BIULETYN INFORMACYJNY NR 35/1/1938

                BIULETYN INFORMACYJNY NR 35/1/1938

Okręty

Oddane zostały do służby:

- trzy kutry artyleryjskie typu G1 (post z dnia 12.04.2024),

- transportowiec wojska typu Azië,

- trzy okręty podwodne typu KXIV,

- sześć kutrów torpedowych typu T33,

- trzy kutry patrolowe typu P25.

Częściowo przezbrojono patrolowce typu Bellatrix, zastępując stanowisko IIx13,2 mm działkiem Ix40 mm.

Z powodu silnego zużycia oraz nieodpowiadaniu wymogom współczesnego pola walki, wycofano ze służby i oddano na złom:

- trzy torpedowce typu G13 (1914),

- jeden okręt podwodny typu KI (1914).

Rozpoczęto budowę:

- dwu trałowców typu Tugela,

- dwu kanonierek typu Frigg,

- trzech niszczycieli typu De Jonge.

W budowie pozostają:

- dwa pancerniki typu Holland,

- dwa lekkie lotniskowce typu Albatros,

- dwa okręty hydrograficzne typu Van Diemen,

- okręt baza nurków typu Duiker,

- sześć okrętów podwodnych typu O17,

- 13 kutrów artyleryjskich typu G1,

- sześć kutrów torpedowych typu T33.

Z uwagi na mające nastąpić niebawem wodowanie lotniskowca Albatros, zmieniono nazwę patrolowca (i całego typu) Albatros na Cassiopeia.

Aktualnie, w skład MW Niderlandów wchodzą następujące okręty:

- 2 krążowniki liniowe,

- 5 pancerników obrony wybrzeża,

- 3 krążowniki ciężkie,

- 6 krążowników lekkich,

- 28 niszczycieli,

- 16 torpedowców,

- 29 okrętów podwodnych,

- 19 kanonierek,

- 12 patrolowców,

- 33 kutry patrolowe,

- 4 eskortowce,

- 6 ścigaczy okrętów podwodnych,

- 49 kutrów torpedowych,

- 3 kutry artyleryjskie,

- 10 stawiaczy min,

- 20 trałowców,

- 28 kutrów trałowych,

- 3 transportowce wodnosamolotów,

- 3 transportowce wojska,

- 2 zaopatrzeniowce,

- 3 zbiornikowce floty,

- 2 okręty bazy,

- 3 okręty hydrograficzne,

- 2 okręty warsztatowe,

- 3 holowniki pełnomorskie,

- 2 okręty szkolne.

Uzbrojenie

Zakończyły się negocjacje z zakładami Bofors. Za odszkodowaniem w wysokości £56000 (równowartość 100 działek 25 mm Bofors/Wilton-Fijenoord P1931), Bofors zgodził się na jednorazowe odstępstwo od umowy ramowej, co umożliwiło niderlandzkiej MW zakup licencji na produkcję działek Madsen 20 mm L/60. Wdrożenie produkcji seryjnej tego modelu planuje się na II. połowę 1938 roku, na okrętach zaczną się pojawiać na początku roku 1939.

Lotnictwo

Wszedł do służby:

- Koolhoven F.K.56A

- dwumiejscowy samolot myśliwsko-bombowy, dolnopłat, rok oblotu 1937, lata produkcji 1938-;

- wymiary: (LxSxH) 8,25x12,70x3,30 m, powierzchnia nośna 19,90 m²;

- masa: własna 2120 kg, startowa 3520 kg;

- konstrukcja mieszana, kadłub spawany z rur stalowych, w przedniej części pokryty blachą, w tylnej płótnem na drewnianych wręgach, skrzydła i stateczniki całkowicie drewniane, pokryte sklejką, lotki i stery o szkielecie metalowym, pokryte płótnem;

- podwozie klasyczne wciągane w locie;

- zespół napędowy: silnik gwiazdowy (podwójna gwiazda), 14-cylindrowy, chłodzony powietrzem Hispano-Suiza 14A, o mocy nominalnej 1080 KM;

- prędkość maksymalna: 463 km/h;

- pułap maksymalny: 9300 m;

- prędkość wznoszenia: 12,35 m/s;

- zasięg: 540 Mm (1000 km);

- uzbrojenie: 5x7,9 mm, 150 kg bomb.

