Wiadomości z floty nr 47/1/1941

Wiadomości z floty nr 47/1/1941

Okręty.

Zbudowano 24 następne kutry trałowe typu KT-17 (MC-17 1937), będą nosić nazwy KT-25 – KT-48 i stacjonować w koloniach.

Wycofany ze służby i sprzedany prywatnemu armatorowi został - najstarszy w naszej flocie - zaopatrzeniowiec Belitung (SV-1 1919).

Wycofane ze służby i sprzedane zostały okręty podwodne typu Szczupak (SS-26 1923). Trzy z nich (Szczupak, Okoń, Sandacz) trafiły do Meksyku, a pozostałe trzy (Boleń, Sum, Miętus) do Wenezueli.

Rozbrojony i przeznaczony na okręt-cel został okręt szkolny (były krążownik pancerny) Swaróg (TRS-3 1913/1931). Sterowany drogą radiową cel będzie służył głównie do ćwiczeń artyleryjskich i torpedowych.

Uzbrojenie.

Wprowadzona została do uzbrojenia nowa broń pop. Jest to 23-prowadnicowy miotacz 30-kilogramowych granatów głębinowych. W przeciwieństwie do brytyjskiego Jeża, granaty nie posiadają własnego napędu, wystrzeliwane są za pomocą ładunków prochowych, podobnie jak klasyczne granaty moździerzowe. Dzięki nastawnym (w niewielkim zakresie) prowadnicom oraz zróżnicowaniu czasu odpalania, wpadające do wody granaty tworzą 200-250 m przed dziobem okrętu elipsę o wymiarach 35-65 x 20-40 m. Miotacz może obracać się w zakresie ± 30^o. Granaty posiadają zapalniki kontaktowe, jednak przy większej gęstości upadków (mniejsza powierzchnia elipsy), wybuch jednego z granatów pobudza wybuchy sąsiednich. Masa ładunku wybuchowego wynosi 16 kg. Masa załadowanego miotacza (11 t) pozwala na montowanie go na jednostkach od 600 tn wzwyż.

Rozpoczęto seryjną produkcję dwu nowych typów dennych min niekontaktowych z zapalnikami magnetycznym lub akustycznym. Mogą być one stawiane przez podwodne stawiacze min lub samoloty na głębokości do 40 m przeciw okrętom nawodnym lub do 300 m przeciw OP.

Kolonie.

Kontynuowana jest budowa pomocniczy baz MW: Koror (archipelag Palau), Kolonia (archipelag Yap) oraz Palikir (wyspa Ponape).

Inne.

Uległa zmianie struktura organizacyjna naszej MW; w miejsce dwu utworzono cztery floty: 1. (Bałtyk – główna baza Piława), 2. (Atlantyk – Philipsburg na Antylach), 3. (Ocean Indyjski – Portus Regius na Pembie) i 4. (Pacyfik – Rabaul na PPTR). Ponieważ podział ten ma charakter terytorialny, poszczególne floty mogą mocno różnić się od siebie pod względem siły i ilości okrętów. Różnice te wzrosną jeszcze w czasie wojny, kiedy gros sił zostanie podporządkowane flocie (lub flotom) operującym na głównym teatrze morskich działań wojennych.

Kuter ochrony wybrzeża typu KP-57 1941 (18 szt.)

Kuter ochrony wybrzeża typu KP-57 1941 (18 szt.)

Po przejęciu trzech wysp antylskich, a przede wszystkim Karolinów, znacznie zwiększyła się długość wybrzeży, które należy chronić. Stąd decyzja o budowie sporej liczby nowych kutrów ochrony wybrzeża, oficjalnie klasyfikowanych jako kutry patrolowe. Wszystkie okręty tego typu będą stacjonować w naszych posiadłościach zamorskich.

Prezentowane kutry posiadają – jako pierwsze okręty tej klasy – urządzenia radarowe, które choć przeznaczone są głównie do kontroli przestrzeni powietrznej, to mają zdolność wykrywania również okrętów nawodnych na dystansach wprawdzie niewielkich, ale zawsze przekraczających możliwości obserwacji optycznej. Daje to możliwość użycia tych jednostek w roli okrętów „wczesnego ostrzegania” Słowo „wczesne” należy traktować adekwatnie do możliwości radaru typu RWN-P-1.

W porównaniu do poprzednich kutrów typu KP-45, KP-57 posiada minimalnie większą wyporność, trochę silniejsze uzbrojenie oraz nieznacznie powiększoną prędkość i zasięg. Trochę nietypowy dla jednostek tej klasy kształt dziobu (podcięcie dające zanurzenie w pionie dziobu ok. 0,55 m) umożliwia swobodne podejście do brzegu nieurządzonego (np. plaży). Taki kształt dziobu może też zmniejszyć skutki wejścia na mieliznę, rafę, czy skałę podwodną, a wody, po których okręciki te będą się poruszały są jeszcze dość słabo zbadane.

