Imperium Niderlandów – bilans otwarcia - Część I

Ponieważ, za wyjątkiem kolegi ŁK, w zasadzie nikt nie podrzuca mi pomysłów do opracowania, jako właściciel i autor bloga, aby zapewnić jego (bloga, nie autora J) dalsze trwanie, rozpoczynam – dyskretnie już wcześniej zapowiadaną – nową „sagę” pt. „Marynarka wojenna Imperium Niderlandów w latach 1921-1940” Na wyłączny użytek tego tematu, jestem zmuszony – lekceważąc momentami realne dzieje – wprowadzić do bloga, częściowo tylko historyczny twór, zwany Imperium Niderlandzkim. Poniżej jego charakterystyka.

Historia

Szeroko rozumiane Niderlandy (mniej więcej obszar dzisiejszej Holandii, Belgii i Luksemburga) już od XIII w. uważane były, obok północnych Włoch, za najlepiej rozwinięty gospodarczo region Europy. Na przełomie XIV i XV wieku, za pomocą podbojów, a głównie małżeństw dynastycznych, zostały opanowane przez Burgundów (za wyjątkiem niektórych terytoriów podległych Rzeszy Niemieckiej lub biskupstwom). Małżeństwa dynastyczne są jednak bronią obosieczną; po wygaśnięciu burgundzkiej linii męskiej i śmierci Małgorzaty Burgundzkiej, na mocy układów w Arras (1482) i Senlis (1493), Niderlandy przeszły pod władanie Habsburgów. W roku 1519 władzę w Niderlandach objęła hiszpańska linia Habsburgów. W latach 1523-48 Niderlandy hiszpańskie zostały powiększone m.in. o Tournai, Fryzję i Utrecht. Hiszpański ucisk ekonomiczny i wyznaniowy (północne Niderlandy w większości przyjęły kalwinizm) doprowadził w roku 1572 do antyhiszpańskiego powstania. Przerywane licznymi rozejmami, walki toczyły się do roku 1609. W roku 1581 niepodległość wywalczyła tzw. Republika Zjednoczonych Prowincji (De Zeven Provinciën), a ostatecznie, na mocy pokoju westfalskiego w roku 1648, Hiszpania uznała niepodległość Północnych Niderlandów. Niderlandy Południowe pozostały we władaniu hiszpańskim do roku 1714, kiedy to przypadły Austrii. Po spowodowanych wojnami napoleońskimi rozlicznych perypetiach, w roku 1815 obie części Niderlandów zostały połączone, tworząc Zjednoczone Królestwo Niderlandów pod berłem Wilhelma I z dynastii Oranje-Nassau. Tolerancyjna wyznaniowo i narodowościowo polityka kolejnych władców i rządów Zjednoczonego Królestwa, zapobiegła rozpadowi państwa (jak to miało realnie miejsce w latach 1830-67. Od końca XIX w. zaczęła się rozpowszechniać nazwa „Imperium Niderlandzkie” Mimo, że nie ma to odzwierciedlenia w niderlandzkiej konstytucji, będziemy się nią dalej posługiwać.