Bez uzbrojenia bombowego, samolot osiąga prędkość maksymalną 473 km/h, pułap maksymalny 9900 m, prędkość wznoszenia: 12,88 m/s i zasięg 565 Mm (1050 km).

Dowództwo Lotnictwa MW dysponuje obecnie:

- 134 samolotami myśliwskimi Fokker D.XXI,

- 40 samolotami myśliwsko-bombowymi Fokker G.I,

- 30 samolotami myśliwsko-bombowymi Koolhoven F.K.56A,

- 60 wodnosamolotami rozpoznawczo-torpedowo-bombowymi Fokker T.IVbis,

- 74 wodnosamolotami rozpoznawczymi Fokker C.XI,

- 57 samolotami rozpoznawczymi Renard R.31,

- 18 rozpoznawczo-bombowymi łodziami latającymi Fokker C.XIII,

- 40 samolotami torpedowo-bombowymi Fokker T.V,

- 42 pokładowymi samolotami myśliwskimi Fokker DM.XXI,

- 42 pokładowymi samolotami torpedowo-bombowymi Renard R.39.

Łącznie daje to liczbę 537 maszyn.

Niderlandzki kuter artyleryjski typu G1 1938-1940 (16 jednostek)

Niderlandzki kuter artyleryjski typu G1 1938-1940 (16 jednostek)

Pierwsze w niderlandzkiej flocie okręty tej klasy (podklasy). Są to, jak dotychczas, najszybsze okręty niderlandzkiej MW. Wejdą w skład już istniejących i dopiero planowanych dywizjonów kutrów torpedowych, stanowiąc niejako ich przewodniki. Dywizjony takie, etatowo składać się więc będą z czterech kutrów torpedowych i jednego artyleryjskiego.

Głównym zadaniem prezentowanych kutrów będzie zwalczanie nieprzyjacielskich oraz wsparcie ogniowe własnych kutrów torpedowych. W założeniu, szczególną rolę mają odgrywać podczas ataków torpedowych własnych kutrów. Idąc na czele dywizjonu i prowadząc intensywny ogień, mają demoralizować nieosłonięte obsady broni małokalibrowej na okrętach wroga oraz ściągać na siebie uwagę i ogień przeciwnika, celem ułatwienia własnym kutrom torpedowym wyjścia na pozycje strzału torpedowego.

Osiem kutrów tego typu zbuduje stocznia Willemsoord Werf w Den Helder, jeden stocznia Curaçao Droogdok Maatschappij w Willemstad i siedem stocznia Tanjung Priok Droogdok w Batawii. W takiej samej proporcji będą przydzielone do dowództw obszarów Metropolii, Indii Zachodnich i Indii Wschodnich.

Opis techniczny okrętu.

Kadłub

Raczej typowy dla większych, szybkich kutrów.

Napęd

Silniki diesla DAF, dwa po 1500 KM i jeden 1200 KM.

Zastosowano do prędkości współczynnik zwiększający 1,55, wyliczony na podstawie realnych jednostek tej klasy.

Uzbrojenie

Kutry zostały uzbrojone w:

- 1x1x40/43 Bofors P1932, przy elewacji 45^o donośność pociskiem HE-T 0,93 kg wynosi 9980 m, a przy elewacji maksymalnej 90^o donośność pionowa tym samym pociskiem wynosi 4460 m;

- 1xIIx25/64 Bofors/Wilton-Fijenoord P1931, przy elewacji 45^o donośność pociskiem HE 0,25 kg wynosi 5400 m, a przy elewacji maksymalnej 85^o donośność pionowa tym samym pociskiem wynosi 3240 m;

-  2xIx13,2/78 FN P1919, przy elewacji 45^o donośność pociskiem 0,05 kg wynosi 7000 m, a przy elewacji maksymalnej 85^o donośność tym samym pociskiem wynosi 4080 m.

