Japońskie szybkie pancerniki typu Owari 1938-1939 (2 jednostki)

Japońskie szybkie pancerniki typu Owari 1938-1939 (2 jednostki)

Tym razem już na poważnie. Pomysłodawcą i autorem legendy jest kolega mb81. Opis techniczny – jak zwykle – mój.

Budowę pierwszego z bliźniaczych pancerników typu Owari rozpoczęto pozornie zgodnie z zapisami Traktatu Waszyngtońskiego, czyli przeznaczając równocześnie Kirishimę na złom. W rzeczywistości rozbiórka Kirishimy postępowała powoli i objęła tylko artylerię i nadbudówki, pozostawiając w 1936 gotowy kadłub pod konwersję na lotniskowiec. Wtedy Japonia nie ratyfikowała już Traktatu Londyńskiego i położyła stępkę pod Surugę. Pierwszy okręt wszedł do służby 12 grudnia 1938 r., drugi 14 listopada 1939 r. 

Obydwa okręty stanowiły eskortę floty atakującej Pearl Harbor, następnie brały udział w rajdzie na Ocean Indyjski i w bitwie o Midway. W nocnej bitwie pod Guadalcanalem zostały przez Amerykanów omyłkowo zidentyfikowane jako krążowniki typu Tone, co skończyło się rzezią amerykańskiego zespołu. Oba pancerniki wyszły z akcji uszkodzone, ze zdemolowanymi nadbudówkami i artylerią plot, lecz bez zagrożenia dla witaliów. Dwie noce później starcie z USSs Washington i South Dakota nie było już jednostronne - cała czwórka wyszła z bitwy solidnie postrzelana, a Owari stracił rufową wieżę. Następnego dnia samoloty z USS Enterprise trafiły Surugę dwiema torpedami i czterema bombami, a Owari zainkasował trzy bomby. Zespół japoński dowlókł się jednak do bazy na Truk. 

Owari pozostawał w remoncie do sierpnia 1943, przebudowano go przy tym na hybrydowy lotniskowiec i wzmocniono uzbrojenie plot (do 27xIII i 21xI 25 mm). Dołączył do Ise i Hyugi, podobnie jak one, nigdy nie operował z pełną grupa lotniczą. Uszkodzony w bitwie koło przylądka Engaño, skierowany na remont do Manili. Na podejściu do portu wszedł na dwie miny magnetyczne. Osadzony w basenie portowym jako bateria plot, dodatkowo uszkodzony bombami na początku listopada 1944. Całkowicie zniszczony w trakcie bitwy o Manilę, pocięty na złom po wojnie.

Suruga zachował pierwotną sylwetkę, również wzmocniono na nim lekką artylerię plot i zamontowano nowocześniejszą elektronikę. Wziął udział w bitwie w zatoce Leyte w zespole adm. Kurity; pod Samar był lekko uszkodzony. 7 kwietnia 1945 razem z Yamato wziął udział w operacji Ten-Go.  Zatopiony przez samoloty TF58.

Kadłub

O sporym wydłużeniu i profilu poziomym stanowiącym formę przejściową, pomiędzy tradycyjnym profilem „wrzecionowym”, a „butelkowym”, występującym na okrętach liniowych z końca IIWS (Yamato, Iowa).

Napęd

Cztery wały śrubowe. Szesnaście kotłów olejowych w ośmiu kotłowniach i cztery zestawy turbin parowych w czterech maszynowniach.

Uzbrojenie

Na okrętach zainstalowano:

- 4xIIx41 cm/45 (16.1") 3rd Year Type (Model 1914), przy elewacji maksymalnej 43^o donośność pociskiem APC 1020,0 kg wynosila 38730 m;

- 8xIIx12.7 cm/40 (5") Type 89 (Model 1929), przy elewacji 45^o donośność pociskiem HE 23,45 kg wynosiła 14520 m, a przy elewacji 75^o donośność pionowa tym samym pociskiem wynosiła 9220 m;

- 12xIIx25 mm/60 (1") Type 96 (Model 1936), przy elewacji 50^o donośność pociskiem HE 0,25 kg wynosiła 7500 m, a przy elewacji maksymalnej 85^o donośność pionowa tym samym pociskiem wynosiła 5500 m;

- 2xIx13 mm/76 (0.52") Type 93 (Model 1933), przy elewacji 50^o donośność pociskiem AP 0,05 kg wynosiła 6500 m, a przy elewacji maksymalnej 85^o donośność pionowa tym samym pociskiem wynosiła 4500 m.

Wieże artylerii głównej identyczne do zmodernizowanych w latach 1933-36 wież pancerników typu Nagato.

Do kierowania ogniem zainstalowano: główny dalocelownik optyczny o bazie 9,3 m, dwa pomocnicze dalocelowniki optyczne o bazie 6,0 m, trzy dalocelowniki optyczne plot o bazie 4,4 m oraz na dwu wieżach artylerii głównej dalmierze optyczne o bazie 9,6 m.

Opancerzenie

Zgodnie ze szkicem i raportem.

Grupa lotnicza

Cztery wodnosamoloty Nakajima E8N przewożone w hangarze. Dwie katapulty obrotowe. Zapasy paliwa i amunicji umożliwiają wykonanie przez każdy z wodnopłatów 30 lotów.

Inne

Osiem radiostacji o zróżnicowanym zasięgu i trzy radionamierniki. Trał parawanowy. 