Kolonie

Mieszkańcy Niderlandów, zwłaszcza północnych, zawsze byli silnie związani z morzem; rybołówstwo i handel morski były głównym zajęciem sporej części ludności tego regionu. Znaczący postęp w budownictwie okrętowym oraz uzyskanie niepodległości przez Republikę Zjednoczonych Prowincji, mocno zdynamizował niderlandzką aktywność na morzach i oceanach. Z początkiem wieku XVII Holendrzy zdominowali światowy handel morski, stając się jednocześnie potęgą polityczną i militarną. Ponieważ, dalekosiężny handel morski wymaga pewnych punktów oparcia, już z końcem XVI w. zaczęły powstawać w różnych regionach świata niderlandzkie faktorie handlowe. Faktorie potrzebują zarówno ochrony, jak i zaplecza, skąd mogłyby pozyskiwać żywność i towary wymienne. Ochronę zapewniały forty, a zaplecze nabywanie, lub siłowe zagarnianie okolicznych terenów. Taka jest geneza niderlandzkich (i nie tylko) kolonii. Mimo, że w wieku XVIII Niderlandy przeżywały pod względem polityczno-militarnym swój okres schyłkowy, nie odbiło się to negatywnie na procesach kolonizacji. Wprost przeciwnie, rozwinęły się niderlandzkie kolonie na Antylach i w Gujanie, poszerzyło się niderlandzkie panowanie w Indiach Wschodnich i na Cejlonie, zdobyte zostało Złote Wybrzeże, a także rozpoczął się proces kolonizowania Afryki południowej. Okres wojen napoleońskich spowodował liczne przetasowania w posiadaniu terytoriów kolonialnych; ostatecznie, w XIX w. zakres posiadania Niderlandów niewiele różnił się od tego z końca wieku poprzedniego. Jedyny istotny ubytek to utrata na rzecz Wielkiej Brytanii Kraju Przylądkowego w Afryce południowej. Aktualne zestawienie niderlandzkich kolonii znajduje się poniżej, w dziale Geografia i demografia.

Geografia i demografia

Poniżej, tabelaryczne zestawienie niderlandzkich posiadłości, wraz z Metropolią. Zestawienie jest aktualne na rok 1921.

L.p.	Kraj / prowincja	Stolica	Powierzchnia	Zaludnienie	Gęstość zaludnienia	Główne bazy morskie
			[km2]	[osób]	[osób/km2]
METROPOLIA						Den Helder
1	Holandia	Amsterdam	33 600	9 997 000	297,5	Den Helder
2	Belgia	Bruksela	30 528	6 438 000	210,9	Ostenda
3	Luksemburg	Luksemburg	2 586	368 000	142,3	-
Razem:			66 714	16 803 000	251,9
INDIE  ZACHODNIE						Willemstad
4	Gujana	Paramaribo	163 820	191 000	1,2	Paramaribo
5	Aruba	Oranjestad	179	29 000	162,0	Oranjestad
6	Bonaire	Kralendijk	294	5 000	17,0	Kralendijk
7	Curaçao	Willemstad	444	48 000	108,1	Willemstad
8	Saba	De Botte	13	1 000	76,9	-
9	Sint Eustatius	Oranjestad	21	1 000	47,6	Oranjestad
10	Sint Maarten1	Philipsburg	34	9 000	323,5	Philipsburg
Razem:			164 805	286 000	1,7
AFRYKA  POŁUDNIOWA						Durban
11	Orania	Bloemfontein	129 480	623 000	4,8	-
12	Natal	Pietermaritzburg	86 967	559 000	6,4	Durban
13	Transwal	Pretoria	191 789	226 000	1,2	-
14	Namibia	Windhuk	824 292	795 000	1,0	Walvisbaai
Razem:			1 232 528	2 203 000	1,8
INDIE  WSCHODNIE						Batawia
15	Cejlon	Kolombo	65 268	5 507 000	84,4	Trincomalee
16	Sumatra	Palembang	481 153	5 749 000	11,9	Padang
17	Jawa Zachodnia	Batawia	45 041	8 156 000	181,1	Batawia
18	Jawa Środkowa	Jogjakarta	35 934	9 088 000	252,9	Semarang
19	Jawa Wschodnia	Surabaja	47 800	10 773 000	225,4	Surabaja
20	Borneo2	Balikpapan	544 151	1 595 000	2,9	Balikpapan
21	Groote Oost3	Makassar	750 490	6 544 000	8,7	Makassar
Razem:			1 969 837	47 412 000	24,1
OGÓŁEM:			3 433 884	66 704 000	19,4
1	południowa część wyspy
2	bez Sarawaku, Sabahu i Brunei
3	Małe Wyspy Sundajskie, Celebes, Moluki i zachodnia Nowa Gwinea

Ekonomika

Poziom rozwoju gospodarczego Imperium Niderlandzkiego jest – jak w każdym imperium kolonialnym – mocno zróżnicowany. Metropolia (Holandia, Belgia i Luksemburg) to jeden z najlepiej ekonomicznie rozwiniętych regionów Europy. Z drugiej strony, niektóre obszary kolonialne są zasiedlone przez ludy pozostające jeszcze na etapie wspólnot plemiennych, z prymitywną gospodarką, nie różniącą się istotnie od gospodarki epoki kamienia (Borneo, zachodnia Nowa Gwinea, Namibia). Trzeba jednak zaznaczyć, że władze Imperium podejmują działania zmierzające do aktywizacji społeczno-ekonomicznej obszarów pod tym względem zacofanych. Przykładem mogą być następujące większe przedsięwzięcia:

- rafinerie ropy naftowej w Willemstad (Curaçao), Durbanie (Natal), Palembang (Sumatra) i Balikpapan (Borneo);

- zakłady przeróbki kauczuku w Paramaribo (Gujana), Banjarmasinie (Borneo), Makassarze (Celebes);

- stocznie w Tanjung Prok i Surabaji (Jawa), Willemstadt (Curaçao) oraz Durbanie (Natal);

- cukrownie w Paramaribo (Gujana), Philipsburgu (Sint Maarten) i Durbanie (Natal);

- zakłady włókiennicze w Batawii, Semarangu i Surabaji (Jawa),

- huta cyny w Palembang (Sumatra);

- zakład przeróbki diamentów w Pretorii (Transwal).

Surowce naturalne

Poniżej wymienione są tylko najważniejsze zasoby surowcowe:

- węgiel kamienny w Belgii i Oranii;

- ropa naftowa na Jawie i Borneo;

- rudy żelaza w Luksemburgu;

- rudy cyny w Indiach Wschodnich;

- boksyty w Gujanie;

- złoto w Transwalu, Oranii i Gujanie;

- diamenty w Oranii i Namibii.

Przemysł przetwórczy

Największe znaczenie mają następujące gałęzie przemysłu:

- chemiczny (rafinacja ropy naftowej, przetwórstwo kauczuku);

- hutniczy i metalurgiczny (wyroby z żelaza i stali oraz metali kolorowych);

- maszynowy (budowa maszyn i okrętów);

- elektrotechniczny (silniki i prądnice, elementy oświetlenia, kable elektryczne i osprzęt);

- precyzyjny (urządzenia optyczne, kontrolno-pomiarowe i sterujące);

- włókienniczy (tkaniny wełniane, lniane, koronki);

- spożywczy (masło, sery, piwo, cukier, herbata, kakao, przetwórstwo rybne).

Rolnictwo

Na terenie Metropolii dominuje hodowla bydła, koni i trzody chlewnej oraz uprawa roślin pastewnych, warzyw i kwiatów (tulipany!). Bardzo dobrze rozwinięte jest rybołówstwo. W koloniach przeważają uprawy wyżywieniowe (głównie ryż, także kukurydza, proso, sorgo, bataty i maniok), miejscami hodowla (bydło, trzoda chlewna i drób). Spore znaczenie ma rybołówstwo wraz z pozyskaniem innych bogactw morza (perły, korale), uprawa roślin przemysłowych (kauczuk, palma oleista i kokosowa, trzcina cukrowa, tytoń, herbata, kakao) oraz przypraw.

Ciąg dalszy w Części II.

Przebudowa niemieckiego eskortowca SG-18, ex-francuskiego stawiacza sieci Le Gladiateur, na fregatę 1949 (1 jednostka)

Przebudowa niemieckiego eskortowca SG-18, ex-francuskiego stawiacza sieci Le Gladiateur, na fregatę 1949 (1 jednostka)

Pomysłodawcą projektu jest kolega ŁK, On też napisał legendę. Opis techniczny przebudowy jest Jego i moim wspólnym dziełem.

