BIULETYN INFORMACYJNY NR 48/1/1943
Okręty
Oddano
do służby:
-
cztery kutry trałowe typu D-11 (post
z dnia 30.07.2026),
- dwa trałowce typu Aruco (post z dnia 04.08.2026),
- niszczyciel typu Aguacero,
- okręt podwodny typu Milano,
- okręt podwodny typu Anchoa,
- trzy ostatnie kutry torpedowe typu BT-22,
- dwa ostatnie eskortowce typu Valiente,
- kanonierkę rzeczną typu Quechua,
- ostatni patrolowiec typu Amazonas.
Rozpoczęto budowę:
- ośmiu niszczycieli eskortowych typu Julio Cesar Tello,
- dwu krążowników plot typu Almirante Villar,
- dwunastu kutrów desantowych typu BD-29.
Trwa
budowa:
-
kanonierki rzecznej typu Quechua,
-
niszczyciela typu Aguacero,
-
okrętu podwodnego typu Milano,
- trzech okrętów podwodnych typu Anchoa,
- stawiacza min typu Escila,
-
dwu trałowców typu Aruco,
-
sześciu kutrów trałowych typu D-11.
Rozpoczęto modernizację kanonierki rzecznej
typu América.
Wycofano ze służby i adaptowano na rzeczne
hulki mieszkalne dwie kanonierki rzeczne typu Esperanza (1895-97). Zdjęte z kanonierek uzbrojenie przekazano
artylerii nadbrzeżnej.
Trwa
na części okrętów morskich wymiana nkm-ów 12,7 mm na działka 20 mm.
Aktualnie, w skład floty kolumbijskiej
(morskiej) wchodzą:
- 1 pancernik,
- 2 małe pancerniki,
- 2 monitory,
- 1 lotniskowiec lekki,
- 1 krążownik ciężki,
- 4 krążowniki lekkie,
- 16 niszczycieli,
- 3 niszczyciele eskortowe,
- 4 torpedowce,
- 19 okrętów podwodnych,
- 4 kanonierki,
- 23 kutry torpedowe,
- 10 patrolowców,
- 20 kutrów patrolowych,
- 10 eskortowców,
- 11 ścigaczy okrętów podwodnych,
- 3 stawiacze min,
- 12 trałowców,
- 14 kutrów trałowych,
- 3 średnie okręty desantowe,
- 6 małych okrętów desantowych,
- 24 kutry desantowe,
- 1 szturmowy transportowiec desantowy,
- 1 transportowiec wodnosamolotów,
- 2 transportowce wojska,
- 2 okręty-bazy,
- 1 zaopatrzeniowiec,
- 2 zbiornikowce floty,
- 1 okręt warsztatowy,
- 1 okręt ratowniczy,
- 3 okręty hydrograficzne,
- 2 holowniki pełnomorskie,
- 1 okręt szkolny.
Komponent rzeczny floty składa się z:
- 2 monitorów,
- 2 pływających baterii artyleryjskich,
- 5 kanonierek,
- 2 kutrów pancernych,
- 14 kutrów,
- 2 stawiaczy min,
- 2 trałowców,
- 4 kutrów desantowych,
- 6 ślizgaczy,
- 1 okrętu dowodzenia,
- 1 transportowca wojska,
- 1 zaopatrzeniowca,
- 2 holowników.
Lotnictwo
Wprowadzono
do służby następujące samoloty rodzimej konstrukcji:
> lekki samolot rozpoznawczo-bombowy PA RB-1 Perdiz
–
-
rok oblotu 1941, rozpoczęcie produkcji 1942;
-
średniopłat, konstrukcja metalowa półskorupowa, poszycie całkowicie metalowe;
-
podwozie klasyczne, chowane w locie;
-
załoga: 2 osoby (pilot, strzelec-obserwator);
-
wymiary (LxSxH): 10,70x13,20x3,35 m, powierzchnia nośna 28,29 m2;
-
masa własna 2 334 kg, startowa 3 447 kg;
-
napęd: silnik gwiazdowy 9-cylindrowy Wright R-1820-34 Cyclone o mocy 850 KM;
-
prędkość maksymalna 388 km/h, przelotowa 315 km/h;
-
pułap praktyczny 5 700 m, prędkość wznoszenia 7,8 m/s;
-
zasięg 661 Mm (1 224 km);
-
uzbrojenie: 2x12,7 mm, 2x7,62 mm, 250 kg bomb.
Jak
na razie, do lotnictwa MW trafiło 13 maszyn.