Uzbrojenie pop jest – powiedzmy sobie – symboliczne i służy bardziej do odstraszania wrogich OP, niż do ich skutecznego zwalczania.

Mimo wszystkich ograniczeń, wynikających z niewielkich rozmiarów tych okrętów uważam, że jednostki te okażą się przydatne, w pewien sposób „zagęszczając” naszą obecność na akwenach bezpośrednio przylegających do naszych kolonii i innych zamorskich posiadłości.

 

Link do obrazka: http://www.imagebam.com/image/d482df528512781

KP-57, Poland Coast guard boat laid down 1941

Displacement:

            68 t light; 69 t standard; 74 t normal; 78 t full load

Dimensions: Length (overall / waterline) x beam x draught (normal/deep)

            (102,33 ft / 98,43 ft) x 14,76 ft x (5,41 / 5,56 ft)

            (31,19 m / 30,00 m) x 4,50 m  x (1,65 / 1,69 m)

Armament:

      1 - 1,57" / 40,0 mm 60,0 cal gun - 2,05lbs / 0,93kg shells, 250 per gun

              Anti-air gun in deck mount, 1933 Model

              1 x Single mount on centreline, forward deck forward

      1 - 0,51" / 13,0 mm 75,0 cal gun - 0,11lbs / 0,05kg shells, 1 500 per gun

              Machine gun in deck mount, 1925 Model

              1 x Single mount on centreline, aft deck forward

                        1 raised mount

      Weight of broadside 2 lbs / 1 kg

      Main DC/AS Mortars

      2 - 246,92 lbs / 112,00 kg Depth Charges + 8 reloads - 1,102 t total

            in Stern depth charge racks

Machinery:

            Diesel Internal combustion motors,

            Geared drive, 2 shafts, 1 051 shp / 784 Kw = 18,50 kts

            Range 730nm at 12,00 kts

            Bunker at max displacement = 8 tons

Complement:

            12 - 16

Cost:

            £0,040 million / $0,160 million

Distribution of weights at normal displacement:

            Armament: 2 tons, 2,9%

               - Guns: 1 tons, 1,1%

               - Weapons: 1 tons, 1,9%

            Machinery: 28 tons, 37,4%

            Hull, fittings & equipment: 37 tons, 49,3%

            Fuel, ammunition & stores: 7 tons, 8,8%

            Miscellaneous weights: 1 tons, 1,5%

               - On freeboard deck: 1 tons

Overall survivability and seakeeping ability:

            Survivability (Non-critical penetrating hits needed to sink ship):

              85 lbs / 38 Kg = 43,5 x 1,6 " / 40 mm shells or 0,2 torpedoes

            Stability (Unstable if below 1.00): 1,16

            Metacentric height 0,4 ft / 0,1 m

            Roll period: 10,2 seconds

            Steadiness      - As gun platform (Average = 50 %): 70 %

                                   - Recoil effect (Restricted arc if above 1.00): 0,04

            Seaboat quality  (Average = 1.00): 1,17

Hull form characteristics:

            Hull has rise forward of midbreak,

              a normal bow and large transom stern

            Block coefficient (normal/deep): 0,330 / 0,338

            Length to Beam Ratio: 6,67 : 1

            'Natural speed' for length: 12,10 kts

            Power going to wave formation at top speed: 69 %

            Trim (Max stability = 0, Max steadiness = 100): 60

            Bow angle (Positive = bow angles forward): 21,00 degrees

            Stern overhang: 0,00 ft / 0,00 m

            Freeboard (% = length of deck as a percentage of waterline length):

                                               Fore end,        Aft end

               - Forecastle:            20,00%,  10,17 ft / 3,10 m,  8,53 ft / 2,60 m

               - Forward deck:       35,00%,  8,53 ft / 2,60 m,  8,53 ft / 2,60 m

               - Aft deck:    30,00%,  4,59 ft / 1,40 m,  4,59 ft / 1,40 m

               - Quarter deck:        15,00%,  4,59 ft / 1,40 m,  4,59 ft / 1,40 m

               - Average freeboard:                      6,89 ft / 2,10 m

            Ship tends to be wet forward

Ship space, strength and comments:

            Space - Hull below water (magazines/engines, low = better): 124,5%

                        - Above water (accommodation/working, high = better): 95,2%

            Waterplane Area: 894 Square feet or 83 Square metres

            Displacement factor (Displacement / loading): 126%

            Structure weight / hull surface area: 20 lbs/sq ft or 97 Kg/sq metre

            Hull strength (Relative):

                        - Cross-sectional: 0,77

                        - Longitudinal: 9,93

                        - Overall: 1,00

            Cramped machinery, storage, compartmentation space

            Adequate accommodation and workspace room

            Ship has slow, easy roll, a good, steady gun platform

Sensors:

SP-2

RN-1

RWN-P-1

KP-57 - KP-74  (1941)

 

Profil „wiekowy” naszej floty na rok 1941

Profil „wiekowy” naszej floty na rok 1941

Pragnę dzisiaj przedstawić Wam profil „wiekowy” naszej floty z uwzględnieniem tzw. grup funkcjonalnych, a także poszczególnych klas okrętów. Zdaję sobie sprawę z tego, że opracowanie to miałoby większą wartość w odniesieniu do analogicznych danych dotyczących innych flot, ale opracowanie podobnych zestawień dla flot obcych, wymagałoby takiej ilości czasu, jaką – niestety – nie dysponuję. Może któryś z Kolegów się tego podejmie?

