Przebudowa niemieckiego stawiacza min Brummer (ex- Olav Tryggvason, ex-Albatros) na fregatę szkolną Olav Tryggvason 1948 (1 jednostka)

Przebudowa niemieckiego stawiacza min Brummer (ex-Olav Tryggvason, ex-Albatros) na fregatę szkolną Olav Tryggvason 1948 (1 jednostka)

Po długiej – spowodowanej moimi problemami zdrowotnymi – przerwie, następny projekt wg pomysłu kolegi ŁK. Jest on także autorem legendy (z moim uzupełnieniem w nawiasach kwadratowych) i ogólnych założeń technicznych.

W dniu 03.05.1945 r., został ciężko uszkodzony w trakcie nalotu na Kilonię, niemiecki stawiacz min i szkolny okręt artyleryjski Brummer. Jednostka weszła do służby w 1934 r. i do 1940 r. pływała pod banderą norweską jako stawiacz min Olav Tryggvason. [Podczas operacji „Weserübung”, po stoczeniu zwycięskiej walki z torpedowcami niemieckimi, Olav Tryggvason, po ogłoszeniu kapitulacji bazy Horten, został zatopiony przez własną załogę. Podniesiony z dna, został wcielony do Kriegsmarine pod nazwą Albatros, a następnie Brummer. Po zakończeniu wojny], okręt, jako własność Królestwa Norwegii powrócił na holu, po uszczelnieniu kadłuba, do bazy Horten w dniu 18.08.1945 r. Początkowo zamierzano poddać go kasacji na terenie Niemiec, ale ostateczna decyzja, wsparta autorytetem króla Haakona VII, przesądziła o powrocie wraku i jego odbudowie. Złożyło się na to kilka przyczyn: ciężkie straty poniesione przez flotę norweską w wojnie, względna nowoczesność okrętu oraz powody natury sentymentalnej, związane z wyróżniającym się udziałem Olava Tryggvasona w kampanii kwietniowej 1940 r., w bitwie o Horten. Remont, połączony z obszerną przebudową na szybką fregatę i okręt szkolny kadetów, przeprowadziła miejscowa stocznia MV Horten, w okresie od 26.02.1946 r. do 11.09.1948 r. Dalsza służba okrętu trwała do 31.12.1963 r., po czym nastąpiła jego kasacja, przeprowadzona również we wspomnianej powyżej stoczni.

Opis techniczny przebudowy.

Kadłub

Zewnętrznie bez zmian. W związku ze zmianą rodzaju i mocy napędu, częściowo zmieniono podział wewnętrzny kadłuba na śródokręciu. Rufową część dawnych magazynów minowych przeznaczono dla zrzutni bg, a w pozostałej ich części zaaranżowano pomieszczenia bytowe dla kadetów.

Napęd

Istniejący zdemontowano w całości. W jego miejsce zamontowano gruntownie wyremontowany zestaw napędowy, pochodzący ze skasowanego brytyjskiego niszczyciela eskortowego Liddesdale (typ Hunt 1). Nowy napęd składał się z dwu kotłów olejowych Admiralicji oraz dwu zestawów turbin parowych Parsons z przekładniami.

Uzbrojenie

Istniejące zdjęto w całości. Zainstalowano nowy zestaw składający się z:

- 4xIx4,5"/45 (114 mm) QF Mk IV na podstawach RP50 Mk V, przy elewacji 45^o donośność pociskiem HE 24,95 kg wynosi 18970 m, a przy elewacji maksymalnej 80^o donośność pionowa tym samym pociskiem wynosi 12500 m;

- 2xIIx40 mm/56,3 OQF Mk IV na postawach RP50 Mk V, przy elewacji 45^o donośność pociskiem HE 0,894 kg wynosi 9830 m, a przy elewacji maksymalnej 90^o donośność pionowa tym samym pociskiem wynosi 7160 m;

- 4xIIx20 mm/79 Mk II na podstawach Mk V, przy elewacji 45^o donośność pociskiem HE 0,123 kg wynosi 4390 m, a przy elewacji maksymalnej 90^o donośność pionowa tym samym pociskiem wynosi 3050 m;

- 3xIxwbg z zapasem 18 bg;

- 2xIxmbg z zapasem 24 bg.

Do kierowania ogniem zamontowano radiodalocelownik o bazie 4,1 m z radarem Type 275.

Uwaga: w raporcie dla dział artylerii głównej podano kaliber rzeczywisty, czyli 113 mm (4,45"); w opisie zaś jest kaliber nominalny (wg oficjalnej nazwy modelu działa), czyli 114 mm (4,5").

Inne

Nadbudówki, maszty i komin przebudowano całkowicie.

W skład nowego wyposażenia radionawigacyjnego weszło:

- pięć radiostacji (w tym jedna wysokiej częstotliwości),

- dwa radionamierniki (w tym jeden wysokiej częstotliwości - HF/DF),

- radar kontroli powierzchni morza i przestrzeni powietrznej Type 291,

- radar indykacji celów Type 293.

Jednostka została przystosowana do zaokrętowania do 40 kadetów oraz 3 instruktorów.

Na skutek przebudowy (w stosunku do projektu oryginalnego):

- wyporność normalna wzrosła z 1860 do 1866 t,

- moc napędu wzrosła z 7400 do 19000 KM,

- prędkość maksymalna wzrosła z 21,00 do 27,76 w,

- zasięg wzrósł z 3000 mm przy 14 w do 5000 mm przy 16 w.

Koszt przebudowy wyniósł 38,05 wartości porównywalnego okrętu nowego.

Olav Tryggvason, Norway training frigate laid down 1931, launched 1932, completed 1934, repaired 1940, rebuilt 1948 (engine 1940)

Displacement:

            1 465 t light; 1 569 t standard; 1 866 t normal; 2 104 t full load

Dimensions: Length (overall / waterline) x beam x draught (normal/deep)

            (319,24 ft / 307,41 ft) x 37,73 ft x (11,81 / 12,87 ft)

            (97,30 m / 93,70 m) x 11,50 m  x (3,60 / 3,92 m)

Armament:

      4 - 4,45" / 113 mm 45,0 cal guns - 58,20lbs / 26,40kg shells, 350 per gun

              Dual purpose guns in deck and hoist mounts, 1935 Model

              4 x Single mounts on centreline ends, evenly spread

                        2 raised mounts - superfiring

      4 - 1,57" / 40,0 mm 56,3 cal guns - 1,97lbs / 0,89kg shells, 3 500 per gun

              Anti-air guns in deck mounts, 1941 Model

              2 x Twin mounts on centreline, aft deck forward

                        2 raised mounts

      8 - 0,79" / 20,0 mm 70,0 cal guns - 0,27lbs / 0,12kg shells, 4 500 per gun

              Anti-air guns in deck mounts, 1941 Model

              4 x Twin mounts on sides, evenly spread

      Weight of broadside 242 lbs / 110 kg

      Main DC/AS Mortars

      3 - 421,08 lbs / 191,00 kg Depth Charges + 18 reloads - 3,948 t total

            in Stern depth charge racks

      2nd DC/AS Mortars

      2 - 421,08 lbs / 191,00 kg Depth Charges + 24 reloads - 4,888 t total

            in Depth charge throwers

Armour:

   - Gun armour:         Face (max)     Other gunhouse (avg)     Barbette/hoist (max)

            Main:           0,51" / 13 mm                     -                                  -        

Machinery:

            Oil fired boilers, steam turbines,

            Geared drive, 2 shafts, 19 000 shp / 14 174 Kw = 27,76 kts

            Range 5 000nm at 16,00 kts

            Bunker normal = 297 tons, at max displacement = 535 tons

Complement:

            141 - 184

Cost:

            £0,601 million / $2,404 million

Distribution of weights at normal displacement:

            Armament: 66 tons, 3,6%

               - Guns: 55 tons, 2,9%

               - Weapons: 11 tons, 0,7%

            Armour: 5 tons, 0,4%

               - Armament: 8 tons, 0,3%

            Machinery: 508 tons, 27,2%

            Hull, fittings & equipment: 852 tons, 45,7%

            Fuel, ammunition & stores: 401 tons, 21,5%

            Miscellaneous weights: 32 tons, 1,7%

               - Hull below water: 9 tons

               - Hull above water: 18 tons

               - On freeboard deck: 5 tons

Overall survivability and seakeeping ability:

            Survivability (Non-critical penetrating hits needed to sink ship):

              2 461 lbs / 1 117 Kg = 55,9 x 4,4 " / 113 mm shells or 0,6 torpedoes

            Stability (Unstable if below 1.00): 1,10

            Metacentric height 1,4 ft / 0,4 m

            Roll period: 13,4 seconds

            Steadiness      - As gun platform (Average = 50 %): 73 %

                                   - Recoil effect (Restricted arc if above 1.00): 0,46

            Seaboat quality  (Average = 1.00): 1,13

Hull form characteristics:

            Hull has a flush deck,

              a normal bow and large transom stern

            Block coefficient (normal/deep): 0,477 / 0,493

            Length to Beam Ratio: 8,15 : 1

            'Natural speed' for length: 20,41 kts

            Power going to wave formation at top speed: 66 %

            Trim (Max stability = 0, Max steadiness = 100): 65

            Bow angle (Positive = bow angles forward): 23,00 degrees

            Stern overhang: 3,61 ft / 1,10 m

            Freeboard (% = length of deck as a percentage of waterline length):

                                                                    Fore end,                Aft end

               - Forecastle:            14,00%,  19,36 ft / 5,90 m,  16,40 ft / 5,00 m

               - Forward deck:       36,00%,  16,40 ft / 5,00 m,  15,42 ft / 4,70 m

               - Aft deck:                36,00%,  15,42 ft / 4,70 m,  15,42 ft / 4,70 m

               - Quarter deck:        14,00%,  15,42 ft / 4,70 m,  15,75 ft / 4,80 m

               - Average freeboard:                      15,92 ft / 4,85 m

Ship space, strength and comments:

            Space - Hull below water (magazines/engines, low = better): 102,2%

                        - Above water (accommodation/working, high = better): 166,5%

            Waterplane Area: 7 866 Square feet or 731 Square metres

            Displacement factor (Displacement / loading): 152%

            Structure weight / hull surface area: 62 lbs/sq ft or 303 Kg/sq metre

            Hull strength (Relative):

                        - Cross-sectional: 0,91

                        - Longitudinal: 4,17

                        - Overall: 1,06

            Adequate machinery, storage, compartmentation space

            Excellent accommodation and workspace room

            Ship has slow, easy roll, a good, steady gun platform

Przebudowa (ex-niemieckiego Bremse, ex-brytyjskiego) australijskiego krążownika minowego Desperate, na szybki transportowiec militarnej drobnicy 1940 (1 jednostka)

Przebudowa (ex-niemieckiego Bremse, ex-brytyjskiego) australijskiego krążownika minowego Desperate, na szybki transportowiec militarnej drobnicy 1940 (1 jednostka)

Po dłuższej przerwie, projekt wg pomysłu kolegi ŁK. Jest on również autorem legendy i ogólnych założeń technicznych.

Niemieckie lekkie krążowniki minowe Bremse i Brummer, które zasiliły skład Hochseeflotte w połowie 1916 r., były okrętami bardzo udanymi, a ich udział w końcowej fazie działań PWS także należy ocenić jako duży sukces. Po zawarciu rozejmu okręty zostały internowane w Scapa Flow, gdzie uległy samozatopieniu w dniu 21.06.1919 r. W przypadku Bremse Brytyjczykom udało się przeszkodzić w całkowitym zatopieniu okrętu i gdyby dowódca niszczyciela Venetia zdecydował się na nieco wcześniejsze podjęcie próby odholowania tonącego okrętu, to akcja taka miała wszelkie widoki pełnego powodzenia. Załóżmy więc, że tak się zdarzyło i w rezultacie Bremse osiadł na równej stępce, na płytkiej wodzie. Brytyjczycy uznali próbę zatopienia okrętu za naruszenie litery umowy rozejmowej i faktyczne wznowienie przez niemiecki okręt działań wojennych. W następstwie takiej wykładni zdarzeń krążownik został uznany za pryz i już następnego dnia wcielony formalnie do służby w RN pod nową nazwą Desperate, zwolnioną przez anulowanie 26.11.1918 r. zamówienia na kolejny krążownik klasy D. Faktycznie służba okrętu, po remoncie i wymianie uzbrojenia na standardowe (armaty 152 mm i 76 mm oraz wyrzutnie torped 533 mm i brytyjskie typy min), rozpoczęła się 19.11.1919 r. Doświadczenia zebrane w toku eksploatacji okrętu skłoniły dowództwo RN do zaniechania w 1922 r. planów budowy krążownika minowego Adventure. Zamiast tego postanowiono znacząco zmodernizować Desperate, przekazując go jednocześnie flocie australijskiej. Wykonawcą modernizacji była miejscowa stocznia Cockatoo DYd, która wywiązała się ze swego zadania w okresie od  12.01.1923 r. do 24.11.1924 r. Spokojna służba okrętu zakończyła się 12.07.1940 r., decyzją o jego detaszowaniu na Morze Śródziemne. Krążownik, z racji obszernych ładowni minowych, został zaadaptowany na szybki transportowiec zaopatrzenia i odegrał znaczącą rolę w dostawach uzbrojenia, amunicji i sprzętu na obleganą Maltę. Dotychczasowe uzbrojenie zostało wymienione na działa uniwersalne i przeciwlotnicze, co nie zapobiegło jednak zatopieniu okrętu przez lotnictwo niemieckie w dniu 28.02.1942 r., w trakcie rutynowego rejsu, 45 mil morskich od La Valetty.
Opis techniczny przebudowy.

Kadłub

Zewnętrznie bez zmian. W trakcie modernizacji w latach 1923-24, częściowo zmieniono podział wewnętrzny kadłuba, zwłaszcza w rejonie urządzeń napędowych. W trakcie przebudowy w roku 1940, przebudowano ładownie minowe na ładownie dla militarnej drobnicy.

Napęd

W trakcie modernizacji w latach 1923-24, istniejące urządzenia napędowe zdemontowano. Zastąpione zostały przez sześć kotłów olejowych Yarrow oraz dwa zestawy turbin parowych Parsons z przekładniami. Pierwszy od dziobu komin zdemontowano, a drugi poszerzono tak, aby mógł przyjąć spaliny z czterech kotłów.

Uzbrojenie

W trakcie remontu jednostki w roku 1919, dokonano także jej przezbrojenia. Całość istniejącego uzbrojenia zdemontowano, a w jego miejsce zainstalowano:

- 4xIx6"/45 (152 mm) BL Mark XII,

- 2xIx12-pdr [3"/45 (76.2 mm)] 20cwt QF HA Mark I,

- 2xIxwt21" (533 mm) Mark IV.

W czasie modernizacji w latach 1923-24, wyrzutnie torpedowe zdjęto, a w ich miejscu zamontowano 2xIx2-pdr [40 mm/39 (1.575")] QF Mark II.

Ponownie przezbrojono okręt w trakcie jego przebudowy w roku 1940. Istniejące uzbrojenie (w tym minowe) zdemontowano w całości i zastąpiono przez:

- 3xIIx102 mm L/45 QF Mk XVI, przy elewacji 45^o donośność pociskiem HE 15,98 kg wynosi 18150 m, a przy elewacji maksymalnej 80^o donośność pionowa tym samym pociskiem wynosi 11900 m;

- 4xIVx2-pdr [40 mm/39 (1.575")] QF Mark VIII, przy elewacji 45^o donośność pociskiem HE LV 0,91 kg wynosi 3500 m, a przy elewacji maksymalnej 80^o donośność pionowa tym samym pociskiem wynosi 3000 m;

- 2xIVx0.50"/62 (12.7 mm) MG Mark III, przy elewacji 45^o donośność pociskiem 0,0376 kg wynosi 4550 m, a przy elewacji maksymalnej 80^o donośność pionowa tym samym pociskiem wynosi 2950 m.

Do kierowania ogniem zamontowano dwa dalmierze optyczne o bazie 2,6 m.

Opancerzenie

W roku 1924, na śródokręciu zwiększono grubość pokładu pancernego (ochronnego) z 15 do 25 mm na części płaskiej i do 38 mm na skosach. Opancerzenie burtowe oraz pokład pancerny na dziobie pozostawiono bez zmian. Reszta danych w raporcie.

Uwaga: wykazana w raporcie grubość pokładu pancernego (ochronnego) 29 mm, jest średnią ważoną grubości części płaskiej i skosów.

Inne

W trakcie modernizacji w latach 1923-24, całkowicie przebudowano nadbudówki i maszty oraz zastąpiono dwa pierwsze od dziobu kominy jednym, o większym przekroju. W czasie przebudowy w roku 1940, dodano dwa żurawie ładunkowe na rufie. Od dnia 19.11.1940 r., okręt był w stanie przewieźć do 440 t zaopatrzenia, w tym do 16 t ładunków wielkogabarytowych na pokładzie (np. dwa czołgi lekkie Tetrarch Mk VII) i do 40 osób.

Okręt wyposażono w sześć radiostacji, radionamiernik oraz radar kontroli przestrzeni powietrznej, z możliwością kierowania ogniem plot, Type 280. W roku 1941, radar Type 280 zastąpiono radarem kontroli przestrzeni powietrznej i powierzchni wody Type 286, a ponadto dodano dwa radary kierowania ogniem plot Type 282.

W wyniku przebudowy oraz wcześniejszej modernizacji (w stosunku do projektu oryginalnego):

- moc napędu zwiększyła się z 33000 do 40000 KM;

- prędkość maksymalna zwiększyła się z 28,00 do 29,42 w,

- zasięg zwiększył się z 5800 Mm przy 12 w, do 6900 Mm przy 14 w,

- ciężar salwy burtowej (tylko artyleria główna) zmniejszył się ze 181,2 do 104,1 kg.

Koszt ostatniej (1940) przebudowy wyniósł 12,1% wartości porównywalnego okrętu nowego.

Uwaga: rysunek i raport przedstawiają okręt wg stanu na dzień 19.11.1940 r.

Desperate, Australia cargo cruiser laid down 1915, launched 1916, completed 1916, renovated 1919, modernized 1924, rebuilt 1940 (engine 1924)

Displacement:

            3 716 t light; 3 892 t standard; 4 385 t normal; 4 779 t full load

Dimensions: Length (overall / waterline) x beam x draught (normal/deep)

            (458,46 ft / 442,91 ft) x 43,31 ft x (17,06 / 18,17 ft)

            (139,74 m / 135,00 m) x 13,20 m  x (5,20 / 5,54 m)

Armament:

      6 - 4,02" / 102 mm 45,0 cal guns - 38,25lbs / 17,35kg shells, 400 per gun

              Dual purpose guns in deck mounts, 1934 Model

              3 x Twin mounts on centreline ends, majority aft

                        1 raised mount aft - superfiring

      16 - 1,57" / 40,0 mm 39,0 cal guns - 2,01lbs / 0,91kg shells, 2 000 per gun

              Anti-air guns in deck mounts, 1923 Model

              4 x Quad mounts on sides, evenly spread

                        4 raised mounts

      8 - 0,50" / 12,7 mm 62,0 cal guns - 0,08lbs / 0,04kg shells, 4 000 per gun

              Machine guns in deck mounts, 1926 Model

              2 x 4 row quad mounts on sides, aft deck forward

                        2 raised mounts

      Weight of broadside 246 lbs / 112 kg

Armour:

   - Belts:                     Width (max)        Length (avg)             Height (avg)

            Main:           1,57" / 40 mm     323,16 ft / 98,50 m     8,86 ft / 2,70 m

            Ends:   Unarmoured

              Main Belt covers 112% of normal length

              Main belt does not fully cover magazines and engineering spaces

   - Gun armour:         Face (max)     Other gunhouse (avg)     Barbette/hoist (max)

            Main:           0,51" / 13 mm                   -                                     -

   - Protected deck - single deck:

            For and Aft decks: 1,14" / 29 mm

            Forecastle:            0,59" / 15 mm    Quarter deck: 0,00" / 0 mm

   - Conning towers: Forward 2,01" / 51 mm, Aft 0,00" / 0 mm

Machinery:

            Oil fired boilers, steam turbines,

            Geared drive, 2 shafts, 40 000 shp / 29 840 Kw = 29,42 kts

            Range 6 900nm at 14,00 kts

            Bunker normal = 493 tons, at max displacement = 887 tons

Complement:

            269 - 350

Cost:

            £0,112 million / $0,448 million

Distribution of weights at normal displacement:

            Armament: 37 tons, 0,8%

               - Guns: 37 tons, 0,8%

            Armour: 395 tons, 9,0%

               - Belts: 181 tons, 4,1%

               - Armament: 4 tons, 0,1%

               - Armour Deck: 199 tons, 4,5%

               - Conning Tower: 12 tons, 0,3%

            Machinery: 1 318 tons, 30,0%

            Hull, fittings & equipment: 1 523 tons, 34,7%

            Fuel, ammunition & stores: 669 tons, 15,2%

            Miscellaneous weights: 444 tons, 10,1%

               - Hull below water: 270 tons

               - Hull above water: 158 tons

               - On freeboard deck: 16 tons

Overall survivability and seakeeping ability:

            Survivability (Non-critical penetrating hits needed to sink ship):

              4 143 lbs / 1 880 Kg = 127,9 x 4,0 " / 102 mm shells or 0,7 torpedoes

            Stability (Unstable if below 1.00): 1,24

            Metacentric height 2,1 ft / 0,6 m

            Roll period: 12,5 seconds

            Steadiness      - As gun platform (Average = 50 %): 76 %

                                   - Recoil effect (Restricted arc if above 1.00): 0,11

            Seaboat quality  (Average = 1.00): 1,37

Hull form characteristics:

            Hull has rise forward of midbreak, raised quarterdeck ,

              a ram bow and a round stern

            Block coefficient (normal/deep): 0,469 / 0,480

            Length to Beam Ratio: 10,23 : 1

            'Natural speed' for length: 21,05 kts

            Power going to wave formation at top speed: 58 %

            Trim (Max stability = 0, Max steadiness = 100): 55

            Bow angle (Positive = bow angles forward): 17,80 degrees

            Stern overhang: 7,55 ft / 2,30 m

            Freeboard (% = length of deck as a percentage of waterline length):

                                                                   Fore end,                Aft end

               - Forecastle:            17,00%,  24,93 ft / 7,60 m,  22,97 ft / 7,00 m

               - Forward deck:       11,00%,  22,97 ft / 7,00 m,  22,64 ft / 6,90 m

               - Aft deck:                45,00%,  14,44 ft / 4,40 m,  14,11 ft / 4,30 m

               - Quarter deck:        27,00%,  14,44 ft / 4,40 m,  14,44 ft / 4,40 m

               - Average freeboard:                      16,87 ft / 5,14 m

Ship space, strength and comments:

            Space - Hull below water (magazines/engines, low = better): 112,6%

                        - Above water (accommodation/working, high = better): 140,4%

            Waterplane Area: 12 432 Square feet or 1 155 Square metres

            Displacement factor (Displacement / loading): 122%

            Structure weight / hull surface area: 67 lbs/sq ft or 327 Kg/sq metre

            Hull strength (Relative):

                        - Cross-sectional: 0,94

                        - Longitudinal: 2,06

                        - Overall: 1,02

            Cramped machinery, storage, compartmentation space

            Excellent accommodation and workspace room

            Ship has slow, easy roll, a good, steady gun platform

            Good seaboat, rides out heavy weather easily

NIDERLANDY - ORDRE DE BATAILLE ORAZ ZESTAWIENIE SZCZEGÓŁOWE

 NIDERLANDY - ORDRE DE BATAILLE ORAZ ZESTAWIENIE SZCZEGÓŁOWE

Na zakończenie cyklu niderlandzkiego, obiecane kiedyś przeze mnie, szczegółowe ordre de bataille floty na koniec 1941 roku.

