Kanonierki desantowe typów Wezuwiusz 1944 (8 szt.) i Orizaba 1944 (4 szt.)

Kanonierki desantowe typów Wezuwiusz 1944 (8 szt.) i Orizaba 1944 (4 szt.)

Przedstawiam – wcześniej już awizowane – kanonierki desantowe. Oficjalna nazwa tej podklasy to okręt artyleryjskiego wsparcia desantu, kod LSG. Zakłada się, że każdej lądującej brygadzie piechoty morskiej będzie przydzielonych 6 kanonierek, 4 typu Wezuwiusz i 2 typu Orizaba. Nie jest to – oczywiście – „święta zasada”, lokalne potrzeby mogą spowodować zmiany w zakładanych przydziałach.

Dla oszczędności czasu, wykorzystano projekt kadłuba i napędu średnich okrętów desantowych typu Dąbie (LSM-9 1939). Konieczne jednak były pewne zmiany; zlikwidowano furty dziobowe, usunięto kotwice zawoźne wraz z windami kotwicznymi, dodano lekkie opancerzenie, zaprojektowano nowe maszty, zamontowano radiodalocelowniki i wzbogacono wyposażenie radionawigacyjne. W z związku ze zmianą funkcji, niezbędne było przeprojektowanie części wnętrz kadłuba, m.in. dla umieszczenia w nim komór amunicyjnych.  Tyle informacji ogólnych, poniżej szczegółowy opis poszczególnych typów.

Na początek typ Wezuwiusz. Prócz ww. zmian, zainstalowano na okręcie trzy podwójne stanowiska dział DP 105 mm oraz cztery ciężkie moździerze 210 mm. Użyte zostały działa 105 mm wz.1920 (modernizowane w 1937), wcześniej zdemontowane z innych jednostek, w związku z zastępowaniem ich przez stabilizowane działa wz.1939. Zadaniem tych dział jest zwalczanie na atakowanym brzegu siły żywej, stanowisk lekkiej artylerii i broni maszynowej oraz ziemno-drewnianych umocnień polowych. Dodatkowo mogą wzmacniać obronę plot lądujących wojsk. Zupełną nowością w naszej flocie jest montaż na okręcie zasadniczo lądowych ciężkich moździerzy odtylcowych. Przeznaczone są one do niszczenia cięższej artylerii, umocnień stałych oraz innych celów zakrytych, niedostępnych dla artylerii płaskotorowej.

Zmiany spowodowały zwiększenie zanurzenia okrętu o ok. 0,1 m, a co za tym idzie, zwiększenie wyporności z 936 do 985 tn i zmniejszenie prędkości maksymalnej z 14,0 do 13,9 w.

Uwaga: ciężar salwy burtowej w raporcie nie uwzględnia moździerzy.

Wezuwiusz, Poland Fire support ship laid down 1944

Displacement:

            686 t light; 813 t standard; 986 t normal; 1 125 t full load

Dimensions: Length (overall / waterline) x beam x draught (normal/deep)

            (250,53 ft / 246,06 ft) x 40,68 ft x (6,56 / 7,25 ft)

            (76,36 m / 75,05 m) x 12,40 m  x (2,00 / 2,21 m)

Armament:

      6 - 4,13" / 105 mm 50,0 cal guns - 33,29lbs / 15,10kg shells, 600 per gun

              Dual purpose guns in deck and hoist mounts, 1920 Model

              3 x Twin mounts on centreline, evenly spread

      4 - 2,24" / 57,0 mm 65,0 cal guns - 5,09lbs / 2,31kg shells, 2 500 per gun

              Anti-air guns in deck mounts, 1939 Model

              2 x Twin mounts on centreline ends, evenly spread

                        1 raised mount - superfiring

      8 - 0,98" / 25,0 mm 60,0 cal guns - 0,55lbs / 0,25kg shells, 5 000 per gun

              Anti-air guns in deck mounts, 1933 Model

              4 x Twin mounts on sides, aft evenly spread

                        4 raised mounts

      Weight of broadside 222 lbs / 101 kg

      Mortars

      4 - 171,96 lbs / 78,00 kg shells 240 per gun

            Mortars in deck, 1936 Model

            4 x Single mount on centreline, fordeck

Armour:

   - Belts:                     Width (max)    Length (avg)               Height (avg)

            Main:   0,98" / 25 mm 183,73 ft / 56,00 m     7,87 ft / 2,40 m

            Ends:   Unarmoured

            Upper: 0,98" / 25 mm 131,23 ft / 40,00 m     7,87 ft / 2,40 m

              Main Belt covers 115% of normal length

   - Gun armour:         Face (max)     Other gunhouse (avg)            Barbette/hoist (max)

            Main:         -                      -                            0,98" / 25 mm

   - Conning towers: Forward 0,98" / 25 mm, Aft 0,00" / 0 mm

Machinery:

            Diesel Internal combustion motors,

            Geared drive, 2 shafts, 1 523 shp / 1 136 Kw = 13,91 kts

            Range 12 750nm at 10,00 kts

            Bunker at max displacement = 312 tons

Complement:

            87 - 114

Cost:

            £0,376 million / $1,505 million

Distribution of weights at normal displacement:

            Armament: 89 tons, 9,1%

               - Guns: 66 tons, 6,7%

               - Weapons: 23 tons, 2,4%

            Armour: 110 tons, 11,2%

               - Belts: 107 tons, 10,9%

               - Armament: 0 tons, 0,0%

               - Conning Tower: 2 tons, 0,2%

            Machinery: 39 tons, 3,9%

            Hull, fittings & equipment: 439 tons, 44,5%

            Fuel, ammunition & stores: 300 tons, 30,5%

            Miscellaneous weights: 8 tons, 0,8%

               - On freeboard deck: 8 tons

Overall survivability and seakeeping ability:

            Survivability (Non-critical penetrating hits needed to sink ship):

              3 983 lbs / 1 806 Kg = 112,8 x 4,1 " / 105 mm shells or 1,8 torpedoes

            Stability (Unstable if below 1.00): 1,58

            Metacentric height 2,8 ft / 0,9 m

            Roll period: 10,2 seconds

            Steadiness      - As gun platform (Average = 50 %): 72 %

                                   - Recoil effect (Restricted arc if above 1.00): 0,15

            Seaboat quality  (Average = 1.00): 1,59

Hull form characteristics:

            Hull has raised forecastle,

              a normal bow and large transom stern

            Block coefficient (normal/deep): 0,525 / 0,542

            Length to Beam Ratio: 6,05 : 1

            'Natural speed' for length: 18,64 kts

            Power going to wave formation at top speed: 38 %

            Trim (Max stability = 0, Max steadiness = 100): 45

            Bow angle (Positive = bow angles forward): 16,50 degrees

            Stern overhang: 0,00 ft / 0,00 m

            Freeboard (% = length of deck as a percentage of waterline length):

                                               Fore end,        Aft end

               - Forecastle:            15,00%,  15,09 ft / 4,60 m,  15,09 ft / 4,60 m

               - Forward deck:       37,50%,  10,17 ft / 3,10 m,  10,17 ft / 3,10 m

               - Aft deck:    37,50%,  10,17 ft / 3,10 m,  10,17 ft / 3,10 m

               - Quarter deck:        10,00%,  10,17 ft / 3,10 m,  10,17 ft / 3,10 m

               - Average freeboard:                      10,91 ft / 3,33 m

            Ship tends to be wet forward

Ship space, strength and comments:

            Space - Hull below water (magazines/engines, low = better): 48,1%

                        - Above water (accommodation/working, high = better): 158,1%

            Waterplane Area: 7 101 Square feet or 660 Square metres

            Displacement factor (Displacement / loading): 220%

            Structure weight / hull surface area: 52 lbs/sq ft or 253 Kg/sq metre

            Hull strength (Relative):

                        - Cross-sectional: 0,93

                        - Longitudinal: 2,00

                        - Overall: 1,00

            Excellent machinery, storage, compartmentation space

            Excellent accommodation and workspace room

            Ship has slow, easy roll, a good, steady gun platform

            Excellent seaboat, comfortable, can fire her guns in the heaviest weather

Sensors:

1 x RDC-P-4

1 x RN-1

1 x RWN-PM-1

Wezuwiusz (1944)

Etna (1944)

Stromboli (1944)

Santoryn (1944)

Hekla (1944)

Katla (1944)

Askja (1944)

Beerenberg (1944)

Teraz typ Orizaba. Na okręcie została zainstalowana tylko jedna, lecz ciężka 2-działowa wieża 203 mm. Przeznaczona jest do zwalczania nadbrzeżnej oraz polowej artylerii wroga, a także umocnień stałych.

Obciążenie kadłuba ciężką artylerią spowodowało zwiększenie zanurzenia okrętu o ok. 0,3 m, a co za tym idzie, zwiększenie wyporności z 936 do 1104 tn i zmniejszenie prędkości maksymalnej z 14,0 do 13,7 w. Z uwagi na ciężar amunicji do dział 203 mm, zmniejszono zapasy paliwa, a więc i zasięg z 12 750 do 10 100 Mm.

Orizaba, Poland Fire support ship laid down 1944

Displacement:

            874 t light; 960 t standard; 1 106 t normal; 1 224 t full load

Dimensions: Length (overall / waterline) x beam x draught (normal/deep)

            (250,34 ft / 246,06 ft) x 40,68 ft x (7,22 / 7,79 ft)

            (76,40 m / 75,10 m) x 12,40 m  x (2,20 / 2,37 m)

Armament:

      2 - 7,99" / 203 mm 50,0 cal guns - 262,50lbs / 119,07kg shells, 120 per gun

              Breech loading guns in turret on barbette mount, 1920 Model

              1 x Single mount on centreline, forward deck centre

      4 - 2,24" / 57,0 mm 65,0 cal guns - 5,09lbs / 2,31kg shells, 1 800 per gun

              Anti-air guns in deck mounts, 1939 Model

              2 x Twin mounts on centreline ends, evenly spread

                        1 raised mount - superfiring

      8 - 0,98" / 25,0 mm 60,0 cal guns - 0,55lbs / 0,25kg shells, 3 500 per gun

              Anti-air guns in deck mounts, 1933 Model

              4 x Twin mounts on sides, aft evenly spread

                        4 raised mounts

      Weight of broadside 548 lbs / 248 kg

Armour:

   - Belts:                     Width (max)    Length (avg)               Height (avg)

            Main:   0,98" / 25 mm 124,67 ft / 38,00 m     7,87 ft / 2,40 m

            Ends:   Unarmoured

            Upper: 0,98" / 25 mm   45,93 ft / 14,00 m     7,87 ft / 2,40 m

              Main Belt covers 78% of normal length

   - Gun armour:         Face (max)     Other gunhouse (avg)            Barbette/hoist (max)

            Main:   1,97" / 50 mm 0,98" / 25 mm             1,97" / 50 mm

   - Conning towers: Forward 0,98" / 25 mm, Aft 0,00" / 0 mm

Machinery:

            Diesel Internal combustion motors,

            Geared drive, 2 shafts, 1 523 shp / 1 136 Kw = 13,69 kts

            Range 10 100nm at 10,00 kts

            Bunker at max displacement = 264 tons

Complement:

            95 - 124

Cost:

            £0,637 million / $2,549 million

Distribution of weights at normal displacement:

            Armament: 176 tons, 15,9%

               - Guns: 176 tons, 15,9%

            Armour: 99 tons, 9,0%

               - Belts: 69 tons, 6,3%

               - Armament: 27 tons, 2,5%

               - Conning Tower: 2 tons, 0,2%

            Machinery: 39 tons, 3,5%

            Hull, fittings & equipment: 558 tons, 50,5%

            Fuel, ammunition & stores: 233 tons, 21,1%

            Miscellaneous weights: 0 tons, 0,0%

Overall survivability and seakeeping ability:

            Survivability (Non-critical penetrating hits needed to sink ship):

