czwartek, 23 lipca 2026

Budowa kolumbijskich stawiaczy min typu Escila 1942-1943 (2 jednostki)

Budowa kolumbijskich stawiaczy min typu Escila 1942-1943 (2 jednostki) 

Średniej wielkości stawiacze min, o stosunkowo niezłej prędkości maksymalnej. Dyskusja, czy są to minowce ofensywne, czy defensywne, nie ma większego sensu. Mogą być używane do stawiania min zarówno na wodach własnych, jak i na wodach przeciwnika, a także międzynarodowych, o ile prawo wojny na morzu na to zezwoli. W dwu ostatnich przypadkach, albo będą to operacje nocne, albo z osłoną, o sile adekwatnej do zagrożenia.
Stosunkowo silna – jak na stawiacz min tej wielkości – artyleria główna, przyda się w przypadku ewentualnego napotkania dozorowca wroga. Artyleria plot małokalibrowa jest dość skromna; jak wynika z powyższych założeń, okręt będzie działał albo na własnych wodach, albo skrycie, albo z osłoną.
Miny mogą być stawiane zarówno z pokładu górnego (36 szt.), jak i z pokładu minowego przez furty rufowe (60 szt.). Pozostałe 64 miny przewożone są w magazynie pod pokładem minowym i w miarę potrzeby wynoszone na pokład minowy i/lub górny.
Opcjonalnie, po zdjęciu min, okręt może być użyty w charakterze eskortowca lub szybkiego transportowca. Pierwsze wymagać będzie zamontowania szumonamiernika oraz wbg na górnym pokładzie. W drugim przypadku, umożliwi to transport do 150 t drobnicy, głównie na pokładzie minowym.
Okręty buduje stocznia Construcción Naval y Plantas Mecánicas w La Guaira. Wszystkie dostawy zapewnia przemysł krajowy.
Opis techniczny.                                             

Kadłub

Z bardzo szeroką pawężą rufową.
Napęd
Dwa silniki diesla Sulzer Südamerika o mocy 3000 KM każdy, w dwu maszynowniach.
Uzbrojenie
Na okręcie zamontowano:
- 2xIx127 mm/38 Bethlehem Steel/HM M1932, przy elewacji 45o donośność pociskiem AAC 25,00 kg wynosi 16640 m, a przy elewacji maksymalnej 85o donośność pionowa tym samym pociskiem wynosi 11340 m;
 - 1xII+2xIx37 mm/57 FNA M1936, przy elewacji 45o donośność pociskiem 0,74 kg wynosi 6950 m, a przy elewacji maksymalnej 85o donośność pionowa tym samym pociskiem wynosi 4100 m;
- 2xIx20 mm/70 Oerlikon/FNA M1934, przy elewacji 45o donośność pociskiem 0,123 kg wynosi 4390 m, a przy elewacji maksymalnej 85o donośność pionowa tym samym pociskiem wynosi 3050 m,
- 160 min typu M-93.
Do kierowania ogniem zainstalowano dalocelownik optyczny o bazie 4,1 m oraz dwa stanowiska kierowania ogniem działek 37 mm.
Inne
Okręt wyposażono w pięć radiostacji i radionamiernik.

Escila, Great Colombia minelayer laid down 1942, launched 1942, completed 1942 (engine 1942)

Displacement:
            786 t light; 822 t standard; 1 028 t normal; 1 193 t full load

Dimensions: Length (overall / waterline) x beam x draught (normal/deep)
            (264,34 ft / 259,35 ft) x 30,51 ft x (9,02 / 10,07 ft)
            (80,57 m / 79,05 m) x 9,30 m  x (2,75 / 3,07 m)

Armament:
      2 - 5,00" / 127 mm 38,0 cal guns - 55,12lbs / 25,00kg shells, 150 per gun
              Dual purpose guns in deck and hoist mounts, 1932 Model
              2 x Single mounts on centreline ends, evenly spread
      4 - 1,46" / 37,0 mm 57,0 cal guns - 1,63lbs / 0,74kg shells, 1 500 per gun
              Anti-air guns in deck mounts, 1936 Model
              1 x Twin mount on centreline, aft deck aft
                        1 raised mount
              2 x Single mounts on sides, forward deck aft
                        2 raised mounts
      2 - 0,79" / 20,0 mm 70,0 cal guns - 0,27lbs / 0,12kg shells, 3 000 per gun
              Anti-air guns in deck mounts, 1934 Model
              2 x Single mounts on sides, forward deck centre
                        2 double raised mounts
      Weight of broadside 115 lbs / 52 kg
      Mines
      6 - 2 039,28 lbs / 925,00 kg mines + 160 reloads - 151,125 t total
            in Above water - Stern racks/rails

Armour:
   - Gun armour:         Face (max)     Other gunhouse (avg)     Barbette/hoist (max)
                    Main:   0,98" / 25 mm                   -                            0,98" / 25 mm

Machinery:
            Diesel Internal combustion motors,
            Geared drive, 2 shafts, 6 000 shp / 4 476 Kw = 21,87 kts
            Range 6 800nm at 14,00 kts
            Bunker normal = 206 tons, at max displacement = 371 tons

Complement:
            90 - 118

Cost:
            £0,380 million / $1,519 million

Distribution of weights at normal displacement:
            Armament: 220 tons, 21,4%
               - Guns: 31 tons, 3,0%
               - Weapons: 189 tons, 18,4%
            Armour: 5 tons, 0,5%
               - Armament: 5 tons, 0,5%
            Machinery: 157 tons, 15,2%
            Hull, fittings & equipment: 406 tons, 39,5%
            Fuel, ammunition & stores: 242 tons, 23,6%
            Miscellaneous weights: 0 tons, 0,0%

Overall survivability and seakeeping ability:
            Survivability (Non-critical penetrating hits needed to sink ship):
              1 050 lbs / 476 Kg = 16,8 x 5,0 " / 127 mm shells or 0,9 torpedoes
            Stability (Unstable if below 1.00): 1,37
            Metacentric height 1,5 ft / 0,4 m
            Roll period: 10,6 seconds
            Steadiness      - As gun platform (Average = 50 %): 71 %
                                   - Recoil effect (Restricted arc if above 1.00): 0,25
            Seaboat quality  (Average = 1.00): 1,41

Hull form characteristics:
            Hull has a flush deck,
              a normal bow and large transom stern
            Block coefficient (normal/deep): 0,504 / 0,524
            Length to Beam Ratio: 8,50 : 1
            'Natural speed' for length: 18,61 kts
            Power going to wave formation at top speed: 58 %
            Trim (Max stability = 0, Max steadiness = 100): 50
            Bow angle (Positive = bow angles forward): 16,50 degrees
            Stern overhang: 0,98 ft / 0,30 m
            Freeboard (% = length of deck as a percentage of waterline length):
                                                                    Fore end,               Aft end
               - Forecastle:            18,00%,  13,52 ft / 4,12 m,  12,01 ft / 3,66 m
               - Forward deck:       32,00%,  12,01 ft / 3,66 m,  11,52 ft / 3,51 m
               - Aft deck:                26,00%,  11,52 ft / 3,51 m,  11,52 ft / 3,51 m
               - Quarter deck:        24,00%,  11,52 ft / 3,51 m,  11,52 ft / 3,51 m
               - Average freeboard:                      11,79 ft / 3,59 m
            Ship tends to be wet forward