Niemiecka flota operująca w czasie DWS na Morzu Śródziemnym składała się niemal wyłącznie z zdobycznych okrętów greckich, francuskich, jugosłowiańskich i włoskich. Szczególnie obfita zdobycz zasiliła Kriegsmarine po samobójstwie francuskiej eskadry tulońskiej, w listopadzie 1942 r. Jednym z cenniejszych okrętów, pozyskanych w tych okolicznościach, był stawiacz sieci zagrodowych Le Gladiateur, podniesiony z dna 30.03.1943 r. Po przejęciu od Włochów we wrześniu 1943 r., Niemcy zmodyfikowali pierwotne plany włoskie i doprowadzili do odbudowy okrętu jako eskortowca przeciwlotniczego i przeciwpodwodnego. Kilkakrotnie przerywane prace stoczniowe i dające się odczuć coraz silniej problemy zaopatrzeniowe, spowodowały, że reaktywacja okrętu zakończyła dopiero 17.05.1944 r. Pod nazwą SG-18 okręt uczestniczył w operacjach na północnym Adriatyku do 18.04.1945 r., kiedy to – po uszkodzeniach zadanych mu przez lotnictwo amerykańskie – zatonął w Splicie. Po wojnie został podniesiony przez marynarkę jugosłowiańską i w okresie od 12.08.1946 r. do 26.02.1949 r. finalnie odbudowany przez stocznię  3 Mai Brodogradilista w Rijece. Stało się to możliwe po zrzeczeniu się praw do okrętu przez Marine Nationale. Jako Beograd okręt przetrwał w służbie marynarki jugosłowiańskiej do 31.12.1961 r., po czym został złomowany.

Poniżej opis techniczny finalnej przebudowy okrętu.

Kadłub

Nie licząc prac związanych z uszczelnieniem i konserwacją, usunięto nadbudówkę ze śródokręcia oraz stałe nadburcie tam, gdzie występowało. Ponadto, zmieniono częściowo podział wewnętrzny kadłuba.

Napęd

Istniejący usunięto w całości. W jego miejsce zamontowano dwa kotły olejowe Regale-Marina w dwu kotłowniach oraz dwie turbiny parowe Tosi z przekładniami w dwu maszynowniach. Główne urządzenia napędowe pochodziły z podniesionego z dna z początkiem roku 1947 niemieckiego torpedowca TA-45 (ex-włoski Spica typu Ariette). Ich stosunkowo dobry stan techniczny pozwolił, po gruntownym remoncie, na dalsze użytkowanie.

Uzbrojenie

Zdjęto zamontowany przez Niemców w roku 1944 zestaw: 4xIx10,5 cm L/45 SK C/32, 4xIIx3.7 cm/L83 (1.5") SK C/30, 2xIVx2 cm/65 (0.79") C/38 oraz 2xwbg i 4xmgb. Zamontowano:

- 4xIx100 mm/47 (3.9") OTO Model 1937, przy elewacji 45^o donośność pociskiem HE 14,20 kg wynosiła 15400 m, a przy elewacji maksymalnej 60^o donośność pionowa tym samym pociskiem wynosiła 9690 m;

- 7xIIx40 mm/56 (1.57") Mark 1, przy elewacji 45^o donośność pociskiem HE 0,90 kg wynosiła 10180 m, a przy elewacji maksymalnej 90^o donośność pionowa tym samym pociskiem wynosiła 6800 m;

- 4xIx20 mm/70 (0.79") Mark 2, przy elewacji 45^o donośność pociskiem HE-I 0,123 kg wynosiła 4390 m, a przy elewacji maksymalnej 87^o donośność pionowa tym samym pociskiem wynosiła 3050 m;

- 2xwbg i 4xmgb.

Do kierowania ogniem zamontowano dwa radiodalocelowniki o bazie 4,4 m oraz cztery pomocnicze dalmierze optyczne plot o bazie 1,1 m.

Inne

Całkowicie przebudowano nadbudówki, maszty i kominy. Zainstalowano sonar, sześć radiostacji, dwa radionamierniki (w tym jeden wysokiej częstotliwości), radar nawigacyjny oraz radar kontroli przestrzeni powietrznej i powierzchni wody.

W wyniku przebudowy:

- wyporność standardowa zmniejszyła się z 1858 do 1823 t;

- prędkość maksymalna wzrosła z 18,00 do 27,88 w.

Koszt przebudowy wyniósł 45,1% wartości porównywalnego okrętu nowego. Powyższe nie zawiera kosztów podniesienia okrętu z dna i holowania do stoczni.

We flocie jugosłowiańskiej okręt był klasyfikowany jako szybka fregata i pełnił jednocześnie funkcję okrętu szkolnego dla 40 kadetów. 

Beograd, Yugoslavia frigate laid down 1932, launched 1933, completed 1935, rebuilt 1944, 1949 (engine 1943)

Displacement:

            1 710 t light; 1 837 t standard; 2 123 t normal; 2 353 t full load

Dimensions: Length (overall / waterline) x beam x draught (normal/deep)

            (393,82 ft / 370,73 ft) x 41,67 ft x (11,48 / 12,32 ft)

            (120,04 m / 113,00 m) x 12,70 m  x (3,50 / 3,75 m)

Armament:

      4 - 3,94" / 100 mm 47,0 cal guns - 31,31lbs / 14,20kg shells, 500 per gun

              Dual purpose guns in deck mounts, 1937 Model

              4 x Single mounts on centreline ends, evenly spread

                        2 raised mounts - superfiring

      14 - 1,57" / 40,0 mm 56,0 cal guns - 1,98lbs / 0,90kg shells, 3 000 per gun

              Anti-air guns in deck mounts, 1936 Model

              6 x Twin mounts on sides, evenly spread

                        6 raised mounts

              1 x Twin mount on centreline, aft deck aft

                        1 double raised mount

      4 - 0,79" / 20,0 mm 70,0 cal guns - 0,27lbs / 0,12kg shells, 5 000 per gun

              Anti-air guns in deck mounts, 1939 Model

              2 x Single mounts on sides, aft deck centre

                        2 raised mounts

              2 x Single mounts on sides, forward deck centre

                        2 double raised mounts

      Weight of broadside 142 lbs / 64 kg

      Main DC/AS Mortars

      2 - 282,19 lbs / 128,00 kg Depth Charges + 48 reloads - 6,299 t total

            in Stern depth charge racks

      2nd DC/AS Mortars

      4 - 282,19 lbs / 128,00 kg Depth Charges + 48 reloads - 6,551 t total

            in Depth charge throwers

Armour:

   - Gun armour:         Face (max)     Other gunhouse (avg)            Barbette/hoist (max)

            Main:   0,51" / 13 mm       -                                  -

Machinery:

            Oil fired boilers, steam turbines,

            Geared drive, 2 shafts, 22 000 shp / 16 412 Kw = 27,88 kts

            Range 6 500nm at 14,00 kts

            Bunker at max displacement = 516 tons

Complement:

            156 - 203

Cost:

            £1,067 million / $4,267 million

Distribution of weights at normal displacement:

            Armament: 52 tons, 2,4%

               - Guns: 34 tons, 1,6%

               - Weapons: 18 tons, 0,8%

            Armour: 5 tons, 0,2%

               - Armament: 5 tons, 0,2%

            Machinery: 685 tons, 32,3%

            Hull, fittings & equipment: 948 tons, 44,6%

            Fuel, ammunition & stores: 413 tons, 19,5%

            Miscellaneous weights: 21 tons, 1,0%

               - Hull below water: 9 tons

               - Hull above water: 8 tons

               - On freeboard deck: 4 tons

Overall survivability and seakeeping ability:

            Survivability (Non-critical penetrating hits needed to sink ship):

              2 784 lbs / 1 263 Kg = 83,9 x 3,9 " / 100 mm shells or 0,6 torpedoes

            Stability (Unstable if below 1.00): 1,29

            Metacentric height 2,1 ft / 0,7 m

            Roll period: 12,0 seconds

            Steadiness      - As gun platform (Average = 50 %): 78 %

                                   - Recoil effect (Restricted arc if above 1.00): 0,10

            Seaboat quality  (Average = 1.00): 1,41

Hull form characteristics:

            Hull has rise forward of midbreak,

              a normal bow and a round stern

            Block coefficient (normal/deep): 0,419 / 0,433

            Length to Beam Ratio: 8,90 : 1

            'Natural speed' for length: 19,25 kts

            Power going to wave formation at top speed: 58 %

            Trim (Max stability = 0, Max steadiness = 100): 55

            Bow angle (Positive = bow angles forward): 17,20 degrees

            Stern overhang: 16,08 ft / 4,90 m

            Freeboard (% = length of deck as a percentage of waterline length):

                                               Fore end,        Aft end

               - Forecastle:            16,00%,  22,64 ft / 6,90 m,  21,65 ft / 6,60 m

               - Forward deck:       27,00%,  21,65 ft / 6,60 m,  20,01 ft / 6,10 m

               - Aft deck:    49,00%,  12,14 ft / 3,70 m,  12,14 ft / 3,70 m

               - Quarter deck:        8,00%,  12,14 ft / 3,70 m,  12,14 ft / 3,70 m

               - Average freeboard:                      16,07 ft / 4,90 m

Ship space, strength and comments:

            Space - Hull below water (magazines/engines, low = better): 113,6%

                        - Above water (accommodation/working, high = better): 178,9%

            Waterplane Area: 9 624 Square feet or 894 Square metres

            Displacement factor (Displacement / loading): 143%

            Structure weight / hull surface area: 59 lbs/sq ft or 286 Kg/sq metre

            Hull strength (Relative):

                        - Cross-sectional: 0,92

                        - Longitudinal: 2,55

                        - Overall: 1,02

            Cramped machinery, storage, compartmentation space

            Excellent accommodation and workspace room

            Ship has slow, easy roll, a good, steady gun platform

            Good seaboat, rides out heavy weather easily

Ukończenie tureckiego pancernika typu Abdul Kadir 1905 (1 jednostka)

Ukończenie tureckiego pancernika typu Abdul Kadir 1905 (1 jednostka)

Projekt ten, wg pomysłu kolegi Stonka – choć całkiem samodzielny – jest niejako aneksem do poprzedniego tureckiego tematu, czyli krążownika pancernego Hamidiye (post z 9.01.2022). Dotyczy on bowiem, również dokończenia „rozgrzebanej” budowy okrętu, lecz w nieco odmiennej od pierwotnie zakładanej postaci.

Realnie, stępka pod Abdul Kadira została położona w październiku 1892 roku. Problemy finansowe spowodowały, że prace stoczniowe niemiłosiernie się przeciągały, aż w końcu zostały zarzucone. W roku 1906, trzęsienie ziemi spowodowało przesunięcie się bloków podtrzymujących nieukończony kadłub w doku i deformację stępki. W tej sytuacji, podjęto decyzję o złomowaniu okrętu, które zostało ukończone w roku 1909. Pomysłodawca przyjął jednak, że zanim okręt (a właściwie jego niekompletny kadłub) doznał opisanych wyżej uszkodzeń, środki się znalazły i podjęto decyzję o jego ukończeniu. Prace stoczniowe zostały wznowione w roku 1902, a zwodowany rok później kadłub, został przeholowany do niemieckiej stoczni Vulcan w Szczecinie, celem jego końcowego wyposażenia. Do służby Abdul Kadir wszedł w roku 1905. Ponieważ parametry techniczno-taktyczne okrętu znacząco odbiegały in minus od wchodzących w tym czasie do służby klasycznych pancerników innych flot, został on zdeklasowany do pancernika obrony wybrzeża. Pomysłodawca nie opisał losów okrętu po roku 1905, więc i ja nie będę się zbytnio na to silił. Można założyć, że służył bez większych sukcesów i porażek do połowy lat 30-tych XX w. Później pełnił funkcję hulku, a zezłomowany został w roku 1947.

Poniżej opis techniczny okrętu.

Kadłub

Bez zmian w stosunku do pierwotnego projektu.

Napęd

Nie zmieniając projektowanej mocy, zainstalowano osiem kotłów węglowych Marine w czterech kotłowniach i dwie maszyny parowe potrójnego rozprężania w dwu maszynowniach.

