KOMUNIKAT WOJENNY NR 30/1944
04.10.1944
Ponieważ, mające brać udział w inwazji
na wyspę Leyte (Filipiny), krążowniki USS Honolulu
i HMAS Australia zostały uszkodzone i
odesłane do remontu, amerykańska 7. Flota została wzmocniona kolumbijskim
zespołem z Eskadry „U” (Escuadrón „U”). W skład tego zespołu
weszły: pancernik Unidad, krążownik ciężki Américo Vespucio oraz trzy niszczyciele typu Aguacero.
05-20.10.1944
Kolumbijski CEE pozostaje w odwodzie amerykańskiej 5. Armii w walkach o przełamanie Linii Gotów.
Artyleria plot Korpusu zestrzeliła 1 niemiecki samolot i 1 uszkodziła.
20-21.10.1944
Opisany pod datą 04.10 kolumbijski
zespół, na pozycji 4. rejonu wsparcia ogniowego, ostrzeliwuje wybrzeże Leyte na
południe od miejscowości Dulag.
25-26.10.1944
Ww. kolumbijski zespół, w składzie
amerykańskiego zespołu Task Force 77, bierze udział w bitwie w Cieśninie Surigao. Przydział
poszczególnych okrętów wygląda następująco:
- pancernik Unidad
> Task Unit 77.2,
- krążownik ciężki Américo Vespucio i trzy niszczyciele typu Aguacero > Task Group 77.3.
Ww. okręty wystrzeliły w trakcie bitwy łącznie:
- 204 pociski 356 mm,
- 216 pocisków 203 mm,
- 392 pociski 127 mm,
- 12 torped 533 mm.
Z uwagi na jednoczesną koncentrację na japońskich
okrętach ognia wielu alianckich jednostek, nie da się przypisać indywidualnych osiągnięć
poszczególnym kolumbijskim okrętom. Wprawdzie, dywizjon niszczycieli typu Aguacero zgłosił trafienie torpedą
japońskiego pancernika, ale nie zostało to oficjalnie potwierdzone.
26-31.10.1944
Ekspedycyjna
Brygada Piechoty Morskiej
(Brigada Expedicionaria de Infantería de
Marina, BEIM) zostaje przerzucona na wyspę Peleliu (Karoliny), celem zluzowania
wykrwawionych oddziałów amerykańskiej 321. Dywizji Piechoty. Do końca października,
BEIM straciła 52 zabitych, 239
rannych i 3 zaginionych.
05.11.1944
W sytuacji, kiedy postępy Aliantów
pozbawiły U-Bootwaffe baz w zachodniej części Morza Śródziemnego i na zachodnich wybrzeżach
Atlantyku, obecność lotniskowca Federación
w składzie Grupy Eskortowej A3 (Grupo de Escolta A3), uznano za
niekonieczną. Będzie on przeniesiony do Eskadry „U” (Escuadrón
„U”) na Pacyfiku.
11.11.1944
Torpedowo-bombowe
wodnosamoloty typu Hall PTBH z Eskadry
Lotnictwa Morskiego „T” (Escuadrón de
Aviación Naval „T”, EAN-T),
atakują na północnym Adriatyku i zatapiają torpedą niemiecką kanonierkę Niobe (ex-Cattaro, ex-Dalmacija, ex-Gazelle), przy stracie jednego
wodnosamolotu.
19-27.11.1944
Kolumbijskie
okręty biorą udział w odpieraniu ataków kamikaze; zaatakowany i trafiony
zostaje krążownik ciężki Américo Vespucio. Na szczęście,
japońskie „Zero” uderzyło w opancerzoną część kadłuba i uszkodzenia były niewielkie, a straty w ludziach ograniczyły się do 7 zabitych i 24 rannych. Dla
dokonania koniecznych napraw, uszkodzony krążownik udał się do amerykańskiej
bazy na wyspie Manus; w linii został zastąpiony przez dwa krążowniki plot typu Almirante Villar.
Do końca
listopada, kolumbijskie okręty zestrzeliły 2 japońskie maszyny.
25.11.1944
Grupa
Eskortowa A3 uniemożliwiła
próbę ataku na konwój niemieckiego OP, prawdopodobnie go uszkadzając.