              2 807 lbs / 1 273 Kg = 11,0 x 8,0 " / 203 mm shells or 1,3 torpedoes

            Stability (Unstable if below 1.00): 1,33

            Metacentric height 2,1 ft / 0,7 m

            Roll period: 11,7 seconds

            Steadiness      - As gun platform (Average = 50 %): 71 %

                                   - Recoil effect (Restricted arc if above 1.00): 0,41

            Seaboat quality  (Average = 1.00): 1,43

Hull form characteristics:

            Hull has raised forecastle,

              a normal bow and large transom stern

            Block coefficient (normal/deep): 0,535 / 0,548

            Length to Beam Ratio: 6,05 : 1

            'Natural speed' for length: 18,62 kts

            Power going to wave formation at top speed: 38 %

            Trim (Max stability = 0, Max steadiness = 100): 50

            Bow angle (Positive = bow angles forward): 16,50 degrees

            Stern overhang: 0,00 ft / 0,00 m

            Freeboard (% = length of deck as a percentage of waterline length):

                                               Fore end,        Aft end

               - Forecastle:            15,00%,  14,44 ft / 4,40 m,  14,44 ft / 4,40 m

               - Forward deck:       37,50%,  9,51 ft / 2,90 m,  9,51 ft / 2,90 m

               - Aft deck:    37,50%,  9,51 ft / 2,90 m,  9,51 ft / 2,90 m

               - Quarter deck:        10,00%,  9,51 ft / 2,90 m,  9,51 ft / 2,90 m

               - Average freeboard:                      10,25 ft / 3,13 m

            Ship tends to be wet forward

Ship space, strength and comments:

            Space - Hull below water (magazines/engines, low = better): 62,7%

                        - Above water (accommodation/working, high = better): 136,8%

            Waterplane Area: 7 169 Square feet or 666 Square metres

            Displacement factor (Displacement / loading): 150%

            Structure weight / hull surface area: 72 lbs/sq ft or 353 Kg/sq metre

            Hull strength (Relative):

                        - Cross-sectional: 0,91

                        - Longitudinal: 2,37

                        - Overall: 1,00

            Excellent machinery, storage, compartmentation space

            Excellent accommodation and workspace room

            Ship has slow, easy roll, a good, steady gun platform

            Good seaboat, rides out heavy weather easily

Sensors:

1 x RDC-P-4

1 x RN-1

1 x RWN-PM-1

Orizaba (1944)

Rainier (1944)

Colima (1944)

Popocatepetl (1944)

Wiadomości z floty nr 56/2/1944

Wiadomości z floty nr 56/2/1944

Okręty.

Oddano do służby 9 okrętów podwodnych typu Belona (SS-89 1939), będą one nosić nazwy: Hakodziobek, Makrelosz, Ablena, Kolias, Menhaden, Etmaloza, Alektys, Karanks i Lichia. Utworzą one 13.Flotyllę okrętów podwodnych, bazującą na atolu Truk, w obszarze TR 5.Floty.

Oddano do służby 16 niszczycieli typu Burza (DD-108 1942). Nazwy tych okrętów to (przepraszam!): Sno, Akman, Reshabar, Tergal, Virason, Zonda, Papagayo, Caju, Cambueiros, Pampero, Paramito, Patagon, Seca, Sudestada, Suracon i Surazo. Pierwsze osiem utworzy bazującą w Suao 13.Flotyllę niszczycieli 4.Floty a drugie osiem, bazującą na Truk 14.Flotyllę 5.Floty.

Za symboliczną, łączną kwotę 132 tys. zł. sprzedano Chińczykom 6 kutrów desantowych typu KD-1 i 2 małe okręty desantowe typu OD-1.

Oddano do służby 28 kutrów desantowych typu KD-29 (LC-29 1939).

Oddano do służby 11 małych okrętów desantowych piechoty typu OD-3 (LSS-3 1934).

Oddano do służby 5 małych okrętów desantowych czołgów typu OD-9 (LSS-9 1935).

Oddano do służby 3 średnie okręty desantowe typu Dąbie (LSM-9 1939).

Oddano do służby 1 duży okręt desantowy czołgów typu Biskaje (LSL-1 1939).