Uzbrojenie

Pozostawiono układ artylerii zgodny z pierwotnym projektem, wykorzystując jednak nowsze modele dla poszczególnych kalibrów. Zrezygnowano z wyrzutni torpedowych, ale za to dołożono karabiny maszynowe. Finalnie zamontowano:

- 2xIIx28 cm/40 (11") MRK L/40, przy elewacji maksymalnej 30^o donośność pociskiem HE 240,0 kg wynosiła 18830 m;

- 10xIx15 cm/40 (5.9") SK L/40, przy elewacji maksymalnej 20^o donośność pociskiem AP 40,0 kg wynosiła 14130 m;

- 8xIx8.8 cm/35 (3.46") SK L/35, przy elewacji maksymalnej 25^o donośność pociskiem HE 7,00 kg wynosiła 8790 m;

- 8xIxVSM 1-pdr (0.45 kg) [1.46" (37 mm)] Mark I, przy elewacji maksymalnej 15^o donośność pociskiem HE 0,56 kg wynosiła 3610 m;

- 4xIx7,92/91.

Do kierowania ogniem zainstalowano dwa dalmierze optyczne o bazie 2,9 m.

Opancerzenie

Zgodnie z raportem i rysunkiem. Główny burtowy pas pancerny jest stosunkowo krótki i chroni tylko urządzenia napędowe i niektóre pomocnicze. Opisane w raporcie jako „końcówki” odcinki pasa burtowego, są w rzeczywistości przedłużeniami pasa głównego do barbet artylerii głównej. Szare przestrzenie na schemacie opancerzenia oznaczają zasobnie węglowe.

Inne

Abdul Kadir był pierwszym okrętem floty tureckiej wyposażonym w radiostację.

W stosunku do projektu pierwotnego:

- zanurzenie wzrosło z 7,16 do 7,3  m;

- wyporność normalna wzrosła z 8100 do 8286 t;

- prędkość maksymalna wzrosła z 18,0 do 18,6 w;

- zasięg obniżył się o nieznaną wartość (szacunkowo z 2500 do 1300 Mm);

- ciężar salwy burtowej wzrósł z 1107 do 1193 kg. 

Abdul Kadir, Turkey coastal battleship laid down 1892, launched 1903, completed 1905 (engine 1903)
 

Displacement:

            7 754 t light; 8 103 t standard; 8 286 t normal; 8 433 t full load

Dimensions: Length (overall / waterline) x beam x draught (normal/deep)

            (340,88 ft / 331,69 ft) x 64,96 ft x (23,95 / 24,29 ft)

            (103,90 m / 101,10 m) x 19,80 m  x (7,30 / 7,40 m)

Armament:

      4 - 11,14" / 283 mm 40,0 cal guns - 530,65lbs / 240,70kg shells, 70 per gun

              Breech loading guns in turret on barbette mounts, 1890 Model

              2 x 2-gun mounts on centreline ends, evenly spread

      10 - 5,87" / 149 mm 40,0 cal guns - 88,18lbs / 40,00kg shells, 150 per gun

              Quick firing guns in casemate mounts, 1897 Model

              10 x Single mounts on sides, evenly spread

                        10 hull mounts in casemates- Limited use in heavy seas

      8 - 3,46" / 88,0 mm 35,0 cal guns - 15,43lbs / 7,00kg shells, 300 per gun

              Quick firing guns in deck mounts, 1900 Model

              8 x Single mounts on sides, evenly spread

      8 - 1,46" / 37,0 mm 39,0 cal guns - 1,23lbs / 0,56kg shells, 1 200 per gun

              Quick firing guns in deck mounts, 1885 Model

              8 x Single mounts on sides, evenly spread

                        8 hull mounts in casemates- Limited use in heavy seas

      4 - 0,31" / 7,9 mm 91,0 cal guns - 0,02lbs / 0,01kg shells, 2 500 per gun

              Machine guns in deck mounts, 1894 Model

              4 x Single mounts on sides, evenly spread

                        4 double raised mounts

      Weight of broadside 2 630 lbs / 1 193 kg+

 Armour:

   - Belts:                     Width (max)    Length (avg)               Height (avg)

            Main:   10,0" / 254 mm           129,59 ft / 39,50 m     16,08 ft / 4,90 m

            Ends:   5,98" / 152 mm           102,69 ft / 31,30 m     8,86 ft / 2,70 m

              99,41 ft / 30,30 m Unarmoured ends

              Main Belt covers 60% of normal length

              Main belt does not fully cover magazines and engineering spaces

    - Gun armour:         Face (max)     Other gunhouse (avg)            Barbette/hoist (max)

            Main:   10,0" / 254 mm           5,00" / 127 mm                      9,02" / 229 mm

            2nd:     5,98" / 152 mm                 -                                  -

            3rd:      0,51" / 13 mm       -                                  -

    - Protected deck - single deck:

            For and Aft decks: 2,52" / 64 mm

    - Conning towers: Forward 10,00" / 254 mm, Aft 5,98" / 152 mm+

Machinery:

            Coal fired boilers, complex reciprocating steam engines,

            Direct drive, 2 shafts, 12 000 ihp / 8 952 Kw = 18,60 kts

            Range 1 300nm at 10,00 kts

            Bunker at max displacement = 329 tons (100% coal)

 Complement:

            433 - 564+

 Cost:

            £0,790 million / $3,158 million

 Distribution of weights at normal displacement:

            Armament: 698 tons, 8,4%

               - Guns: 698 tons, 8,4%

            Armour: 2 721 tons, 32,8%

               - Belts: 1 306 tons, 15,8%

               - Armament: 668 tons, 8,1%

               - Armour Deck: 606 tons, 7,3%

               - Conning Towers: 141 tons, 1,7%

            Machinery: 1 791 tons, 21,6%

            Hull, fittings & equipment: 2 544 tons, 30,7%

            Fuel, ammunition & stores: 532 tons, 6,4%

            Miscellaneous weights: 0 tons, 0,0%+

 Overall survivability and seakeeping ability:

            Survivability (Non-critical penetrating hits needed to sink ship):

              9 119 lbs / 4 136 Kg = 13,2 x 11,1 " / 283 mm shells or 1,1 torpedoes

            Stability (Unstable if below 1.00): 1,27

            Metacentric height 4,0 ft / 1,2 m

            Roll period: 13,6 seconds

            Steadiness      - As gun platform (Average = 50 %): 78 %

                                   - Recoil effect (Restricted arc if above 1.00): 0,53

            Seaboat quality  (Average = 1.00): 1,57

 Hull form characteristics:

            Hull has a flush deck,

              a ram bow and a cruiser stern

            Block coefficient (normal/deep): 0,562 / 0,564

            Length to Beam Ratio: 5,11 : 1

            'Natural speed' for length: 18,21 kts

            Power going to wave formation at top speed: 55 %

            Trim (Max stability = 0, Max steadiness = 100): 50

            Bow angle (Positive = bow angles forward): -6,20 degrees

            Stern overhang: 2,95 ft / 0,90 m

            Freeboard (% = length of deck as a percentage of waterline length):

                                               Fore end,        Aft end

               - Forecastle:            16,00%,  18,04 ft / 5,50 m,  18,04 ft / 5,50 m

               - Forward deck:       35,00%,  18,04 ft / 5,50 m,  18,04 ft / 5,50 m

               - Aft deck:    35,00%,  18,04 ft / 5,50 m,  18,04 ft / 5,50 m

               - Quarter deck:        14,00%,  18,04 ft / 5,50 m,  18,04 ft / 5,50 m

               - Average freeboard:                      18,04 ft / 5,50 m

            Ship tends to be wet forward

 Ship space, strength and comments:

            Space - Hull below water (magazines/engines, low = better): 99,6%

                        - Above water (accommodation/working, high = better): 120,7%

            Waterplane Area: 15 208 Square feet or 1 413 Square metres

            Displacement factor (Displacement / loading): 94%

            Structure weight / hull surface area: 124 lbs/sq ft or 606 Kg/sq metre

            Hull strength (Relative):

                        - Cross-sectional: 0,88

                        - Longitudinal: 3,56

                        - Overall: 1,01

            Adequate machinery, storage, compartmentation space

            Excellent accommodation and workspace room

            Ship has slow, easy roll, a good, steady gun platform

            Excellent seaboat, comfortable, can fire her guns in the heaviest weather