Krążownik ciężki typu Warszawa 1925-1926 (2 szt.)

Krążownik ciężki typu Warszawa 1925-1926 (2 szt.)

Pierwsze naprawdę nowoczesne ciężkie („waszyngtońskie”) krążowniki w naszej flocie. Wzorem (późniejszych trochę) krążowników brytyjskich i amerykańskich postawiłem na siłę ognia i grubość pancerza, kosztem prędkości.

Tradycyjnie okręt posiada bardzo silne uzbrojenie plot, za to skromniejsze torpedowe. Pewnym ewenementem jest wyposażenie wszystkich (a nie co drugiej) wież artylerii głównej w dalmierze; umożliwia to w przypadku zniszczenia centralnego (i zdublowanego) systemu kierowania ogniem, indywidualne namierzanie celów.

Dzielność morska jest umiarkowana, wynika to ze smukłych kształtów kadłuba, umożliwiających osiągnięcie żądanej prędkości przy znacznym obciążeniu artylerią i opancerzeniem.

Jednostka ta (za wyjątkiem krążownika-jachtu Korona) jest pierwszym w naszej flocie krążownikiem wyposażonym w wodnosamolot rozpoznawczy.

Projektując tę jednostkę zwróciłem dużą uwagę na wzdłużne zrównoważenie ciężarowe oraz zapewnienie możliwie szerokich sektorów ostrzału dla artylerii średniej i małokalibrowej.

Moim zdaniem okręt charakteryzuje się niską, zwartą sylwetka, a ogólny wygląd jest dość elegancki. Myślę, że przy wszystkich wadach i zaletach tego projektu, udało mi się stworzyć silny i nieźle zbalansowany krążownik.

Planuje się utworzenie dwóch eskadr krążowników w składzie jednego krążownika tego typu i dwu typu Kołobrzeg w każdej. Skuteczność działania takiej formacji potwierdziły w czasie IIWS m.in. bitwy u ujścia La Plata i koło Nordkapu (zatopienie Scharnhorsta).

PS. W kontekście trwającej na blogu dyskusji, ukazanie się tego posta może podziałać jak dolanie oliwy do ognia i być potraktowane jako prowokacja. Niemniej okręt ten był już wcześniej planowany i awizowany, więc ta zbieżność w czasie jest przypadkowa.

Warszawa, Poland Heavy cruiser laid down 1925

Displacement:

            8 616 t light; 9 097 t standard; 9 726 t normal; 10 229 t full load

Dimensions: Length (overall / waterline) x beam x draught (normal/deep)

            (593,62 ft / 590,55 ft) x 65,62 ft x (20,67 / 21,40 ft)

            (180,93 m / 180,00 m) x 20,00 m  x (6,30 / 6,52 m)

Armament:

      8 - 7,99" / 203 mm 50,0 cal guns - 262,50lbs / 119,07kg shells, 150 per gun

              Breech loading guns in turret on barbette mounts, 1920 Model

              4 x Twin mounts on centreline ends, evenly spread 2 raised mounts - superfiring

      8 - 4,13" / 105 mm 50,0 cal guns - 33,29lbs / 15,10kg shells, 600 per gun

              Dual purpose guns in deck and hoist mounts, 1920 Model

              4 x Twin mounts on sides, evenly spread 4 raised mounts

      8 - 1,57" / 40,0 mm 60,0 cal guns - 2,05lbs / 0,93kg shells, 1 500 per gun

              Anti-air guns in deck mounts, 1919 Model

              2 x Quad mounts on sides amidships 2 raised mounts

      10 - 0,98" / 25,0 mm 60,0 cal guns - 0,55lbs / 0,25kg shells, 3 000 per gun

              Anti-air guns in deck mounts, 1919 Model

              4 x Twin mounts on sides, evenly spread 4 raised mounts

              2 x Single mounts on sides amidships 2 raised mounts

      Weight of broadside 2 244 lbs / 1 018 kg

      Main Torpedoes

      4 - 21,0" / 533 mm, 27,33 ft / 8,33 m torpedoes - 1,754 t each, 7,016 t total

            In 2 sets of deck mounted side rotating tubes

Armour:

   - Belts:                     Width (max)    Length (avg)               Height (avg)