Ship space, strength and comments:
            Space - Hull below water (magazines/engines, low = better): 60,4%
                        - Above water (accommodation/working, high = better): 135,7%
            Waterplane Area: 5 503 Square feet or 511 Square metres
            Displacement factor (Displacement / loading): 247%
            Structure weight / hull surface area: 46 lbs/sq ft or 226 Kg/sq metre
            Hull strength (Relative):
                        - Cross-sectional: 0,91
                        - Longitudinal: 2,64
                        - Overall: 1,02
            Excellent machinery, storage, compartmentation space
            Excellent accommodation and workspace room
            Ship has slow, easy roll, a good, steady gun platform
            Good seaboat, rides out heavy weather easily

Escila (1942)
Caribdis (1943)

14 komentarzy:

  1. Trochę dziwny okręt, ani typowo ofensywny (za mała prędkość i zbyt duży ładunek min - w relacji do wyporności), ani defensywny (za duża prędkość i zbyt mały ładunek min - znów w relacji do wyporności). Nie chcę być uszczypliwy, ale "ktoś" pisał kiedyś o pannach "do wszystkiego"! :) Po tych akcentach polemicznych przyznaję jednak, że okręt prezentuje się wizualnie wprost ZNAKOMICIE.
    ŁK

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. To nie jest "panna do wszystkiego", tylko "panna do stawiania min" W mniejszych flotach, umiarkowany i rozsądny uniwersalizm, a może lepiej wielozadaniowość, jest zjawiskiem naturalnym.
      Za pochwałę sylwetki pięknie dziękuję.

      JKS

      Usuń
  2. Wielka Kolumbia może się mocno sparzyć, bo intensywność obecnej wojny jest znacząco większa niż wojny z Chile. Wysłanie stawiacza min pod wrogie wybrzeże choćby i z eskortą jest cholernie niebezpieczne.
    Odniosę się jeszcze do dyskusji o eskortowcach.
    Zgadzam się, że typ "Flower" nie jest wzorem doskonałości eskortowca, jest wojenną prowizorką.
    Ale z fragmentem "Wyporność maksymalna, to teoretycznie największa wyporność, zapewniająca jeszcze pływalność okrętu, w realnych warunkach prawie nigdy nie stosowana. Dlatego też, miarodajne są wyporności standardowa, a przede wszystkim normalna. Dotyczy to również maksymalnego zapasu paliwa, też będącego wartością stricte teoretyczną." można dyskutować. Wyporność maksymalna to nie tyle wyporność, przy której okręt ledwie wystaje z wody; a raczej maksymalna wyporność, przy której ma jeszcze akceptowalne własności morskie i zdolność wykonania zadań bojowych/szkoleniowych/innych. Wyporność ma znaczenie odnośnie do instalowania na okręcie rzeczy cięższych od wody. Paliwo do silników dieslowskich jest lżejsze od wody i choćbyśmy wypełnili nim cały kadłub, to okręt nie zatonie. Maksymalny zapas paliwa to wartość praktyczna czyli sumaryczna pojemność zbiorników.
    Stonk

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Moim zdaniem ofensywne stawiacze min są dla WK zbędne, bo wrogie wybrzeża są bardzo odległe. Chyba, że zakładamy wojnę kontynuacyjną ze strony Chile, co jest wybitnie mało prawdopodobne. Raczej przydatne mogą być okręty defensywne, dla stworzenia systemu zapór chroniących własne wybrzeże i żeglugę przed operacjami wrogich rajderów i okrętów podwodnych. Stąd wydaje mi się, że przydatne mogą być jednostki typowo defensywne: powolne (~ 15 węzłów), słabo uzbrojone w artylerię (np. 2 działa 76 mm DP) i zabierające maksymalnie dużo min (przy tej wyporności ~ 240 szt.)
      ŁK