Oddano do służby 1 transportowiec desantowy typu Sund (TSL-3 1939).

Oddano do służby 14 trałowców desantowych typu TD-1 (MSL-1 1943).

Budowa ww. okrętów desantowych była konieczna z uwagi na: poniesione w inwazji na Okinawę straty, odstąpienie niektórych jednostek Chinom oraz sformowanie szóstej na Dalekim Wschodzie (dziesiątej ogółem) brygady piechoty morskiej.

Na ukończeniu jest budowa 12 kanonierek desantowych dwu różnych typów, zostaną one przedstawione w najbliższym poście.

Uzbrojenie.

Zakończono prace projektowe nad okrętowymi wyrzutniami samonaprowadzających się torped pop 356 mm. Największą trudnością było opracowanie systemu naprowadzania akustycznego, który zapewniłby bezpieczeństwo okrętu wyrzucającego torpedę. Trudność tę pokonano stosując dwa rozwiązania. Pierwszym jest zestaw 4 hydrofonów zaopatrzony w przelicznik, który porównuje odbierane przez poszczególne hydrofony sygnały, pod względem ich siły i kierunku. Dzięki temu, torpeda nie kieruje się na sygnał bezwzględnie najsilniejszy (krótko po wystrzeleniu byłby to szum generowany przez okręt strzelający torpedę), lecz na sygnał najsilniejszy spośród nadchodzących z przedniej półsfery, czyli zakładanego miejsca przebywania atakowanego OP. W porównaniu z analogiczną torpedą lotniczą, torpeda okrętowa nie wykonuje cyrkulacji, ale porusza się prostoliniowo, aż do momentu odebrania „właściwego” sygnału; wtedy dopiero przelicznik uruchamia stery kierunku i zanurzenia. Drugim rozwiązaniem jest bezpiecznik zanurzenia, uniemożliwiający torpedzie atak na obiekt o zanurzeniu mniejszym niż 8 m.

Dokonane – w porównaniu z używanymi już akustycznymi torpedami lotniczymi – zmiany (wzrost długości, masy całkowitej, zasięgu i modyfikacja systemu naprowadzania), uzasadniają zmianę nazewnictwa torpedy okrętowej; nosi ona nazwę torpedy pop 356 mm wz.44 (lotnicza wz.43).

Inne.

Aktualnie nasza flota desantowa składa się z 424 okrętów (nie licząc łodzi desantowych) o łącznej wyporności 339 874 tn. Jednorazowo może wyrzucić na brzeg do:

- 76 788 żołnierzy;

- 780 czołgów lekkich lub rozpoznawczych, 528 czołgów średnich i 384 czołgów ciężkich;

- 948 samochodów terenowych i 600 samochodów ciężarowych;

- 348 dział lekkich z ciągnikami;

- 90 430 t innego sprzętu i zaopatrzenia.

Na koniec, pozwolę sobie poinformować Czytelników, że aktualnie nasza MW posiada w służbie 1275 okrętów, o łącznej wyporności 2 996 002 tn. Powyższe liczby nie uwzględniają wyczarterowanych na czas wojny statków cywilnych oraz większości taboru portowego (doki i żurawie pływające, pogłębiarki i szalandy, hulki, krypy magazynowe, lichtugi i bunkierki, latarniowce, pilotówki i motorówki portowe itp.).

Kiedyś sobie pomyślałem, że jeśli nasza flota osiągnie liczbę 1000 jednostek, to  stracę nad nią kontrolę. Niewiele się myliłem. Mimo pracochłonnego prowadzenia rozmaitych zestawień i ewidencji, ogarnięcie tego inwentarza staje się coraz trudniejsze. Jeśli doliczyć do tego konieczność – chociażby pobieżnego –  kontrolowania flot japońskiej i chińskiej, własne i obce straty wojenne, to robi się już dramat. Przydałaby mi się komórka organizacyjna, ewidencjonująca wszystkie „przychody i rozchody” oraz przesunięcia organizacyjne okrętów własnych i obcych. Ponieważ na taką pomoc nie mogę liczyć, proszę mi wybaczyć ewentualne przyszłe błędy w „gospodarce” okrętami.

