zasięg i nieporównywalnie lepsze właściwości żeglugowe. Dla umożliwienia poławiania torped okręt dysponuje dwoma żurawikami w części rufowej. Do prowadzenia strzelań regulacyjnych jednostka wyposażona jest w dwie wyrzutnie torpedowe; jedną kalibru 450 i jedną 533 mm. Po planowanym na sam koniec lat 20-tych wycofaniu torped 450 mm, wyrzutnia tego kalibru zostanie zamieniona przez drugą wyrzutnię 533 mm. Ponadto okręt jest wyposażony w dodatkowy żurawik dziobowy do przeładowywania wyrzutni oraz podpokładowy magazyn mieszczący dwie torpedy i zbiorniki paliwa umożliwiające zatankowanie 10 torped.

Przy strzelaniach ćwiczebnych wykonywanych przez inne okręty, Piast zajmuje stanowisko w sąsiedztwie dalszego punktu pomiarowego, dokonuje odczytu parametrów biegu torpedy, a następnie odszukuje i wyławia ją z morza. Przy strzelaniach regulacyjnych, jednostka wystrzeliwuje torpedę, której parametry biegu odczytywane są z łodzi roboczej, następnie udaje się na koniec trasy torpedy, odszukuje ją i podejmuje z wody, umieszczając na stanowisku rufowym. Tam wykonuje czynności obsługowe (tankowanie, regulacja), po czym na specjalnych prowadnicach przemieszcza ją na dziób, ładuje do wyrzutni i jest gotowa do powtórzenia akcji.

Okręt posiada dobre – jak na swoją wielkość – uzbrojenie plot. Napęd dieslowski zapewnia wystarczającą do wykonywania zadań okrętu prędkość i zasięg.

  

Piast, Poland Torpedo recorvery ship laid down 1922

Displacement:

            273 t light; 279 t standard; 286 t normal; 291 t full load

Dimensions: Length (overall / waterline) x beam x draught (normal/deep)

            (115,76 ft / 114,83 ft) x 22,97 ft x (6,89 / 6,98 ft)

            (35,29 m / 35,00 m) x 7,00 m  x (2,10 / 2,13 m)

Armament:

      1 - 1,57" / 40,0 mm 60,0 cal gun - 2,05lbs / 0,93kg shells, 450 per gun

              Anti-air gun in deck mount, 1919 Model

              1 x Single mount on centreline, aft deck aft 1 raised mount aft

      2 - 0,51" / 13,0 mm 76,0 cal guns - 0,09lbs / 0,04kg shells, 1 350 per gun

              Machine guns in deck mounts, 1918 Model

              2 x Single mounts on sides, forward deck forward 2 raised mounts

      Weight of broadside 2 lbs / 1 kg

      Main Torpedoes

      1 - 21,0" / 533 mm, 24,61 ft / 7,50 m torpedo - 1,581 t total

            In a deck mounted reload

      2nd Torpedoes

      1 - 17,7" / 450 mm, 19,36 ft / 5,90 m torpedo - 0,943 t total

            In a deck mounted reload

Machinery:

            Diesel Internal combustion motors,

            Direct drive, 2 shafts, 583 shp / 435 Kw = 12,00 kts

            Range 1 000nm at 8,00 kts

            Bunker at max displacement = 12 tons

Complement:

            34 - 45

Cost:

            £0,034 million / $0,137 million

Distribution of weights at normal displacement:

            Armament: 4 tons, 1,4%

               - Guns: 1 tons, 0,3%

               - Weapons: 3 tons, 1,1%

            Machinery: 20 tons, 6,9%

            Hull, fittings & equipment: 239 tons, 83,6%

            Fuel, ammunition & stores: 13 tons, 4,5%

            Miscellaneous weights: 10 tons, 3,6%

               - Hull above water: 5 tons

               - On freeboard deck: 6 tons

Overall survivability and seakeeping ability:

            Survivability (Non-critical penetrating hits needed to sink ship):

              1 320 lbs / 599 Kg = 201,7 x 1,6 " / 40 mm shells or 0,4 torpedoes

            Stability (Unstable if below 1.00): 1,36

            Metacentric height 0,9 ft / 0,3 m

            Roll period: 9,9 seconds

            Steadiness      - As gun platform (Average = 50 %): 57 %

                                   - Recoil effect (Restricted arc if above 1.00): 0,01

            Seaboat quality  (Average = 1.00): 1,14

Hull form characteristics:

            Hull has a flush deck,

              a normal bow and large transom stern

            Block coefficient (normal/deep): 0,550 / 0,552

            Length to Beam Ratio: 5,00 : 1

            'Natural speed' for length: 12,94 kts

            Power going to wave formation at top speed: 56 %

            Trim (Max stability = 0, Max steadiness = 100): 50

            Bow angle (Positive = bow angles forward): 9,00 degrees

            Stern overhang: 0,00 ft / 0,00 m

            Freeboard (% = length of deck as a percentage of waterline length):