Link do rysunku: https://megawrzuta.pl/download/b6ffaea4d6aaf3910a2ebb855565294a.html

Owari, Japan battleship laid down 1934, launched 1936, completed 1938 (engine 1936)

Displacement:

            41 426 t light; 44 141 t standard; 48 691 t normal; 52 330 t full load

Dimensions: Length (overall / waterline) x beam x draught (normal/deep)

            (875,50 ft / 862,86 ft) x 104,66 ft x (32,48 / 34,44 ft)

            (266,85 m / 263,00 m) x 31,90 m  x (9,90 / 10,50 m)

Armament:

      8 - 15,98" / 406 mm 45,0 cal guns - 2 248,72lbs / 1 020,00kg shells, 150 per gun

              Breech loading guns in turret on barbette mounts, 1914 Model

              4 x 2-gun mounts on centreline ends, evenly spread

                        1 raised mount - superfiring

      16 - 5,00" / 127 mm 40,0 cal guns - 51,70lbs / 23,45kg shells, 450 per gun

              Dual purpose guns in deck and hoist mounts, 1929 Model

              8 x Twin mounts on sides, evenly spread

      24 - 0,98" / 25,0 mm 60,0 cal guns - 0,57lbs / 0,26kg shells, 4 500 per gun

              Anti-air guns in deck mounts, 1935 Model

              12 x Twin mounts on sides, evenly spread

                        12 raised mounts

      2 - 0,51" / 13,0 mm 76,0 cal guns - 0,11lbs / 0,05kg shells, 6 000 per gun

              Machine guns in deck mounts, 1933 Model

              2 x Single mounts on sides, forward deck forward

                        2 double raised mounts

      Weight of broadside 18 410 lbs / 8 351 kg

Armour:

   - Belts:                     Width (max)    Length (avg)               Height (avg)

            Main:   14,0" / 356 mm           465,88 ft / 142,00 m   12,47 ft / 3,80 m

            Ends:   Unarmoured

              Main Belt covers 83% of normal length

              Main belt does not fully cover magazines and engineering spaces

              Main Belt inclined 18,26 degrees (positive = in)

    - Torpedo Bulkhead - Additional damage containing bulkheads:

                        3,50" / 89 mm 465,88 ft / 142,00 m   23,95 ft / 7,30 m

            Beam between torpedo bulkheads 69,55 ft / 21,20 m

    - Gun armour:         Face (max)     Other gunhouse (avg)            Barbette/hoist (max)

            Main:   18,0" / 457 mm           9,02" / 229 mm                      18,0" / 457 mm

            2nd:     0,98" / 25 mm       -                            0,98" / 25 mm

    - Armoured deck - single deck:

            For and Aft decks: 5,98" / 152 mm

   - Conning towers: Forward 14,02" / 356 mm, Aft 7,01" / 178 mm

Machinery:

            Oil fired boilers, steam turbines,

            Geared drive, 4 shafts, 168 000 shp / 125 328 Kw = 30,69 kts

            Range 9 500nm at 18,00 kts

            Bunker at max displacement = 8 189 tons

Complement:

            1 638 - 2 130

Cost:

            £18,302 million / $73,208 million

Distribution of weights at normal displacement:

            Armament: 3 458 tons, 7,1%

               - Guns: 3 458 tons, 7,1%

            Armour: 15 444 tons, 31,7%

               - Belts: 3 556 tons, 7,3%

               - Torpedo bulkhead: 1 447 tons, 3,0%

               - Armament: 4 571 tons, 9,4%

               - Armour Deck: 5 266 tons, 10,8%

               - Conning Towers: 604 tons, 1,2%

            Machinery: 4 714 tons, 9,7%

            Hull, fittings & equipment: 17 723 tons, 36,4%

            Fuel, ammunition & stores: 7 264 tons, 14,9%

            Miscellaneous weights: 87 tons, 0,2%

               - Hull below water: 70 tons

               - Hull above water: 5 tons

               - On freeboard deck: 13 tons

Overall survivability and seakeeping ability:

            Survivability (Non-critical penetrating hits needed to sink ship):

              75 625 lbs / 34 303 Kg = 37,0 x 16,0 " / 406 mm shells or 10,2 torpedoes

            Stability (Unstable if below 1.00): 1,06

            Metacentric height 6,0 ft / 1,8 m

            Roll period: 18,0 seconds

            Steadiness      - As gun platform (Average = 50 %): 70 %

                                   - Recoil effect (Restricted arc if above 1.00): 0,83

            Seaboat quality  (Average = 1.00): 1,28

Hull form characteristics:

            Hull has a flush deck,

              a normal bow and a round stern

            Block coefficient (normal/deep): 0,581 / 0,589

            Length to Beam Ratio: 8,24 : 1

            'Natural speed' for length: 29,37 kts

            Power going to wave formation at top speed: 49 %

            Trim (Max stability = 0, Max steadiness = 100): 55

            Bow angle (Positive = bow angles forward): 14,05 degrees

            Stern overhang: 3,61 ft / 1,10 m

            Freeboard (% = length of deck as a percentage of waterline length):

                                               Fore end,        Aft end

               - Forecastle:            26,00%,  36,09 ft / 11,00 m,  25,92 ft / 7,90 m

               - Forward deck:       27,00%,  25,92 ft / 7,90 m,  23,95 ft / 7,30 m

               - Aft deck:    27,00%,  23,95 ft / 7,30 m,  23,95 ft / 7,30 m

               - Quarter deck:        20,00%,  23,95 ft / 7,30 m,  23,95 ft / 7,30 m

               - Average freeboard:                      25,79 ft / 7,86 m

Ship space, strength and comments:

            Space - Hull below water (magazines/engines, low = better): 96,2%

                        - Above water (accommodation/working, high = better): 184,4%

            Waterplane Area: 64 884 Square feet or 6 028 Square metres

            Displacement factor (Displacement / loading): 121%

            Structure weight / hull surface area: 206 lbs/sq ft or 1 005 Kg/sq metre

            Hull strength (Relative):

                        - Cross-sectional: 0,99

                        - Longitudinal: 1,17

                        - Overall: 1,01

            Adequate machinery, storage, compartmentation space

            Excellent accommodation and workspace room

            Ship has slow, easy roll, a good, steady gun platform

            Good seaboat, rides out heavy weather easily

2 x catapult

4 x Nakajima E8N

Owari (1938)

Suruga (1939)

Japoński okręt Fatamrugana 1945 (1 jednostka)

Japoński okręt Fatamrugana 1945 (1 jednostka)

Dziś pomysł kolegi mb81, jest On również współautorem legendy. Reszta to moja ciężka praca.

Wybitny japoński uczony, profesor Nichegō Niwidā pracował nad problemem niewidzialności przypuszczalnie już od początku lat 30-tych. Jak każdy mądry uczony, zaczął od rzeczy małych, aby później przejść do większych. W 1940 roku powstała prototypowa jednostka – niewidzialny kuter motorowy. Niewiele o niej wiadomo a na dwu zachowanych zdjęciach jednostki nic nie widać. Później rozpoczęto przymiarki do większej jednostki bojowej. Nie udało się niestety, profesorowi Niwidā uzyskać wydatniejszego poparcia admirała Yamamoto. Wprawdzie możliwość posiadania niewidzialnego lotniskowca była pociągająca, lecz błyskotliwy umysł Admirała szybko pojął niemożliwość prowadzenia operacji lotniczych z niewidzialnego okrętu.

Budowę niewidzialnego okrętu o roboczej nazwie Fatamrugana, opóźniły najpierw sukcesy japońskiej floty, a potem – paradoksalnie -  jej porażki. Projekt jednak dalej miał najwyższą klauzulę tajności, więc nie zachowały się żadne zdjęcia z wnętrza doku nr 6 arsenału w Kure, którego pilnował znany ze służbistości pułkownik Kempeitai, Nistu Nīma.

W połowie 1944 roku, gdy kadłub był już prawie gotowy, okazało się że projekt nie może liczyć na nowe uzbrojenie i maszyny; priorytety już były inne. Aby jednak nie zniechęcać całkowicie profesora Niwidā, zezwolono mu na wykorzystanie wszystkich, wolnych aktualnie zasobów marynarki.

Od tej pory, potwierdzone obserwacje ujawniły, że dostarczono do doku nr 6:

- dwie turbiny parowe typu Kampon o mocy znamionowej 36000 KM;

- cztery kotły typu Kampon;

- cztery silniki diesla o mocy 6200 KM;

- jedną wieżę IIx410/45 (z zapasu dla Nagato);

- dwie wieże IIx203/50 (wstępnie przeznaczone dla Ibuki);

- dwie wieże IIIx155/60 (zdemontowane z Yamato);

- sześć(osiem?) stanowisk IIx127/40 (nie wiadomo skąd);

- cztery 3-rurowe wt 610 mm.

Powyższa lista dostaw jest najprawdopodobniej niekompletna; starania pułkownika Nīma zrobiły swoje.

Na początku roku 1945 roku prace nad Fatamrugana przyspieszyły, miał stać się on – tym razem skutecznym – odpowiednikiem niemieckiej Wunderwaffe, czyli kiseki-buki Imperium. Nieliczne wspomnienia japońskich stoczniowców mówią o specyficznych warunkach pracy i wielu wypadkach, gdyż każdy nowy element po połączeniu z kadłubem również stawał się niewidzialny z zewnątrz. Od środka podobno wszystko wyglądało normalnie.

Pod koniec marca 1945 roku, jednostka była gotowa do dziewiczego rejsu. Na dowódcę okrętu został wyznaczony kmdr Nīmaoka. Wystąpiły pewne problemy z zaokrętowaniem załogi; nie każdy potrafił bezpiecznie przejść z widzialnego trapu na niewidzialny pokład. Pierwszą ofiarą okrętu został chorąży Omatko Yatone, który źle wymierzywszy krok, wpadł do wody i dostał się pomiędzy niewidzialną burtę, a widzialne nabrzeże. Jego – niestety widzialne – szczątki, nie najlepiej wróżyły karierze okrętu. 1 kwietnia 1945 Fatamrugana wyruszył w kierunku Okinawy. I tyle go później (a i wcześniej też) widziano.

Poniżej rysunek okrętu. Wygląd jest tylko przypuszczalny, odtworzony na podstawie fotografii z 1 kwietnia 1945 roku.

Niestety, dokumentacja techniczna Fatamrugany spłonęła w trakcie nalotów na Kure w lipcu 1945. W związku powyższym, jedyny, w miarę wiarygodny raport techniczny okrętu wygląda tak:

Przebudowa amerykańskiego krążownika Salem na chiński krążownik minowy Bo Hai 1929 (1 jednostka)

Przebudowa amerykańskiego krążownika Salem na chiński krążownik minowy Bo Hai 1929 (1 jednostka)

Kontynuacja rozbudowy chińskiej Marynarki wojennej. Inicjatorem tematu jest kolega Hrotgar, ten jednak okręt jest wyłącznie moim projektem, nieuzgodnionym z Pomysłodawcą całego cyklu.

Od roku 1921 przebywa w USA chińska Komisja Nadzoru budowy okrętów dla chińskiej MW. Na początku roku 1927, doszła do wiadomości Komisji informacja o planowanym na rok 1929 złomowaniu amerykańskiego krążownika rozpoznawczego (scout cruiser) Salem, należącego do typu Chester (1908). Niezwłocznie podjęto negocjacje z amerykańskim Sekretariatem Marynarki w kwestii nabycia i przebudowy tej jednostki. Wobec sporej zbieżności interesów (Amerykanie chcieli się okrętu pozbyć i trochę przy tym zarobić, a Chińczycy tanio go nabyć), wkrótce podpisano porozumienie, na mocy którego:

- US Navy odstępuje chińskiej MW okręt nieodpłatnie;

- przebudowa nastąpi w stoczni amerykańskiej, a jej koszty pokryje strona chińska;

- zdemontowane i nie wykorzystane do przebudowy uzbrojenie, urządzenia napędowe i inne elementy okrętu należą do strony amerykańskiej.