            Main:   3,94" / 100 mm           426,51 ft / 130,00 m   6,89 ft / 2,10 m

            Ends:   Unarmoured

            Upper: 1,97" / 50 mm 196,85 ft / 60,00 m     12,14 ft / 3,70 m

              Main Belt covers 111% of normal length

              Main belt does not fully cover magazines and engineering spaces

   - Torpedo Bulkhead - Strengthened structural bulkheads:

                        1,97" / 50 mm 426,51 ft / 130,00 m   13,78 ft / 4,20 m

            Beam between torpedo bulkheads 55,77 ft / 17,00 m

   - Gun armour:         Face (max)     Other gunhouse (avg)            Barbette/hoist (max)

            Main:   1,97" / 50 mm 0,98" / 25 mm             1,97" / 50 mm

            2nd:           -                      -                            0,98" / 25 mm

   - Armoured deck - single deck:

            For and Aft decks: 1,97" / 50 mm

   - Conning towers: Forward 3,94" / 100 mm, Aft 1,97" / 50 mm

Machinery:

            Oil fired boilers, steam turbines,

            Geared drive, 4 shafts, 71 471 shp / 53 317 Kw = 31,00 kts

            Range 8 900nm at 11,00 kts

            Bunker at max displacement = 1 132 tons

Complement:

            489 - 636

Cost:

            £2,899 million / $11,597 million

Distribution of weights at normal displacement:

            Armament: 637 tons, 6,5%

               - Guns: 623 tons, 6,4%

               - Weapons: 14 tons, 0,1%

            Armour: 2 118 tons, 21,8%

               - Belts: 691 tons, 7,1%

               - Torpedo bulkhead: 428 tons, 4,4%

               - Armament: 172 tons, 1,8%

               - Armour Deck: 769 tons, 7,9%

               - Conning Towers: 58 tons, 0,6%

            Machinery: 2 320 tons, 23,9%

            Hull, fittings & equipment: 3 516 tons, 36,1%

            Fuel, ammunition & stores: 1 110 tons, 11,4%

            Miscellaneous weights: 25 tons, 0,3%

               - On freeboard deck: 25 tons

Overall survivability and seakeeping ability:

            Survivability (Non-critical penetrating hits needed to sink ship):

              10 730 lbs / 4 867 Kg = 42,0 x 8,0 " / 203 mm shells or 1,4 torpedoes

            Stability (Unstable if below 1.00): 1,10

            Metacentric height 3,2 ft / 1,0 m

            Roll period: 15,4 seconds

            Steadiness      - As gun platform (Average = 50 %): 72 %

                                   - Recoil effect (Restricted arc if above 1.00): 0,57

            Seaboat quality  (Average = 1.00): 1,11

Hull form characteristics:

            Hull has a flush deck,

              a normal bow and a cruiser stern

            Block coefficient (normal/deep): 0,425 / 0,432

            Length to Beam Ratio: 9,00 : 1

            'Natural speed' for length: 24,30 kts

            Power going to wave formation at top speed: 53 %

            Trim (Max stability = 0, Max steadiness = 100): 65

            Bow angle (Positive = bow angles forward): 9,00 degrees

            Stern overhang: -1,64 ft / -0,50 m

            Freeboard (% = length of deck as a percentage of waterline length):

                                               Fore end,        Aft end

               - Forecastle:            15,00%,  19,36 ft / 5,90 m,  17,39 ft / 5,30 m

               - Forward deck:       36,00%,  17,39 ft / 5,30 m,  17,39 ft / 5,30 m

               - Aft deck:    36,00%,  17,39 ft / 5,30 m,  17,39 ft / 5,30 m

               - Quarter deck:        13,00%,  17,39 ft / 5,30 m,  17,39 ft / 5,30 m

               - Average freeboard:                      17,51 ft / 5,34 m

            Ship tends to be wet forward

Ship space, strength and comments:

            Space - Hull below water (magazines/engines, low = better): 121,2%

                        - Above water (accommodation/working, high = better): 159,8%

            Waterplane Area: 24 244 Square feet or 2 252 Square metres

            Displacement factor (Displacement / loading): 105%

            Structure weight / hull surface area: 116 lbs/sq ft or 567 Kg/sq metre

            Hull strength (Relative):

                        - Cross-sectional: 0,97

                        - Longitudinal: 1,32

                        - Overall: 1,00

            Cramped machinery, storage, compartmentation space

            Excellent accommodation and workspace room

            Ship has slow, easy roll, a good, steady gun platform

1 x catapult

1 x CZL-16HR

Warszawa (1925)

Kraków (1926)

Nowa strona

Informuję, że założyłem na blogu nową stronę pod tytułem "Kto pyta, nie błądzi" Ma to być w moim rozumieniu forum wymiany trudno dostępnych wiadomości z dziedziny marynistyki.
Zapraszam!