29.11-12.12.1944
Jednostki kolumbijskiego Korpusu Ekspedycyjnego w Europie (Cuerpo Expedicionario en Europa, CEE), tj.: I. Brygada Piechoty Górskiej (boliwijska), 2. pułk
zmotoryzowany (detaszowany z Dywizji Gwardii Federalnej) i 9. dywizjon
artylerii ciężkiej (peruwiański), biorą udział w bitwie o Monte Castello.
Straty wyniosły 72 zabitych, 241 rannych i 2 zaginionych.
06.12.1944
Zdecydowano
o udziale kolumbijskich oddziałów ze
składu Dowództwa Sił Ekspedycyjnych na
Pacyfiku (Comando de la Fuerza
Expedicionaria del Pacífico, CFEP),
w II. fazie desantu na wyspę Mindoro (Filipiny).
17.12.1944
W celu
upodobnienia do standardów amerykańskich, zmieniona została struktura
organizacyjna kolumbijskich sił morskich na Pacyfiku. W miejsce Eskadry „U” (Escuadrón „U”), powołano Task
Force C, TF C (Grupo de Tarea C, GT C).
TF C dzieli się na dwa podzespoły;
> TF C1 w składzie:
- pancernik
Unidad,
- krążownik
ciężki Américo Vespucio,
- 2
krążowniki lekkie typu Almirante Padilla,
- 6
niszczycieli typu Tifón
oraz
> TF C2 w składzie:
- lotniskowiec Federación,
- 2 krążowniki plot typu Almirante Villar,
- 3
niszczyciele typu Aguacero.
Od początku 1945 roku, podzespół TF C2 będzie sukcesywnie wzmacniany niszczycielami
eskortowymi typu Alonso de Hojeda
(docelowo 8 jednostek). Po dołączeniu do zespołu ostatniego okrętu tegoż typu,
dywizjon niszczycieli typu Aguacero
zostanie przeniesiony do podzespołu TF C1.
21.12.1944
Okręty podwodne kolumbijskiej Flotylli S (Flotilla S) otrzymały nowy obszar operacyjny; zawiera się on w
trójkącie Manus – Palau – Morotai.
27.12.1944
Mocno wyeksploatowane i dysponujące
niewielkim zasięgiem dwa niszczyciele typu Chubasco,
zostały wycofane z Grupy Eskortowej A1.
Tymczasowo, Grupa wzmocniona zostanie trałowcem Martinete, a docelowo (początek 1945 roku) dwoma eskortowcami typu Urgente.
31.12.1944
W grudniu br., zanotowano w
kolumbijskich siłach ekspedycyjnych następujące straty:
- Korpus
Ekspedycyjny w Europie (Cuerpo
Expedicionario en Europa, CEE) – 14
zabitych, 48 rannych;
- Dowództwo
Sił Ekspedycyjnych na Pacyfiku
(Comando de la Fuerza Expedicionaria del
Pacífico, CFEP) – 1 zabity, 1 zaginiony;
- Task Force C, TF C (Grupo de Tarea C, GT C) – 1 zabity, 4 rannych;
- Flotylla
S (Flotilla S) – brak strat;
- Eskadra Lotnictwa Morskiego „T” (Escuadrón
de Aviación Naval „T”, EAN-T) – brak strat.
Jednocześnie, w tym czasie, łącznie ww.
jednostki zestrzeliły 2 samoloty wroga, a jeden uszkodziły.
Ogólny bilans zysków i strat:
- zatopiono 1 lekki krążownik,
- zatopiono 5 OP, a 6 prawdopodobnie uszkodzono,
- zatopiono
1 kanonierkę,
- zatopiono
1 uzbrojoną barkę samobieżną,
- zatopiono
2 frachtowce,
-
zestrzelono 11 samolotów, a 5 uszkodzono,
- stracono 693
zabitych, 2 185 rannych i 76 zaginionych,
- uszkodzony został 1 krążownik,
- stracono
1 niszczyciel,
- stracono
1 OP,
- stracono
5 frachtowców, a 1 został uszkodzony,
- stracono 3
samoloty.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz