KOMUNIKAT WOJENNY NR 23/1943

                    KOMUNIKAT WOJENNY NR 23/1943 

02.01.1943

Do Port Moresby dotarł konwój z III. Brygadą Piechoty Górskiej (peruwiańskiej). Ponieważ walki o rejon Buna–Gona dobiegają końca, Brygada się na nie już „nie załapie” Niemniej planowany jest jej udział w następnych działaniach; czas do ich rozpoczęcia Brygada spędzi na doszkoleniu i przystosowaniu się do miejscowych warunków terenowych, a także na „dotarciu” współpracy z amerykańsko-australijskim dowództwem.

 

07-20.01.1943

Grupa Eskortowa C1 przeprowadziła bez kontaktu z nieprzyjacielem konwoje z Curaçao do Kanału Panamskiego i z Kanału Panamskiego do Maracaibo.

 

11.01-26.01.1943

Grupa Eskortowa A1 (bez lotniskowca Federación i holownika Hercules eskortowała konwój 12 statków z Gibraltaru do Freetown i Takoradi. Spotkań z wrogiem nie odnotowano i konwój w całości dotarł do celu.

 

20.01.1943

Utworzona została kolumbijska Grupa Eskortowa A2 (Grupo de Escolta A2), w składzie:

- lotniskowiec Federación (przeniesiony z Grupy Eskortowej A1),

- trzy niszczyciele typu Siroco,

- cztery eskortowce typu Valiente,

- holownik pełnomorski Hercules (przeniesiony z Grupy Eskortowej A1).

Dowódcą grupy został contraalmirante Martín Carrero de Valdez, a główną bazą Freetown. Zadaniem grupy jest eskortowanie konwojów od Cieśniny Anegada do portów zachodniej Afryki (patrz mapa na końcu postu).

 

29.01.1943

Na Nowej Gwinei rozpoczęły się walki o wioskę i aliancką bazę lotniczą Wau, bronioną przez oddziały australijskiej 17. Brygady Piechoty. Podjęto decyzję o wzmocnieniu Australijczyków oddziałami III. Brygady Piechoty Górskiej (peruwiańskiej).

 

02.02.1943

Przerzucony drogą powietrzną do Wau 1. batalion III. Brygady, włączył się do walki. Dwa dni później, Japończycy zostali ostatecznie odparci; ze względu na poważne wyczerpanie australijskich oddziałów oraz problemy z zaopatrzeniem, z pościgu za wycofującymi się Japończykami zrezygnowano. Straty III. Brygady wyniosły 11 zabitych, 26 rannych i 7 zaginionych. Szacunkowo, na konto kolumbijskiego Batalionu można zaliczyć ok. 95 zabitych i rannych Japończyków.

 

05.02-17.02.1943

Grupa Eskortowa A1 przeprowadziła bez kontaktu z nieprzyjacielem konwój 11 statków z Takoradi do Casablanki.

 

07.02.1943

Ponieważ infrastruktura portu Freetown, który stał się m.in. główną bazą kolumbijskich grup eskortowych A1 i A2, wykazywała oznaki przeciążenia, detaszowano tam do obsługi ww. grup okręt-bazę Pichincha.

 

15.02.1943

Sformowano zespół okrętów podwodnych o nazwie Flotylla S (Flotilla S), w składzie:

- trzy okręty podwodne typu Narval,

- cztery okręty podwodne typu Milano,

- okręt-baza Boyaca.

Dowódcą flotylli został capitán de navío Juan Luis Blanco, a główną bazą Numea. Zadaniem grupy jest wykonywanie patroli bojowych na wodach ograniczonych trójkątem Nowa Irlandia-Nauru-Malaita. Dla uniknięcia incydentów typu „friendly fire”, akwen ten został strefą zakazaną dla innych alianckich OP.

Aktualnie, w bezpośrednie działania wojenne zaangażowane są 44 kolumbijskie okręty, w tym:

- 1 pancernik,

- 1 lotniskowiec,

- 1 krążownik ciężki,

- 2 krążowniki lekkie,

- 12 niszczycieli,

- 3 niszczyciele eskortowe,

- 7 okrętów podwodnych,

- 2 kanonierki,

- 8 eskortowców,

- 4 ścigacze OP,

- 2 okręty-bazy,

- 1 holownik.