Wiadomości z floty nr 15/2/1925

Wiadomości z floty nr 15/2/1925

Okręty.

Sprzedano na Litwę niszczyciel Nawałnica (DD-5 1907) za kwotę 166 tys. zł.

Marynarka chińska zamówiła  dwa ścigacze OP typu Gniewny (SC-7 1924) oraz dwa trałowce typu San (MSC-18 1924).

Marynarka duńska zamówiła  trzy ścigacze OP typu Gniewny (SC-7 1924).

W związku z wynikającymi z doświadczeń eksploatacyjnych licznymi krytycznymi uwagami odnośnie niszczycieli typu Tsunami, odwołano budowę ostatnich czterech jednostek tego typu (Zadymka, Zawieja, Zamieć, Zawierucha). Budowa Obłoku, Chmury, Ulewy i Śnieżycy jest niestety już zbyt zaawansowana, aby opłacalne było jej skasowanie. Projekt ten zostanie wnikliwie przeanalizowany i wydatnie poprawiony lub porzucony. W związku z powyższym podał się do dymisji przewodniczący Komisji Budowy Okrętów; dymisja nie została przyjęta.

Kolonie.

Na leżącej na zachód od Portus Regius wysepce Misali zakończono montaż baterii 4 dział 356 mm wzoru 1925. Ukończono również budowę dwóch podwójnych lądowych wyrzutni torpedowych 533 mm położonych po obydwu stronach toru wejściowego do Portus Regius.

Zakończono budowę pierwszego suchego doku o długości 125 m w Portus Regius.

Na Pembie trwa budowa portu Kojani.

Międzynarodowa konferencja w sprawie zjednoczenia państw niemieckich – cz.III

Międzynarodowa konferencja w sprawie zjednoczenia państw niemieckich – cz.III

Po przerwie przewodniczący lord Curzon wznowił obrady i zwrócił się do wszystkich delegacji z prośbą o przedstawienie swoich ostatecznych stanowisk.

Ostateczne sformułowanie postulatów stron konferencji.

Przedstawiciel Niemiec Północnych oświadczył, że w sytuacji sprzeciwu większości uczestników Konferencji wobec całościowych planów zjednoczeniowych, ogranicza swoje żądania do przyłączenia Saksonii. Stwierdził on również, że akceptuje zaproponowane przez Francję, Danię i Polskę, a dotyczące przyszłego państwa niemieckiego ograniczenia zbrojeń oraz uzgodnione w dwustronnych negocjacjach rekompensaty ze swoich posiadłości zamorskich. Zgadza się również na wysunięte przez Austro-Węgry żądania dotyczące nazwy przyszłego państwa niemieckiego i wyrzeka się podejmowania w przyszłości prób przyłączenia Bawarii.

Delegat Saksonii poparł w całości wystąpienie swego przedmówcy.

Przewodniczący delegacji bawarskiej wyraził zadowolenie z proponowanych rozstrzygnięć i zrezygnował z formułowania dodatkowych postulatów.

Przedstawiciel Związku Reńskiego – wobec ciągłej niemożności uzgodnienia stanowisk wewnątrz delegacji – odstąpił od wyrażenia opinii na temat omawianych zagadnień.

Delegat francuski stwierdził, że zgodnie z wynikiem dwustronnych negocjacji z przedstawicielstwem północnoniemieckim, zgadza się na połączenie Niemiec Północnych i Saksonii, a tytułem rekompensaty jego państwo przejmie będący dotąd w północnoniemieckim posiadaniu Nowy Kamerun (Neukamerun). Dodatkowo Francja domaga się ograniczenia potencjału militarnego nowego państwa niemieckiego, wg projektu, który przedstawi delegacja polska.

Przewodniczący delegacji Królestwa Niderlandów oświadczył, że nie wnosi sprzeciwu wobec proponowanych rozwiązań.

Przedstawiciel Danii poparł wystąpienie francuskie, a jako rekompensatę dla swego państwa wskazał wyspy Helgoland i Diuna (Düne).