                                               Fore end,        Aft end

               - Forecastle:            25,00%,  5,91 ft / 1,80 m,  5,91 ft / 1,80 m

               - Forward deck:       25,00%,  5,91 ft / 1,80 m,  5,91 ft / 1,80 m

               - Aft deck:    25,00%,  5,91 ft / 1,80 m,  5,91 ft / 1,80 m

               - Quarter deck:        25,00%,  5,91 ft / 1,80 m,  5,91 ft / 1,80 m

               - Average freeboard:                      5,91 ft / 1,80 m

            Ship tends to be wet forward

Ship space, strength and comments:

            Space - Hull below water (magazines/engines, low = better): 26,9%

                        - Above water (accommodation/working, high = better): 58,7%

            Waterplane Area: 1 916 Square feet or 178 Square metres

            Displacement factor (Displacement / loading): 548%

            Structure weight / hull surface area: 88 lbs/sq ft or 431 Kg/sq metre

            Hull strength (Relative):

                        - Cross-sectional: 3,00

                        - Longitudinal: 8,84

                        - Overall: 3,35

            Excellent machinery, storage, compartmentation space

            Cramped accommodation and workspace room

Organizacja i struktura dowodzenia PMW 1923

Organizacja i struktura dowodzenia PMW 1923

Od 1 stycznia 1923 roku wejdzie w życie nowa, lekko zmodyfikowana organizacja PMW. Dla umożliwienia dyskusji i ewentualnego wprowadzenia zmian, przedstawiam ją już dziś.

Generalnie Polska Marynarka Wojenna dzieli się na: Dowództwo i Sztab Główny, Służby, Flotę i Obszary Morskie, Lotnictwo Morskie oraz Piechotę Morską. Poniżej ogólny schemat organizacyjny MW.

Dowódca Marynarki Wojennej jest najwyższym przełożonym morskich sił zbrojnych i z urzędu Ministrem Marynarki Wojennej.

Sztab Główny jest głównym organem dowodzenia Marynarką, jego Szef zazwyczaj jest Viceministrem MW. Dzieli się na następujące wydziały:

operacyjny –  planowanie działań bojowych floty, współpraca ze służbami szkoleniowymi;

wywiadowczy – wywiad i kontrwywiad morski;

personalny – zarządzanie personelem MW i zadania mobilizacyjne;

organizacyjny – organizacja jednostek i organów MW, zabezpieczenie pracy Sztabu;

historyczny – ewidencja bieżących działań MW w czasie wojny i pokoju, opracowanie i analiza działań dawnych;

kancelaria – całość korespondencji jawnej i tajnej MW.

Służby stanowią pomocniczy organ dowodzenia w zakresie logistyki i szkolenia.

Główny Nawigator odpowiada za zabezpieczenie działań Marynarki pod względem nawigacyjnym i łącznościowym. Podlegają mu okręty badawcze i hydrograficzne oraz lodołamacze.

Szef Służby Hydrograficznej odpowiada za mapy morskie, locje i inne pomoce nawigacyjne.

Szef Służby Meteorologicznej odpowiada za meteorologiczne zabezpieczenie działań floty na podstawie bieżących prognoz i danych statystycznych.

Szef Łączności odpowiada za wszystkie systemy łączności używane w Marynarce.

Główny Kwatermistrz odpowiada za zabezpieczenie materiałowe, socjalne i sanitarne Marynarki oraz za gospodarkę finansową. Podlegają mu węglowce, zbiornikowce, zaopatrzeniowce i transportowce wojska.

Szef Intendentury odpowiada za zaopatrzenie okrętów w paliwa i smary, słodką wodę, żywność i części zamienne.

Szef Zaplecza Lądowego odpowiada za porty i przystanie, koszary oraz pozostałą infrastrukturę lądową MW.

Szef Służby Sanitarnej odpowiada za służbę zdrowia na okrętach i na lądzie.

Szef Służby Finansowej odpowiada za gospodarkę finansową MW.

Główny Inżynier odpowiada za sprawy techniczne MW. Podlegają mu jednostki zabezpieczenia technicznego floty (okręty bazy nurków, warsztatowe, ratownicze, poławiacze torped itp.).

Główny Mechanik odpowiada za całość spraw związanych z urządzeniami napędowymi i pomocniczymi okrętów oraz zabezpieczeniem ppoż. i przeciwawaryjnym.

Szef Uzbrojenia odpowiada za artylerię (w tym nadbrzeżną), broń podwodną i systemy kierowania ogniem.

Główny Inspektor Budownictwa Okrętowego odpowiada za budowę nowych okrętów oraz modernizację i przebudowę istniejących, nadzoruje pracę stoczni MW i cywilnych w zakresie budowy jednostek dla MW.

Główny Inspektor Budownictwa Lądowego odpowiada za budowę portów, przystani i pozostałej infrastruktury lądowej MW.

Główny Inspektor Szkolenia odpowiada za całokształt spraw związanych z wyszkoleniem personelu MW. Podlegają mu wszystkie okręty szkolne.

Kompetencje komendantów Oficerskiej Szkoły MW i podoficerskich szkół MW nie wymagają wyjaśnień.

