Komunikat wojenny nr 25/1944 cz.II – wrzesień 1944

Komunikat wojenny nr 25/1944 cz.II – wrzesień 1944

Przebieg działań.

Działania na froncie chińskim rozwijają się pomyślnie. Na zachodnim i środkowym odcinku linii rozgraniczenia doszło do nawiązania bezpośredniego kontaktu pomiędzy wysuniętymi oddziałami polsko-chińskimi i rosyjskimi; obyło się bez godnych uwagi incydentów. Na południowy-wschód od Mukdenu  okrążone zostało ok. 100-tysięczne zgrupowanie japońskich wojsk. Na Półwyspie Liaotuńskim chińskie oddziały podeszły na przedpola Port Arthur. W samym Port Arthur oraz w miastach Harbin, Czangczun i Mukden zamknęły się japońskie oddziały w łącznej sile ok. 35 tys. żołnierzy. Praktycznie całkowicie opanowany został Półwysep Koreański, jedynie w portach Wonsan i Pusan broni się ok. 15 tys. Japończyków.

Japońskie dowództwo podjęło próbę dostarczenia posiłków i zaopatrzenia do ww. portów. O ile zespół (ok. 3000 żołnierzy i 4000 t zaopatrzenia) zmierzający do Wonsanu dotarł na miejsce praktycznie bez strat, to ten, którego celem był Pusan, został w dużej części zniszczony na minach oraz przez polskie lotnictwo zaokrętowane. Zatopiono 2 niszczyciele, 1 eskortowiec i 2 statki oraz kilka małych jednostek pomocniczych różnego przeznaczenia, zestrzelono również 10 samolotów. Z 4000 przewożonych żołnierzy do Pusan dotarło jedynie niewiele ponad 2000 oraz mniej niż połowa zaopatrzenia. Straty własne wyniosły 5 samolotów.

Ponieważ, posuwające się w trudnym, górzystym terenie, zarówno oddziały chińskie jak i rosyjskie mają problemy z połączeniem się i zamknięciem tym samym wschodniego ramienia kleszczy okrążenia głównych sił japońskich, Rosjanie dokonali w porcie Czongdzin desantu morskiego w sile ok. 5 tys. żołnierzy. Wprawdzie akcja ta miała miejsce poza linią rozgraniczenia, ale odbyła się w porozumieniu z polsko-chińskim dowództwem. Ustalono, że wojska rosyjskie opuszczą Czongdzin niezwłocznie po dotarciu tam chińskich oddziałów. Większe rozmiary miał rosyjski desant w południowym Sachalinie. Przy wsparciu sił morskich i lotniczych wysadzono tam ok. 12 tys. żołnierzy. Japończycy stawili jednak zaskakująco silny opór i konieczne będzie wzmocnienie sił desantu. W czasie obydwu ww. operacji zanotowano następujące straty;

Po stronie rosyjskiej

- zatopione 1 eskortowiec, 1 trałowiec, 2 ścigacze i 4 jednostki desantowe;

- zestrzelonych 14 samolotów;

Po stronie japońskiej

- zatopione 1 dozorowiec i 1 ścigacz;

- zestrzelonych i zniszczonych na ziemi 18 samolotów.

Opisane powyżej działania obrazuje mapka.

W nieuwzględnionych powyżej starciach sił lekkich, poszczególne państwa straciły:

Polska – 1 ścigacz;

Chiny – 1 kuter trałowy i 2 ścigacze;

Japonia – 1 dozorowiec, 1 minowiec i 2 ścigacze.

5.Flota sformowała zespół w składzie:

- 2 pancerniki typu Kazimierz Jagiellończyk (BB-8 1938),

- 3 krążowniki liniowe typu Leszek Biały (BC-3 1930),

- 4 lotniskowce typu Hetman Czarniecki (CV-6 1940),

- 3 lotniskowce eskortowe typu Generał Kątski (CVE-6 1943),

- krążownik ciężki typu Giżycko (CA-14 1937),

- 3 krążowniki lekkie typu Tarnopol (CL-32 1936),

- 4 krążowniki plot typu Świdnik (CLA-4 1933),

- 10 niszczycieli typu Cumulonimbus (DD-43 1928),

- 7 niszczycieli typu Samum (DD-62 1932).