W imieniu polskiej delegacji wystąpił gen. w st. sp. Sosnowski. Na początku poinformował, że w trakcie bilateralnych rozmów z delegacją północnoniemiecką ustalono, że rekompensatą dla Polski będzie Niemiecka Afryka Południowo-Zachodnia. Następnie przedstawił proponowane ograniczenia zbrojeń, które mają obejmować przyszłe państwo niemieckie. Ograniczenia te obejmują: maksymalną liczebność sił lądowych w wysokości 150 000 żołnierzy, zakaz posiadania artylerii ciężkiej (pow. 155 mm), lotnictwa bombowego i torpedowego, broni chemicznej, okrętów wojennych o wyporności pow. 30 000 t, okrętów podwodnych oraz maksymalny tonaż floty wojennej w wysokości 300 000 t.

Delegat austro-węgierski potwierdził, że w czasie rozmów z delegacjami północnoniemiecką i saksońską, osiągnięto porozumienie w kwestii nazwy nowego państwa oraz jego rezygnacji z prób przyłączenia Bawarii.

Lord Curzon wyraził w imieniu swojej delegacji ukontentowanie z osiągniętych porozumień i nie wniósł do nich żadnych dodatkowych uwag. Następnie skierował do wszystkich delegacji pytanie, czy żądają głosowania nad poszczególnymi kwestiami, czy też będzie można już przystąpić do redagowania protokołu końcowego.

Wszystkie delegacje zgodziły się, że głosowania cząstkowe nie są konieczne i głosowaniu będzie podlegał tylko protokół końcowy, jako całość.

Przewodniczący z zadowoleniem przyjął oświadczenia stron Konferencji i zarządził tygodniową przerwę na sporządzenie protokołu końcowego.

Przyjęcie protokołu końcowego i jego podpisanie.

Po wznowieniu obrad, lord Curzon zarządził odczytanie protokołu końcowego Konferencji, którego odpisy zostały wręczone wszystkim delegacjom. Oto jego treść:

§ 1.

Uczestnicy niniejszej Konferencji wyrażają zgodę na połączenie Królestwa Północnoniemieckiego z państwem Saksonii.

§ 2.

Tak powstałe nowe państwo będzie nosić nazwę Królestwa Północnoniemieckiego oraz przejmie wszystkie zobowiązania międzynarodowe państw wchodzących w jego skład.

§ 3.

Nowo utworzone Królestwo wyrzeka się na zawsze używania nazwy Cesarstwa Niemieckiego oraz prób przyłączenia Królestwa Bawarii.

§ 4.

Nowo utworzone Królestwo przyjmuje i zobowiązuje się do przestrzegania wymienionych poniżej ograniczeń dotyczących jego potencjału militarnego, a to:

- maksymalna liczebność sił lądowych nie może przekroczyć 150 000 żołnierzy;

- zabronione jest posiadanie artylerii ciężkiej powyżej 155 mm, lotnictwa bombowego i torpedowego, broni chemicznej, okrętów wojennych o wyporności pow. 30 000 t i okrętów podwodnych;

- maksymalny tonaż floty wojennej nie może przekroczyć 300 000 t.

§ 5.

Nowo utworzone Królestwo tytułem rekompensaty ceduje swoje prawa do następujących posiadłości zamorskich:

- Nowy Kamerun na rzecz Królestwa Francuskiego,

- wyspy Helgoland i Diuna na rzecz Królestwa Danii i Norwegii,

- Niemiecka Afryka Południowo-Zachodnia na rzecz Królestwa Polskiego.

§ 6.

Postanowienia niniejszego protokołu wchodzą w życie z dniem 01.01.1926 po dokonaniu jego ratyfikacji przez parlamenty poszczególnych uczestników Konferencji.

§ 7.

Jakiekolwiek zmiany postanowień niniejszego protokołu będą wymagały zgody co najmniej 3/4 uczestników Konferencji.

Po odczytaniu protokołu, odbyło się głosowanie nad jego treścią. Protokół został przyjęty 7 głosami „za” przy trzech wstrzymujących się.

Po podpisaniu protokołu przez przewodniczących wszystkich delegacji, lord Curzon wyraził swoje wielkie zadowolenie z wyników Konferencji oraz nadzieję, że wpłynie ona na umocnienie ogólnego bezpieczeństwa i współpracy międzynarodowej. Następnie Przewodniczący podziękował wszystkim za udział w Konferencji i tym samym zamknął jej obrady.