Budowa kolumbijskich krążowników plot typu Almirante Villar 1944 (2 jednostki)
Pierwsze okręty
tej klasy (podklasy?) w kolumbijskiej flocie. Przeznaczone są przede wszystkim do
osłony plot zespołów, których trzonem są wielkie okręty; pancernik lub
lotniskowiec. Mogą być również użyte do osłony plot szczególnie ważnych
konwojów, a w razie pilnej potrzeby, do wsparcia artyleryjskiego własnych
niszczycieli lub obrony przed atakami torpedowymi niszczycieli wroga. Obszerne
pomieszczenia nadbudówek, pozwalają na wykorzystanie tych jednostek w roli
okrętów flagowych zespołów.
Wyposażenie artyleryjskie
jest skonfigurowane głównie z myślą o zespołowej obronie plot (dalekie i
pośrednie zapory ogniowe plot). Samoobrona plot tych okrętów jest na dalszym
planie, stąd przewagę ma ciężka i średnia artyleria plot. Istnieje możliwość późniejszego
wzmocnienia artylerii małokalibrowej, np. o 8-12 działek 37 mm i 4-6 20 mm.
Przewiduje się w najbliższej przyszłości zamianę dalocelowników optycznych na
radiodalocelowniki. Uzbrojenie torpedowe jest raczej symboliczne; skoro jednak podstawowym
funkcjom okrętu nie przeszkadza, a przydać się może, to czemu nie…
Krążowniki te są
pierwszymi kolumbijskimi okrętami, posiadającymi wyposażenie radarowe. Godny
podkreślenia jest fakt, że radar kontroli przestrzeni powietrznej typu CA-1
jest produkcji krajowej (Eléctrico Grupo de Colombia), choć wzorowany na
amerykańskich typach SA i SC.
Okręty zostały
nieźle – jak na swoją wielkość – opancerzone; mimo zbliżonego kalibru artylerii
głównej, daje im to absolutną przewagę nad niszczycielami. Zwracam uwagę na
fakt, że nie mamy tu do czynienia z dodatkową pancerną grodzią ptorp, lecz
wzmocnioną stalą pancerną grodzią konstrukcyjną. Wprawdzie głębokość biernej
ochrony ptorp jest niewielka, ale przecież lepsza taka, niż żadna.
Okręty powstały
w stoczniach Astillero
Naval No.1 w Callao i No.3 w Cartagenie – po jednej jednostce. Za wyjątkiem radaru
SL, wszystkie dostawy
zapewnił przemysł krajowy.
Opis techniczny.
Kadłub
Gładkopokładowy,
z szeroką pawężą rufową i o stosunkowo wysokiej wolnej burcie.
Napęd
Sześć kotłów olejowych Westinghouse/AN1 dla Almirante
Villar i White-Forster/CNPM dla Almirante
Guise w dwu kotłowniach oraz dwa zespoły turbin parowych GEV z
przekładniami w dwu maszynowniach.
Uzbrojenie
Na okrętach
zamontowano:
- 6xIIx127
mm/38 Bethlehem
Steel/HM M1932, przy elewacji 45o donośność pociskiem AAC 25,00
kg wynosi 16640 m, a przy elewacji maksymalnej 85o donośność pionowa
tym samym pociskiem wynosi 11340 m;
- 8xIIx37
mm/57 FNA M1936, przy elewacji 45o
donośność pociskiem 0,74 kg wynosi 6950 m, a przy elewacji maksymalnej 85o
donośność pionowa tym samym pociskiem wynosi 4100 m;
-
14xIx20 mm/70 Oerlikon/FNA M1934,
przy elewacji 45o donośność
pociskiem 0,123 kg wynosi 4390 m, a przy elewacji maksymalnej 85o
donośność pionowa tym samym pociskiem wynosi 3050 m,
- 2xIIxwt533
mm.
Do kierowania ogniem zainstalowano dwa
dalocelowniki optyczne o bazie 4,1 m oraz pięć stanowisk kierowania ogniem
działek 37 mm.
Opancerzenie
Jak w raporcie; z uwagi na jego prosty
układ, z rysowania szkicu zrezygnowałem.
Inne
Okręty wyposażono w: sześć radiostacji,
radionamiernik, radar kontroli przestrzeni powietrznej CA-1 oraz radar kontroli
powierzchni wody i nawigacyjny SL.
Almirante Villar, Great Colombia AA cruiser laid down 1943, launched 1943, completed 1944 (engine 1943)
Displacement:
4 938 t light;
5 275 t standard; 6 248 t normal; 7 027 t full load
Dimensions: Length (overall / waterline) x beam x draught (normal/deep)
(501,89 ft / 492,95 ft)
x 49,54 ft x (20,01 / 21,70 ft)
(152,98 m / 150,25 m) x
15,10 m x (6,10 / 6,61 m)
Armament:
12 - 5,00" / 127 mm 38,0 cal guns -
55,12lbs / 25,00kg shells, 450 per gun
Dual purpose guns in deck and hoist mounts,
1932 Model
4 x Twin mounts on centreline ends, evenly
spread
2 raised
mounts - superfiring
2 x Twin mounts on centreline ends, evenly
spread
2 double
raised mounts
16 - 1,46" / 37,0 mm
57,0 cal guns - 1,63lbs / 0,74kg shells, 2 500 per gun
Anti-air guns in deck mounts, 1936 Model
8 x Twin mounts on sides, evenly spread
4 raised
mounts
14 - 0,79" / 20,0 mm
70,0 cal guns - 0,27lbs / 0,12kg shells, 5 000 per gun
Anti-air guns in deck mounts, 1934 Model
10 x Single mounts on sides, evenly spread
2 raised
mounts
4 x Single mounts on sides, evenly spread
4 double
raised mounts
Weight of broadside 676 lbs
/ 307 kg
Main Torpedoes
4 - 21,0" / 533 mm,
18,83 ft / 5,74 m torpedoes - 1,324 t each, 5,297 t total
In 2 sets of deck
mounted side rotating tubes
Armour:
- Belts: Width (max) Length
(avg) Height (avg)
Main: 2,24" / 57 mm 325,46 ft / 99,20 m 15,42
ft / 4,70 m
Ends: Unarmoured
Main Belt covers 102% of normal length
Main belt does not fully cover magazines and
engineering spaces
- Torpedo Bulkhead -
Strengthened structural bulkheads:
1,50"
/ 38 mm 325,46 ft / 99,20 m 30,18 ft / 9,20 m
Beam between torpedo
bulkheads 41,54 ft / 12,66 m
- Gun armour: Face (max) Other gunhouse (avg) Barbette/hoist
(max)
Main: 1,97" / 51 mm 0,98" / 25 mm 1,97"
/ 51 mm
- Armoured deck - single
deck:
For and Aft decks:
1,10" / 28 mm
- Conning towers: Forward
2,24" / 57 mm, Aft 0,00" / 0 mm
Machinery:
Oil fired boilers,
steam turbines,
Geared drive, 2 shafts,
60 000 shp / 44 760 Kw = 32,40 kts
Range 10 400nm at
15,00 kts
Bunker normal = 973
tons, at max displacement = 1 751 tons
Complement:
350 - 456
Cost:
£2,946 million /
$11,783 million
Distribution of weights at normal displacement:
Armament: 158 tons,
2,5%
- Guns: 147 tons, 2,4%
- Weapons: 11 tons, 0,2%
Armour: 1 345
tons, 21,5%
- Belts: 461 tons, 7,4%
- Torpedo bulkhead: 544 tons, 8,7%
- Armament: 51 tons, 0,8%
- Armour Deck: 273 tons, 4,4%
- Conning Tower: 16 tons, 0,3%
Machinery: 1 550
tons, 24,8%
Hull, fittings &
equipment: 1 885 tons, 30,2%
Fuel, ammunition &
stores: 1 310 tons, 21,0%
Miscellaneous weights:
0 tons, 0,0%
Overall survivability and seakeeping ability:
Survivability
(Non-critical penetrating hits needed to sink ship):
5 401 lbs / 2 449 Kg = 86,4 x 5,0 " /
127 mm shells or 1,3 torpedoes
Stability (Unstable if
below 1.00): 1,21
Metacentric height 2,5
ft / 0,8 m
Roll period: 13,2
seconds
Steadiness - As gun platform (Average = 50 %): 70 %
-
Recoil effect (Restricted arc if above 1.00): 0,47
Seaboat quality (Average = 1.00): 1,27
Hull form characteristics:
Hull has a flush deck,
a normal bow and large transom stern
Block coefficient
(normal/deep): 0,447 / 0,464
Length to Beam Ratio:
9,95 : 1
'Natural speed' for
length: 25,51 kts
Power going to wave
formation at top speed: 60 %
Trim (Max stability =
0, Max steadiness = 100): 55
Bow angle (Positive =
bow angles forward): 17,20 degrees
Stern overhang: 1,51 ft
/ 0,46 m
Freeboard (% = length
of deck as a percentage of waterline length):
Fore
end, Aft end
- Forecastle: 20,00%, 24,02 ft /
7,32 m, 19,52 ft / 5,95 m
- Forward deck: 30,00%, 19,52 ft / 5,95
m, 18,50 ft / 5,64 m
- Aft deck: 36,00%, 18,50 ft / 5,64 m, 18,50 ft / 5,64 m
- Quarter deck: 14,00%, 18,50 ft /
5,64 m, 18,50 ft / 5,64 m
- Average freeboard: 19,23 ft / 5,86 m
Ship tends to be wet
forward
Ship space, strength and comments:
Space - Hull below water (magazines/engines, low =
better): 110,6%
- Above
water (accommodation/working, high = better): 161,4%
Waterplane Area:
16 147 Square feet or 1 500 Square metres
Displacement factor
(Displacement / loading): 125%
Structure weight / hull
surface area: 85 lbs/sq ft or 416 Kg/sq metre
Hull strength
(Relative):
-
Cross-sectional: 0,93
- Longitudinal:
2,35
- Overall:
1,02
Adequate machinery,
storage, compartmentation space
Excellent accommodation
and workspace room
Ship has slow, easy
roll, a good, steady gun platform
Good seaboat, rides out
heavy weather easily
Almirante Villar (1944)
Almirante Guise (1944)

Wyrzutnie torpedowe jednak uważam za typowy kwiatek do kożucha. Lepiej dać w ich miejsce 2 dodatkowe stanowiska II x 37 mm. Opancerzenie i prędkość wyglądają dość przeciętnie. Kotłownia wydaje się niepotrzebnie rozbudowana aż do 6 kotłów, zwłaszcza w porównaniu do okrętów USN typu "Atlanta". Krążowniki mają przyjemną (przynajmniej dla mnie!) sylwetkę, ale - ogólnie rzecz ujmując - czuję się nieco zawiedziony...
OdpowiedzUsuńŁK
Uważam, że prędkość i opancerzenie są dla krążownika plot całkowicie wystarczające.
UsuńNiemniej przykro mi, że Cię zawiodłem...
JKS
Całościowa ocena projektu pozostaje jednak, w moim odczuciu, zdecydowanie pozytywna! :)
UsuńŁK
Słabe pocieszenie...
UsuńJKS
Sylwetka robi wrażenie i ogólnie okręt piękny, ale bardzo springsharpowy.
OdpowiedzUsuń1. Przyglądając się realnym nowoczesnym krążownikom plot (Dido, Atlanta), rzucają się w oczy ich niskie lub obniżające się kadłuby. O ile Didosy miały kadłuby wzorowane na Penelopach, o tyle Atlanty miały oryginalnie opracowane kadłuby z dużym obniżeniem pokładu w części dziobowej i niskim kadłubem już na śródokręciu.
Natomiast u Ciebie mamy praktycznie płaski kadłub, który skutkuje wysoką sylwetką stanowiącą duży cel dla samolotów. A to nie ułatwia walki z nimi.
2. Powiedz mi, jaki jest cel "grodzi przeciwtorpedowej" 1,2 m od burty ? Zwłaszcza, że były na pancernikach przebijane grodzie ulokowane znacznie dalej od burt posiadających znacznie grubsze blachy poszycia, niż lekkie krążowniki.
Prawdę mówiąc to wyporność zużytą na tę gródź, przeznaczyłbym na wzmocnienie pokładu pancernego, bo tych 28 mm wygląda mizernie.
Peperon
Dziękuję za komentarz i wstępną pochwałę.
UsuńAd 1. Dodatkowy metr wysokości kadłuba nie zmienia istotnie ryzyka trafienia bombą, ponieważ zdecydowaną większość lotniczych ataków bombami wykonuje się w osi okrętu (i od rufy), a nie prostopadle do niej. Z kolei dla powietrznych ataków torpedami, wysokość wolnej burty nie ma znaczenia, jako ze torpedami celuje się w podwodną część kadłuba. Poza tym, jak podałem w opisie, krążowniki te mają osłaniać wielkie okręty (pancernik, lotniskowiec) i te właśnie "grube ryby" będą głównymi celami dla lotnictwa wroga, a nie "płotki"; niewielkie - mało różniące się sylwetką od niszczyciela - krążowniki.
Zależało mi na dobrej dzielności morskiej stąd stosunkowo wysoka wolna burta. Ten okręt ma walczyć z lotnictwem npla, a nie o własne życie w ekstremalnych warunkach pogodowych (tajfun, cyklon, huragan itp.).
Ad 2. Gródź ptorp, nawet jeśli zostanie przebita, to i tak ogranicza skutki trafienia torpedą/wejścia na minę; w zwykłej grodzi konstrukcyjnej wybity przez torpedę/minę otwór byłby znacznie większy, niż w opancerzonej. Jak zaznaczyłem w opisie, zastosowałem wzmocnioną stalą pancerną gródź konstrukcyjną, a nie dodatkową gródź pancerną, a więc straty ciężarowe z tego tytułu są praktycznie żadne (program masę takich grodzi wlicza do masy kadłuba, a nie opancerzenia). Ergo, rezygnacja z takiej grodzi nie umożliwi istotnego zwiększenia grubości pokładu pancernego, a nawet jeśli, to kilka mm więcej, przy trafieniu bombą >250 kg i tak nie ma znaczenia.
JKS
Bardzo ładne i zrównoważone okręty, szkoda, że tylko dwa. Szacun za dostrzeżenie potrzeby bardzo dobrych warunków żeglugowych z odpornością na działanie falowania oceanicznego, ten wysoki wzrost to zapewnia i dobrze koresponduje z celem budowy tych jednostek. Gródź torpedowa na tak małym okręcie jest świetnym wynalazkiem, ale widzę, że masz tego świadomość, więc nie ma potrzeby wymieniania jej atutów. Rewelka i tyle, Bravo Zulu! karol flibustier
OdpowiedzUsuńAż cały pokraśniałem, słysząc takowe komplimenta!
UsuńJKS