Lotniskowiec warsztatowy typu Zyndram z Maszkowic 1944 (2 szt.)

Lotniskowiec warsztatowy typu Zyndram z Maszkowic 1944 (2 szt.)

Oto wcześniej zapowiadany i już od momentu „poczęcia” krytykowany lotniskowiec warsztatowy.

Dla prezentowanej jednostki przewidziano następujące zadania (kolejność przypadkowa):

- prowadzenie remontów oraz – przekraczających możliwości macierzystych okrętów lub prowizorycznych baz lądowych – napraw samolotów;

- uzupełnianie strat w samolotach i załogach na lotniskowcach operujących dłuższy czas z dala od własnych baz;

- transport samolotów – głównie pokładowych – na odległościach nieosiągalnych ich własnym lotem;

- osłona powietrzna zespołów okrętów (tankowce, zaopatrzeniowce, warsztatowce, holowniki itp.), stanowiących pływające zaplecze sił uderzeniowych lub desantowych;

- występowanie – w razie koniecznej potrzeby – w roli lotniskowca lekkiego.

Dla umożliwienia realizacji powyższych zadań, okręt został wyposażony w:

- hangar warsztatowy, pozwalający na jednoczesny remont/naprawę 18-24 samolotów;

- specjalistyczne warsztaty (płatowcowy, silnikowy, rusznikarski, hydrauliczno-pneumatyczny, elektrotechniczny i elektroniczny;

- magazyny części zamiennych i podzespołów (silniki, uzbrojenie itd.);

- magazyn kompletnych samolotów w stanie rozłożonym (do 8 maszyn);

- holowaną barkę, umożliwiającą dostarczanie na okręt niesprawnych samolotów z innych jednostek lub z lądu;

- własną grupę lotniczą w składzie 30-32 samolotów, mieszczącą się w hangarze operacyjnym;

- obszerne pomieszczenia dla załóg zapasowych (do 60 osób).

Okręt posiada stosunkowo silne uzbrojenie plot, służące przede wszystkim do samoobrony. Układ opancerzenia hangarów jest dość skomplikowany, co wynika z niesymetrycznego rozkładu pomieszczeń wewnętrznych okrętu, z tego też powodu w raporcie podano uśrednioną długość pasa pancernego „upper” Opancerzenie poziome składa się z trzech warstw: pokład startowy 25 mm, pokład hangaru operacyjnego 25 mm i pokład hangaru warsztatowego 50 mm.

Prędkość i zasięg jednostki umożliwia – w razie potrzeby – udział w działaniach zespołów bojowych. Godne uwagi są również bardzo dobre własności morskie okrętu.

Skład własnej grupy lotniczej został podany w raporcie, ma on charakter w miarę uniwersalny i może być modyfikowany w zależności od konkretnych potrzeb.

Na okręcie zastosowano kilka nowinek, oto one:

- skrajna burtowo lokalizacja kominów;

- burtowe czerpnie/wyrzutnie powietrza z regulowanymi żaluzjami, poprawiają one wentylację hangarów, a w razie nadmiernego wzrostu ciśnienia we wnętrzu hangaru operacyjnego (np. eksplozja), stanowią „otwory ulgi” – w tym przypadku są po prostu wyrywane z burt na zewnątrz;

- mini ciągniki pokładowe, ułatwiające manewrowanie coraz cięższymi samolotami.

Poniżej podaję dane techniczne, których nie można znaleźć w raporcie:

- powierzchnia pokładu startowego 5 070 m2,

- powierzchnia hangaru operacyjnego 4 270 m2,

- powierzchnia hangaru warsztatowego 3 610 m2,

- wysokość hangarów: całkowita 5,5 m, użytkowa 5,1 m,

- udźwig podnośników: rufowy 13,5 t, burtowy i dziobowy po 10,2 t

- nośność barki 22 t.

 Link do obrazka: https://megawrzuta.pl/download/cd31ac373e949fdc2bacf1ead2538593.html

Zyndram z Maszkowic, Poland Repair aircraft carrier laid down 1944

Displacement:

            14 570 t light; 15 046 t standard; 17 664 t normal; 19 759 t full load

Dimensions: Length (overall / waterline) x beam x draught (normal/deep)

            (675,51 ft / 666,01 ft) x 91,86 ft x (22,97 / 24,79 ft)

            (205,90 m / 203,00 m) x 28,00 m  x (7,00 / 7,56 m)

Armament:

      4 - 4,72" / 120 mm 50,0 cal guns - 52,91lbs / 24,00kg shells, 300 per gun

              Dual purpose guns in deck and hoist mounts, 1936 Model

              2 x Twin mounts on sides amidships

      32 - 1,57" / 40,0 mm 60,0 cal guns - 2,05lbs / 0,93kg shells, 1 500 per gun

              Anti-air guns in deck mounts, 1933 Model

              4 x Quad mounts on sides, evenly spread

                        2 raised mounts

              4 x Quad mounts on sides, evenly spread

                        4 hull mounts in casemates- Limited use in heavy seas

      36 - 0,98" / 25,0 mm 60,0 cal guns - 0,55lbs / 0,25kg shells, 3 000 per gun

              Anti-air guns in deck mounts, 1933 Model

              18 x Twin mounts on sides, evenly spread

                        2 double raised mounts

                        16 hull mounts in casemates- Limited use in heavy seas

      Weight of broadside 264 lbs / 120 kg

Armour:

   - Belts:                     Width (max)    Length (avg)               Height (avg)

            Main:   3,94" / 100 mm           505,25 ft / 154,00 m   8,86 ft / 2,70 m

            Ends:   Unarmoured

            Upper: 0,98" / 25 mm 446,19 ft / 136,00 m   36,09 ft / 11,00 m

              Main Belt covers 117% of normal length

   - Torpedo Bulkhead - Strengthened structural bulkheads:

                        1,97" / 50 mm 505,25 ft / 154,00 m   18,04 ft / 5,50 m

            Beam between torpedo bulkheads 75,46 ft / 23,00 m

   - Gun armour:         Face (max)     Other gunhouse (avg)            Barbette/hoist (max)

            Main:         -                      -                            0,98" / 25 mm

   - Armoured deck - multiple decks:

            For and Aft decks: 3,94" / 100 mm

   - Conning towers: Forward 2,95" / 75 mm, Aft 0,00" / 0 mm

Machinery:

            Oil fired boilers, steam turbines,

            Geared drive, 4 shafts, 55 491 shp / 41 397 Kw = 27,50 kts

            Range 17 600nm at 14,00 kts

            Bunker at max displacement = 4 713 tons

Complement:

            765 - 995

Cost:

            £4,979 million / $19,916 million

Distribution of weights at normal displacement:

            Armament: 81 tons, 0,5%

               - Guns: 81 tons, 0,5%

            Armour: 4 748 tons, 26,9%

               - Belts: 1 394 tons, 7,9%

               - Torpedo bulkhead: 664 tons, 3,8%

               - Armament: 1 tons, 0,0%

               - Armour Deck: 2 646 tons, 15,0%

               - Conning Tower: 43 tons, 0,2%

            Machinery: 1 417 tons, 8,0%

            Hull, fittings & equipment: 7 222 tons, 40,9%

            Fuel, ammunition & stores: 3 095 tons, 17,5%

            Miscellaneous weights: 1 101 tons, 6,2%

               - Hull below water: 743 tons

               - Hull above water: 122 tons

               - On freeboard deck: 236 tons

Overall survivability and seakeeping ability:

            Survivability (Non-critical penetrating hits needed to sink ship):

              104 587 lbs / 47 440 Kg = 450,8 x 4,7 " / 120 mm shells or 4,6 torpedoes

            Stability (Unstable if below 1.00): 1,35

            Metacentric height 7,4 ft / 2,3 m

            Roll period: 14,1 seconds

            Steadiness      - As gun platform (Average = 50 %): 80 %

                                   - Recoil effect (Restricted arc if above 1.00): 0,03

            Seaboat quality  (Average = 1.00): 2,00

Hull form characteristics:

            Hull has low quarterdeck ,

              an extended bulbous bow and large transom stern

            Block coefficient (normal/deep): 0,440 / 0,456

            Length to Beam Ratio: 7,25 : 1

            'Natural speed' for length: 30,53 kts

            Power going to wave formation at top speed: 47 %

            Trim (Max stability = 0, Max steadiness = 100): 40

            Bow angle (Positive = bow angles forward): 13,35 degrees

            Stern overhang: 0,00 ft / 0,00 m

            Freeboard (% = length of deck as a percentage of waterline length):

                                               Fore end,        Aft end

               - Forecastle:            16,00%,  40,03 ft / 12,20 m,  40,03 ft / 12,20 m

               - Forward deck:       38,00%,  40,03 ft / 12,20 m,  40,03 ft / 12,20 m

               - Aft deck:    38,00%,  40,03 ft / 12,20 m,  40,03 ft / 12,20 m

               - Quarter deck:        8,00%,  21,98 ft / 6,70 m,  21,98 ft / 6,70 m

               - Average freeboard:                      38,58 ft / 11,76 m

Ship space, strength and comments:

            Space - Hull below water (magazines/engines, low = better): 42,8%

                        - Above water (accommodation/working, high = better): 400,7%

            Waterplane Area: 40 207 Square feet or 3 735 Square metres

            Displacement factor (Displacement / loading): 197%

            Structure weight / hull surface area: 113 lbs/sq ft or 549 Kg/sq metre

            Hull strength (Relative):

                        - Cross-sectional: 0,84

                        - Longitudinal: 4,40

                        - Overall: 1,00

            Excellent machinery, storage, compartmentation space

            Excellent accommodation and workspace room

            Ship has slow, easy roll, a good, steady gun platform

            Excellent seaboat, comfortable, can fire her guns in the heaviest weather

Sensors:

2 x RDC-P-4

2 x RN-2

1 x RWN-PM-2

1 x RWN-M-1

1 x catapult

10 x PWL-134M(p)

10 x PFS-63BN(p)

10 x PWL-136TB(p)

Zyndram z Maszkowic (1944)

Mikołaj Czerwony (1944)

Zaplecze stoczniowe Polskiej Marynarki Wojennej 1944

Zaplecze stoczniowe Polskiej Marynarki Wojennej 1944

Ponieważ tempo budowy nowych okrętów budziło wątpliwości niektórych Czytelników, przedstawiam poniżej aktualny stan zaplecza stoczniowego PMW.

Stocznia Marynarki Wojennej nr 1 w Gdańsku –

- pochylnie i doki umożliwiające jednoczesną budowę: 1 okrętu o długości do 350 m, 1 okrętu o długości do 250 m, 2 o długości do 150 m oraz 2 o długości do 100m;

- roczna zdolność produkcyjna: ok. 60 000 t;

- specjalizacja: duże i średnie okręty bojowe, remonty.

Stocznia Marynarki Wojennej nr 2 w Piławie –

- pochylnie i doki umożliwiające jednoczesną budowę: 1 okrętu o długości do 350 m, 1 o długości do 200 m, 2 o długości do 150 m oraz 1 o długości do 100 m;

- roczna zdolność produkcyjna: ok. 35 000 t;

- specjalizacja: duże i średnie okręty bojowe.

Stocznia Marynarki Wojennej nr 3 w Elblągu –

- pochylnie i doki umożliwiające jednoczesną budowę: 1 okrętu o długości do 150 m, 2 o długości do 100 m oraz 2 o długości do 60 m;

- roczna zdolność produkcyjna: ok. 10 000 t;

- specjalizacja: okręty podwodne i niszczyciele.

Stocznia Marynarki Wojennej nr 4 w Kołobrzegu –

- pochylnie i doki umożliwiające jednoczesną budowę: 1 okrętu o długości do 150 m, 1 o długości do 100 m oraz 1 o długości do 50m;

- roczna zdolność produkcyjna: ok. 6 000 t;

- specjalizacja: małe okręty bojowe i pomocnicze.

Stocznia Marynarki Wojennej nr 5 w Gdańsku –

- pochylnie i doki umożliwiające jednoczesną budowę: 2 okrętów o długości do 150 m, 2 o długości do 100 m oraz 1 o długości do 50m;

- roczna zdolność produkcyjna: ok. 12 000 t;

- specjalizacja: okręty podwodne i niszczyciele.