Komunikat wojenny nr 20/1944 cz.III – kwiecień 1944

Komunikat wojenny nr 20/1944 cz.III – kwiecień 1944

Przebieg działań.

Trwa walka o uratowanie naszego Łokietka. Tylko pomoc pomp holownika Mamut pozwala na utrzymanie znajdującej się w kadłubie pancernika ilości wody na stałym poziomie. O holowaniu na razie nie ma mowy; po pierwsze pogoda i stan okrętu na to nie pozwalają, a po drugie nie da się jednocześnie holować i odpompowywać stale wdzierającej się do kadłuba pancernika wody. Z Łokietka zdjęta zostaje zbędna w tej sytuacji większość załogi, pozostaje część załogi maszynowej, grupy awaryjne, obsługa artylerii plot, oraz – oczywiście – dowódca. Wezwane zostają: z Truk okręt warsztatowy Lestek (RS-3 1943) i baza/okręt ratowniczy OP Rysy (SDS-2 1919/1921), a z Rabaulu holownik Nosorożec (TUG-14 1934) i okręt baza nurków Krak (DSV-1 1921). Dodatkowo, do asysty walczącemu o życie pancernikowi skierowano (pusty już) duży okręt desantowy piechoty typu Wielka Syrta (LSL-2 1941); w razie konieczności przejmie on pozostającą na Łokietku część załogi.

Trwają walki na Okinawie. Japończycy, którzy dotychczas konsekwentnie ograniczali się do działań obronnych, nie wytrzymali i przeprowadzili w sile dwu pułków piechoty nocny atak na polskie pozycje. Przez chwilę sytuacja była poważna; przenikające przez polską pierwszą linię japońskie grupy, zaatakowały stanowiska artylerii dywizyjnej, doszło do walk wręcz. Dużą pomocą wykazały się nasze kanonierki z zespołu D.4.1.7, niebiorące udziału w poprzednio opisanych walkach na morzu. Wystrzeliwując cały swój zapas pocisków oświetlających ułatwiły opanowanie sytuacji. Nie obyło się jednak bez konieczności rzucenia do walki pododdziałów tyłowych, saperów, remontowców, ochrony sztabów, a nawet łącznościowców i kucharzy. Po nastaniu świtu, odnaleziono na pobojowisku ponad 3,5 tysiąca japońskich trupów i ciężko rannych. Doliczając do tego – znaczną zapewne – liczbę lżej rannych, trudno uznać japoński atak za sukces. Straty własne wyniosły 810 zabitych i zaginionych oraz 1780 rannych. Trochę poniewczasie, zarządzono w polskich jednostkach minowanie na noc przedpola, zakładanie zasieków z drutu kolczastego oraz potykaczy, a nawet zdemontowano z niektórych jednostek desantowych i ustawiono na pierwszej linii reflektory. Przydało się to już dwa dni później, kiedy Japończycy ponowili nocny atak, jednak mniejszymi już siłami. Tym razem wszystko skończyło się już na przedpolu polskich stanowisk. Wczesne wykrycie ataku umożliwiło położenie skutecznej zapory ogniowej przez batalionowe i brygadowe moździerze oraz strzelającą diagonalnie do linii frontu broń maszynową. Zabitych zostało ponad 1000 japońskich żołnierzy, przy stratach własnych wynoszących tylko 32 zabitych i 89 rannych.

Kilka dni później nastąpił – poprzedzony silnym bombardowaniem z powietrza oraz ostrzałem z lądu i morza – szturm generalny na linię Shuri. Osłabiona poprzednimi i niepotrzebnymi chyba, na wpół samobójczymi atakami, obrona japońska pękła, umożliwiając wyjście w przestrzeń operacyjną polskich sił pancernych. Za wyjątkiem odosobnionych punktów oporu w miejscowościach Naha i Yonabaru oraz wokół historycznego zamku Shuri, japońskie siły wycofały się na południowy cypel wyspy oraz w głąb Półwyspu Chinen. W trakcie chaotycznego odwrotu, ścigani przez polskie czołgi, porzucili Japończycy dużą ilość broni ciężkiej, a nawet osobistej oraz większość zapasów;  źle im to wróży na przyszłość.

Działania na północy wyspy nie obfitowały w tak dramatyczne wydarzenia. Dość szybko i bez silniejszego oporu osiągnięto północny cypel Okinawy. Po przegrupowaniu sił, jedna z naszych brygad piechoty morskiej – wykorzystując sprawny tabor desantowy – lądowała na wysepce Ie-jima. Kilkuset-osobowy garnizon wysepki, wykazując typowy dla Japończyków wstręt do poddawania się, został wybity niemal do nogi.

Uruchomione zostają przystanie Ginowan i Nago, ułatwia to zaopatrywanie naszych wojsk na wyspie oraz ewakuację rannych.

Chociaż walki z broniącymi się jeszcze japońskimi punktami oporu potrwają jakiś czas, zdobycie Okinawy można już uznać za wykonane.

Poniżej mapka III fazy walk.

Wojna podwodna przyniosła w bieżącym miesiącu następujące wyniki:

- zatopionych statków japońskich 5

- zatopionych japońskich OP 8,

- zatopionych polskich statków 1,

- zatopionych chińskich statków 1,

- zatopionych chińskich OP 1.

Z ośmiu zatopionych japońskich OP, 6 padło łupem szeroko już używanych (łącznie 7 eskadr w regionie) polskich samolotów WSD-34RB Czapla. Tym samym spełniły pokładane w nich nadzieje, stając się chyba najgroźniejszym wrogiem japońskiego OP. Trzeba jednak podkreślić, że problemy z paliwem, sprawią iż niebawem coraz trudniej będzie spotkać japoński okręt podwodny na pełnym morzu.

Bilans strat.

Po stronie polskiej:

- zatopionych: 2 lotniskowce, 1 ciężki krążownik, 3 lekkie krążowniki, 1 kanonierka, 1 kanonierka rzeczno-morska, 8 niszczycieli, 2 niszczyciele eskortowe, 7 okrętów podwodnych, 1 podwodny stawiacz min, 1 eskortowiec, 1 patrolowiec, 5 kutrów patrolowych, 2 ścigacze torpedowe, 2 ścigacze artyleryjskie, 2 średnie okręty desantowe, 7 małych okrętów desantowych, 16 kutrów desantowych, 3 holowniki, 13 statków;

- zestrzelonych lub zniszczonych na ziemi 1134 samoloty;

- zabitych i wziętych do niewoli 25970 osób.

Po stronie chińskiej:

- zatopionych: 1 lekki krążownik, 1 niszczyciel, 2 torpedowce, 7 okrętów podwodnych, 1 patrolowiec, 2 ścigacze torpedowe, 1 duży okręt desantowy, 4 średnie okręty desantowe, 4 małe okręty desantowe, 10 kutrów desantowych, 40 statków;

- zestrzelonych lub zniszczonych na ziemi 657 samolotów;

- zabitych i wziętych do niewoli 234400 osób.

Po stronie japońskiej:

- zatopionych: 5 pancerników, 3 krążowniki liniowe, 11 lotniskowców, 2 transportowce wodnosamolotów, 8 ciężkich krążowników, 7 lekkich krążowników, 17 niszczycieli, 4 torpedowce, 26 okrętów podwodnych, 10 stawiaczy min, 5 trałowców, 6 patrolowców, 6 dozorowców, 10 ścigaczy torpedowych, 110 statków;

- zestrzelonych lub zniszczonych na ziemi 2581 samolotów;

- zabitych i wziętych do niewoli ok. 217400 osób.

Po stronie syjamskiej:

- zatopionych: 2 pancerniki obrony wybrzeża, 1 krążownik lekki, 1 kanonierka, 8 torpedowców, 2 okręty podwodne, 2 patrolowce, 5 trałowców, 1 ścigacz torpedowy, 1 holownik, 15 statków;

- zestrzelonych lub zniszczonych na ziemi 46 samolotów;

- zabitych i wziętych do niewoli ok. 2730 osób.