Inne

Na okręcikach zainstalowano dwie radiostacje krótkiego zasięgu oraz radionamiernik.

G1, Netherlands motor gun boat laid down 1938, launched 1938, completed 1938 (engine 1938)

Displacement:

            63 t light; 66 t standard; 74 t normal; 80 t full load

Dimensions: Length (overall / waterline) x beam x draught (normal/deep)

            (113,12 ft / 110,24 ft) x 18,37 ft x (4,27 / 4,45 ft)

            (34,48 m / 33,60 m) x 5,60 m  x (1,30 / 1,36 m)

Armament:

      1 - 1,57" / 40,0 mm 43,0 cal gun - 2,05lbs / 0,93kg shells, 500 per gun

              Anti-air gun in deck mount, 1932 Model

              1 x Single mount on centreline, forward deck aft

      2 - 0,98" / 25,0 mm 64,0 cal guns - 0,55lbs / 0,25kg shells, 1 000 per gun

               Anti-air gun in deck mount, 1931 Model

              1 x Twin mount on centreline, aft deck aft

      2 - 0,52" / 13,2 mm 78,0 cal guns - 0,11lbs / 0,05kg shells, 2 000 per gun

              Machine guns in deck mounts, 1919 Model

              2 x Single mounts on sides, forward deck centre

      Weight of broadside 3 lbs / 2 kg

Machinery:

            Diesel Internal combustion motors,

            Geared drive, 3 shafts, 4 200 shp / 3 133 Kw = 40,94 kts

            Range 400nm at 20,00 kts

            Bunker normal = 8 tons, at max displacement = 14 tons

              Caution: Delicate, lightweight machinery

Complement:

            12 - 16

Cost:

            £0,047 million / $0,190 million

Distribution of weights at normal displacement:

            Armament: 1 tons, 1,3%

               - Guns: 1 tons, 1,3%

            Machinery: 42 tons, 56,6%

            Hull, fittings & equipment: 20 tons, 27,4%

            Fuel, ammunition & stores: 11 tons, 14,7%

            Miscellaneous weights: 0 tons, 0,0%

Overall survivability and seakeeping ability:

            Survivability (Non-critical penetrating hits needed to sink ship):

              6 lbs / 3 Kg = 3,0 x 1,6 " / 40 mm shells or 0,1 torpedoes

            Stability (Unstable if below 1.00): 1,27

            Metacentric height 0,6 ft / 0,2 m

            Roll period: 9,9 seconds

            Steadiness      - As gun platform (Average = 50 %): 38 %

                                   - Recoil effect (Restricted arc if above 1.00): 0,02

            Seaboat quality  (Average = 1.00): 0,29

Hull form characteristics:

            Hull has a flush deck,

              a normal bow and a cruiser stern

            Block coefficient (normal/deep): 0,300 / 0,312

            Length to Beam Ratio: 6,00 : 1

            'Natural speed' for length: 10,50 kts

            Power going to wave formation at top speed: 81 %

            Trim (Max stability = 0, Max steadiness = 100): 100

            Bow angle (Positive = bow angles forward): 18,70 degrees

            Stern overhang: 0,00 ft / 0,00 m

            Freeboard (% = length of deck as a percentage of waterline length):

                                                                   Fore end,            Aft end

               - Forecastle:            22,00%,  8,53 ft / 2,60 m,  7,55 ft / 2,30 m

               - Forward deck:       18,00%,  7,55 ft / 2,30 m,  6,89 ft / 2,10 m

               - Aft deck:                50,00%,  6,89 ft / 2,10 m,  6,56 ft / 2,00 m

               - Quarter deck:        10,00%,  6,56 ft / 2,00 m,  6,56 ft / 2,00 m

               - Average freeboard:                      7,06 ft / 2,15 m

            Ship tends to be wet forward

Ship space, strength and comments:

            Space - Hull below water (magazines/engines, low = better): 188,4%

                        - Above water (accommodation/working, high = better): 129,5%

            Waterplane Area: 1 190 Square feet or 111 Square metres

            Displacement factor (Displacement / loading): 32%

            Structure weight / hull surface area: 11 lbs/sq ft or 52 Kg/sq metre

            Hull strength (Relative):