Przebudowa w stoczni Fore River, Quincy rozpoczęła się w październiku 1927 roku i zakończyła w sierpniu 1929 roku. Objęła ona następujące elementy okrętu:

Kadłub

Zdemontowano najwyższą „kondygnację” pokładu dziobowego, na skutek czego okręt stał się gładkopokładowy. Zaślepiono nieliczne kazamaty burtowe. Minimalnie przebudowano rufową część kadłuba, montując w niej furty minowe. Nieznacznie zmieniono podział wewnętrzny kadłuba.

Napęd

Istniejący zdemontowano w całości. Zainstalowano dwa silniki diesla o mocy 4000 KM każdy.

Uzbrojenie

Dotychczasowe usunięto. Zamontowano:

- 4xIx6"/53 (15.2 cm) Mark 16, przy elewacji maksymalnej 30^o donośność pociskami AP i HC 47,6 kg wynosi 23130 m;

- 8xIx3"/23 (7.62 cm) Mark 9, przy elewacji 45^o donośność pociskiem HC 5,90 kg wynosi 8050 m, a przy elewacji maksymalnej 75^o donośność pionowa pociskiem AA 5,90 kg wynosi 5490 m;

- 6xIx0,50”/90 (12,7 mm) M1921;

- 600 min Mark 6.

Dla kierowania ogniem zainstalowano dwa dalmierze optyczne o bazie 4,0 m.

Miny stawiane są z wewnętrznych torów minowych na poziomie pokładu głównego, a 2/3 z nich  jest magazynowane na pokładzie niższym.

Opancerzenie

Przedłużono istniejący burtowy pas pancerny, tak aby chronił on komory amunicyjne dział głównego kalibru. Odpowiednio przedłużono również pancerny pokład ochronny ze skosami. Pokazana w raporcie wysokość burtowego pasa pancernego jest wartością średnią. Rzeczywiście wynosi ona 4,15 m w rejonie maszynowni i 3,05 m na pozostałej długości.

Inne

Całkowicie przebudowano nadbudówki i maszty oraz zabudowano nowy komin.

Zainstalowano nowe wyposażenie radionawigacyjne, w tym dwie radiostacje dalekiego i dwie małego/średniego zasięgu.

Na skutek przebudowy:

- zanurzenie okrętu zwiększyło się z 5,10 do 5,25 m, a wyporność standardowa z 3750 do 3905 t;

- prędkość maksymalna zmniejszyła się z 22,40 do 19,35 w, a zasięg zmienił się z 3300 Mm przy 18,6 w. do 8500 Mm przy 12 w.

Koszt przebudowy wyniósł 47,9% wartości porównywalnego okrętu nowego.

Pierwotnym zamierzeniem chińskich decydentów było uzyskanie dużego stawiacza min o niewielkiej wartości bojowej (2xIx127 + 4xIx76,2). Jednakże, już na początku prac projektowych przebudowy okazało się, że rezerwy ciężarowe okrętu są wielkie. Wobec powyższego, zdecydowano o istotnym wzmocnieniu uzbrojenia oraz opancerzenia. W rezultacie uzyskano jednostkę, którą sklasyfikowano jako krążownik minowy, chociaż niezbyt wielka prędkość maksymalna stawia taką klasyfikację pod znakiem zapytania.

Przed okrętem postawiono następujące zadania:

- stawianie zagród minowych o mieszanym, defensywno-ofensywnym charakterze (np. w Cieśninach Koreańskiej i Pohaj);

- stawianie defensywnych zagród minowych na podejściach do własnych baz i portów;

- wsparcie ogniowe własnych, mniejszych okrętów minowych w trakcie realizowania ich zadań;

- transport i przeładunek min pomiędzy ich składnicami, a mniejszymi okrętami minowymi;

- wsparcie ogniowe obrony wybrzeża. 

Nazwa Bo Hai (渤海) oznacza Cieśninę Pohaj.

Bo Hai, China minelaying cruiser laid down 1905, launched 1907, completed 1908, rebuilt 1929 (engine 1928)

 Displacement:

            3 748 t light; 3 905 t standard; 4 313 t normal; 4 640 t full load

Dimensions: Length (overall / waterline) x beam x draught (normal/deep)

            (424,70 ft / 423,23 ft) x 46,92 ft x (17,22 / 18,13 ft)

            (129,45 m / 129,00 m) x 14,30 m  x (5,25 / 5,53 m)

Armament:

      4 - 5,98" / 152 mm 53,0 cal guns - 104,94lbs / 47,60kg shells, 200 per gun

              Quick firing guns in deck mounts, 1920 Model

              4 x Single mounts on centreline ends, evenly spread

                        2 raised mounts - superfiring

      8 - 3,00" / 76,2 mm 23,0 cal guns - 13,01lbs / 5,90kg shells, 400 per gun

              Quick firing guns in deck mounts, 1900 Model

              8 x Single mounts on sides, evenly spread

      6 - 0,50" / 12,7 mm 90,0 cal guns - 0,07lbs / 0,03kg shells, 4 000 per gun

              Machine guns in deck mounts, 1921 Model

              2 x Single mounts on sides, forward deck centre

                        2 raised mounts

              4 x Single mounts on sides, evenly spread

                        4 double raised mounts

      Weight of broadside 472 lbs / 214 kg

      Mines

      2 - 1 399,94 lbs / 635,00 kg mines + 600 reloads - 376,233 t total

            in above water - stern racks/rails

Armour:

   - Belts:                     Width (max)    Length (avg)               Height (avg)

            Main:   2,01" / 51 mm 304,79 ft / 92,90 m     11,15 ft / 3,40 m

            Ends:   Unarmoured

              Main Belt covers 111% of normal length

    - Hull void:

                        0,00" / 0 mm     0,00 ft / 0,00 m         0,00 ft / 0,00 m

    - Gun armour:         Face (max)     Other gunhouse (avg)            Barbette/hoist (max)

            Main:   0,98" / 25 mm       -                                  -

    - Protected deck - single deck:

            For and Aft decks: 0,98" / 25 mm

    - Conning towers: Forward 2,99" / 76 mm, Aft 0,00" / 0 mm

 Machinery:

            Diesel Internal combustion motors,

            Geared drive, 2 shafts, 8 000 shp / 5 968 Kw = 19,35 kts

            Range 8 500nm at 12,00 kts

            Bunker at max displacement = 735 tons

 Complement:

            265 - 345

 Cost:

            £0,093 million / $0,372 million

 Distribution of weights at normal displacement:

            Armament: 572 tons, 13,3%

               - Guns: 102 tons, 2,4%

               - Weapons: 470 tons, 10,9%

            Armour: 506 tons, 11,7%

               - Belts: 277 tons, 6,4%

               - Armament: 11 tons, 0,3%

               - Armour Deck: 201 tons, 4,7%

               - Conning Tower: 17 tons, 0,4%

            Machinery: 249 tons, 5,8%

            Hull, fittings & equipment: 1 690 tons, 39,2%

            Fuel, ammunition & stores: 565 tons, 13,1%

            Miscellaneous weights: 731 tons, 16,9%

               - Hull below water: 254 tons

               - Hull void weights: 350 tons

               - Hull above water: 127 tons

 Overall survivability and seakeeping ability:

            Survivability (Non-critical penetrating hits needed to sink ship):

              17 885 lbs / 8 113 Kg = 65,2 x 6,0 " / 152 mm shells or 1,3 torpedoes

            Stability (Unstable if below 1.00): 1,23

            Metacentric height 2,4 ft / 0,7 m

            Roll period: 12,8 seconds

            Steadiness      - As gun platform (Average = 50 %): 80 %

                                   - Recoil effect (Restricted arc if above 1.00): 0,24

            Seaboat quality  (Average = 1.00): 2,00

Hull form characteristics:

            Hull has a flush deck,

              a ram bow and a cruiser stern

            Block coefficient (normal/deep): 0,441 / 0,451

            Length to Beam Ratio: 9,02 : 1

            'Natural speed' for length: 20,57 kts

            Power going to wave formation at top speed: 37 %

            Trim (Max stability = 0, Max steadiness = 100): 40

            Bow angle (Positive = bow angles forward): -10,35 degrees

            Stern overhang: 1,48 ft / 0,45 m

            Freeboard (% = length of deck as a percentage of waterline length):

                                               Fore end,        Aft end

               - Forecastle:            18,00%,  26,90 ft / 8,20 m,  22,97 ft / 7,00 m

               - Forward deck:       36,00%,  22,97 ft / 7,00 m,  20,01 ft / 6,10 m

               - Aft deck:    36,00%,  20,01 ft / 6,10 m,  21,65 ft / 6,60 m

               - Quarter deck:        10,00%,  21,65 ft / 6,60 m,  22,64 ft / 6,90 m

               - Average freeboard:                      21,87 ft / 6,67 m

Ship space, strength and comments:

            Space - Hull below water (magazines/engines, low = better): 37,0%

                        - Above water (accommodation/working, high = better): 191,3%

            Waterplane Area: 12 578 Square feet or 1 169 Square metres

            Displacement factor (Displacement / loading): 215%

            Structure weight / hull surface area: 66 lbs/sq ft or 323 Kg/sq metre

            Hull strength (Relative):

                        - Cross-sectional: 0,86

                        - Longitudinal: 4,41

                        - Overall: 1,01

            Excellent machinery, storage, compartmentation space

            Excellent accommodation and workspace room

            Ship has slow, easy roll, a good, steady gun platform

            Excellent seaboat, comfortable, can fire her guns in the heaviest weather

Przebudowa pancernika Dwienadcat’ Apostołow na krążownik W.I.Lenin 1934 (1 jednostka)

Przebudowa pancernika Dwienadcat’ Apostołow na krążownik W.I.Lenin 1934 (1 jednostka)

Pomimo trudności, o których pisałem w poprzednim poście, udało mi się opracować następny projekt, wg pomysłu kolegi ŁK.

W tytule tego postu, a także w raporcie, okręt jest klasyfikowany jako krążownik. Jest to jednak dość daleko idące uproszczenie; Pomysłodawca przewidział dla tej jednostki rozliczne role, np. krążownika eskortowego, krążownika-lodołamacza, okrętu badawczego, a nawet kombinacji ww. ról. Tyle tytułem wstępu, szczegóły znajdziecie w legendzie (autorstwa Pomysłodawcy) oraz w opisie technicznym i raporcie.