Tym samym, kolumbijska flota stanowi jeden z kilku (3?) najsilniejszych składników alianckich sił morskich.

 

21.02.1943

Kolumbijski batalion piechoty morskiej z Guadalcanalu, wziął udział w zajęciu niebronionych Wysp Russela.

 

23.02.1943

Zatopiony przez U-Boota został płynący w konwoju UC-1 kolumbijski tankowiec o nośności 9 005 DWT.

 

24.02-01.03.1943

Grupa Eskortowa C1 przeprowadziła bez kontaktu z nieprzyjacielem konwój z Maracaibo do Cieśniny Wiatrów.

 

27.02.1943

Po bitwie na przełęczy Kasserine, poziom alianckiego optymizmu w kwestii szybkiego oczyszczenia Afryki z wojsk Osi – mówiąc oględnie – wyraźnie się obniżył. Teraz amerykańscy sztabowcy przypomnieli sobie o kolumbijskiej ofercie z listopada 1942 roku i mocno się nią zainteresowali. Krótkie negocjacje z kolumbijskimi władzami, doprowadziły do decyzji o wysłaniu do Afryki Północnej I. Brygady Piechoty Górskiej (boliwijskiej).

 

28.02-04.03.1943

Grupa Eskortowa A1 przeprowadziła bez kontaktu z nieprzyjacielem konwój 7 statków z Casablanki do Gibraltaru.

 

08-11.03.1943

Grupa Eskortowa C1 przeprowadziła bez kontaktu z nieprzyjacielem konwój z Cieśniny Anegada na Curaçao.

 

11.03.1943

Grupa Eskortowa A2 koncentruje się w Cartagenie, jej zadaniem będzie eskortowanie konwoju z I. Brygadą Piechoty Górskiej (boliwijską) do Afryki Północnej.

 

14.03.1943

Z Cartageny wyrusza konwój z I. Brygadą Piechoty Górskiej (boliwijską) do Annaby w Algierii. W skład konwoju wchodzą:

- transportowce wojska Mariscal Sucre i Mariscal Castilla,

- transportowiec desantowy General de San Martin,

- zaopatrzeniowiec Huiracocha,

- tankowiec floty Huascarán,

- holownik Titán.

Na jednostkach tych przewożonych jest łącznie 5610 żołnierzy i 12920 t zaopatrzenia. Konwój jest eskortowany przez Grupę Eskortową A2. Przewidziano dwa etapy podróży: Cartagena – Dakar i Dakar – Annaba. Od Dakaru do Gibraltaru eskorta zostanie wzmocniona przez Grupę Eskortową A1, a od Gibraltaru do Annaby przez zespół brytyjski w składzie:

- 2 krążowniki lekkie typu Dido,

- 1 krążownik plot typu Carlise,

- 6 niszczycieli typu M.

 

18-27.03.1943

Grupa Eskortowa A1 przeprowadziła bez kontaktu z nieprzyjacielem konwój 13 statków z Gibraltaru do Dakaru.

 

22.03.1943

Powzięto decyzję o udziale III. Brygady Piechoty Górskiej (peruwiańskiej) w kampanii przeciwko japońskim bazom Salamaua, Lae i Finschhafen na Nowej Gwinei. Planowany początek działań to II. połowa kwietnia 1943 roku.

 

25.03.1943

Na zachód od Wysp Zielonego Przylądka, samolot z lotniskowca Federación (Grupa Eskortowa A2) wykrył nieprzyjacielski OP, jednakże U-Boot zdążył się zanurzyć przed atakiem.

 

28.03.1943

Konwój z I. Brygadą Piechoty Górskiej (boliwijską) bez strat dociera do Dakaru.

Poniżej mapa obszaru działań kolumbijskich grup eskortowych.

Ogólny bilans zysków i strat:

- zatopiono 2 OP,

- prawdopodobnie uszkodzono 2 OP,

- stracono 13 zabitych, 32 rannych i 13 zaginionych,

- stracono 4 frachtowce,

- 1 frachtowiec został uszkodzony.