· > lekki wodnosamolot transportowy/łącznikowy PA U-3faM Petrel –
-
rok oblotu 1942, rozpoczęcie produkcji 1942;
-
dolnopłat, konstrukcja metalowa półskorupowa, poszycie całkowicie metalowe;
-
dwa pływaki z redanem (możliwa wersja amfibii ze stałym podwoziem kołowym
czteropodporowym);
-
załoga: 2 osoby (pierwszy pilot, drugi pilot-nawigator);
-
wymiary (LxSxH): 10,40x14,50x3,91 m, powierzchnia nośna 32,20 m2;
-
masa własna 2 697 kg, startowa 3 638 kg;
-
napęd: dwa silniki gwiazdowe 9-cylindrowe Pratt & Whitney R-985-AN-1 Wasp
Junior o mocy 450 KM każdy;
-
prędkość maksymalna 314 km/h, przelotowa 264 km/h;
-
pułap praktyczny 6 800 m, prędkość wznoszenia 8,7 m/s;
-
zasięg 913 Mm (1 691 km);
-
ładowność: 600 kg lub 6 osób.
Samolot
ten jest pływakową wersją PA U-3M Goleta;
jak na razie, do lotnictwa MW trafiło 6 maszyn. Ponieważ samolot ten jest
nieuzbrojony, nie będzie uwzględniony w zestawieniu zbiorczym.
Zakupiono
i wprowadzono do użytku:
-
24 samoloty myśliwskie typu Vought F4U Corsair,
-
6 rozpoznawczych/łącznikowych łodzi latających-amfibii typu Grumman G-44 Widgeon,
-
dalszych 6 łodzi latających typu Consolidated PB2Y Coronado.
Zmontowano
w kolumbijskich zakładach i wprowadzono do użytku:
-
dalszych 20 samolotów myśliwskich typu Grumman F4F Wildcat,
-
dalszych 10 rozpoznawczych wodnosamolotów pływakowych typu Curtiss SO3C Seamew.
Wycofano
ze służby i złomowano:
-
3 ostatnie rozpoznawczo-bombowe/transportowe łodzie latające typu Short S.8/8 Rangoon,
-
6 rozpoznawczych/łącznikowych łodzi latających-amfibii typu Douglas RD3 Dolphin,
-
3 ostatnie samoloty myśliwskie Grumman F2F,
-
10 samolotów myśliwskich Curtiss P36 Hawk.
Aktualnie,
w skład Dowództwa Lotnictwa Morskiego (Comando de Aviación Naval, CAN) wchodzi:
-
9 rozpoznawczych/łącznikowych łodzi latających w wersji amfibii typu Douglas
RD3 Dolphin,
-
6 rozpoznawczo-bombowych wodnosamolotów pływakowych typu Høver M.F.11,
-
6 rozpoznawczo-bombowych łodzi latających typu Consolidated P2Y,
-
38 pływakowych wodnosamolotów rozpoznawczych typu Curtiss SOC Seagull,
- 6
rozpoznawczo-bombowych łodzi latających/amfibii typu Consolidated PBY Catalina,
-
34 samoloty torpedowo-bombowe typu Douglas TBD Devastator,
-
63 samoloty myśliwskie typu Curtiss P36 Hawk,
-
37 bombowców nurkujących typu Curtiss SBC-4 Helldiver,
-
28 torpedowo-bombowych wodnosamolotów pływakowych typu Hall PTBH,
-
9 samolotów rozpoznawczo-bombowych dalekiego zasięgu typu Lockheed A-29 Hudson,
-
54 samoloty myśliwskie typu Grumman F4F Wildcat,
-
9 samolotów rozpoznawczych/obserwacyjnych typu PA R-1 Tangara,
- 9
rozpoznawczo-torpedowo-bombowych/transportowych łodzi latających typu Consolidated
PB2Y Coronado,
-
38 rozpoznawczych wodnosamolotów pływakowych typu Curtiss SO3C Seamew,
-
24 samoloty myśliwskie typu Vought F4U Corsair,
-
6 rozpoznawczych/łącznikowych łodzi latających-amfibii typu Grumman G-44 Widgeon,
-
13 samolotów rozpoznawczo-bombowych typu PA RB-1 Perdiz.
Łącznie
389 maszyn.
Pozostałe wiadomości
W
Trujillo zakończono budowę filii zakładów JS Fábrica de Motores (JSFM). W filii
będą produkowane silniki benzynowe na licencji General Motors oraz silniki
benzynowe i diesle własnej konstrukcji.
W
zakładach Plantas de Aviones w Cali, rozpoczęto produkcję gwiazdowych silników
lotniczych własnej konstrukcji.
Przewidując
rosnący udział kolumbijskich sił lądowych w toczących się zmaganiach IIWS, a
więc konieczność ich przerzutu drogą morską do rejonów walk, Admiralicja
wyczarterowała od armatorów prywatnych:
-
statek pasażerski SS Mantaro (ponownie, był już wykorzystywany
przez MW w latach 1938-39),
- transportowiec MV Callao.
Rozpoczęto
ich adaptację do potrzeb MW. Przewiduje się, że
po jej zakończeniu, SS Mantaro będzie mógł przewieźć 1360
żołnierzy i 160 t ładunku, a MV Callao do 890 żołnierzy i 4330 t
ładunku.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz