Budowa kolumbijskich stawiaczy min typu Escila 1942-1943 (2 jednostki)
Średniej
wielkości stawiacze min, o stosunkowo niezłej prędkości maksymalnej. Dyskusja,
czy są to minowce ofensywne, czy defensywne, nie ma większego sensu. Mogą być
używane do stawiania min zarówno na wodach własnych, jak i na wodach
przeciwnika, a także międzynarodowych, o ile prawo wojny na morzu na to zezwoli.
W dwu ostatnich przypadkach, albo będą to operacje nocne, albo z osłoną, o sile
adekwatnej do zagrożenia.
Stosunkowo silna
– jak na stawiacz min tej wielkości – artyleria główna, przyda się w przypadku
ewentualnego napotkania dozorowca wroga. Artyleria plot małokalibrowa jest dość
skromna; jak wynika z powyższych założeń, okręt będzie działał albo na własnych
wodach, albo skrycie, albo z osłoną.
Miny mogą być
stawiane zarówno z pokładu górnego (36 szt.), jak i z pokładu minowego przez
furty rufowe (60 szt.). Pozostałe 64 miny przewożone są w magazynie pod
pokładem minowym i w miarę potrzeby wynoszone na pokład minowy i/lub górny.
Opcjonalnie, po
zdjęciu min, okręt może być użyty w charakterze eskortowca lub szybkiego
transportowca. Pierwsze wymagać będzie zamontowania szumonamiernika oraz wbg na
górnym pokładzie. W drugim przypadku, umożliwi to transport do 150 t drobnicy,
głównie na pokładzie minowym.
Okręty buduje
stocznia Construcción Naval y Plantas Mecánicas w La Guaira. Wszystkie dostawy zapewnia przemysł krajowy.
Opis techniczny.
Kadłub
Z bardzo szeroką pawężą rufową.
Napęd
Dwa silniki diesla Sulzer Südamerika o mocy 3000 KM
każdy, w dwu maszynowniach.
Uzbrojenie
Na okręcie zamontowano:
- 2xIx127
mm/38 Bethlehem
Steel/HM M1932, przy elewacji 45o donośność pociskiem AAC 25,00
kg wynosi 16640 m, a przy elewacji maksymalnej 85o donośność pionowa
tym samym pociskiem wynosi 11340 m;
- 1xII+2xIx37
mm/57 FNA M1936, przy elewacji 45o
donośność pociskiem 0,74 kg wynosi 6950 m, a przy elewacji maksymalnej 85o
donośność pionowa tym samym pociskiem wynosi 4100 m;
-
2xIx20 mm/70 Oerlikon/FNA M1934,
przy elewacji 45o donośność
pociskiem 0,123 kg wynosi 4390 m, a przy elewacji maksymalnej 85o
donośność pionowa tym samym pociskiem wynosi 3050 m,
- 160
min typu M-93.
Do kierowania ogniem
zainstalowano dalocelownik optyczny o bazie 4,1 m oraz dwa stanowiska kierowania ogniem działek 37 mm.
Inne
Okręt wyposażono w pięć
radiostacji i radionamiernik.
Escila, Great Colombia minelayer laid down 1942, launched 1942, completed 1942 (engine 1942)
Displacement:
786 t light; 822 t
standard; 1 028 t normal; 1 193 t full load
Dimensions: Length (overall / waterline) x beam x draught (normal/deep)
(264,34 ft / 259,35 ft)
x 30,51 ft x (9,02 / 10,07 ft)
(80,57 m / 79,05 m) x
9,30 m x (2,75 / 3,07 m)
Armament:
2 - 5,00" / 127 mm 38,0
cal guns - 55,12lbs / 25,00kg shells, 150 per gun
Dual purpose guns in deck and hoist mounts,
1932 Model
2 x Single mounts on centreline ends, evenly
spread
4 - 1,46" / 37,0 mm
57,0 cal guns - 1,63lbs / 0,74kg shells, 1 500 per gun
Anti-air guns in deck mounts, 1936 Model
1 x Twin mount on centreline, aft deck aft
1 raised
mount
2 x Single mounts on sides, forward deck aft
2 raised
mounts
2 - 0,79" / 20,0 mm
70,0 cal guns - 0,27lbs / 0,12kg shells, 3 000 per gun
Anti-air guns in deck mounts, 1934 Model
2 x Single mounts on sides, forward deck
centre
2 double
raised mounts
Weight of broadside 115 lbs
/ 52 kg
Mines
6 - 2 039,28 lbs /
925,00 kg mines + 160 reloads - 151,125 t total
in Above water - Stern
racks/rails
Armour:
- Gun armour: Face (max) Other gunhouse (avg) Barbette/hoist
(max)
Main: 0,98" / 25 mm - 0,98" / 25 mm
Machinery:
Diesel Internal
combustion motors,
Geared drive, 2 shafts,
6 000 shp / 4 476 Kw = 21,87 kts
Range 6 800nm at
14,00 kts
Bunker normal = 206
tons, at max displacement = 371 tons
Complement:
90 - 118
Cost:
£0,380 million / $1,519
million
Distribution of weights at normal displacement:
Armament: 220 tons,
21,4%
- Guns: 31 tons, 3,0%
- Weapons: 189 tons, 18,4%
Armour: 5 tons, 0,5%
- Armament: 5 tons, 0,5%
Machinery: 157 tons,
15,2%
Hull, fittings &
equipment: 406 tons, 39,5%
Fuel, ammunition &
stores: 242 tons, 23,6%
Miscellaneous weights:
0 tons, 0,0%
Overall survivability and seakeeping ability:
Survivability
(Non-critical penetrating hits needed to sink ship):
1 050 lbs / 476 Kg = 16,8 x 5,0 " / 127
mm shells or 0,9 torpedoes
Stability (Unstable if
below 1.00): 1,37
Metacentric height 1,5
ft / 0,4 m
Roll period: 10,6
seconds
Steadiness - As gun platform (Average = 50 %): 71 %
-
Recoil effect (Restricted arc if above 1.00): 0,25
Seaboat quality (Average = 1.00): 1,41
Hull form characteristics:
Hull has a flush deck,
a normal bow and large transom stern
Block coefficient
(normal/deep): 0,504 / 0,524
Length to Beam Ratio:
8,50 : 1
'Natural speed' for
length: 18,61 kts
Power going to wave
formation at top speed: 58 %
Trim (Max stability =
0, Max steadiness = 100): 50
Bow angle (Positive =
bow angles forward): 16,50 degrees
Stern overhang: 0,98 ft
/ 0,30 m
Freeboard (% = length
of deck as a percentage of waterline length):
Fore
end, Aft end
- Forecastle: 18,00%, 13,52 ft /
4,12 m, 12,01 ft / 3,66 m
- Forward deck: 32,00%, 12,01 ft / 3,66
m, 11,52 ft / 3,51 m
- Aft deck: 26,00%, 11,52 ft / 3,51 m, 11,52 ft / 3,51 m
- Quarter deck: 24,00%, 11,52 ft /
3,51 m, 11,52 ft / 3,51 m
- Average freeboard: 11,79 ft / 3,59 m
Ship tends to be wet
forward
Ship space, strength and comments:
Space - Hull below water (magazines/engines, low =
better): 60,4%
- Above
water (accommodation/working, high = better): 135,7%
Waterplane Area:
5 503 Square feet or 511 Square metres
Displacement factor
(Displacement / loading): 247%
Structure weight / hull
surface area: 46 lbs/sq ft or 226 Kg/sq metre
Hull strength
(Relative):
-
Cross-sectional: 0,91
-
Longitudinal: 2,64
- Overall:
1,02
Excellent machinery,
storage, compartmentation space
Excellent accommodation
and workspace room
Ship has slow, easy
roll, a good, steady gun platform
Good seaboat, rides out
heavy weather easily
Escila (1942)
Caribdis (1943)

Trochę dziwny okręt, ani typowo ofensywny (za mała prędkość i zbyt duży ładunek min - w relacji do wyporności), ani defensywny (za duża prędkość i zbyt mały ładunek min - znów w relacji do wyporności). Nie chcę być uszczypliwy, ale "ktoś" pisał kiedyś o pannach "do wszystkiego"! :) Po tych akcentach polemicznych przyznaję jednak, że okręt prezentuje się wizualnie wprost ZNAKOMICIE.
OdpowiedzUsuńŁK
To nie jest "panna do wszystkiego", tylko "panna do stawiania min" W mniejszych flotach, umiarkowany i rozsądny uniwersalizm, a może lepiej wielozadaniowość, jest zjawiskiem naturalnym.
UsuńZa pochwałę sylwetki pięknie dziękuję.
JKS
Wielka Kolumbia może się mocno sparzyć, bo intensywność obecnej wojny jest znacząco większa niż wojny z Chile. Wysłanie stawiacza min pod wrogie wybrzeże choćby i z eskortą jest cholernie niebezpieczne.
OdpowiedzUsuńOdniosę się jeszcze do dyskusji o eskortowcach.
Zgadzam się, że typ "Flower" nie jest wzorem doskonałości eskortowca, jest wojenną prowizorką.
Ale z fragmentem "Wyporność maksymalna, to teoretycznie największa wyporność, zapewniająca jeszcze pływalność okrętu, w realnych warunkach prawie nigdy nie stosowana. Dlatego też, miarodajne są wyporności standardowa, a przede wszystkim normalna. Dotyczy to również maksymalnego zapasu paliwa, też będącego wartością stricte teoretyczną." można dyskutować. Wyporność maksymalna to nie tyle wyporność, przy której okręt ledwie wystaje z wody; a raczej maksymalna wyporność, przy której ma jeszcze akceptowalne własności morskie i zdolność wykonania zadań bojowych/szkoleniowych/innych. Wyporność ma znaczenie odnośnie do instalowania na okręcie rzeczy cięższych od wody. Paliwo do silników dieslowskich jest lżejsze od wody i choćbyśmy wypełnili nim cały kadłub, to okręt nie zatonie. Maksymalny zapas paliwa to wartość praktyczna czyli sumaryczna pojemność zbiorników.
Stonk
Moim zdaniem ofensywne stawiacze min są dla WK zbędne, bo wrogie wybrzeża są bardzo odległe. Chyba, że zakładamy wojnę kontynuacyjną ze strony Chile, co jest wybitnie mało prawdopodobne. Raczej przydatne mogą być okręty defensywne, dla stworzenia systemu zapór chroniących własne wybrzeże i żeglugę przed operacjami wrogich rajderów i okrętów podwodnych. Stąd wydaje mi się, że przydatne mogą być jednostki typowo defensywne: powolne (~ 15 węzłów), słabo uzbrojone w artylerię (np. 2 działa 76 mm DP) i zabierające maksymalnie dużo min (przy tej wyporności ~ 240 szt.)
UsuńŁK
Do kolegi Stonka.
UsuńDziękuję za poparcie w kwestii "Flowerów"
Definicja wyporności maksymalnej od AI:
Wyporność maksymalna to największa dopuszczalna masa wody, jaką statek lub okręt wypiera, gdy jest załadowany do bezpiecznego limitu. Oznacza ona łączną wagę pustego kadłuba oraz wszystkich dodatkowych ciężarów, takich jak ładunek, paliwo, załoga i zapasy.
Znaczenie i zasada działania:
- Określa granicę, do której jednostka może pływać bezpiecznie bez ryzyka zatonięcia.
- Zależy od objętości zanurzonej części kadłuba (zgodnie z prawem Archimedesa).
- Wyrażana jest w tonach (t) lub metrach sześciennych (m³).
Zgadzam się na korektę wyrażenia "[...] największa wyporność, zapewniająca jeszcze pływalność okrętu [...]" na "[...] największa wyporność, zapewniająca jeszcze bezpieczną rezerwę pływalności okrętu [...]"
"Wyporność ma znaczenie odnośnie do instalowania na okręcie rzeczy cięższych od wody. Paliwo do silników dieslowskich jest lżejsze od wody i choćbyśmy wypełnili nim cały kadłub, to okręt nie zatonie." Tu się nie zgodzę. Wypełniając zbiorniki paliwem, zastępujemy znajdujące się tam uprzednio powietrze, a więc zwiększamy średni ciężar okrętu jako całości. To z kolei zwiększa zanurzenie, a więc objętość zanurzonej części kadłuba, a więc i wyporność. Kadłub w całości wypełniony paliwem będzie miał średni ciężar właściwy większy od wody, bo nie można zapominać o samym kadłubie (ciężar właściwy stali jest prawie 8 razy większy niż ciężar właściwy wody).
JKS
Do kolegi ŁK.
UsuńJak widać, moja wstępna uwaga o bezsensowności dyskusji na temat "ofensywności", czy też "defensywności" tego okrętu, została przez Ciebie zignorowana. Dla miłej zgody, niech to będzie stosunkowo szybki, defensywny stawiacz min. Mamy konsensus?
JKS
Taki aspekt techniczny dotyczący stawiaczy min. Zastosowana tu jest rufa pawężowa ("ścięta prostopadle"). Taka sama była pierwotnie na krążowniku minowy Adventure. Okazało się to całkowitą porażką, bo zawirowania za rufą "przyciągały" zrzucane miny, grążąc katastrofą. W 1932 okręt został przebudowany i rufę pawężową zlikwidowano na rzecz klasycznej.
OdpowiedzUsuńH_Babbock
Zmiana kształtu rufy spowoduje po pierwsze, obniżenie prędkości, a po drugie, zmniejszenie liczby zabieranych min. Przy umiarkowanych prędkościach, efekt "zasysania" min pod kadłub nie powinien stanowić istotnego problemu.
UsuńJKS
Stawiacz min, nawet szybki (ofensywny) raczej nie wykonuje swojego zasadniczego zadania (stawiania zagrody minowej) na bardzo dużych prędkościach. Taką pawężową rufę miał również pochodzący z tej epoki (i na dodatek taki typu "ofensywno-defensywnego") norweski stawiacz min "Olav Tryggvason". A był to okręt uchodzący za bardzo udany.
OdpowiedzUsuńŁK
Można wymienić więcej stawiaczy min z rufą pawężową, np. polski "Gryf", niemiecki "Brummer", czy japoński "Okinoshima"
UsuńJKS
Z pewnością takich okrętów było więcej, jednak to chyba "Olav Tryggvason" był pierwszy. Oczywiście, że mogę się mylić...
UsuńŁK
Bardzo ładna sylwetka.
OdpowiedzUsuńA i artyleria, w tym oplot, do tego całkiem silna.
Ilość min też spora.
Przy aktualnym braku przeciwników w okolicy WK sądzę że tym jednostkom przypadnie jednak rola eskortowa.
A do tego są całkowicie dobrze dostosowane.
Sądzę, że w roli eskortowca ten okręt raczej słabo by się sprawdził.
UsuńJKS
Poza tym okret ma zapas modernizacyjny więc opelotki można dołożyć...
OdpowiedzUsuń