                        - Cross-sectional: 0,28

                        - Longitudinal: 3,01

                        - Overall: 0,36

            Cramped machinery, storage, compartmentation space

            Excellent accommodation and workspace room

            Caution: Lacks seaworthiness - very limited seakeeping ability

G1 - G6 (1938)

G7 - G12 (1939)

G13 - G16 (1940)

Przebudowa francuskiego krążownika pancernego Ernest Renan na krążownik ciężki 1925 (1 jednostka)

Przebudowa francuskiego krążownika pancernego Ernest Renan na krążownik ciężki 1925 (1 jednostka)

Po dłuższej przerwie, projekt wg pomysłu kolegi ŁK, On też jest autorem legendy i ogólnych założeń technicznych.

Francuska Marine Nationale nie posiadała w przededniu PWS żadnych szybkich krążowników turbinowych, co było ewenementem wśród flot I. ligi światowej. W 1912 r. położono co prawda stępki serii niewielkich, nowoczesnych krążowników lekkich klasy La Motte-Picquet, ale ich budowa została wkrótce przerwana i nigdy nie dokończona. W tym momencie wprowadzamy alternatywny wątek w postaci przebudowy najszybszego z krążowników pancernych – Ernest Renan – który wszedł do służby w 1909 r. W początkach 1912 r. postanowiono przebudować ten okręt na turbinową jednostkę monokalibrową, z artylerią 165 mm i prędkością maksymalną na poziomie 26,5 węzła. Krążownik miał, wedle ówczesnych założeń, w wypadku rozpoczęcia wojny z Cesarstwem Niemieckim, pełnić funkcję rajdera i antyrajdera. Prace modernizacyjne ruszyły w stoczni A C de la Loire et Penhoët w St-Nazaire w dniu 18.11.1912 r. i uległy zatrzymaniu już w II połowie 1913 r., w obliczu uznania całkowitej przestarzałości istniejącego układu uzbrojenia okrętu. Wybuch PWS w następnym roku (i zmiana najpilniejszych priorytetów w zakresie budownictwa okrętowego) spowodowały dalszy zastój prac, które ograniczyły się na tę chwilę do demontażu siłowni i armat 194 mm. Nowy impuls dla wznowienia modernizacji przyniosła rozpoczęta przez Brytyjczyków (w połowie 1916 r.) budowa awangardowych krążowników klasy Hawkins.  Francuzi pod ich wpływem podjęli więc własne prace studialne nad wypracowaniem koncepcji szybkich i silnie uzbrojonych krążowników. W związku z tym,  w początkach 1918 r. zapadła decyzja o wznowieniu przebudowy krążownika, z którego w międzyczasie zdemontowano całą artylerię 165 mm, przeznaczając ją w 1917 r. na działa kolejowe dla frontu lądowego. Okręt postanowiono dodatkowo przedłużyć, w celu zapewnienia mu prędkości minimum 28 węzłów. Wznowienie prac nastąpiło w niespiesznym tempie w dniu 19.01.1918 r., jednak już 24.12.1920 r. uległo, po raz kolejny, wstrzymaniu. Było to spowodowane obradami Konferencji Waszyngtońskiej, która przyniosła postanowienia o radykalnym ograniczeniu zbrojeń morskich. Delegaci francuscy zdołali jednak wynegocjować zgodę na wykończenie okrętu, w związku z ogólnym zaawansowaniem robót i poniesionymi dotąd, niebagatelnymi nakładami finansowymi. Ostatecznie, roboty stoczniowe ruszyły ponownie 28.01.1923 r., w ponad 10 lat od rozpoczęcia pierwszych prac! Finalna koncepcja uwzględniała niektóre z postanowień traktatowych, a Ernest Renan stał się w ten sposób  pierwszym w świecie krążownikiem CA, choć np. jego wyporność znacznie przekraczała ustalone w Waszyngtonie limity. Roboty zostały ostatecznie sfinalizowane do 27.11.1925 r., po czym okręt został ponownie wcielony do służby, głównie w eskadrze operującej na Oceanie Atlantyckim. Krążownik wycofano ze służby 31.12.1938 r. i przekształcono w stacjonarną jednostkę szkolną, zakotwiczoną na stałe w bazie floty w Tulonie. Po wybuchu DWS podjęto decyzję o jego reaktywacji, która zakończyła się już po zawarciu zawieszenia broni z III Rzeszą, w dniu 18.09.1940 r. Okręt w składzie floty Morza Śródziemnego kotwiczył na stałe w Tulonie, z rzadka podejmując lokalne patrole bojowe, a jego los dopełnił się razem z resztą floty w listopadzie 1942 r. Podniesienie z dna, już po wojnie, zakończyło się rozbiórką wraku przeprowadzoną na miejscu, do 19.02.1949 r.

Poniżej opis techniczny przebudowy.

Kadłub

Przecięto kadłub na śródokręciu i wstawiono nową sekcję o długości 21,1 m. Przebudowano dziobową część kadłuba. Zlikwidowano kazamaty dział 65 mm. Częściowo zmieniono podział wewnętrzny kadłuba.

Napęd

Oryginalny zdemontowano w całości. Zainstalowano sześć kotłów olejowych Guyot du Temple w sześciu kotłowniach oraz trzy zestawy turbin parowych Rateau-Bretagne z przekładniami w trzech maszynowniach. Układ pomieszczeń napędu, licząc od dziobu, wygląda tak: 2K-2K-2M-1M-2K. Maszynownie dziobowe napędzają skrajne wały śrubowe, a maszynownia rufowa wał centralny.

Uzbrojenie

Istniejące zdjęto w całości. W jego miejsce zamontowano:

- 2xII+2xIVx203 mm/50 (8") Mle1924, przy elewacji maksymalnej 45^o donośność pociskiem SAPBC 123,1 kg wynosi 31400 m;

- 4xIx138,6 mm/55 (5,46") Mle1910, przy elewacji maksymalnej 25^o donośność pociskiem SAP 36,50 kg wynosi 16100 m;

-  8xIx75 mm/50 (3") Mle1922, przy elewacji 40^o donośność pociskiem HE 5,93 kg wynosi 14100 m, a przy elewacji maksymalnej 90^o donośność pionowa tym samym pociskiem wynosi 8000 m;

- 4xIIx8 mm/100 Mle1914;

- 2xIxwt550 mm.

Wieże IIx203 mm na bazie projektowanych dla krążownika Duquesne, lecz o pogrubionym opancerzeniu. Wieże IVx203 mm są modyfikacją powyższych. Działa 138,6 mm zamontowane w kazamatach po zdjętych działach 165 mm. Wyrzutnie torpedowe podwodne, burtowe, umieszczone pod dziobowymi wieżami 203 mm, w miejsce dotychczasowych wt 450 mm.

Do kierowania ogniem zamontowano dalocelownik optyczny o bazie 6,6 m oraz dalmierz optyczny o bazie 5,3 m. Ponadto, każda wieża 203 mm posiada własny dalmierz optyczny o bazie 5,9 m.

W sierpniu 1930 roku, km-y 8 mm zostały zastąpione przez nkm-y 13,2 mm. We wrześniu 1940 roku, wszystkie stanowiska dział 75 mm zostały zastąpione przez 4xIx90 mm i 4xIIx37 mm. W tym samym czasie zdemontowano wyrzutnie torpedowe.

Opancerzenie

Zdjęto górny burtowy pas pancerny w dziobowej części kadłuba oraz wstawiono grodzie przeciwtorpedowe. Pozostałe opancerzenie jak w raporcie i na rysunku. Grubość „końcówek” pancerza burtowego (83 mm) jest ważonym uśrednieniem z wartości 102-60 mm.

Inne

Całkowicie przebudowano nadbudówki, kominy i maszty. Zainstalowano trzy nowe radiostacje.

W porównaniu do projektu oryginalnego, na skutek przebudowy:

- długość całkowita okrętu wzrosła ze 159,0 do 182,7 m;

- zanurzenie wzrosło z 8,36 do 8,65 m;

- wyporność normalna wzrosła z 13504 do 16527 t;

- moc napędu wzrosła z 36000 do 75000 KM;

- prędkość maksymalna wzrosła z 23,00 do 28,61 w;

- zasięg wzrósł z 10000 Mm przy 10 w, do 7900 Mm przy 14 w;

- ciężar salwy burtowej (tylko działa >100 mm) wzrósł z 681 do 1550 kg.

Koszt przebudowy wyniósł 53,8% wartości porównywalnego okrętu nowego.

Link do obrazka: https://megawrzuta.pl/download/2b301fcee7451118ca891b72ed074d21.html

Ernest Renan, France heavy cruiser laid down 1904, launched 1906, completed 1909, rebuilt 1925 (engine 1923)

Displacement:

            14 264 t light; 14 889 t standard; 16 527 t normal; 17 837 t full load

Dimensions: Length (overall / waterline) x beam x draught (normal/deep)

            (599,36 ft / 589,24 ft) x 69,88 ft x (28,38 / 30,06 ft)

            (182,69 m / 179,60 m) x 21,30 m  x (8,65 / 9,16 m 

Armament:

      12 - 7,99" / 203 mm 50,0 cal guns - 271,39lbs / 123,10kg shells, 125 per gun

              Breech loading guns in turret on barbette mounts, 1924 Model

              2 x 2-gun mounts on centreline ends, evenly spread

              2 x 4-gun mounts on centreline, evenly spread

      4 - 5,46" / 139 mm 55,0 cal guns - 80,47lbs / 36,50kg shells, 250 per gun

              Quick firing guns in casemate mounts, 1910 Model

              4 x Single mounts on sides, evenly spread

                        4 hull mounts in casemates - limited use in heavy seas

      8 - 2,95" / 75,0 mm 45,0 cal guns - 13,07lbs / 5,93kg shells, 400 per gun

              Dual purpose guns in deck mounts, 1922 Model

              8 x Single mounts on sides, evenly spread

      8 - 0,31" / 8,0 mm 100,0 cal guns - 0,02lbs / 0,01kg shells, 4 000 per gun

              Machine guns in deck mounts, 1914 Model

              4 x Twin mounts on sides, evenly spread

                        4 double raised mounts

      Weight of broadside 3 470 lbs / 1 574 kg

      Main Torpedoes

      2 - 21,7" / 550 mm, 27,17 ft / 8,28 m torpedoes - 1,581 t each, 3,162 t total

            submerged side tubes

Armour:

   - Belts:                     Width (max)                  Length (avg)                 Height (avg)

            Main:           5,91" / 150 mm           439,30 ft / 133,90 m       12,14 ft / 3,70 m

            Ends:            3,27" / 83 mm                30,91 ft / 39,90 m       12,14 ft / 3,70 m

              19,03 ft / 5,80 m Unarmoured ends

              Main Belt covers 115% of normal length

              Main belt does not fully cover magazines and engineering spaces

   - Torpedo Bulkhead - Additional damage containing bulkheads:

                                1,38" / 35 mm             439,30 ft / 133,90 m       26,57 ft / 8,10 m

            Beam between torpedo bulkheads 53,81 ft / 16,40 m

   - Gun armour:         Face (max)       Other gunhouse (avg)       Barbette/hoist (max)

            Main:           3,94" / 100 mm          1,50" / 38 mm                  2,95" / 75 mm

            2nd:             5,51" / 140 mm                    -                                     -

            3rd:              0,51" / 13 mm                      -                                     -

   - Protected deck - multiple decks:

            For and Aft decks: 3,94" / 100 mm

   - Conning towers: Forward 5,91" / 150 mm, Aft 2,95" / 75 mm

Machinery:

            Oil fired boilers and steam turbines

            Geared drive, 3 shafts, 75 000 ihp / 55 950 Kw = 28,61 kts

            Range 7 900nm at 14,00 kts

            Bunker normal = 1 638 tons, at max displacement = 2 948 tons

Complement:

            728 - 947

Cost:

            £1,384 million / $5,316 million

Distribution of weights at normal displacement:

            Armament: 1 112 tons, 6,7%

               - Guns: 1 105 tons, 6,7%

               - Weapons: 6 tons, 0,0%

            Armour: 4 296 tons, 26,0%

               - Belts: 1 470 tons, 8,9%

               - Torpedo bulkhead: 595 tons, 3,6%

               - Armament: 352 tons, 2,1%

               - Armour Deck: 1 755 tons, 10,6%

               - Conning Towers: 124 tons, 0,7%

            Machinery: 4 011 tons, 24,3%

            Hull, fittings & equipment: 4 846 tons, 29,3%

            Fuel, ammunition & stores: 2 263 tons, 13,7%

            Miscellaneous weights: 0 tons, 0,0%

Overall survivability and seakeeping ability:

            Survivability (Non-critical penetrating hits needed to sink ship):

              17 498 lbs / 937 Kg = 68,5 x 8,0 " / 203 mm shells or 2,1 torpedoes

            Stability (Unstable if below 1.00): 1,20

            Metacentric height 4,1 ft / 1,3 m

            Roll period: 14,5 seconds

            Steadiness      - As gun platform (Average = 50 %): 71 %

                                   - Recoil effect (Restricted arc if above 1.00): 0,51

            Seaboat quality  (Average = 1.00): 1,28

Hull form characteristics:

            Hull has rise forward of midbreak,

              a normal bow and a cruiser stern

            Block coefficient (normal/deep): 0,495 / 0,504

            Length to Beam Ratio: 8,43 : 1

            'Natural speed' for length: 24,27 kts

            Power going to wave formation at top speed: 53 %

            Trim (Max stability = 0, Max steadiness = 100): 55

            Bow angle (Positive = bow angles forward): 17,50 degrees

            Stern overhang: 1,64 ft / 0,50 m

            Freeboard (% = length of deck as a percentage of waterline length):

                                                                   Fore end,                Aft end

               - Forecastle:            13,00%,  26,90 ft / 8,20 m,  22,97 ft / 7,00 m

               - Forward deck:       66,00%,  22,97 ft / 7,00 m,  21,65 ft / 6,60 m

               - Aft deck:                  8,00%,  13,45 ft / 4,10 m,  13,45 ft / 4,10 m

               - Quarter deck:        13,00%,  13,45 ft / 4,10 m,  14,44 ft / 4,40 m

               - Average freeboard:                      20,80 ft / 6,34 m

Ship space, strength and comments:

            Space - Hull below water (magazines/engines, low = better): 129,7%

                        - Above water (accommodation/working, high = better): 152,6%

            Waterplane Area: 27 311 Square feet or 2 537 Square metres

            Displacement factor (Displacement / loading): 105%

            Structure weight / hull surface area: 123 lbs/sq ft or 600 Kg/sq metre

            Hull strength (Relative):

                        - Cross-sectional: 0,96

                        - Longitudinal: 1,72

                        - Overall: 1,02

            Cramped machinery, storage, compartmentation space

            Excellent accommodation and workspace room

            Ship has slow, easy roll, a good, steady gun platform

            Good seaboat, rides out heavy weather easily

Informacja

Drodzy Czytelnicy,

z przykrością informuję, że z różnych i licznych powodów, najbliższy post ukaże się nie wcześniej, niż w pierwszy weekend po Świętach.

Przy okazji - z pewnym wyprzedzeniem - życzę Wam zdrowych i pogodnych świąt Wielkiej Nocy oraz... cierpliwości :).

JKS

Nowe modele samolotów – rok 1938

Nowe modele samolotów – rok 1938

Zazwyczaj, nowo wprowadzane do lotnictwa MW modele samolotów prezentuję w okresowych biuletynach, ale ponieważ w roku 1938 wejdą do użycia samoloty o nieistniejącym dotychczas przeznaczeniu, zdecydowałem poświęcić im osobny post. Poniżej wykaz typów samolotów, które wchodzić będą na uzbrojenie lotnictwa niderlandzkiej MW w roku 1938:

- Fokker G.I

- dwumiejscowy samolot myśliwsko-bombowy, średniopłat, rok oblotu 1937, lata produkcji 1938-;

- wymiary: (LxSxH) 10,87x17,16x3,80 m, powierzchnia nośna 38,30 m²;

- masa: własna 3325 kg, startowa 5000 kg;

- zespół napędowy: dwa silniki gwiazdowe, 9-cylindrowe, chłodzone powietrzem Fokker S9-875, o mocy nominalnej 875 KM;

- prędkość maksymalna: 488 km/h;

- pułap maksymalny: 10200 m;

- prędkość wznoszenia: 13,70 m/s;

- zasięg: 820 Mm (1519 km);

- uzbrojenie: 2x20 mm, 2x13,2 mm, 2x7,9 mm, 300 kg bomb.

Samolot może być wykorzystany jako długodystansowy myśliwiec do osłony własnych samolotów torpedowych/bombowych, wtedy, bez uzbrojenia bombowego uzyskuje: prędkość maksymalną 496 km/h,  pułap maksymalny 10400 m,  prędkość wznoszenia 13,90 m/s i zasięg 870 Mm (1611 km).

- Fokker T.V

- czteromiejscowy samolot torpedowo-bombowy, średniopłat, rok oblotu 1937, lata produkcji 1938-;

- wymiary: (LxSxH) 16,00x21,00x4,20 m, powierzchnia nośna 66,20 m²;

- masa: własna 4650 kg, startowa 7650 kg;

- zespół napędowy: dwa silniki gwiazdowe, 9-cylindrowe, chłodzone powietrzem Fokker S9-875, o mocy nominalnej 875 KM;

- prędkość maksymalna: 404 km/h;

- pułap maksymalny: 8500 m;

- prędkość wznoszenia: 6,30 m/s;

- zasięg: 840 Mm (1556 km);

- uzbrojenie: 1x20 mm, 2x13,2 mm, 2x7,9 mm, 1200 kg bomb lub 1 torpeda.

- Fokker DM.XXI

- jednomiejscowy pokładowy samolot myśliwski, dolnopłat, rok oblotu 1937, lata produkcji 1938-;

- wymiary: (LxSxH) 8,20x11,00x2,92 m, powierzchnia nośna 16,20 m²;

- masa: własna 1652 kg, startowa 2038 kg;

- zespół napędowy: silnik gwiazdowy, 9-cylindrowy, chłodzony powietrzem Fokker S9-990, o mocy nominalnej 990 KM;

- prędkość maksymalna: 487 km/h;

- pułap maksymalny: 11300 m;

- prędkość wznoszenia: 13,40 m/s;

- zasięg: 485 Mm (898 km);

- uzbrojenie: 4x13,2 mm.

Pokładowa wersja myśliwca Fokker D.XXI, przewidziana do wykorzystania na budowanych lotniskowcach typu Albatros.

- Renard R.39

- dwumiejscowy pokładowy samolot rozpoznawczo-torpedowo-bombowy, dolnopłat, rok oblotu 1938, lata produkcji 1938-;

- wymiary: (LxSxH) 11,11x14,16x3,76 m, powierzchnia nośna 33,20 m²;

- masa: własna 3045 kg, startowa 4825 kg;

- zespół napędowy: silnik gwiazdowy, 9-cylindrowy, chłodzony powietrzem Renard S9-1035, o mocy nominalnej 1035 KM;

- prędkość maksymalna: 335 km/h;

- pułap maksymalny: 6500 m;

- prędkość wznoszenia: 5,60 m/s;

- zasięg: 625 Mm (1158 km);

- uzbrojenie: 2x13,2 mm, 1x7,9 mm, 750 kg bomb lub 1 torpeda.

Bez uzbrojenia torpedowego/bombowego samolot uzyskuje: prędkość maksymalną 350 km/h,  pułap maksymalny 6800 m,  prędkość wznoszenia 5,84 m/s i zasięg 1000 Mm (1852 km).

Pokładowy samolot wszechstronnego zastosowania, przewidziany do wykorzystania na budowanych lotniskowcach typu Albatros.