Poniżej, objaśnienia używanych przeze mnie skrótów nazw klas okrętów.

BB - pancernik

BC - krążownik liniowy

BBC - pancernik obrony wybrzeża

CV - lotniskowiec

CVE - lotniskowiec eskortowy

CA - krążownik ciężki

CL - krążownik lekki

DD - niszczyciel

TB - torpedowiec

SS - okręt podwodny

PB - patrolowiec

PC - kuter patrolowy

EE - eskortowiec

SCH - ścigacz okrętów podwodnych

GB - kanonierka

MTB - kuter torpedowy

MGB - kuter artyleryjski

ML - stawiacz min

MSC - trałowiec

MC - kuter trałowy

LCP - kuter desantowy (piechoty)

LCV - kuter desantowy (pojazdów)

KLSV - mały okręt desantowy (pojazdów)

LCC - transportowiec desantowy

ST - transportowiec wodnosamolotów

TS - transportowiec wojska

SV - zaopatrzeniowiec

FT - zbiornikowiec floty

DV - okręt baza

HV - okręt hydrograficzny

HC - kuter hydrograficzny

RS - okręt warsztatowy

DVD - okręt baza nurków

FTS - pływająca stacja torpedowa

TUG - holownik floty

TRS - okręt szkolny

RV - okręt badawczy

A teraz pełne, zawierające podstawowe dane taktyczno-techniczne, zbiorcze zestawienie okrętów niderlandzkiej MW na dzień 31.12.1941.

Kolorem zielonym zaznaczono okręty przebudowane lub zmodernizowane.

Podsumowanie niderlandzkiego cyklu, część II.

        Podsumowanie niderlandzkiego cyklu, część II.

Jak więc wygląda niderlandzka flota, na tle innych, wiodących flot wojennych?

Ilościowo, jest w roku 1941 na poziomie 6-8 floty świata, wraz z flotami sowiecką i niemiecką. Jeżeli zaś brać pod uwagę realną siłę, to – moim zdaniem – jest to pozycja 4-6, wraz z flotami francuską i włoską. Względna, wobec flot francuskiej i włoskiej, nowoczesność floty niderlandzkiej (przynajmniej w odniesieniu do głównych klas okrętów), skłania mnie do opinii, że nie musi to być koniecznie szósta flota świata, jak by to "suche" liczby sugerowały (Tabela 1).

Tabela 1
Główne klasy okrętów trzech wybranych flot (stan na koniec roku 1941)
Klasa	NM (Francja)	MM (Włochy)	KM (Niderlandy)
Okręt liniowy	5	6	4
Lotniskowiec	1	-	3
Pancernik obrony wybrzeża/monitor	-	-	5
Krążownik ciężki	7	4	3
Krążownik lekki	11	14	9
Niszczyciel	57	50	39
Okręt podwodny	64	82	47

Planowane na lata 1942-43 nowe okręty (patrz post z dnia 27.10.2027), zdecydowanie  pozycję niderlandzkiej floty umocnią.

Teraz pytanie; co z tą flotą da się zrobić? Uważam, że z jej pomocą i niezależnie od prawdopodobnego historycznego scenariusza, można się agresywnym zakusom Japonii skutecznie przeciwstawić. Załóżmy niektóre (z wielu teoretycznie możliwych) scenariuszy, w których Niderlandy są przez Japonię atakowane:

A. Jak w realnej historii (Tabele 2, 3 i 4);

B. W Europie trwa pokój, a Japonia anektuje dużą część Chin, bez sprzeciwu USA, a następnie atakuje Niderlandy (w Indiach Wschodnich);

C. Jak B, ale USA  reaguje zbrojnie;

D. W Europie trwa IIWS, ale Japonia atakuje tylko posiadłości Anglii, Francji i Niderlandów, USA nie „ruszając" (Tabela 5).

Ad A. Siły ABDA, szczególnie te możliwe, czyli wraz z planowanym zespołem „Z” adm. Phillipsa (Tabela 3), są w stanie przeciwstawić się japońskiej ekspansji w kierunku Azji Południowo-Wschodniej. Bez zajęcia Indii Wschodnich (ropa, kauczuk, rudy metali, ryż), japońska ekonomika zaczyna „umierać” Od połowy roku 1943 kontratak Aliantów i finalne „zaduszenie” ekonomiczne Japonii.

Ad B. Trudne czasy dla Niderlandów, prawdopodobnie, coś trzeba będzie czasowo oddać. Absolutnie defensywna taktyka (obrona wybrzeży za pomocą lotnictwa, artylerii nadbrzeżnej, sił lekkich (kutry torpedowe i OP) oraz pól minowych, w nadziei na „C” Z uwagi na położenie Metropolii poza zasięgiem sił japońskich, obrona taka może trwać przez dłuższy czas.

Ad C. Początek, jak w wariancie „B” Po wstępnych sukcesach Japonii w walce z USA „zadyszka”, a potem już jak w wariancie „A”

Ad D. Słabszy zespół ABDA (właściwie BDA), ale wystarczający do odparcia japońskiego ataku na IW. Długotrwałe zmagania, w nadziei na „C”

 

Tabela 2
Rzeczywiste realne siły ABDA
Klasa	Ilość	Flota	Razem
Okręt liniowy	-	-	-
Pancernik obrony wybrzeża	1	KM	1
Lotniskowiec	-	-	-
Krążownik ciężki	1	RN	2
	1	USN
Krążownik lekki	4	RN	12
	3	RAN
	2	USN
	3	KM
Niszczyciel	9	RN	31
	2	RAN
	13	USN
	7	KM

 

Tabela 3
Możliwe realne siły ABDA
Klasa	Ilość	Flota	Razem
Okręt liniowy	2	RN	2
Pancernik obrony wybrzeża	1	KM	1
Lotniskowiec	1	RN	1
Krążownik ciężki	1	RN	2
	1	USN
Krążownik lekki	4	RN	12
	3	RAN
	2	USN
	3	KM
Niszczyciel	15	RN	37
	2	RAN
	13	USN
	7	KM

 

Tabela 4
Możliwe blogowe siły ABDA (wariant "A")
Klasa	Ilość	Flota	Razem
Okręt liniowy	2	RN	6
	4	KM
Pancernik obrony wybrzeża	3	KM	3
Lotniskowiec	1	RN	3
	2	KM
Krążownik ciężki	1	RN	5
	1	USN
	3	KM
Krążownik lekki	4	RN	18
	3	RAN
	2	USN
	9	KM
Niszczyciel	9	RN	55
	2	RAN
	13	USN
	31	KM

 

Tabela 5
Możliwe blogowe siły BDA (wariant "D")
Klasa	Ilość	Flota	Razem
Okręt liniowy	2	RN	6
	4	KM
Pancernik obrony wybrzeża	3	KM	3
Lotniskowiec	1	RN	3
	2	KM
Krążownik ciężki	1	RN	4
	3	KM
Krążownik lekki	4	RN	16
	3	RAN
	9	KM
Niszczyciel	9	RN	42
	2	RAN
	31	KM

Oznaczenia flot:

RN – Royal Navy

RAN - Royal Australian Navy

USN – US Navy

KM – Koninklijke Marine (Niderlandy)

Uwaga: tabele 3, 4 i 5 uwzględniają dołączenie do ABDA zespołu adm. Phillipsa.

Jak wcześniej napisałem, możliwych jest wiele scenariuszy, ale jedno jest pewne; silna flota niderlandzka na pewno może w znaczący sposób wpłynąć na przebieg wydarzeń.

Reasumując, Niderlandy będą znaczącym podmiotem, a nie przedmiotem ewentualnych rozmów pokojowych. Nie można również pominąć, wynikających z powyższego korzyści politycznych.