Szef Szkolenia Ogólnego odpowiada za szkolenie personelu w stopniach szeregowych oraz za szkolenie oficerów i podoficerów rezerwy.

Szef Szkolenia Specjalistycznego odpowiada za szkolenie załóg okrętów podwodnych i samolotów lotnictwa morskiego oraz za pozostałe kursy specjalistyczne.

Zadania dowódców okrętów szkolnych nie wymagają komentarza.

Dowództwu Floty podlegają wszystkie okręty nieprzypisane do innych dowództw, obszarów lub służb. Okręty te są pogrupowane w zależności od swoich rang w dywizjony, eskadry i flotylle. Ogólnie okręty do wielkości niszczyciela tworzą dywizjony, a te z kolei flotylle. Większe okręty tworzą eskadry.

Dowództwom Obszarów Morskich na Bałtyku podlegają bazy, baterie artylerii nadbrzeżnej jednostki żandarmerii oraz okręty przybrzeżne np.: monitory i pancerniki obrony wybrzeża, ścigacze, patrolowce, trałowce redowe, holowniki itp.

Dowództwom Obszarów Morskich poza Bałtykiem dodatkowo podlegają wszystkie okręty stacjonujące na ich obszarze.

Aktualnie istnieją następujące Obszary Morskie:

„K” – obejmuje obszar Bałtyku na zachód od linii łączącej miejscowość Jarosławiec z południowym cyplem Olandii, dowództwo w Kołobrzegu;

„G” – obejmuje obszar Bałtyku od linii łączącej miejscowość Jarosławiec z południowym cyplem Olandii do linii łączącej przekop Wisły z południowym cyplem wyspy Leonsaari (na zachód od Ǎbo), dowództwo w Gdańsku;

„P” – obejmuje obszar Bałtyku na wschód od linii łączącej przekop Wisły z południowym cyplem wyspy Leonsaari (na zachód od Ǎbo), dowództwo w Piławie;

„Atlantyk” – obejmuje kolonie Togo, Wyspa św. Bartłomieja oraz bazy zaopatrzeniowe Mar del Plata i Ushuaia, dowództwo w Lome (Togo);

„Afryka” – obejmuje kolonię Pemba oraz bazy zaopatrzeniowe Abd al Kuri i W. Amsterdam, dowództwo w Chake Chake (Pemba);

„Azja” - obejmuje kolonię Belitung oraz bazy zaopatrzeniowe Hangczou i Szantou, dowództwo w Tanjung Pandan (Belitung);

„Pacyfik” - obejmuje kolonie Wyspa Bougainville’a, Nauru i Samoa Zachodnie, dowództwo w Arawie (W. Bougainville’a).

Dowództwo Lotnictwa Morskiego kieruje całością lotnictwa MW zarówno bazującego na lądzie, jak i zaokrętowanego.

Aktualnie istnieją następujące Dowództwa Stacjonarnych Grup Lotniczych:

„K” – w Kołobrzegu,

„G” – w Gdańsku,

„P” – w Piławie,

„Kolonie” – w Chake Chake (Pemba).

Pierwsze trzy działają na terenie odpowiednich Obszarów Morskich, a trzecia na terenie wszystkich Kolonii.

Dowództwo Zaokrętowanych Grup Lotniczych obecnie obejmuje jedynie grupę na transportowcu wodnosamolotów Zawisza Czarny oraz pojedynczy wodnosamolot na krążowniku Korona.

Dowództwo Piechoty Morskiej obejmuje jednostki lądowe oraz pododdziały zaokrętowane.

W Dowództwie tym obowiązuje zasada rotacji, personel na zmianę służy na lądzie lub na okrętach.

Istnieją trzy Dowództwa Krajowych Brygad Piechoty Morskiej, odpowiadające Obszarom Morskim.

Dowództwo Piechoty Morskiej w Koloniach obejmuje lądowe oddziały na całym obszarze kolonii.

Dowództwo Piechoty Morskiej Zaokrętowanej kieruje pododdziałami aktualnie pływającymi na okrętach.

W czasie pokoju, a szczególnie w czasie wojny przewidziane jest tworzenie „grup zadaniowych” obejmujących na czas wykonywania zadania elementy z różnych dowództw.

W przyszłości przedstawiony schemat ulegnie zapewne rozbudowie, szczególnie w zakresie Dowództw Floty (podział na flotę ojczystą i kolonialną) i Lotnictwa Morskiego (zwiększenie ilości dowództw zaokrętowanych grup lotniczych).

Dla lepszej orientacji co do rejonów objętych Dowództwami Obszarów Morskich poza Bałtykiem, załączam mapkę uwzględniającą dodatkowo obecne rozmieszczenie okrętów w koloniach.

 

Plan blokady Zatoki Fińskiej

Plan blokady Zatoki Fińskiej

Poniżej graficzne  przedstawienie planu blokady Zatoki Fińskiej na wypadek wojny z Rosją.

Myslę, że  legenda wszystko wyjaśnia i dodatkowe komentarze są zbędne.