Zaplecze stoczniowe Polskiej Marynarki Wojennej 1944

Zaplecze stoczniowe Polskiej Marynarki Wojennej 1944

Ponieważ tempo budowy nowych okrętów budziło wątpliwości niektórych Czytelników, przedstawiam poniżej aktualny stan zaplecza stoczniowego PMW.

Stocznia Marynarki Wojennej nr 1 w Gdańsku –

- pochylnie i doki umożliwiające jednoczesną budowę: 1 okrętu o długości do 350 m, 1 okrętu o długości do 250 m, 2 o długości do 150 m oraz 2 o długości do 100m;

- roczna zdolność produkcyjna: ok. 60 000 t;

- specjalizacja: duże i średnie okręty bojowe, remonty.

Stocznia Marynarki Wojennej nr 2 w Piławie –

- pochylnie i doki umożliwiające jednoczesną budowę: 1 okrętu o długości do 350 m, 1 o długości do 200 m, 2 o długości do 150 m oraz 1 o długości do 100 m;

- roczna zdolność produkcyjna: ok. 35 000 t;

- specjalizacja: duże i średnie okręty bojowe.

Stocznia Marynarki Wojennej nr 3 w Elblągu –

- pochylnie i doki umożliwiające jednoczesną budowę: 1 okrętu o długości do 150 m, 2 o długości do 100 m oraz 2 o długości do 60 m;

- roczna zdolność produkcyjna: ok. 10 000 t;

- specjalizacja: okręty podwodne i niszczyciele.

Stocznia Marynarki Wojennej nr 4 w Kołobrzegu –

- pochylnie i doki umożliwiające jednoczesną budowę: 1 okrętu o długości do 150 m, 1 o długości do 100 m oraz 1 o długości do 50m;

- roczna zdolność produkcyjna: ok. 6 000 t;

- specjalizacja: małe okręty bojowe i pomocnicze.

Stocznia Marynarki Wojennej nr 5 w Gdańsku –

- pochylnie i doki umożliwiające jednoczesną budowę: 2 okrętów o długości do 150 m, 2 o długości do 100 m oraz 1 o długości do 50m;

- roczna zdolność produkcyjna: ok. 12 000 t;

- specjalizacja: okręty podwodne i niszczyciele.

Stocznia Marynarki Wojennej nr 6 w Ustce –

- pochylnie umożliwiające jednoczesną budowę: 3 okrętów o długości do 60 m;

- roczna zdolność produkcyjna: ok. 3 000 t;

- specjalizacja: małe okręty bojowe i jednostki desantowe.

Stocznia Marynarki Wojennej nr 7 w Królewcu –

- pochylnie i doki umożliwiające jednoczesną budowę: 1 okrętu o długości do 250 m, oraz 2 o długości do 150 m;

- roczna zdolność produkcyjna: ok. 20 000 t;

- specjalizacja: średnie okręty bojowe oraz jednostki pomocnicze.

Stocznia Marynarki Wojennej nr 8 w Portus Regius  –

- pochylnie i doki umożliwiające jednoczesną budowę: 4 okrętów o długości do 150 m i 4 do 60 m;

- roczna zdolność produkcyjna: ok. 12 000 t;

- specjalizacja: jednostki desantowe, eskortowce i remonty.

Stocznia Marynarki Wojennej nr 9 w Beniowskim –

- pochylnie i doki umożliwiające jednoczesną budowę: 2 okrętów o długości do 150 m, 2 do 80 m i 2 do 50 m;

- roczna zdolność produkcyjna: ok. 8 000 t;

- specjalizacja: małe okręty bojowe, jednostki desantowe, eskortowce i remonty.

Stocznia Marynarki Wojennej nr 10 w Szczecinie –

- pochylnie i doki umożliwiające jednoczesną budowę: 1 okrętu o długości do 250 m, 2 do 150 m i 4 do 100 m;

- roczna zdolność produkcyjna: ok. 25 000 t;

- specjalizacja: okręty podwodne, duże i średnie okręty bojowe, jednostki pomocnicze.