Stocznia Marynarki Wojennej nr 6 w Ustce –

- pochylnie umożliwiające jednoczesną budowę: 3 okrętów o długości do 60 m;

- roczna zdolność produkcyjna: ok. 3 000 t;

- specjalizacja: małe okręty bojowe i jednostki desantowe.

Stocznia Marynarki Wojennej nr 7 w Królewcu –

- pochylnie i doki umożliwiające jednoczesną budowę: 1 okrętu o długości do 250 m, oraz 2 o długości do 150 m;

- roczna zdolność produkcyjna: ok. 20 000 t;

- specjalizacja: średnie okręty bojowe oraz jednostki pomocnicze.

Stocznia Marynarki Wojennej nr 8 w Portus Regius  –

- pochylnie i doki umożliwiające jednoczesną budowę: 4 okrętów o długości do 150 m i 4 do 60 m;

- roczna zdolność produkcyjna: ok. 12 000 t;

- specjalizacja: jednostki desantowe, eskortowce i remonty.

Stocznia Marynarki Wojennej nr 9 w Beniowskim –

- pochylnie i doki umożliwiające jednoczesną budowę: 2 okrętów o długości do 150 m, 2 do 80 m i 2 do 50 m;

- roczna zdolność produkcyjna: ok. 8 000 t;

- specjalizacja: małe okręty bojowe, jednostki desantowe, eskortowce i remonty.

Stocznia Marynarki Wojennej nr 10 w Szczecinie –

- pochylnie i doki umożliwiające jednoczesną budowę: 1 okrętu o długości do 250 m, 2 do 150 m i 4 do 100 m;

- roczna zdolność produkcyjna: ok. 25 000 t;

- specjalizacja: okręty podwodne, duże i średnie okręty bojowe, jednostki pomocnicze.

Stocznia Marynarki Wojennej nr 11 w Rabaulu –

- pochylnie i doki umożliwiające jednoczesną budowę: 1 okrętu o długości do 150 m, 2 do 100 m i 4 do 80 m;

- roczna zdolność produkcyjna: ok. 8 000 t;

- specjalizacja: jednostki desantowe i pomocnicze, remonty.

Stocznia Marynarki Wojennej nr 12 w Philipsburgu –

- pochylnie i doki umożliwiające jednoczesną budowę: 1 okrętu o długości do 150 m;

- roczna zdolność produkcyjna: ok. 3 000 t;

- specjalizacja: eskortowce i remonty.

Stocznia Marynarki Wojennej nr 13 na Clipperton –

- pochylnie i doki umożliwiające jednoczesną budowę: 1 okrętu o długości do 60 m;

- roczna zdolność produkcyjna: ok. 1 000 t;

- specjalizacja: małe jednostki desantowe i remonty.

Stocznia Marynarki Wojennej nr 14 w Kłajpedzie –

- pochylnie i doki umożliwiające jednoczesną budowę: 1 okrętu o długości do 150 m i 2 do 80 m;

- roczna zdolność produkcyjna: ok. 5 000 t;

- specjalizacja: średnie i małe jednostki bojowe.

Obecny potencjał produkcyjny polskich stoczni MW wynosi więc ok. 208 000 t rocznie, w czasie wojny może on być zwiększony nawet 3-krotnie (z uwzględnieniem budowy niektórych mniejszych i prostszych konstrukcyjnie jednostek w stoczniach cywilnych).

Komunikat wojenny nr 18/1944 – luty 1944

Komunikat wojenny nr 18/1944 – luty 1944

Przebieg działań.

Po dostarczeniu w rejon działań wojennych dwu nowych dywizjonów ciężkich bombowców CZL-98B Drop (Szanghaj i Tajczou), kontynuowana jest polska ofensywa bombowa na cele położone na Kiusiu i południu Honsiu. Atakowane były: baza morska i stocznia w Nagasaki, bazy morskie w Sasebo i Kure, bazy lotnicze Kanoya i Kagoshima oraz ośrodki przemysłowe Fukuoka, Kitakiusiu i Nagoja. Wykonano łącznie 264 samolotoloty i zrzucono 605 ton bomb. W wyniku nalotów zniszczono 1 dozorowiec, 1 minowiec, 3 statki, 18 samolotów oraz uszkodzono remontowany w Nagasaki pancernik Hyuga. Straty własne wyniosły 11 samolotów.

Polskie i chińskie lotnictwo z Tajwanu bombardowało lotniska i porty na Okinawie i wyspach Sakishima. Zniszczono 1 dozorowiec, 1 statek i 28 samolotów wroga; straty własne to 4 samoloty polskie i 7 chińskich.

Sformowany przez naszą 5.Flotę zespół U.5.1 w składzie 1.Eskadry krążowników liniowych (2 typu Bolesław Śmiały BC-1 1917/1933), 4.Eskadry lotniskowców (2 typu Hetman Czarniecki CV-6 1940), 8.Eskadry krążowników (1 typu Lwów CA-12 1931 i 2 typu Płock CL-22 1929) i 6.Flotylli niszczycieli (6 typu Wulkan DD-82 1939 i 4 typu Autan DD-100 1941) zaatakował wyspę Iwo-jima. Po przeprowadzonym przez 60 bombowców nurkujących w osłonie 20 myśliwców nalocie, krążowniki liniowe, ciężki i lekkie ostrzelały swoją artylerią lotnisko, przystań oraz przypuszczalne japońskie umocnienia i stanowiska artylerii nadbrzeżnej. Zniszczono 1 statek i 22 samoloty przy stratach własnych 5 samolotów. W drodze powrotnej zespół został zaatakowany przez japoński okręt podwodny; trafiony jedna torpedą został krążownik liniowy Bolesław Krzywousty. Kontrakcja niszczycieli nie dała rezultatów, a uszkodzony okręt o własnych siłach – choć zmniejszoną do 23 w prędkością – wrócił do bazy.

Japońskie siły rozpoczęły na środkowym odcinku frontu chińskiego wielką ofensywę; jej celem jest pobicie przeciwnika na zachód od Czyfeng, a następnie uderzenie w kierunku Czengde – Tiencin. Rolę pomocniczą ma pełnić atak z Huludao na Singhuangdao i Tangszan. Jeśli operacja zostałaby uwieńczona sukcesem, to doprowadziłoby to do okrążenia polsko-chińskiego zgrupowania na południowym odcinku frontu, zdobycia głównej bazy chińskiej MW oraz poważnego zagrożenia Pekinu. W operacji biorą udział trzy japońskie armie liczące łącznie 18 dywizji piechoty, 1 dywizję kawalerii i 4 pułki czołgów. Pierwsze dni japońskiej ofensywy dały przełamanie frontu chińskiego w rejonie Czyfeng, i tym samym umożliwiły wyjście w przestrzeń operacyjną sił mających posuwać się w ogólnym kierunku na Tiencin. Przerzucenie w rejon na zachód od Czyfeng chińskich odwodów w sile dwu dywizji piechoty i brygady pancernej doprowadziło do zastopowania japońskich sił na tym kierunku. Wywiązały się tu bardzo zacięte i krwawe walki na wyniszczenie. Przeciwko atakującym na południe Japończykom rzucony został polski korpus pancerny w składzie jednej dywizji pancernej i jednej dywizji zmotoryzowanej, polska dywizja piechoty została prewencyjnie przerzucona do rejonu pomiędzy Tiencin i Tangszan. Duży udział w wysiłkach zmierzających do zatrzymania japońskiej ofensywy ma lotnictwo sprzymierzonych. Tylko polskie jednostki lotnicze wykonały w ciągu dwu tygodni ponad dwa tysiące samolotolotów, atakując japońskie oddziały oraz ważne dla nich linie komunikacyjne. Walki nadal trwają, a ich wynik jest sprawą otwartą, chociaż da się zauważyć znaczna utrata ogólnego tempa posuwania się atakujących wojsk japońskich.

Operujące z Suao na Tajwanie nasze dwa dywizjony ścigaczy przeprowadziły kilka wypadów na wody wysp Sakishima. Doprowadziło  to do starć sił lekkich, w wyniku których zatopione zostały 2 japońskie ścigacze, przy stracie 1 własnej jednostki tej klasy.

Wojna podwodna przyniosła w ostatnim czasie następujące wyniki (za wyjątkiem opisanych powyżej):

- zatopionych statków japońskich 5

- zatopionych japońskich OP 1,

- zatopionych chińskich statków 2,

- zatopionych polskich statków 1,

Informacje uzupełniające.

Zaniechano adaptacji dwu wielkich liniowców pasażerskich na transportowce wojska. Decyzja ta wynika z przekonania, że walczące na Dalekim Wschodzie polskie wojska nie wymagają i wymagać nie będą nadzwyczajnych posiłków, które miałyby zapewnić przewidziane do adaptacji liniowce.

Aspekty polityczne.

Japonia nadal nie reaguje na wychodzące z różnych stron (w tym amerykańskiego Sekretariatu Stanu) inicjatywy pokojowe. W związku z powyższym, rząd amerykański stwierdził, że nie będzie kontynuował swojej misji dobrej woli do czasu ogłoszenia japońskiego stanowiska w tej kwestii.

Wezwany do naszego MSZ rosyjski ambasador stwierdził, że inicjatywa rozjemcza jego rządu ma na celu głównie zapobieżenie dalszemu rozlewowi krwi oraz będącemu skutkiem działań wojennych ograniczeniu bezpieczeństwa neutralnej żeglugi. Indagowany w kwestii ewentualnych, a wynikających z rosyjskich inicjatyw korzyści, napomknął coś o odzyskaniu południowego Sachalinu, Port Artur i „innych nieistotnych rewindykacjach” MSZ odpowiedziało, że stanowisko Rosji rozważy oraz zasugerowało konsultowanie z polskim rządem podobnych inicjatyw w przyszłości.

Bilans strat.

Po stronie polskiej:

- zatopionych: 2 lotniskowce, 1 ciężki krążownik, 2 lekkie krążowniki, 1 kanonierka, 1 kanonierka rzeczno-morska, 4 niszczyciele, 2 niszczyciele eskortowe, 7 okrętów podwodnych, 1 podwodny stawiacz min, 1 eskortowiec, 1 patrolowiec, 4 kutry patrolowe, 1 ścigacz torpedowy, 1 ścigacz artyleryjski, 1 średni okręt desantowy, 5 małych okrętów desantowych, 12 kutrów desantowych, 3 holowniki, 11 statków;

- zestrzelonych lub zniszczonych na ziemi 946 samolotów;

- zabitych i wziętych do niewoli 17990 osób.

Po stronie chińskiej:

- zatopionych: 1 lekki krążownik, 1 niszczyciel, 2 torpedowce, 5 okrętów podwodnych, 1 patrolowiec, 2 ścigacze torpedowe, 1 duży okręt desantowy, 4 średnie okręty desantowe, 4 małe okręty desantowe, 10 kutrów desantowych, 32 statki;

- zestrzelonych lub zniszczonych na ziemi 628 samolotów;

- zabitych i wziętych do niewoli 175200 osób.

Po stronie japońskiej:

- zatopionych: 3 pancerniki, 2 krążowniki liniowe, 9 lotniskowców, 2 transportowce wodnosamolotów, 7 ciężkich krążowników, 4 lekkie krążowniki, 14 niszczycieli, 3 torpedowce, 14 okrętów podwodnych, 6 stawiaczy min, 3 trałowce, 3 patrolowce, 4 dozorowce, 5 ścigaczy torpedowych, 88 statków;

- zestrzelonych lub zniszczonych na ziemi 1999 samolotów;

- zabitych i wziętych do niewoli ok. 136100 osób.

Po stronie syjamskiej:

- zatopionych: 2 pancerniki obrony wybrzeża, 1 krążownik lekki, 1 kanonierka, 8 torpedowców, 2 okręty podwodne, 2 patrolowce, 4 trałowce, 1 ścigacz torpedowy, 1 holownik, 14 statków;

- zestrzelonych lub zniszczonych na ziemi 46 samolotów;

- zabitych i wziętych do niewoli ok. 2690 osób.