Na początek główne założenia:

- wiek okrętów obliczam od roku wprowadzenia do służby poszczególnych jednostek, a nie całych typów;

- dla jednostek modernizowanych/przebudowanych przyjmuję datę pośrednią pomiędzy początkowym rokiem wejścia do służby, a rokiem modernizacji/przebudowy;

- okręty dzielę na następujące grupy funkcjonalne: duże okręty bojowe, małe okręty bojowe (ścigacze i kutry), okręty podwodne, okręty desantowe, okręty pomocnicze oraz okręty szkolne, badawcze, hydrograficzne i reprezentacyjne.

No to zaczynamy…

I. Duże okręty bojowe – średnio  9,2 – w tym:

I.1. Pancerniki – 8,0

I.2. Krążowniki liniowe – 12,5

I.3. Monitory – 22,5

I.4. Lotniskowce – 7,1

I.5. Lotniskowce eskortowe – 5,3

I.6. Krążowniki ciężkie – 9,1

I.7. Krążowniki lekkie – 7,8

I.8. Krążowniki plot – 9,2

I.9. Krążowniki minowe – 8,7

I.10. Kanonierki – 14,5

I.11. Niszczyciele – 8,8

I.12. Niszczyciele eskortowe – 9,5

I.13. Eskortowce – 9,8

I.14. Torpedowce – 9,3

I.15. Stawiacze min – 11,3

I.16. Trałowce – 7,8

I.17. Patrolowce – 10,1

I.18. Ścigacze OP – 7,3

II. Małe okręty bojowe – średnio 7,0 – w tym:

II.1. Kutry trałowe – 6,6

II.2. Kutry patrolowe – 12,3

II.3. Ścigacze artyleryjskie – 4,7

II.4. Ścigacze torpedowe – 4,7

III. Okręty podwodne – średnio 8,4 – w tym:

III.1. Okręty podwodne torpedowe – 8,4

III.2. Podwodne stawiacze min – 8,0

IV. Okręty desantowe – średnio 4,5 – w tym:

IV.1. Okręty desantowe duże – 2,0

IV.2. Okręty desantowe średnie – 4,7

IV.3. Okręty desantowe małe – 4,7

IV.4. Kutry desantowe – 4,5

IV.5. Okręty dowodzenia – 1,0

IV.6. Transportowce desantowe – 4,0

V. Okręty pomocnicze – średnio 11,7 – w tym:

V.1. Poławiacze torped – 19,0

V.2. Okręty bazy nurków – 20,0

V.3. Transportowce wodnosamolotów – 11,5

V.4. Okręty bazy OP – 20,0

V.5. Okręty bazy ścigaczy – 13,0

V.6. Transportowce wojska – 14,0

V.7. Zbiornikowce floty – 11,1

V.8. Zaopatrzeniowce – 10,3

V.9. Okręty warsztatowe – 16,0

V.10 Okręty ratownicze OP – 2,0

V.11. Holowniki – 10,4

V.12. Lodołamacze – 15,8

VI. Okręty szkolne, badawcze, hydrograficzne i reprezentacyjne – średnio 12,3 – w tym:

VI.1. Okręty szkolno-bojowe – 15,5

VI.2. Żaglowce szkolne – 13,0

VI.3. Okręty reprezentacyjne – 1,5

VI.4. Okręty hydrograficzne – 12,0

VI.5. Okręty badawcze – 16,5

Dla całości floty wychodzi średnio 8,2.

Teraz porównanie stanu faktycznego do moich własnych założeń:

- grupa I – założenia <10,0 – jest 9,2 – może być;

- grupa II – założenia <7,5 – jest 7,0 – może być;

- grupa III – założenia <7,5 – jest 8,4 – do poprawy!

- grupa IV – założenia <5,0 – jest 4,5 – może być;

- grupa V – założenia <12,5 – jest 11,7 – może być;

- grupa VI – założenia <12,5 – jest 12,3 – jeszcze ujdzie;

- dla całości – założenia <9,0 – jest 8,2 – może być.

Ogólnie wygląda to chyba nieźle, chociaż niektóre klasy, czy grupy okrętów wymagają „odświeżenia”; dotyczy to głównie OP oraz niektórych okrętów pomocniczych. Będę to miał na uwadze.