Stocznia Marynarki Wojennej nr 11 w Rabaulu –

- pochylnie i doki umożliwiające jednoczesną budowę: 1 okrętu o długości do 150 m, 2 do 100 m i 4 do 80 m;

- roczna zdolność produkcyjna: ok. 8 000 t;

- specjalizacja: jednostki desantowe i pomocnicze, remonty.

Stocznia Marynarki Wojennej nr 12 w Philipsburgu –

- pochylnie i doki umożliwiające jednoczesną budowę: 1 okrętu o długości do 150 m;

- roczna zdolność produkcyjna: ok. 3 000 t;

- specjalizacja: eskortowce i remonty.

Stocznia Marynarki Wojennej nr 13 na Clipperton –

- pochylnie i doki umożliwiające jednoczesną budowę: 1 okrętu o długości do 60 m;

- roczna zdolność produkcyjna: ok. 1 000 t;

- specjalizacja: małe jednostki desantowe i remonty.

Stocznia Marynarki Wojennej nr 14 w Kłajpedzie –

- pochylnie i doki umożliwiające jednoczesną budowę: 1 okrętu o długości do 150 m i 2 do 80 m;

- roczna zdolność produkcyjna: ok. 5 000 t;

- specjalizacja: średnie i małe jednostki bojowe.

Obecny potencjał produkcyjny polskich stoczni MW wynosi więc ok. 208 000 t rocznie, w czasie wojny może on być zwiększony nawet 3-krotnie (z uwzględnieniem budowy niektórych mniejszych i prostszych konstrukcyjnie jednostek w stoczniach cywilnych).

Komunikat wojenny nr 18/1944 – luty 1944

Komunikat wojenny nr 18/1944 – luty 1944

Przebieg działań.

Po dostarczeniu w rejon działań wojennych dwu nowych dywizjonów ciężkich bombowców CZL-98B Drop (Szanghaj i Tajczou), kontynuowana jest polska ofensywa bombowa na cele położone na Kiusiu i południu Honsiu. Atakowane były: baza morska i stocznia w Nagasaki, bazy morskie w Sasebo i Kure, bazy lotnicze Kanoya i Kagoshima oraz ośrodki przemysłowe Fukuoka, Kitakiusiu i Nagoja. Wykonano łącznie 264 samolotoloty i zrzucono 605 ton bomb. W wyniku nalotów zniszczono 1 dozorowiec, 1 minowiec, 3 statki, 18 samolotów oraz uszkodzono remontowany w Nagasaki pancernik Hyuga. Straty własne wyniosły 11 samolotów.

Polskie i chińskie lotnictwo z Tajwanu bombardowało lotniska i porty na Okinawie i wyspach Sakishima. Zniszczono 1 dozorowiec, 1 statek i 28 samolotów wroga; straty własne to 4 samoloty polskie i 7 chińskich.

Sformowany przez naszą 5.Flotę zespół U.5.1 w składzie 1.Eskadry krążowników liniowych (2 typu Bolesław Śmiały BC-1 1917/1933), 4.Eskadry lotniskowców (2 typu Hetman Czarniecki CV-6 1940), 8.Eskadry krążowników (1 typu Lwów CA-12 1931 i 2 typu Płock CL-22 1929) i 6.Flotylli niszczycieli (6 typu Wulkan DD-82 1939 i 4 typu Autan DD-100 1941) zaatakował wyspę Iwo-jima. Po przeprowadzonym przez 60 bombowców nurkujących w osłonie 20 myśliwców nalocie, krążowniki liniowe, ciężki i lekkie ostrzelały swoją artylerią lotnisko, przystań oraz przypuszczalne japońskie umocnienia i stanowiska artylerii nadbrzeżnej. Zniszczono 1 statek i 22 samoloty przy stratach własnych 5 samolotów. W drodze powrotnej zespół został zaatakowany przez japoński okręt podwodny; trafiony jedna torpedą został krążownik liniowy Bolesław Krzywousty. Kontrakcja niszczycieli nie dała rezultatów, a uszkodzony okręt o własnych siłach – choć zmniejszoną do 23 w prędkością – wrócił do bazy.