Na pokładach lotniskowców zespołu znajdowały się łącznie 434 samoloty, w tym 217 myśliwców. Zespół wspierany był przez grupę okrętów techniczno-zaopatrzeniowych w składzie:

- lotniskowiec warsztatowy typu Zyndram z Maszkowic (CVR-1  1944),

- 3 krążowniki plot typu Skarżysko (CLA-8 1940),

- 6 niszczycieli typu Wulkan (DD-82 1939),

- 4 niszczyciele typu Autan (DD-100 1941),

- 4 eskortowce typu Kobra (EE-33 1943),

- 2 okręty warsztatowe typu Lestek (RS-3 1943),

- 2 holowniki typu Słoń (TUG-14 1934),

- 3 zbiornikowce towarzyszące typu Karpaty (FT-12 1940),

- 2 zaopatrzeniowce typu Nowe Pomorze (SV-7 1941).

Zespół wyszedł z bazy na Truk i uderzył lotnictwem na japońskie bazy morskie i lotnicze na środkowej Honsiu. Atakowane były m.in. Kawasaki, Jokohama, Jokosuka,  Shizuoka, Hamamatsu i Nagoja. W trakcie nalotów zatopiono 1 krążownik ciężki, 1 niszczyciel, 1 holownik i 7 statków oraz zniszczono na ziemi i w powietrzu 76 samolotów. Straty własne wyniosły 28 maszyn. Dodatkowo, w drodze powrotnej niszczyciele osłony zatopiły – wytropiony przez samolot rozpoznawczy – japoński OP.

Bombowce dalekiego zasięgu kontynuują naloty na położone na Honsiu, Kiusiu i Sikoku cele. W trakcie nocnych i dziennych (w osłonie myśliwskiej) ataków zrzuciły łącznie 2464 t bomb. Łupem bomb padły: 1 lekki lotniskowiec, 1 OP, 1 dok pływający, 1 holownik i 8 statków. Zniszczono na ziemi lub zestrzelono 43 samoloty, przy stracie 16 własnych.

Wojna podwodna przyniosła w bieżącym miesiącu następujące wyniki (bez uwzględnionych gdzie indziej):

- zatopionych statków japońskich 4,

- zatopionych japońskich OP 1,

- zatopionych chińskich statków 2,

- zatopionych rosyjskich statków 1,

- zatopionych rosyjskich OP 1.

Informacje uzupełniające.

Wzmocniono polskie jednostki lądowe dwoma samodzielnymi batalionami kolonialnej piechoty z Pemby i Belitung. Z uwagi na wyraźnie zbliżający się koniec wojny, zaprzestano formowania nowych oddziałów kolonialnych.

Aspekty polityczne.

Rządy alianckie, za pośrednictwem dyplomacji amerykańskiej i holenderskiej, przekazały rządowi japońskiemu swoje wstępne warunki zakończenia wojny. W skrócie wyglądają one tak:

1. Niezwłoczne przerwanie japońskich działań wojennych na lądzie, morzu i w powietrzu.

2. Rozpoczęcie w ciągu 7 dni ewakuacji japońskich sił zbrojnych i organów administracji tymczasowej ze wszystkich obszarów leżących poza japońskim terytorium macierzystym (wykaz tych obszarów w załączniku).

3. Niezwłoczne zaprzestanie w stosunku do alianckich jeńców wojennych oraz ludności cywilnej okupowanych obszarów, jakichkolwiek praktyk, sprzecznych z ogólnie przyjętymi prawami wojny.

4. Delegowanie przez rząd japoński w ciągu 14 dni pełnomocnych przedstawicieli w celu rozpoczęcia właściwych negocjacji pokojowych.

Bilans strat.

Po stronie polskiej:

- zatopionych: 1 pancernik, 2 lotniskowce, 1 ciężki krążownik, 3 lekkie krążowniki, 1 krążownik plot, 1 kanonierka, 1 kanonierka rzeczno-morska, 8 niszczycieli, 2 niszczyciele eskortowe, 8 okrętów podwodnych, 1 podwodny stawiacz min, 2 eskortowce, 1 patrolowiec, 5 kutrów patrolowych, 5 ścigaczy torpedowych, 3 ścigacze artyleryjskie, 1 duży okręt desantowy, 5 średnich okrętów desantowych, 11 małych okrętów desantowych, 26 kutrów desantowych, 3 trałowce desantowe, 3 holowniki, 16 statków;

- zestrzelonych lub zniszczonych na ziemi 1711 samolotów;

- zabitych i wziętych do niewoli 37540 osób.

Po stronie chińskiej:

- zatopionych: 1 lekki krążownik, 2 niszczyciele, 1 niszczyciel eskortowy, 3 torpedowce, 10 okrętów podwodnych, 1 patrolowiec, 4 ścigacze artyleryjskie, 7 ścigaczy torpedowych, 1 kuter trałowy, 1 duży okręt desantowy, 4 średnie okręty desantowe, 4 małe okręty desantowe, 10 kutrów desantowych, 49 statków;

- zestrzelonych lub zniszczonych na ziemi 878 samolotów;

- zabitych i wziętych do niewoli 397900 osób.

Po stronie rosyjskiej:

- zatopionych: 1 niszczyciel, 1 OP, 1 eskortowiec, 2 ścigacze torpedowe, 1 trałowiec, 4 okręty desantowe, 1 statek;

- zestrzelonych lub zniszczonych na ziemi 25 samolotów;

- zabitych i wziętych do niewoli 9350 osób.

Po stronie japońskiej:

- zatopionych: 7 pancerników, 3 krążowniki liniowe, 16 lotniskowców, 2 transportowce wodnosamolotów, 10 ciężkich krążowników, 13 lekkich krążowników, 2 kanonierki, 26 niszczycieli, 1 niszczyciel eskortowy, 7 torpedowców, 55 okrętów podwodnych, 24 stawiacze min, 11 trałowców, 12 patrolowców, 32 dozorowce, 28 ścigaczy torpedowych, 2 holowniki, 223 statki;

- zestrzelonych lub zniszczonych na ziemi 3985 samolotów;

- zabitych i wziętych do niewoli ok. 351400 osób.

Po stronie syjamskiej:

- zatopionych: 2 pancerniki obrony wybrzeża, 1 krążownik lekki, 1 kanonierka, 8 torpedowców, 2 okręty podwodne, 2 patrolowce, 6 trałowców, 1 ścigacz torpedowy, 1 holownik, 15 statków;

- zestrzelonych lub zniszczonych na ziemi 46 samolotów;

- zabitych i wziętych do niewoli ok. 2740 osób.

Komunikat wojenny nr 25/1944 cz.I – wrzesień 1944

Komunikat wojenny nr 25/1944 cz.I – wrzesień 1944

Przebieg działań.

Po upływie 24-godzinnego terminu ultimatum (patrz aspekty polityczne niniejszego komunikatu), wojska rosyjskie rozpoczęły ofensywne działania w Mandżurii. W operacji użyto jednej armii pancernej, jednej ogólnowojskowej i jednego samodzielnego korpusu kawaleryjsko-pancernego. W skład tych związków wchodzi 10 dywizji piechoty, 5 pancernych, 3 zmechanizowane, 2 kawalerii oraz 1 samodzielna brygada pancerna. Łączna liczebność użytych sił to: 430000 żołnierzy, 1200 czołgów, 1760 dział i moździerzy i 540 samolotów. Wyznaczono linię rozgraniczającą działania wojsk rosyjskich i polsko-chińskich; przebieg jej został uwidoczniony na umieszczonej poniżej mapce. W pierwszych dniach ofensywy, rosyjskie jednostki pancerne i kawaleryjskie wyszły w rejon na północ od miasta Cycyhar, a armia ogólnowojskowa posuwała się na zachód i południowy-zachód w rejonie gór Mały Chingan. Działania tej armii doprowadziły do okrążenia na wschód od Małego Chinganu japońskich oddziałów w liczbie ok. 10000 żołnierzy. Nieliczne, słabo uzbrojone i wyposażone, stacjonujące na obszarze objętym rosyjską ofensywą japońskie wojska (ok. 60-80 tys. żołnierzy), wycofują się w ogólnym kierunku na południe. Niezależnie od powyższego, japońskie dowództwo zarządziło bezwarunkową obronę Harbinu, stanowiącego ważny lokalnie węzeł komunikacyjny.

Na południu wojska polsko-chińskie z powodzeniem realizują swoje plany, powoli zmieniając główny kierunek ofensywy z północno-wschodniego na wschodni. Wprowadzono z odwodów do akcji chińską armię pancerną oraz polskie korpusy piechoty, pancerny i pancerno-kawaleryjski. Na północ od Mukdenu odparto japoński kontratak w sile korpusu piechoty, a w górach Wielkiego Chinganu, pomiędzy Szilin Gol a Czyfeng, okrążono ok. 15000 żołnierzy wroga.

Działania desantowe w Korei również rozwijają się pomyślnie. Pomijając przewagę materialną polsko-chińskich sił, korzystny wpływ na te sukcesy miała błędna taktyka lokalnego dowództwa japońskiego, które wysyłało do walki z desantem niewielkie oddziały w miarę ich podciągania w rejon desantu, kolejno rozbijane lub niszczone przez przeważające siły inwazyjne. Pierwszą poważniejszą kontrakcją japońską był atak wzmocnionej dywizji piechoty na posuwające się na południe półwyspu polskie siły w składzie DP, DPanc i dwu BPM. Jak łatwo można się domyślić, akcja ta, poza dużymi japońskimi stratami, nie przyniosła żadnych rezultatów. Jeszcze łatwiejsze zadanie miały siły chińskie, atakujące na północ. Uderzały one w obszarze osłabionym, przez wysłanie na główny front chiński części japońskiego garnizonu Korei. W rejonie na północny-zachód od Phenianu chińskie siły desantowe nawiązały kontakt ze swoimi  – atakującymi z rejonu Jinczou – rodakami.

Pomyślny przebieg polsko-chińsko-rosyjskich działań nie jest skutkiem „pobożnych życzeń” Aliantów (i/lub autora bloga :)), lecz konsekwencją zastosowanej przez nich strategii (prawie jednoczesne uderzenie z trzech różnych kierunków), a przede wszystkim przewagi materialnej i częściowo technicznej. Aktualnie, na obszarze Chin i Korei kształtuje się ona następująco:

- w sile żywej 2,1:1 (2,5 do 1,2 mln),

- w czołgach 5,8:1 (3150 do 540),

- w artylerii 3,9:1 (5610 do 1440),

- w lotnictwie 2,8:1 (2470 do 870).

Aktualna sytuacja przedstawiona jest na poniższej mapce.

Startująca z lotnisk na Kiusiu i południowej Honsiu, japońska wyprawa powietrzna w sile 90 samolotów, została przechwycona nad południową Koreą przez 62 myśliwce z lotniskowców dalekiej osłony. Zestrzelono 56 samolotów wroga, przy stracie 18 maszyn  własnych. Ocalałe z walki japońskie samoloty, nie wykonując swojego zadania, powróciły na lotniska macierzyste.

Japoński okręt podwodny zatopił wspierający lądowe działania w Korei chiński niszczyciel eskortowy.

W Cieśninie Czedżu zatonął na polskiej minie japoński OP.

Polsko-chińskie siły powietrzne atakowały japońską bazę Ryojun (Port Arthur). Zatopiono 1 dozorowiec i 2 statki oraz zestrzelono 14 samolotów. Straty własne wyniosły 5 samolotów polskich i 6 chińskich.

Rosyjskie lotnictwo oraz niszczyciele bombardowały japońskie cele na południowym Sachalinie. Rosjanie stracili 1 niszczyciel (na minie)  i 5 samolotów, a Japończycy 1 dozorowiec, 1 statek i 9 samolotów. Rosyjski OP zatopił u zachodnich wybrzeży Honsiu japoński frachtowiec i osłaniający go eskortowiec.

Nasze trzy podwodne stawiacze min typu Płetwal (SSM-5 1938) postawiły w Cieśninie Koreańskiej na wschód od Pusan 144 miny; mają one utrudnić Japończykom dowóz na Koreę posiłków i zaopatrzenia, lub ewentualną jej ewakuację.

Kontynuowana jest ofensywa lotnicza na japońskie wyspy macierzyste; atakowano m.in. bazy morskie Nagasaki, Sasebo, Kure, Jokosuka, lotnicze Kanoja, Kagoshima, Fukuoka i Hiroszima oraz ośrodki przemysłowe Kobe, Osaka, Nagoja i Jokohama. Pierwszy raz atak lotniczy dotknął Tokio; zbombardowano mianowicie podmiejską dzielnicę koszarowo-przemysłową Fuchū. Wykonano w sumie 528 samolotolotów (nie licząc myśliwców osłony), zrzucając łącznie 1848 t bomb. Zatopiono 1 transportowiec wodnosamolotów, 1 krążownik ciężki, 2 niszczyciele, 1 eskortowiec, 6 statków i 1 dźwig pływający; zniszczono w powietrzu i na ziemi 53 samoloty. Straty własne wyniosły 24 aparaty, w tym 19 bombowców.

Informacje uzupełniające.

Przeniesiono z 2. do 4.Floty 5.Dywizjon trałowców (2 typu Nysa MSC-24 1926). Zakończono formowanie i szkolenie dwu samodzielnych batalionów piechoty na Pembie i Belitung. Oddziały te zostaną przetransportowane do Chin, w celu wzmocnienia walczących tam (i/lub w Korei) polskich związków taktycznych.

Aspekty polityczne.

Opisane powyżej rosyjskie wejście do wojny, poprzedzone zostało 24-godzinnym ultimatum, żądającym od Japonii natychmiastowego rozpoczęcia rozmów pokojowych. Warunek był praktycznie nie do spełnienia, ale biorąc pod uwagę wcześniejsze, podobne wezwania rosyjskiej dyplomacji, można na to przymknąć oko.

Spowodowany rosyjską akcją szok w japońskich sferach kierowniczych, przyśpieszył rekonstrukcję rządu. Chociaż pozostali w nim dotychczasowi ministrowie armii i marynarki (patrz poprzedni komunikat) nie zmienili swego stanowiska, to zarówno nowy premier, jak i większość nowych ministrów skłaniają się raczej do zakończenia wojny. W tym celu, obecny premier zobowiązał w trybie pilnym japońskich ambasadorów w USA i Holandii do zapytania za pośrednictwem rządów, przy których są akredytowani, o warunki ewentualnego pokoju.

Patrolowiec typu Borneo 1944 (6 szt.)

Patrolowiec typu Borneo 1944 (6 szt.)

Zdobycie Okinawy i Iwo-jimy dodało do obszaru odpowiedzialności naszej Floty nowe akweny, które domagają się stałego patrolowania. Pierwszym krokiem w celu realizacji tego zadania była budowa ośmiu kutrów patrolowych (patrz ostatnie Wiadomości z Floty). Kutry patrolowe – niewątpliwie przydatne – mają jednak pewną wadę; niewielki zasięg i krótki czas stałego przebywania w morzu. W celu „rozciągnięcia” promienia strefy patrolowania, zbudowano i wprowadzono do służby niżej opisane okręty.

Patrolowce prezentowanego typu powstały na bazie projektu uniwersalnego PU-750-3, będącego niezbyt daleko idącą modyfikacją projektu PU-750-2, dlatego również wizualnie bardzo przypominają typ Sokotra (PB-27 1939). Poniżej lista różnic pomiędzy Borneo a Sokotrą:

- zainstalowano – używaną już na eskortowcach typu Karetta (EE-25 1942) – silniejszą od poprzedniej o 539 KM jednostkę napędową, co pozwoliło na zwiększenie prędkości maksymalnej o 0,7 w;

- obniżono zasięg z 13 100 do 12 400 Mm;

- zamieniono stanowisko IIx57/65 wz.1939 na najnowsze wz.1944;

- zamieniono dalocelownik DC-P-4 na radiodalocelownik RDC-P-4 oraz szumonamiernik SP-2 na SP-3;

- zainstalowano radionamiernik wysokiej częstotliwości RNWC-1;

- zwiększono zapasy amunicji: 105 mm z 300 na 400 naboi, 57 mm z 800 na 1200 naboi oraz bg z 44 na 60;

- przeprojektowano wylot komina;

- nieznacznie zmieniono układ pomieszczeń wewnętrznych.

Prócz projektowej roli patrolowca, Borneo może być także wykorzystane w charakterze ścigacza OP i eskortowca; posiadając duży zasięg, dobre właściwości morskie, stosunkowo silne uzbrojenie plot i pop oraz autonomiczność na poziomie 6 tygodni, w każdej z tych ról się dobrze odnajdzie.

Wprowadzane sukcesywnie do służby patrolowce będą stacjonować na Okinawie (4) i Iwo-jimie (2).

 Borneo, Poland Patrol boat laid down 1944

Displacement:

            515 t light; 547 t standard; 750 t normal; 913 t full load

Dimensions: Length (overall / waterline) x beam x draught (normal/deep)

            (236,94 ft / 232,94 ft) x 27,89 ft x (9,19 / 10,52 ft)

            (72,22 m / 71,00 m) x 8,50 m  x (2,80 / 3,21 m)

Armament:

      1 - 4,13" / 105 mm 55,0 cal gun - 33,29lbs / 15,10kg shells, 400 per gun

              Dual purpose gun in deck and hoist mount, 1939 Model

              1 x Single mount on centreline, forward deck forward

      2 - 2,24" / 57,0 mm 65,0 cal guns - 5,09lbs / 2,31kg shells, 1 200 per gun

              Anti-air guns in deck mount, 1944 Model

              1 x Twin mount on centreline, aft deck aft

      4 - 0,98" / 25,0 mm 60,0 cal guns - 0,55lbs / 0,25kg shells, 2 500 per gun

              Anti-air guns in deck mounts, 1933 Model

              2 x Single mounts on sides, forward deck aft

                        2 raised mounts

              1 x Twin mount on centreline, aft deck centre

                        1 raised mount

      Weight of broadside 45 lbs / 20 kg

      Main DC/AS Mortars

      2 - 451,95 lbs / 205,00 kg Depth Charges + 36 reloads - 7,667 t total

            in Stern depth charge racks

      2nd DC/AS Mortars

      2 - 451,95 lbs / 205,00 kg Depth Charges + 24 reloads - 5,246 t total

            in Depth charge throwers

Armour:

   - Gun armour:         Face (max)     Other gunhouse (avg)            Barbette/hoist (max)

            Main:         -                      -                            0,98" / 25 mm

   - Conning towers: Forward 0,98" / 25 mm, Aft 0,00" / 0 mm

Machinery:

            Diesel Internal combustion motors,

            Geared drive, 2 shafts, 5 613 shp / 4 187 Kw = 22,69 kts

            Range 12 400nm at 12,00 kts

            Bunker at max displacement = 366 tons

Complement:

            71 - 93

Cost:

            £0,295 million / $1,179 million

Distribution of weights at normal displacement:

            Armament: 35 tons, 4,7%

               - Guns: 17 tons, 2,3%

               - Weapons: 17 tons, 2,3%

            Armour: 2 tons, 0,3%

               - Armament: 0 tons, 0,0%

               - Conning Tower: 2 tons, 0,2%

            Machinery: 143 tons, 19,1%

            Hull, fittings & equipment: 322 tons, 42,9%

            Fuel, ammunition & stores: 236 tons, 31,4%

            Miscellaneous weights: 12 tons, 1,6%

               - Hull below water: 9 tons

               - On freeboard deck: 3 tons

Overall survivability and seakeeping ability:

            Survivability (Non-critical penetrating hits needed to sink ship):

              1 764 lbs / 800 Kg = 49,9 x 4,1 " / 105 mm shells or 0,9 torpedoes

            Stability (Unstable if below 1.00): 1,29

            Metacentric height 1,2 ft / 0,4 m

            Roll period: 10,9 seconds

            Steadiness      - As gun platform (Average = 50 %): 74 %

                                   - Recoil effect (Restricted arc if above 1.00): 0,15

            Seaboat quality  (Average = 1.00): 1,65

Hull form characteristics:

            Hull has rise forward of midbreak,

              a normal bow and large transom stern

            Block coefficient (normal/deep): 0,440 / 0,468

            Length to Beam Ratio: 8,35 : 1

            'Natural speed' for length: 17,82 kts

            Power going to wave formation at top speed: 61 %

            Trim (Max stability = 0, Max steadiness = 100): 45

            Bow angle (Positive = bow angles forward): 12,50 degrees

            Stern overhang: 0,00 ft / 0,00 m

            Freeboard (% = length of deck as a percentage of waterline length):

                                               Fore end,        Aft end

               - Forecastle:            20,00%,  18,04 ft / 5,50 m,  16,40 ft / 5,00 m

               - Forward deck:       30,00%,  16,40 ft / 5,00 m,  16,40 ft / 5,00 m

               - Aft deck:    30,00%,  8,53 ft / 2,60 m,  8,53 ft / 2,60 m

               - Quarter deck:        20,00%,  8,53 ft / 2,60 m,  8,53 ft / 2,60 m

               - Average freeboard:                      12,60 ft / 3,84 m

Ship space, strength and comments:

            Space - Hull below water (magazines/engines, low = better): 73,0%

                        - Above water (accommodation/working, high = better): 142,8%

            Waterplane Area: 4 269 Square feet or 397 Square metres

            Displacement factor (Displacement / loading): 211%

            Structure weight / hull surface area: 40 lbs/sq ft or 194 Kg/sq metre

            Hull strength (Relative):

                        - Cross-sectional: 0,84

                        - Longitudinal: 4,75

                        - Overall: 1,00

            Excellent machinery, storage, compartmentation space

            Excellent accommodation and workspace room

            Ship has slow, easy roll, a good, steady gun platform

            Excellent seaboat, comfortable, can fire her guns in the heaviest weather

Sensors:

1 x RDC-P-4

1 x SP-3

1 x SA-2

1x RN-2

1 x RNWC-1

1 x RWN-PM-1

Borneo (1944)

Bali (1944)

Gwadelupa (1944)

Martynika (1944)

Tajwan (1944)

Okinawa (1944)