Budowa kolumbijskiego lekkiego lotniskowca typu Federación 1942 (1 jednostka)
Kiedy z końcem
roku 1938, opracowano koncepcję tego lotniskowca zakładano, że jego głównym
zadaniem będzie osłona plot oraz rozpoznanie na rzecz zespołów dużych okrętów,
operujących poza zasięgiem własnego, bazującego na lądzie lotnictwa. W związku
z tym, jego grupa lotnicza miała składać się przede wszystkim z samolotów
myśliwskich, z niewielkim dodatkiem maszyn rozpoznawczych. Jednakże
doświadczenia toczącej się w Europie wojny, a szczególnie brytyjski atak na
Tarent, spowodowały zmianę założeń i dodanie do grupy lotniczej bombowców
nurkujących i samolotów torpedowo-bombowych. Ta modyfikacja miała miejsce już
po wodowaniu jednostki, lecz jeszcze przed rozpoczęciem głównych prac
wyposażeniowych, nie wymagała więc większych zmian konstrukcyjnych.
Lotniskowiec
posiada stosunkowo długi, otwarty od rufy i częściowo od dziobu i na burtach
hangar, o wysokości netto 5,95 m. Do transportu z i do hangaru, służą dwa
podnośniki, Podnośnik rufowy mieści, znajdujące się aktualnie w składzie grupy
lotniczej, samoloty myśliwskie z rozłożonymi skrzydłami, dziobowy umożliwia
podnoszenie samolotów ze skrzydłami złożonymi. Katapulta parowa służy do
wyrzucania w powietrze myśliwców w sytuacji, kiedy rufowa część pokładu
startowego jest zajęta.
Grupa lotnicza
może liczyć 40-51 samolotów, w różnych konfiguracjach. Do raportu przyjęto
zestaw w poniżej opisanym składzie. Uwzględniono zapasy paliwa, smarów i
uzbrojenia w wysokości umożliwiającej wykonanie 30 lotów dla myśliwca, 15 dla
bombowca nurkującego i 10 dla samolotu torpedowo-bombowego.
Projekt
koncepcyjny opracował zespół kolumbijski z udziałem konsultantów amerykańskich,
a projekt konstrukcyjny stoczniowe biuro projektów, przy udziale okrętowców z
Kolumbii. Okręt zbudowała amerykańska stocznia Bethlehem Quincy. Urządzenia napędowe i niektóre
pomocnicze (system dystrybucji paliwa lotniczego, katapulta, podnośniki,
aerofiniszer i łapacz siatkowy) dostarczyli Amerykanie, a pozostałe dostawy
zapewnił przemysł krajowy.
Opis techniczny.
Kadłub
Zintegrowany z hangarem, z
pawężą rufową.
Napęd
Osiem kotłów
olejowych White-Forster w czterech kotłowniach i cztery zestawy turbin parowych
Westinghouse z przekładniami w czterech maszynowniach.
Uzbrojenie
Na okręcie zamontowano:
- 2xIIx127
mm/38 Bethlehem
Steel/HM M1932, przy elewacji 45o donośność pociskiem AAC 25,00
kg wynosi 16640 m, a przy elewacji maksymalnej 85o donośność pionowa
tym samym pociskiem wynosi 11340 m;
- 8xIIx37
mm/57 FNA M1936, przy elewacji 45o
donośność pociskiem 0,74 kg wynosi 6950 m, a przy elewacji maksymalnej 85o
donośność pionowa tym samym pociskiem wynosi 4100 m;
-
2xII+16xIx20 mm/70 Oerlikon/FNA M1934,
przy elewacji 45o donośność
pociskiem 0,123 kg wynosi 4390 m, a przy elewacji maksymalnej 85o
donośność pionowa tym samym pociskiem wynosi 3050 m.
Do kierowania ogniem
zainstalowano dalocelownik optyczny o bazie 4,1 m oraz pięć stanowisk kierowania ogniem działek 37 mm.
Opancerzenie
Jak w raporcie i na rysunku.
Grupa lotnicza
Do raportu przyjęto zrównoważony
zestaw grupy lotniczej, w składzie:
- 21 samolotów myśliwskich Grumman F4F
Wildcat,
- 14 bombowców nurkujących Curtiss
SBC-4 Helldiver,
- 10 samolotów torpedowo-bombowych Douglas
TBD Devastator.
Inne
Okręt został wyposażony w sześć
radiostacji i radionamiernik.
Federación, Great Colombia aircraft carrier laid down 1939, launched 1940, completed 1942 (engine 1940)
Displacement:
13 002 t light;
13 370 t standard; 14 821 t normal; 15 982 t full load
Dimensions: Length (overall / waterline) x beam x draught (normal/deep)
(616,76 ft / 608,23 ft)
x 71,56 ft x (24,02 / 25,37 ft)
(187,99 m / 185,39 m) x
21,81 m x (7,32 / 7,73 m)
Armament:
4 - 5,00" / 127 mm 38,0
cal guns - 55,12lbs / 25,00kg shells, 250 per gun
Dual purpose guns in deck and hoist mounts,
1932 Model
2 x Twin mounts on sides amidships
16 - 1,46" / 37,0 mm
57,0 cal guns - 1,63lbs / 0,74kg shells, 2 000 per gun
Anti-air guns in deck mounts, 1936 Model
6 x Twin mounts on sides, evenly spread
2 raised
mounts
4 mounts below
deck
2 x Twin mounts on centreline, aft deck aft
20 - 0,79" / 20,0 mm
70,0 cal guns - 0,27lbs / 0,12kg shells, 4 000 per gun
Anti-air guns in deck mounts, 1934 Model
16 x Single mounts on sides, evenly spread
16 mounts below
deck
2 x Twin mounts on sides amidships
2 double
raised mounts
Weight of broadside 240 lbs
/ 109 kg
Armour:
- Belts: Width (max) Length
(avg) Height (avg)
Main: 2,99" / 76 mm 462,27 ft / 140,90 m 21,65 ft
/ 6,60 m
Ends: Unarmoured
Main Belt covers 117% of normal length
- Torpedo Bulkhead - Additional
damage containing bulkheads:
1,50"
/ 38 mm 462,27 ft / 140,90 m 22,64 ft / 6,90 m
Beam between torpedo
bulkheads 55,54 ft / 16,93 m
- Gun armour: Face (max) Other gunhouse (avg) Barbette/hoist
(max)
Main: 0,98" / 25 mm - 0,98" / 25 mm
- Armoured deck - multiple
decks:
For and Aft decks:
3,50" / 89 mm
Machinery:
Oil fired boilers,
steam turbines,
Geared drive, 4 shafts,
72 000 shp / 53 712 Kw = 29,98 kts
Range 12 500nm at
13,00 kts
Bunker normal =
1 452 tons, at max displacement = 2 613 tons
Complement:
671 - 873
Cost:
£4,346 million /
$17,385 million
Distribution of weights at normal displacement:
Armament: 56 tons, 0,4%
- Guns: 56 tons, 0,4%
Armour: 3 556
tons, 24,0%
- Belts: 1 218 tons, 8,2%
- Torpedo bulkhead: 579 tons, 3,9%
- Armament: 6 tons, 0,0%
- Armour Deck: 1 752 tons, 11,8%
Machinery: 1 925
tons, 13,0%
Hull, fittings &
equipment: 6 111 tons, 41,2%
Fuel, ammunition &
stores: 1 820 tons, 12,3%
Miscellaneous weights:
1 353 tons, 9,1%
- Hull below water: 1 160 tons
- Hull above water: 162 tons
- On freeboard deck: 31 tons
Overall survivability and seakeeping ability:
Survivability
(Non-critical penetrating hits needed to sink ship):
16 881 lbs / 7 657 Kg =
270,1 x 5,0 " / 127 mm shells or 2,1 torpedoes
Stability (Unstable if
below 1.00): 1,28
Metacentric height 4,7
ft / 1,4 m
Roll period: 13,8
seconds
Steadiness - As gun platform (Average = 50 %): 70 %
-
Recoil effect (Restricted arc if above 1.00): 0,06
Seaboat quality (Average = 1.00): 2,00
Hull form characteristics:
Hull has low
forecastle, low quarterdeck ,
a normal bow and large transom stern
Block coefficient
(normal/deep): 0,496 / 0,507
Length to Beam Ratio:
8,50 : 1
'Natural speed' for
length: 28,53 kts
Power going to wave
formation at top speed: 54 %
Trim (Max stability =
0, Max steadiness = 100): 35
Bow angle (Positive =
bow angles forward): 17,50 degrees
Stern overhang: 0,00 ft
/ 0,00 m
Freeboard (% = length
of deck as a percentage of waterline length):
Fore
end, Aft end
- Forecastle: 14,00%, 27,03 ft /
8,24 m, 24,02 ft / 7,32 m
- Forward deck: 36,00%, 38,02 ft /
11,59 m, 38,02 ft / 11,59 m
- Aft deck: 40,00%, 38,02 ft / 11,59 m, 38,02 ft / 11,59 m
- Quarter deck: 10,00%, 16,01 ft /
4,88 m, 16,01 ft / 4,88 m
- Average freeboard: 34,03 ft / 10,37 m
Ship tends to be wet
forward
Ship space, strength and comments:
Space - Hull below water (magazines/engines, low =
better): 70,6%
- Above
water (accommodation/working, high = better): 324,4%
Waterplane Area:
30 052 Square feet or 2 792 Square metres
Displacement factor
(Displacement / loading): 165%
Structure weight / hull
surface area: 101 lbs/sq ft or 495 Kg/sq metre
Hull strength
(Relative):
-
Cross-sectional: 0,85
-
Longitudinal: 5,00
- Overall:
1,02
Excellent machinery,
storage, compartmentation space
Excellent accommodation
and workspace room
Ship has slow, easy
roll, a good, steady gun platform
Excellent seaboat,
comfortable, can fire her guns in the heaviest weather
1 x catapult

Świetny okręt, szkoda tylko ze dziobowy podnośnik taki mały. Domyślam się że zabrakło miejsca
OdpowiedzUsuńMarlos
Powiększenie dziobowego podnośnika, to zmniejszenie powierzchni czynnej hangaru, a to z kolei zmniejsza liczbę zabieranych samolotów o 3-4 maszyny.