Mały rosyjski pancernik Dwienadcat’ Apostołow oprócz osobliwego (ale tradycyjnego dla floty rosyjskiej) imienia, nie wyróżniał się niczym szczególnym. Całą swoją karierę wegetował na Morzu Czarnym, a na złom odprawili go bolszewicy dopiero w styczniu 1931 r. Warto zauważyć, że przestarzałość samej koncepcji okrętu (pancerz compound, cylindryczne kotły parowe, archaiczna artyleria czarnoprochowa) spowodowały, że służba czynna okrętu trwała tylko 19 lat (1892 - 1911). Następne 20 lat okręt pełnił funkcję stacjonarnego hulka. Żeby jednak było ciekawiej, napiszemy dalsze dzieje tego uroczego staruszka. W tym celu cofniemy się do 1930 r., kiedy to rozpoczęła się budowa Kanału Białomorsko-Bałtyckiego. Obok aspektów gospodarczych, miał on stwarzać możliwość przerzucania wodami wewnętrznymi okrętów pomiędzy Flotą Bałtycką a Północną. A to działało szczególnie silnie na wyobraźnię sowieckich decydentów. Dodajmy, że ów ukończony w 1933 r. kanał, absolutnie nie spełnił pokładanych w nim nadziei, z powodu swojej małej głębokości, wynoszącej zaledwie 3,5 m. Ale to już zupełnie inna historia. Faktem jednak stała się gospodarcza i militarna aktywizacja sowieckiej Arktyki. W związku z tym, właśnie w roku 1930, dowództwo sowieckiej floty zwróciło uwagę na rdzewiejący na redzie Sewastopola stary pancernik o niezwykle silnej konstrukcji kadłuba. Postanowiono bowiem przebudować go na specyficzny lodołamacz-krążownik i flagowiec Floty Północnej. Głównym jego zadaniem miało stać się zabezpieczenie sowieckiej żeglugi handlowej na Północnej Drodze Morskiej, zarówno w okresie pokoju, jak i wojny. W czasie pokoju przewidywano dla okrętu także funkcje jednostki naukowo-badawczej, operującej na obszarach podbiegunowych. Przebudowę okrętu rozpoczęto od… zmiany nazwy na W.I.Lenin. Stalin - który nie był pozbawiony poczucia humoru - stwierdził, że nie było w tej sprawie żadnej rozsądnej alternatywy i okręt musiał otrzymać imię 13 „apostoła” – apostoła idei socjalizmu J.

Jako, że okręt był już od 20 lat rozbrojony, bez większych problemów  przerzucono go przez cieśniny czarnomorskie i Gibraltar do Europy zachodniej i dalej na Morze Bałtyckie. Okręt, którego maszyny i kotły poddano doraźnemu remontowi, pokonał tę trasę samodzielnie, jedynie w asyście holownika pełnomorskiego, choć jego prędkość maksymalna z trudem dochodziła do 10 węzłów. Do portu w Leningradzie  wpłynął 13 maja 1931 r., kotwicząc na nabrzeżu Stoczni im. Żdanowa, która miała przeprowadzić jego przebudowę. Plany modernizacji okrętu opracowano do końca 1931 r., a prace stoczniowe mogły się rozpocząć 01.04.1932 r. Przebudowa została zakończona 17.12.1934 r. Okręt został skierowany do Floty Północnej, odbywając klasyczny rejs wokół Półwyspu Skandynawskiego, osiągając Archangielsk 24.05.1935 r. W latach DWS W.I.Lenin wykazał swą dużą użyteczność, zarówno jako lodołamacz, jak i krążownik. Wielokrotnie wychodził w asyście 2 – 3 starych niszczycieli na spotkanie konwojów zmierzających do Murmańska, wydatnie wspomagając ich obronę przeciwlotniczą. W wojennej służbie okrętu zaistniały dwa wydarzenia o dramatycznym charakterze. Pierwsze wiązało się z niemiecką operacją „Wunderland”, która była wypadem krążownika Admiral Scheer na wody arktyczne. W toku tej operacji niemiecki panzerschiff zatopił 25.08.1942 r. sowiecki lodołamacz Aleksandr Sibirjakow, a następnego dnia ostrzelał bazę w Dikson. Tu jednak spotkała go niespodzianka w postaci zaczajonego nań sowieckiego okrętu. W wyniku pojedynku artyleryjskiego Admiral Scheer trafił co prawda Lenina trzema  pociskami 283 mm, sam jednak zainkasował dwa ciosy niemal równie „poważnymi” pociskami 254 mm, które - dla słabości jego opancerzenia i oddalenia od bazy - mogły przynieść katastrofalne konsekwencje, zwłaszcza, że jeden z pocisków uszkodził główny dalocelownik Niemca. Admiral Scheer, wykorzystując znaczną przewagę prędkości, zerwał natychmiast kontakt bojowy i oddalił się w kierunku Narwiku. Drugie dramatyczne zdarzenie w dziejach sowieckiego krążownika zaistniało 19.10.1943 r., kiedy to został storpedowany 120 mil na północny-zachód od Murmańska, przez niemiecki okręt podwodny U-123. Dwa trafienia w część dziobową okrętu nie zagroziły jednak jego pływalności i zdołał osiągnąć samodzielnie port bazowy. Po remoncie powrócił do służby 07.03.1944 r. W połowie 1944 r. W.I.Lenin utracił status flagowca Floty Północnej na rzecz pozyskanego od Brytyjczyków pancernika Royal Sovereign, który podjął służbę pod banderą sowiecką 30.05.1944 r. jako Archangielsk. Po wojnie W.I. Lenin kontynuował służbę czynną do 31.12.1949 r. Następnie, w latach 1950 – 1958 służył w charakterze rozbrojonego hulka koszarowego. Spisany ze stanu floty 31.12.1958 r., został zezłomowany do końca 1960 r.

Kolej na opis techniczny przebudowy (wspólne dzieło moje i Pomysłodawcy).

Kadłub

Przebudowano część dziobową kadłuba, likwidując taran oraz przystosowując ją do pływania w trudnych warunkach lodowych. Częściowo zmieniono podział wewnętrzny kadłuba.

Napęd

Pierwotnie planowano zachować istniejące maszyny parowe, po ich kapitalnym remoncie. Zrezygnowano jednak z tego, po stwierdzeniu licznych uszkodzeń, w tym pęknięć cylindrów. Ekspertyza wykazała, że zaistniały one w czasie rejsu z Morza Czarnego na Bałtyk, podczas którego, niedoświadczona załoga maszynowa dopuściła się wielokrotnie nadmiernego forsowania wyłączonych wcześniej przez 20 lat z eksploatacji i zużytych maszyn, poddanych przed rejsem jedynie doraźnemu remontowi.

Ostatecznie, zamontowano na okręcie, przechowywane od 10 lat w magazynach stoczniowych dwie maszyny parowe, należące niegdyś do predrednota Riespublika, skasowanego w listopadzie 1923 r. Przed ich ponownym zamontowaniem, zostały poddane starannemu remontowi, który przywrócił im pełną sprawność techniczną. Wymieniono również kotły, montując osiem jednostek typu Yarrow w czterech kotłowniach. Dodatkowo zamontowano kocioł pomocniczy, służący do obsługi ogrzewania, agregatów prądotwórczych i innych mechanizmów na postoju.

Wielka pojemność zbiorników paliwa daje tej jednostce wysoki poziom autonomiczności w trakcie pokojowej służby naukowo-badawczej oraz możliwość zasilania paliwem mniejszych jednostek eskorty w czasie wojny.

Uzbrojenie

Na uprzednio rozbrojonym okręcie zamontowano:

- 2xIIx254 mm/50 (10") Pattern 1908, przy elewacji maksymalnej 45^o donośność pociskiem HE 225,2 kg wynosi 25010 m (przy zwiększonym ładunku miotającym 25890 m;

- 4xIx130 mm/55 (5.1") Pattern 1913, przy elewacji maksymalnej 20^o donośność pociskiem HE 36,86 kg wynosi 15360 m;

- 4xIx76.2 mm/55 (3") Pattern 1931, przy elewacji 45^o donośność pociskiem HE 6,95 kg wynosi 14640 m, a przy elewacji maksymalnej 85^o donośność pionowa tym samym pociskiem wynosi 8970 m;

- 8xIx45 mm/46 (1.77") 21-K, przy elewacji 45^o donośność pociskiem HE 1,41 kg wynosi 9200 m, a przy elewacji maksymalnej 85^o donośność pionowa tym samym pociskiem wynosi 6000 m;

- 4xIx12,7 mm/79 (0,5”) DK, maksymalna donośność pozioma wynosi 4570 m, a pionowa 2770 m, skuteczna odpowiednio 2510 i 1520 m.

Wykorzystano zachowane w arsenałach, zmodernizowane wieże 254 mm z krążownika Riurik (1909). Zamontowano je na częściowo zaślepionych barbetach dawnych stanowisk 305 mm.

Do kierowania ogniem zainstalowano dalocelownik optyczny o bazie 7,2 m oraz pomocniczy dalmierz optyczny o bazie 3,2 m.

W trakcie służby nastąpiły następujące zmiany w uzbrojeniu:

- 1940 – 8xIx45 mm/46 (1.77") 21-K > 8xIx37 mm/67 (1.5") 70-K, 4xIx12,7 mm/79 (0,5”) DK > 4xIx12,7 mm/79 (0,5”) DSzK;

- 1941 – 4xIx76.2 mm/55 (3") Pattern 1931 > 4xIx76.2 mm/55 (3") 34-K Pattern 1935;

- 1943 – 8xIx37 mm/67 (1.5") 70-K > 8xIIx37 mm/67 (1.5") 70-K; 4xIx12,7 mm/79 (0,5”) DSzK > 4xIIx12,7 mm/79 (0,5”) DSzK.

Opancerzenie

Zdemontowano pancerz burtowy typu compound oraz opancerzenie kazamat. Zdemontowane płyty ze stali chromoniklowej (burtowe 178 mm i kazamat 127 mm) przewalcowano do grubości 51 mm i wykorzystano do budowy grodzi ptorp. Resztę stali chromoniklowej użyto do opancerzenia stanowiska dowodzenia. Dodano górny pas burtowy 152 mm oraz górny pokład pancerny 25 mm ze stali Kruppa.

Inne

Całkowicie przebudowano nadbudówki, maszty i kominy.

Zainstalowano nowy system kierowania ogniem oraz nowe wyposażenie radionawigacyjne, m.in. pięć radiostacji o zróżnicowanym zasięgu. Dostawcą powyższego była włoska firma Officine Galileo.

Na skutek przebudowy:

- zanurzenie okrętu zmniejszyło się z 7,75 do 7,60 m, a wyporność normalna z 8709 do 8513 t;

- prędkość maksymalna zwiększyła się z 15,70 do 18,77 w, a zasięg z 1540 Mm przy 10 w. do 19500 Mm przy 12 w.

Koszt przebudowy wyniósł 44,3% wartości porównywalnego nowego okrętu.

Mój osobisty komentarz do starcia Lenina ze Scheerem.

Jestem dowódcą Scheera, moje zadanie to zwalczanie konwojów arktycznych. Mam kontakt z konwojem; przez szkła lornety widzę okręt o „poważnej”, jednokominowej  sylwetce. Co to może być? Brytyjskie i amerykańskie krążowniki ciężkie mają co najmniej dwa kominy, rosyjskie też. Jednokominowe są brytyjskie pancerniki typów Queen Elizabeth i Renown. Za chwilę w pobliżu mojego okrętu pada seria czterech pocisków; mój oficer artylerii twierdzi, że to na pewno więcej niż 8”, prawdopodobnie 10". Mam podjąć walkę? Nawet jeśli pokonam przeciwnika, to raczej nie obejdzie się bez poważnych uszkodzeń. Będę musiał wracać do bazy i zadanie (zwalczanie alianckiej żeglugi) pozostanie niewykonane. Zatopienie jednego, a nawet kilku równorzędnych przeciwników, stosunku sił Royal Navy i Kriegsmarine nie zmieni. Decyzja - odchodzę.

W.I.Lenin, Soviet Union cruiser laid down 1888, launched 1890, completed 1892, rebuilt 1934 (engine 1933)

 Displacement:

            6 414 t light; 6 851 t standard; 8 513 t normal; 9 843 t full load

 Dimensions: Length (overall / waterline) x beam x draught (normal/deep)

            (347,38 ft / 341,86 ft) x 60,04 ft x (24,93 / 28,09 ft)

            (105,88 m / 104,20 m) x 18,30 m  x (7,60 / 8,56 m)

 Armament:

      4 - 10,00" / 254 mm 50,0 cal guns - 496,48lbs / 225,20kg shells, 150 per gun

              Breech loading guns in turret on barbette mounts, 1906 Model

              2 x 2-gun mounts on centreline ends, evenly spread

      4 - 5,12" / 130 mm 55,0 cal guns - 81,26lbs / 36,86kg shells, 300 per gun

              Quick firing guns in casemate mounts, 1912 Model

              4 x Single mounts on sides, evenly spread

                        4 hull mounts in casemates - Limited use in heavy seas

      4 - 3,00" / 76,2 mm 55,0 cal guns - 15,32lbs / 6,95kg shells, 750 per gun

              Anti-air guns in deck mounts, 1931 Model

              4 x Single mounts on sides, evenly spread

      8 - 1,77" / 45,0 mm 46,0 cal guns - 3,11lbs / 1,41kg shells, 1 500 per gun

              Anti-air guns in deck mounts, 1932 Model

              8 x Single mounts on sides, evenly spread

                        8 raised mounts

      4 - 0,50" / 12,7 mm 79,0 cal guns - 0,09lbs / 0,04kg shells, 4 500 per gun

              Machine guns in deck mounts, 1931 Model

              4 x Single mounts on sides, evenly spread

                        4 double raised mounts

      Weight of broadside 1 933 lbs / 994 kg

 Armour:

   - Belts:                     Width (max)    Length (avg)               Height (avg)

            Main:   7,01" / 178 mm           211,61 ft / 64,50 m     6,56 ft / 2,00 m

            Ends:   Unarmoured

            Upper: 5,98" / 152 mm           211,61 ft / 64,50 m     6,56 ft / 2,00 m

              Main Belt covers 95% of normal length

    - Torpedo Bulkhead - Additional damage containing bulkheads:

                        2,01" / 51 mm 211,61 ft / 64,50 m     23,62 ft / 7,20 m

            Beam between torpedo bulkheads 44,29 ft / 13,50 m

    - Gun armour:         Face (max)     Other gunhouse (avg)            Barbette/hoist (max)

            Main:   5,98" / 152 mm           2,99" / 76 mm             5,98" / 152 mm

            2nd:     5,98" / 152 mm                 -                                  -

            3rd:      0,98" / 25 mm       -                                  -

    - Armoured deck - multiple decks:

            For and Aft decks: 3,50" / 89 mm

    - Conning towers: Forward 7,01" / 178 mm, Aft 0,00" / 0 mm

 Machinery:

            Oil fired boilers, complex reciprocating steam engines,

            Direct drive, 2 shafts, 17 600 ihp / 13 130 Kw = 18,77 kts

            Range 19 500nm at 12,00 kts

            Bunker at max displacement = 2 992 tons

 Complement:

            443 - 576

 Cost:

            £0,268 million / $1,072 million

 Distribution of weights at normal displacement:

            Armament: 734 tons, 8,6%

               - Guns: 734 tons, 8,6%

            Armour: 2 342 tons, 27,5%

               - Belts: 812 tons, 9,5%

               - Torpedo bulkhead: 371 tons, 4,4%

               - Armament: 335 tons, 3,9%

               - Armour Deck: 760 tons, 8,9%

               - Conning Tower: 63 tons, 0,7%

            Machinery: 991 tons, 11,6%

            Hull, fittings & equipment: 2 348 tons, 27,6%

            Fuel, ammunition & stores: 2 099 tons, 24,7%

            Miscellaneous weights: 0 tons, 0,0%

 Overall survivability and seakeeping ability:

            Survivability (Non-critical penetrating hits needed to sink ship):

              12 761 lbs / 5 788 Kg = 23,7 x 10,0 " / 254 mm shells or 2,2 torpedoes

            Stability (Unstable if below 1.00): 1,25

            Metacentric height 3,5 ft / 1,1 m

            Roll period: 13,5 seconds

            Steadiness      - As gun platform (Average = 50 %): 71 %

                                   - Recoil effect (Restricted arc if above 1.00): 0,48

            Seaboat quality  (Average = 1.00): 1,29

 Hull form characteristics:

            Hull has a flush deck,

              a normal bow and a cruiser stern

            Block coefficient (normal/deep): 0,582 / 0,598

            Length to Beam Ratio: 5,69 : 1

            'Natural speed' for length: 18,49 kts

            Power going to wave formation at top speed: 58 %

            Trim (Max stability = 0, Max steadiness = 100): 55

            Bow angle (Positive = bow angles forward): 17,00 degrees

            Stern overhang: -2,46 ft / -0,75 m

            Freeboard (% = length of deck as a percentage of waterline length):

                                               Fore end,        Aft end

               - Forecastle:            20,00%,  18,04 ft / 5,50 m,  16,40 ft / 5,00 m

               - Forward deck:       31,00%,  16,40 ft / 5,00 m,  16,40 ft / 5,00 m

               - Aft deck:    31,00%,  16,40 ft / 5,00 m,  16,40 ft / 5,00 m

               - Quarter deck:        18,00%,  16,40 ft / 5,00 m,  16,40 ft / 5,00 m

               - Average freeboard:                      16,54 ft / 5,04 m

            Ship tends to be wet forward

 Ship space, strength and comments:

            Space - Hull below water (magazines/engines, low = better): 89,0%

                        - Above water (accommodation/working, high = better): 104,1%

            Waterplane Area: 14 764 Square feet or 1 372 Square metres

            Displacement factor (Displacement / loading): 128%

            Structure weight / hull surface area: 119 lbs/sq ft or 582 Kg/sq metre

            Hull strength (Relative):

                        - Cross-sectional: 0,90

                        - Longitudinal: 3,26

                        - Overall: 1,03

            Adequate machinery, storage, compartmentation space

            Adequate accommodation and workspace room

            Ship has slow, easy roll, a good, steady gun platform

            Good seaboat, rides out heavy weather easily