KOMUNIKAT WOJENNY NR 28/1944
04.04.1944
Podjęto decyzję o rozwinięciu na
Pacyfiku kolumbijskich sił piechoty morskiej do stanu brygady oznaczonej jako: Ekspedycyjna Brygada Piechoty Morskiej (Brigada Expedicionaria de Infantería de
Marina, BEIM). W skład Brygady wejdą:
- 2. batalion piechoty morskiej
(uczestniczący uprzednio w walkach na Wyspach Salomona, Nowej Gwinei i
Archipelagu Admiralicji),
- 6. batalion piechoty morskiej (z II.
Brygady Piechoty Morskiej),
- 11. batalion piechoty morskiej (z
III. BPM),
- 13. batalion piechoty morskiej
(dotychczas samodzielny),
- 4. brygadowa grupa artylerii
(bateria haubic 75 mm, bateria moździerzy 107 mm, bateria ppanc 37 mm, bateria
plot 37 mm, zbiorcza z baterii z I,II i III. BPM),
- 4. samodzielna kompania czołgów
lekkich (zbiorcza z plutonów z I,II i III. BPM),
- służby (zbiorcze z I,II i III. BPM).
Od 20.04.1944 rozpocznie się przerzut
oddziałów Brygady na Nową Gwineę (za wyjątkiem 2. batalionu, który już tam
stacjonuje). Przewiduje się udział Brygady w opanowaniu Wysp Schoutena.
07.04.1944
Artyleria plot Korpusu „I” (Cuerpo „I”),
bierze udział w odparciu niemieckiego nalotu w rejonie Aversa. Zestrzelono 1
samolot wroga, straty własne 2 rannych.
16.04.1944
Flotylla
S (Flotilla S) otrzymała nowy obszar
operacyjny; zawiera się on w trójkącie Nowa Irlandia – Nauru – Ponape.
24.04.1944
Do
Grupy Eskortowej A3 (Grupo de Escolta A3) dołączają dwa
dalsze niszczyciele eskortowe typu Julio
Cesar Tello.
29.04.1944
Dowódca amerykańskiej 5. Armii gen.
Clark, zaproponował użycie części oddziałów Korpusu
„I” (Cuerpo „I”), celem
wzmocnienia alianckiego przyczółka pod Anzio. Dowódca Korpusu general de división Juan Antonio Castilla Martos odmówił,
powołując się na uzgodnienia mówiące, że Korpus, jako wyższy związek taktyczny,
winien być wykorzystany w całości, a nie częściami.
06.05.1944
Pomiędzy Maderą a Gibraltarem,
myśliwiec typu Vought F4U Corsair z
lotniskowca Federación Grupy Eskortowej A3, zestrzelił
atakujący konwój niemiecki bombowiec dalekiego zasięgu Fw 200 Condor.
13-14.05.1944
Dociera do Lorengau (wyspa Manus)
pierwszy transport z oddziałami Ekspedycyjnej
Brygady Piechoty Morskiej (Brigada
Expedicionaria de Infantería de Marina, BEIM). Objął on: dowództwo i sztab
Brygady, 6 i 13. bataliony piechoty morskiej, część 4. brygadowej grupy artylerii oraz część służb.
21.05.1944
Ok. 200 Mm na NW od Nauru, kolumbijski
OP Azor (typ Milano), zaatakował torpedami i zatopił japoński transportowiec o
nośności ok. 4 000 DWT.
28.05.1944
Na południe od Wysp Kanaryjskich, Grupa Eskortowa A2 stoczyła niewielką
bitwę konwojową z 2-3 okrętami podwodnymi npla. Jeden U-Boot została zatopiony,
a konwój stracił brytyjski drobnicowiec o nośności ok. 4 347 DWT.
04.06.1944
Wobec niespodziewanie silnego oporu
Japończyków na wyspie Biak, sztab gen. MacArthura, zdecydował o wzmocnieniu
amerykańskiej 41. Dywizji Piechoty kolumbijską III. Brygadą Piechoty Górskiej (peruwiańską).
Oddziały jej zostaną przerzucone na Biak amerykańskimi środkami transportu.
07.06.1944
Na zachód od Azorów, torpedowo-bombowy
Douglas TBD Devastator z lotniskowca Federación Grupy Eskortowej A3, atakuje bombami głębinowymi i prawdopodobnie
uszkadza niemieckiego U-Boota.
09.06.1944
Całość Ekspedycyjnej Brygady Piechoty Morskiej (Brigada Expedicionaria de Infantería de Marina, BEIM) znajduje się
już na wyspie Manus. Planuje się jej udział w desancie na wyspę Noemfoor.
14.06.1944
Pierwsze oddziały III. Brygady
Piechoty Górskiej (peruwiańskiej) lądują na Biak. Do końca czerwca, Brygada
straciła w walkach 22 zabitych, 118 rannych i 4 zaginionych.
20.06.1944
Do amerykańskiego zespołu TF 75
dołączył zespół wydzielony z kolumbijskiej Eskadry „U” (Escuadrón
„U”). Składa się on z:
- 2
krążowników lekkich typu Almirante
Padilla,
- 3
niszczycieli typu Tifón.
Zadaniem TF 75 jest wsparcie ogniowe
desantu na wyspę Noemfoor.
26.06.1944
Podjęto decyzję o przerzuceniu do
Włoch pozostałych oddziałów I. Brygady Pancerno-Motorowej (1. batalion czołgów
już tam jest). Wejdzie ona w skład Korpusu „I” (Cuerpo „I”).
Ogólny bilans zysków i strat:
- zatopiono 5 OP, a 5 prawdopodobnie
uszkodzono,
- zatopiono
2 frachtowce,
-
zestrzelono 7 samolotów, a 4 uszkodzono,
- stracono
301 zabitych, 568 rannych i 63 zaginionych,
- stracono
1 niszczyciel,
- stracono
1 OP,
- stracono
5 frachtowców, a 1 został uszkodzony,
- stracono
2 samoloty.
Czyli generał Juan Antonio Castilla Martos powiedział "Sami ratujcie swoje grube jankeskie dupska, kiedy sami wpakowaliście się w gówno." Anzio to sytuacja bez wyjścia. Od czasu zablokowania przyczółka dosyłanie tam więcej żołnierzy tylko intensyfikuje niepotrzebną hekatombę. Ewakuacja byłaby klęską i też nie obyłaby się bez dużych strat. Jedynym rozwiązaniem jest czekanie na przełamanie linii Gustawa i posłanie w rejon Anzio możliwie najwięcej samolotów szturmowych do atakowania niemieckiej artylerii i transportów amunicji dla niej, bo artyleria jest głównym zagrożeniem dla żołnierzy alianckich w rejonie Anzio.
OdpowiedzUsuńStonk
Generał Martos jest bardzo kulturalnym oficerem i takich słów nie użył, lecz grzecznie powołał się na wcześniejsze uzgodnienia. A to, co sobie pomyślał, to już inna sprawa...
UsuńCo do Twojej oceny sytuacji - pełna zgoda.
JKS
Czy planowane jest wprowadzenie do służby nowej, morskiej armaty automatycznej 37 mm? Balistyka działa L/57 nie odpowiada bowiem do końca potrzebom chwili. Konieczna byłaby lufa długości ~ L/75, która wydłuży skuteczny zasięg działa, przy zachowaniu dotychczasowej szybkostrzelności.
OdpowiedzUsuńŁK