Japońskie siły rozpoczęły na środkowym odcinku frontu chińskiego wielką ofensywę; jej celem jest pobicie przeciwnika na zachód od Czyfeng, a następnie uderzenie w kierunku Czengde – Tiencin. Rolę pomocniczą ma pełnić atak z Huludao na Singhuangdao i Tangszan. Jeśli operacja zostałaby uwieńczona sukcesem, to doprowadziłoby to do okrążenia polsko-chińskiego zgrupowania na południowym odcinku frontu, zdobycia głównej bazy chińskiej MW oraz poważnego zagrożenia Pekinu. W operacji biorą udział trzy japońskie armie liczące łącznie 18 dywizji piechoty, 1 dywizję kawalerii i 4 pułki czołgów. Pierwsze dni japońskiej ofensywy dały przełamanie frontu chińskiego w rejonie Czyfeng, i tym samym umożliwiły wyjście w przestrzeń operacyjną sił mających posuwać się w ogólnym kierunku na Tiencin. Przerzucenie w rejon na zachód od Czyfeng chińskich odwodów w sile dwu dywizji piechoty i brygady pancernej doprowadziło do zastopowania japońskich sił na tym kierunku. Wywiązały się tu bardzo zacięte i krwawe walki na wyniszczenie. Przeciwko atakującym na południe Japończykom rzucony został polski korpus pancerny w składzie jednej dywizji pancernej i jednej dywizji zmotoryzowanej, polska dywizja piechoty została prewencyjnie przerzucona do rejonu pomiędzy Tiencin i Tangszan. Duży udział w wysiłkach zmierzających do zatrzymania japońskiej ofensywy ma lotnictwo sprzymierzonych. Tylko polskie jednostki lotnicze wykonały w ciągu dwu tygodni ponad dwa tysiące samolotolotów, atakując japońskie oddziały oraz ważne dla nich linie komunikacyjne. Walki nadal trwają, a ich wynik jest sprawą otwartą, chociaż da się zauważyć znaczna utrata ogólnego tempa posuwania się atakujących wojsk japońskich.

Operujące z Suao na Tajwanie nasze dwa dywizjony ścigaczy przeprowadziły kilka wypadów na wody wysp Sakishima. Doprowadziło  to do starć sił lekkich, w wyniku których zatopione zostały 2 japońskie ścigacze, przy stracie 1 własnej jednostki tej klasy.

Wojna podwodna przyniosła w ostatnim czasie następujące wyniki (za wyjątkiem opisanych powyżej):

- zatopionych statków japońskich 5

- zatopionych japońskich OP 1,

- zatopionych chińskich statków 2,

- zatopionych polskich statków 1,

Informacje uzupełniające.

Zaniechano adaptacji dwu wielkich liniowców pasażerskich na transportowce wojska. Decyzja ta wynika z przekonania, że walczące na Dalekim Wschodzie polskie wojska nie wymagają i wymagać nie będą nadzwyczajnych posiłków, które miałyby zapewnić przewidziane do adaptacji liniowce.

Aspekty polityczne.

Japonia nadal nie reaguje na wychodzące z różnych stron (w tym amerykańskiego Sekretariatu Stanu) inicjatywy pokojowe. W związku z powyższym, rząd amerykański stwierdził, że nie będzie kontynuował swojej misji dobrej woli do czasu ogłoszenia japońskiego stanowiska w tej kwestii.

Wezwany do naszego MSZ rosyjski ambasador stwierdził, że inicjatywa rozjemcza jego rządu ma na celu głównie zapobieżenie dalszemu rozlewowi krwi oraz będącemu skutkiem działań wojennych ograniczeniu bezpieczeństwa neutralnej żeglugi. Indagowany w kwestii ewentualnych, a wynikających z rosyjskich inicjatyw korzyści, napomknął coś o odzyskaniu południowego Sachalinu, Port Artur i „innych nieistotnych rewindykacjach” MSZ odpowiedziało, że stanowisko Rosji rozważy oraz zasugerowało konsultowanie z polskim rządem podobnych inicjatyw w przyszłości.

Bilans strat.

Po stronie polskiej:

- zatopionych: 2 lotniskowce, 1 ciężki krążownik, 2 lekkie krążowniki, 1 kanonierka, 1 kanonierka rzeczno-morska, 4 niszczyciele, 2 niszczyciele eskortowe, 7 okrętów podwodnych, 1 podwodny stawiacz min, 1 eskortowiec, 1 patrolowiec, 4 kutry patrolowe, 1 ścigacz torpedowy, 1 ścigacz artyleryjski, 1 średni okręt desantowy, 5 małych okrętów desantowych, 12 kutrów desantowych, 3 holowniki, 11 statków;

- zestrzelonych lub zniszczonych na ziemi 946 samolotów;

- zabitych i wziętych do niewoli 17990 osób.

Po stronie chińskiej:

- zatopionych: 1 lekki krążownik, 1 niszczyciel, 2 torpedowce, 5 okrętów podwodnych, 1 patrolowiec, 2 ścigacze torpedowe, 1 duży okręt desantowy, 4 średnie okręty desantowe, 4 małe okręty desantowe, 10 kutrów desantowych, 32 statki;

- zestrzelonych lub zniszczonych na ziemi 628 samolotów;

- zabitych i wziętych do niewoli 175200 osób.

Po stronie japońskiej:

- zatopionych: 3 pancerniki, 2 krążowniki liniowe, 9 lotniskowców, 2 transportowce wodnosamolotów, 7 ciężkich krążowników, 4 lekkie krążowniki, 14 niszczycieli, 3 torpedowce, 14 okrętów podwodnych, 6 stawiaczy min, 3 trałowce, 3 patrolowce, 4 dozorowce, 5 ścigaczy torpedowych, 88 statków;

- zestrzelonych lub zniszczonych na ziemi 1999 samolotów;

- zabitych i wziętych do niewoli ok. 136100 osób.

Po stronie syjamskiej:

- zatopionych: 2 pancerniki obrony wybrzeża, 1 krążownik lekki, 1 kanonierka, 8 torpedowców, 2 okręty podwodne, 2 patrolowce, 4 trałowce, 1 ścigacz torpedowy, 1 holownik, 14 statków;

- zestrzelonych lub zniszczonych na ziemi 46 samolotów;

- zabitych i wziętych do niewoli ok. 2690 osób.

Plebiscyt na temat przyszłości tego bloga

Plebiscyt na temat przyszłości tego bloga

Ponieważ za niespełna dwa lata blogowe (co przekłada się na kilka miesięcy kalendarzowych) założony na blogu zakres czasowy się zakończy, ogłaszam plebiscyt na pomysł dotyczący ewentualnej jego kontynuacji.

W tej chwili mam następujące pomysły na przyszłość:

1. Czytelnicy przedstawiają swoje koncepcje nowych/modernizowanych/adaptowanych okrętów z lat 1919-45, a ja je opracowuję i publikuję. Zastrzegam tu sobie prawo do swobodnego wyboru publikowanych koncepcji; największe szanse będą miały te pomysły, które mi się spodobają i/lub te, które będą się cieszyły największym zainteresowaniem Czytelników.

2. Sam przedstawiam koncepcje okrętów z lat 1919-45, a Czytelnicy o nich dyskutują. W przypadku, gdy większość jest „za”, opracowuję je i publikuję

3. Biorę „na tapetę” państwo istniejące i daję mu nową historię od roku 1900 wraz z rozbudową jego floty.

4. Tworzę wirtualne państwo i rozwijam jego flotę w latach 1900-45.
5. Wyścig zbrojeń pomiędzy kilkoma (trzema?) rywalizującymi z sobą mocarstwami regionalnymi. Więcej informacji w komentarzach.

Proszę o opinię na temat powyższych scenariuszy i/lub zgłaszanie  innych. Każdy głos wezmę pod uwagę, chociaż zastrzegam sobie prawo do swobodnego wyboru ewentualnej przyszłej formuły bloga. Zaznaczam, że wezmę również pod uwagę głosy typu „skończ Waść, wstydu oszczędź” Nie zaprzeczam, że takie rozwiązanie też by mi nieźle dogodziło :).

JKS