wtorek, 15 września 2026

KOMUNIKAT WOJENNY NR 28/1944

KOMUNIKAT WOJENNY NR 28/1944 


04.04.1944
Podjęto decyzję o rozwinięciu na Pacyfiku kolumbijskich sił piechoty morskiej do stanu brygady oznaczonej jako: Ekspedycyjna Brygada Piechoty Morskiej (Brigada Expedicionaria de Infantería de Marina, BEIM). W skład Brygady wejdą:
- 2. batalion piechoty morskiej (uczestniczący uprzednio w walkach na Wyspach Salomona, Nowej Gwinei i Archipelagu Admiralicji),
- 6. batalion piechoty morskiej (z II. Brygady Piechoty Morskiej),
- 11. batalion piechoty morskiej (z III. BPM),
- 13. batalion piechoty morskiej (dotychczas samodzielny),
- 4. brygadowa grupa artylerii (bateria haubic 75 mm, bateria moździerzy 107 mm, bateria ppanc 37 mm, bateria plot 37 mm, zbiorcza z baterii z I,II i III. BPM),
- 4. samodzielna kompania czołgów lekkich (zbiorcza z plutonów z I,II i III. BPM),
- służby (zbiorcze z I,II i III. BPM).
Od 20.04.1944 rozpocznie się przerzut oddziałów Brygady na Nową Gwineę (za wyjątkiem 2. batalionu, który już tam stacjonuje). Przewiduje się udział Brygady w opanowaniu Wysp Schoutena.
 
07.04.1944
Artyleria plot Korpusu „I” (Cuerpo „I”), bierze udział w odparciu niemieckiego nalotu w rejonie Aversa. Zestrzelono 1 samolot wroga, straty własne 2 rannych.
 
16.04.1944
Flotylla S (Flotilla S) otrzymała nowy obszar operacyjny; zawiera się on w trójkącie Nowa Irlandia – Nauru – Ponape.
 
24.04.1944
Do Grupy Eskortowej A3 (Grupo de Escolta A3) dołączają dwa dalsze niszczyciele eskortowe typu Julio Cesar Tello.
 
29.04.1944
Dowódca amerykańskiej 5. Armii gen. Clark, zaproponował użycie części oddziałów Korpusu „I” (Cuerpo „I”), celem wzmocnienia alianckiego przyczółka pod Anzio. Dowódca Korpusu general de división Juan Antonio Castilla Martos odmówił, powołując się na uzgodnienia mówiące, że Korpus, jako wyższy związek taktyczny, winien być wykorzystany w całości, a nie częściami. 
 
06.05.1944
Pomiędzy Maderą a Gibraltarem, myśliwiec typu Vought F4U Corsair z lotniskowca Federación Grupy Eskortowej A3, zestrzelił atakujący konwój niemiecki bombowiec dalekiego zasięgu Fw 200 Condor.
 
13-14.05.1944
Dociera do Lorengau (wyspa Manus) pierwszy transport z oddziałami Ekspedycyjnej Brygady Piechoty Morskiej (Brigada Expedicionaria de Infantería de Marina, BEIM). Objął on: dowództwo i sztab Brygady, 6 i 13. bataliony piechoty morskiej, część 4. brygadowej grupy artylerii oraz część służb.
 
21.05.1944
Ok. 200 Mm na NW od Nauru, kolumbijski OP Azor (typ Milano), zaatakował torpedami i zatopił japoński transportowiec o nośności ok. 4 000 DWT.
 
28.05.1944
Na południe od Wysp Kanaryjskich, Grupa Eskortowa A2 stoczyła niewielką bitwę konwojową z 2-3 okrętami podwodnymi npla. Jeden U-Boot została zatopiony, a konwój stracił brytyjski drobnicowiec o nośności ok. 4 347 DWT.
 
04.06.1944
Wobec niespodziewanie silnego oporu Japończyków na wyspie Biak, sztab gen. MacArthura, zdecydował o wzmocnieniu amerykańskiej 41. Dywizji Piechoty kolumbijską III. Brygadą Piechoty Górskiej (peruwiańską). Oddziały jej zostaną przerzucone na Biak amerykańskimi środkami transportu.
 
07.06.1944
Na zachód od Azorów, torpedowo-bombowy Douglas TBD Devastator z lotniskowca Federación Grupy Eskortowej A3, atakuje bombami głębinowymi i prawdopodobnie uszkadza niemieckiego U-Boota.
 
09.06.1944
Całość Ekspedycyjnej Brygady Piechoty Morskiej (Brigada Expedicionaria de Infantería de Marina, BEIM) znajduje się już na wyspie Manus. Planuje się jej udział w desancie na wyspę Noemfoor.
 
14.06.1944
Pierwsze oddziały III. Brygady Piechoty Górskiej (peruwiańskiej) lądują na Biak. Do końca czerwca, Brygada straciła w walkach 22 zabitych, 118 rannych i 4 zaginionych.
 
20.06.1944
Do amerykańskiego zespołu TF 75 dołączył zespół wydzielony z kolumbijskiej Eskadry „U” (Escuadrón „U”). Składa się on z:
- 2 krążowników lekkich typu Almirante Padilla,
- 3 niszczycieli typu Tifón.
Zadaniem TF 75 jest wsparcie ogniowe desantu na wyspę Noemfoor.
 
26.06.1944
Podjęto decyzję o przerzuceniu do Włoch pozostałych oddziałów I. Brygady Pancerno-Motorowej (1. batalion czołgów już tam jest). Wejdzie ona w skład  Korpusu „I” (Cuerpo „I”).
Ogólny bilans zysków i strat:
- zatopiono 5 OP, a 5 prawdopodobnie uszkodzono,
- zatopiono 2 frachtowce,
- zestrzelono 7 samolotów, a 4 uszkodzono,
- stracono 301 zabitych, 568 rannych i 63 zaginionych,
- stracono 1 niszczyciel,
- stracono 1 OP,
- stracono 5 frachtowców, a 1 został uszkodzony,
- stracono 2 samoloty. 

3 komentarze:

  1. Czyli generał Juan Antonio Castilla Martos powiedział "Sami ratujcie swoje grube jankeskie dupska, kiedy sami wpakowaliście się w gówno." Anzio to sytuacja bez wyjścia. Od czasu zablokowania przyczółka dosyłanie tam więcej żołnierzy tylko intensyfikuje niepotrzebną hekatombę. Ewakuacja byłaby klęską i też nie obyłaby się bez dużych strat. Jedynym rozwiązaniem jest czekanie na przełamanie linii Gustawa i posłanie w rejon Anzio możliwie najwięcej samolotów szturmowych do atakowania niemieckiej artylerii i transportów amunicji dla niej, bo artyleria jest głównym zagrożeniem dla żołnierzy alianckich w rejonie Anzio.
    Stonk

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Generał Martos jest bardzo kulturalnym oficerem i takich słów nie użył, lecz grzecznie powołał się na wcześniejsze uzgodnienia. A to, co sobie pomyślał, to już inna sprawa...
      Co do Twojej oceny sytuacji - pełna zgoda.

      JKS

      Usuń
  2. Czy planowane jest wprowadzenie do służby nowej, morskiej armaty automatycznej 37 mm? Balistyka działa L/57 nie odpowiada bowiem do końca potrzebom chwili. Konieczna byłaby lufa długości ~ L/75, która wydłuży skuteczny zasięg działa, przy zachowaniu dotychczasowej szybkostrzelności.
    ŁK

    OdpowiedzUsuń