      Usuń
    2. Do kolegi Stonka.
      Dziękuję za poparcie w kwestii "Flowerów"
      Definicja wyporności maksymalnej od AI:
      Wyporność maksymalna to największa dopuszczalna masa wody, jaką statek lub okręt wypiera, gdy jest załadowany do bezpiecznego limitu. Oznacza ona łączną wagę pustego kadłuba oraz wszystkich dodatkowych ciężarów, takich jak ładunek, paliwo, załoga i zapasy.
      Znaczenie i zasada działania:
      - Określa granicę, do której jednostka może pływać bezpiecznie bez ryzyka zatonięcia.
      - Zależy od objętości zanurzonej części kadłuba (zgodnie z prawem Archimedesa).
      - Wyrażana jest w tonach (t) lub metrach sześciennych (m³).
      Zgadzam się na korektę wyrażenia "[...] największa wyporność, zapewniająca jeszcze pływalność okrętu [...]" na "[...] największa wyporność, zapewniająca jeszcze bezpieczną rezerwę pływalności okrętu [...]"
      "Wyporność ma znaczenie odnośnie do instalowania na okręcie rzeczy cięższych od wody. Paliwo do silników dieslowskich jest lżejsze od wody i choćbyśmy wypełnili nim cały kadłub, to okręt nie zatonie." Tu się nie zgodzę. Wypełniając zbiorniki paliwem, zastępujemy znajdujące się tam uprzednio powietrze, a więc zwiększamy średni ciężar okrętu jako całości. To z kolei zwiększa zanurzenie, a więc objętość zanurzonej części kadłuba, a więc i wyporność. Kadłub w całości wypełniony paliwem będzie miał średni ciężar właściwy większy od wody, bo nie można zapominać o samym kadłubie (ciężar właściwy stali jest prawie 8 razy większy niż ciężar właściwy wody).

      JKS

      Usuń
    3. Do kolegi ŁK.
      Jak widać, moja wstępna uwaga o bezsensowności dyskusji na temat "ofensywności", czy też "defensywności" tego okrętu, została przez Ciebie zignorowana. Dla miłej zgody, niech to będzie stosunkowo szybki, defensywny stawiacz min. Mamy konsensus?

      JKS

      Usuń
  3. Taki aspekt techniczny dotyczący stawiaczy min. Zastosowana tu jest rufa pawężowa ("ścięta prostopadle"). Taka sama była pierwotnie na krążowniku minowy Adventure. Okazało się to całkowitą porażką, bo zawirowania za rufą "przyciągały" zrzucane miny, grążąc katastrofą. W 1932 okręt został przebudowany i rufę pawężową zlikwidowano na rzecz klasycznej.
    H_Babbock

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Zmiana kształtu rufy spowoduje po pierwsze, obniżenie prędkości, a po drugie, zmniejszenie liczby zabieranych min. Przy umiarkowanych prędkościach, efekt "zasysania" min pod kadłub nie powinien stanowić istotnego problemu.

      JKS

      Usuń
  4. Stawiacz min, nawet szybki (ofensywny) raczej nie wykonuje swojego zasadniczego zadania (stawiania zagrody minowej) na bardzo dużych prędkościach. Taką pawężową rufę miał również pochodzący z tej epoki (i na dodatek taki typu "ofensywno-defensywnego") norweski stawiacz min "Olav Tryggvason". A był to okręt uchodzący za bardzo udany.
    ŁK

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Można wymienić więcej stawiaczy min z rufą pawężową, np. polski "Gryf", niemiecki "Brummer", czy japoński "Okinoshima"

      JKS

      Usuń
    2. Z pewnością takich okrętów było więcej, jednak to chyba "Olav Tryggvason" był pierwszy. Oczywiście, że mogę się mylić...
      ŁK

      Usuń
  5. Bardzo ładna sylwetka.

    A i artyleria, w tym oplot, do tego całkiem silna.
    Ilość min też spora.

    Przy aktualnym braku przeciwników w okolicy WK sądzę że tym jednostkom przypadnie jednak rola eskortowa.
    A do tego są całkowicie dobrze dostosowane.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Sądzę, że w roli eskortowca ten okręt raczej słabo by się sprawdził.

      JKS

      Usuń
  6. Poza tym okret ma zapas modernizacyjny więc opelotki można dołożyć...

    OdpowiedzUsuń