UsuńJKS
Bardzo efektowny okręt, który jest de facto pomniejszoną wersją typowego lotniskowca floty i posiada potencjał znacząco przewyższający większość realnych jednostek typu lekkiego. Zwłaszcza poziom opancerzenia budzi szczególne uznanie. Gratuluję konceptu i jego realizacji!
OdpowiedzUsuńŁK
Az pokraśniałem cały, czytając te pochwały!
UsuńJKS
Taki wypasiony HMS Rapid ;) no cóż, tylko pogratulować, bo koncept starannie przemyślany, karol flibustier
OdpowiedzUsuńZnowu pochwała! Czy ja śnię?
UsuńJKS
Okręt, jako rzekłem na początku, bardzo mi się podoba. Mam jedynie 2 wątpliwości: 1) czy stać na niego ten, jednak stosunkowo niebogaty, kraj?, 2) czy Amerykanie zechcieliby udostępnić swoje nowoczesne technologie innemu, choćby i sojuszniczego, państwu? WK weszła bowiem w ten sposób do niezwykle elitarnego klubu państw, wśród których brakowało kilku ewidentnych mocarstw (Niemcy, Włochy, ZSSR i właściwie także Francja, jeśli nie policzymy samotnego i kompletnie przestarzałego "Bearna"). W związku z tym bardziej realna wydaje mi się sprzedaż i obszerna przebudowa USS "Langley" (CV-1; okręt ewidentnie zbędny dla US Navy) na proto-lotniskowiec eskortowy, który mógłby wejść do służby jeszcze przed Pearl Harbor. Myślę, że (po przedłużeniu kadłuba!) oprócz wymiany artylerii 127 mm SP na DP (+ montaż standardowych dla WK działek automatycznych) można by zachować grupę lotniczą z około 30 samolotów. Po zamianie siłowni np. na 4 diesle po ~ 3000 KM (pracujące po 2 na każdy wał) realna byłaby prędkość maksymalna ~18 węzłów.
OdpowiedzUsuńŁK
Sowiety, Niemcy i Francja mogły zbudować lotniskowce, ale nie było to dla nich priorytetem. Jeśli Wielka Kolumbia spodziewa się jakiejkolwiek wojny morskiej, to siłą rzeczy na jednym lub drugim oceanie. Dlatego pomysł budowy lotniskowców jest dość naturalny.
UsuńStonk
Lotniskowiec dobrze jest mieć ze względów prestiżowych. Sowiety ani Niemcy nie mają i niech ich zawiść zżera.
OdpowiedzUsuńA praktyczna przydatność lotniskowca zależy przede wszystkim od dostosowania grupy lotniczej do aktualnie wykonywanego zadania. W eskorcie konwojów na Atlantyku potrzebne byłyby głównie samoloty rozpoznawczo-bombowe do walki z okrętami podwodnymi, jeden klucz myśliwców choćby drugiej kategorii do przegonienia jakiegoś Fw 200 i dwa klucze samolotów torpedowych na wypadek spotkania dużego okrętu niemieckiego. Inne zadania wymagają innych konfiguracji.
Stonk
Jak napisałem we wstępie, decyzja o budowie lotniskowca zapadła w roku 1938. Opracowywano wtedy plany wojny z Chile i jeden ze scenariuszy przewidywał słabe postępy sił lądowych w północnym Chile. W takim przypadku, operacje kolumbijskiej floty w rejonie wybrzeży środkowego Chile, wymagałyby zapewnienia osłony plot oraz rozpoznania ze strony lotnictwa zaokrętowanego. Ponieważ do tego nie doszło, na początku roku 1940, po wczesnych doświadczeniach IIWS, założenia użycia budowanego lotniskowca uległy częściowej zmianie, na bardziej ofensywne. Niemniej, defensywna/eskortowa funkcja okrętu może być szybko przywrócona, poprzez zmianę składu grupy lotniczej. Przyjęty do raportu jej skład jest raczej neutralny, czy może lepiej - zrównoważony. Można bowiem, wyobrazić sobie skład bardziej ofensywny, np. 10 myśliwców, 18 bombowców nurkujących i 15 samolotów torpedowo-bombowych. Reasumując, lotniskowiec kolumbijskiej flocie zawsze się przyda, czy to w operacjach konwojowych na Atlantyku, czy to w operacjach desantowych w Europie, czy to w w walkach na Pacyfiku.
UsuńTyle o realnej przydatności lotniskowca w kolumbijskiej flocie, a co do kwestii prestiżowych, to pewnie też coś jest na rzeczy.
JKS